NerdGeek

เราเคยคิดว่าพระอาทิตย์ตกต้องเป็นสีส้ม

เพราะนั่นคือสิ่งที่เราเห็นมาตลอดชีวิต

แต่ถ้าคุณยืนอยู่บนดาวอังคารภาพตรงหน้าจะเปลี่ยนไป

พระอาทิตย์ตกที่นั่นมีสีฟ้า

NASA’sCuriosityเคยบันทึกภาพพระอาทิตย์ตกสีฟ้าเหนือGaleCraterในปี2015โดยภาพชุดนั้นถ่ายต่อเนื่องประมาณ6นาที51วินาทีและผ่านการปรับสมดุลสีเพื่อให้ใกล้เคียงกับสิ่งที่ตามนุษย์จะเห็น

เหตุผลไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด

ดาวอังคารมีฝุ่นละเอียดลอยอยู่ในชั้นบรรยากาศจำนวนมากเมื่อแสงอาทิตย์เดินทางผ่านบรรยากาศที่ยาวขึ้นในช่วงพระอาทิตย์ตกฝุ่นเหล่านี้ทำให้แสงสีน้ำเงินเดินทางผ่านได้มีประสิทธิภาพกว่าแสงที่มีความยาวคลื่นมากกว่าและทำให้แสงสีฟ้าปรากฏเด่นอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ขณะที่ส่วนอื่นของท้องฟ้ายังคงออกเหลืองและส้ม

มันจึงเป็นภาพที่แปลกอย่างน่าประหลาด

เพราะสิ่งเดียวกันอย่าง“พระอาทิตย์ตก”

เมื่อไปอยู่คนละโลก

กลับมีหน้าตาไม่เหมือนเดิมเลย

บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมการออกไปสำรวจอวกาศถึงน่าตื่นเต้น

เราไม่ได้เพียงค้นพบดาวดวงใหม่

แต่กำลังค้นพบว่าสิ่งที่เราเคยคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาอาจเป็นเพียงเรื่องธรรมดาของโลกที่เราเกิดมาเท่านั้น

ถ้าวันหนึ่งมนุษย์ต้องใช้ชีวิตบนดาวอังคารจริงๆ

คุณคิดว่าเราจะชินกับพระอาทิตย์ตกสีฟ้า

หรือสุดท้ายแล้วจะยังคิดถึงพระอาทิตย์สีส้มของโลก?

#ดาอังคาร #อวกาศ #วิทยาศาสตร์ #ดาราศาสตร์

บางครั้ง ปัญหาของเศรษฐกิจไม่ได้อยู่ที่ว่าเรามีต้นไม้ใหญ่ไม่พอ

แต่อาจอยู่ที่ว่า เรารดน้ำต้นไม้ใหญ่จนลืมต้นกล้า

อีลอน มัสก์ เคยเปรียบเศรษฐกิจเหมือนป่า ต้นไม้ใหญ่คือบริษัทที่แข็งแรงและมีทรัพยากรมากอยู่แล้ว ส่วนต้นกล้าคือธุรกิจเกิดใหม่และ Startup ที่ยังไม่มีรากลึกพอจะเอาตัวรอดด้วยตัวเอง

ถ้าทรัพยากรถูกส่งไปหล่อเลี้ยงแต่ต้นไม้ใหญ่ ป่าอาจดูเขียวในวันนี้

แต่วันหนึ่ง เมื่อต้นไม้เหล่านั้นแก่ลง และไม่มีต้นใหม่เติบโตขึ้นมาแทนที่ ป่าทั้งผืนก็อาจเริ่มเสื่อมโทรม

การสร้างเศรษฐกิจจึงอาจไม่ได้หมายถึงการรักษาสิ่งที่ใหญ่ที่สุดเอาไว้เสมอไป

แต่อาจหมายถึงการสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้ต้นเล็กๆ มีโอกาสเติบโต

คำถามสำคัญจึงไม่ใช่แค่
“วันนี้เรามีบริษัทใหญ่แค่ไหน”

แต่คือ
“อีก 20 ปีข้างหน้า เราจะมีต้นไม้ใหม่เกิดขึ้นมากแค่ไหน”

แล้วคุณคิดว่าเศรษฐกิจบ้านเราตอนนี้ กำลังรดน้ำต้นไม้ใ

บางที…การตื่นขึ้นมากลางดึก
อาจไม่ได้แปลว่าเรานอนไม่หลับเสมอไป

ในอดีต มนุษย์บางส่วนเคยมีรูปแบบการนอนที่แบ่งออกเป็นสองช่วง

หลับครั้งแรกในยามค่ำคืน
ตื่นขึ้นมาใช้เวลาสักพัก
แล้วจึงกลับไปหลับอีกครั้งจนถึงเช้า

ช่วงเวลาระหว่างนั้นอาจเป็นเวลาสำหรับอ่านหนังสือ สวดมนต์ พูดคุย หรือเพียงแค่นั่งอยู่เงียบ ๆ กับตัวเอง

น่าสนใจดีนะ

เพราะในโลกทุกวันนี้
เรามักคิดว่าการตื่นขึ้นมาตอนตีสองหรือตีสามคือปัญหา

เราพยายามบังคับตัวเองให้หลับ
พยายามทำให้ทุกนาทีของคืนต้องมีประโยชน์
ราวกับแม้แต่เวลาที่หลับ เราก็ยังต้องทำให้มัน “ถูกต้อง”

แต่บางทีร่างกายของเราอาจไม่ได้ต้องการอะไรซับซ้อนขนาดนั้น

บางทีมันแค่อยากให้เราหยุดพัก
อยู่กับความเงียบสักครู่
แล้วค่อยกลับไปนอนต่อ

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่ามนุษย์ทุกคนในอดีตนอนสองช่วง
หรือว่าเราควรเปลี่ยนมานอนแบบนั้น

แต่เรื่องนี้ทำให้คิ

400+ นวัตกรรมจาก KMITL ถูกเอามารวมไว้ในงานเดียว

🌕 Lunar Habitat
🤖 K-BOT
🚤 ECOGLIDE
🧪 10 Innovation Pavilion
🏃 Red Bull Power Race
🎤 Talk Show และอีกมากมาย

ทั้งหมดภายใต้แนวคิด “From LAB to LIFE” — จากงานวิจัยในห้อง Lab สู่สิ่งที่สร้างคุณค่าให้กับชีวิตจริง

📍 KMITL
📅 1–6 กันยายน 2569
🎟️ เข้าชมฟรี

ถ้าอยากเห็นว่า KMITL กำลังสร้างอะไรอยู่ มาดูด้วยตาตัวเอง

#ลาดกระบังนิทรรศน์ #ลาดกระบังนิทรรศน์2569 #สจล

ถ้าวันหนึ่งมนุษย์จะไปดาวอังคาร
เราอาจต้องเปลี่ยนวิธีคิดเรื่อง “การเดินทาง”

เพราะดาวอังคารไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ

ระยะห่างระหว่างโลกกับดาวอังคารเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
และด้วยเทคโนโลยีปัจจุบัน ภารกิจหนึ่งอาจใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะไปถึง

จรวดเคมีพาเราออกจากโลกได้ดีมาก

แต่มันมีข้อจำกัดอย่างหนึ่ง

ยิ่งอยากเดินทางไกล
เราก็ยิ่งต้องแบกเชื้อเพลิงไปมาก

NASA จึงกำลังมองไปที่สิ่งที่ดูเหมือนอยู่คนละโลกกับคำว่า “จรวด”

นิวเคลียร์

แนวคิดของ Nuclear Electric Propulsion หรือ NEP คือ
ใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ผลิตไฟฟ้า
แล้วนำไฟฟ้านั้นไปขับระบบขับเคลื่อนไฟฟ้า

มันไม่ได้ผลักยานแรงมหาศาลแบบจรวดเคมี

แต่มันสามารถค่อย ๆ ผลัก
และผลักต่อเนื่องได้เป็นเวลานาน

เหมือนคนหนึ่งออกตัวด้วยการวิ่งเต็มแรง
ส่วนอีกคนเดินเร็ว ๆ แต่เดินต่อไปได้เรื่อย ๆ

และในระยะทางระดับหลายร้อยล้านกิโลเมตร
ความสามารถในการเดินทางต่อเนื่องนี่เองที่อาจกลายเป็นข้อได้เปรียบ

NASA จึงมีแผนทดสอบ Space Reactor-1 Freedom
เพื่อดูว่าเราสามารถใช้พลังงานจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ผลิตไฟฟ้าและขับยานในอวกาศลึกได้จริงหรือไม่

เป้าหมายจึงไม่ใช่แค่

“จะไปดาวอังคารให้ได้”

แต่เป็นคำถามที่ใหญ่กว่านั้นว่า

ถ้ามนุษย์กำลังจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เดินทางข้ามดาวเคราะห์
เราจะสร้างเครื่องยนต์แบบไหน
ให้พาเราไปได้ไกลกว่าที่เคย?

บางทีการเดินทางไปดาวอังคาร
อาจไม่ได้เริ่มต้นที่ดาวอังคารเลย

แต่อาจเริ่มต้นจาก
การสร้างเครื่องยนต์ที่ทำให้เรา “ไปต่อ” ได้

Divine Machinery — วันที่มนุษย์สร้างสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ

ครั้งหนึ่ง มนุษย์เคยเงยหน้ามองท้องฟ้า

เมื่อฟ้าร้อง เราเรียกหาเทพเจ้า
เมื่อฝนตก เราคิดว่ามีใครบางคนกำลังส่งน้ำลงมา
เมื่อเกิดสุริยุปราคา เราเชื่อว่ามีบางสิ่งกำลังกลืนกินดวงอาทิตย์

เราไม่ได้โง่

เราเพียงอยู่ในโลกที่มีคำถามมากกว่าคำตอบ

เมื่อเราไม่เข้าใจสิ่งใด เราจึงสร้างเรื่องราวขึ้นมาเพื่อทำความเข้าใจมัน

และหนึ่งในเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์ก็คือ “เทพเจ้า”

เวลาผ่านไปหลายพันปี

วันนี้เรายังมีคำถามเดิมอยู่ เพียงแต่เปลี่ยนรูปร่างของมัน

ทำไมระบบถึงรู้ว่าเราน่าจะชอบอะไร
ทำไม AI ถึงตอบคำถามของเราได้
มันเรียนรู้อะไรจากข้อมูลมหาศาลเหล่านั้น
และบางครั้ง แม้แต่คนที่สร้างมันขึ้นมาเอง ก็ไม่สามารถอธิบายได้อย่างละเอียดว่ามันคิดอย่างไร

เราไม่ได้เรียกสิ่งเหล่านี้ว่าเทพเจ้า

เราเรียกมันว่า Algorithm
Machine Learning
Artificial Intelligence

แ�

Rolex Submariner ไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็น “นาฬิกาของคนรวย” ⌚️🌊

ในปี 1958 ท่ามกลางวิกฤตช่องแคบไต้หวันครั้งที่สอง ช่างภาพ John Dominis แห่งนิตยสาร LIFE ได้บันทึกภาพ Taiwanese Frogmen ของไต้หวัน พร้อมกับ Rolex Submariner รุ่นยุคแรกบนข้อมือของพวกเขา

นี่คือยุคที่ Submariner ยังถูกมองในฐานะ “เครื่องมือ” มากกว่า “สัญลักษณ์แห่งสถานะ”

ไม่มี GPS
ไม่มี Dive Computer
ไม่มีหน้าจอดิจิทัล
ไม่มีแบตเตอรี่

มีเพียงกลไก Mechanical, Rotating Bezel และตัวเรือนกันน้ำที่ต้องทำงานได้จริงในโลกใต้น้ำ

โดยเฉพาะ Submariner ยุค “Big Crown” ที่มีเม็ดมะยมขนาดใหญ่ และยังไม่มี Crown Guard แบบที่เราคุ้นตาในปัจจุบัน

สำหรับนักดำน้ำ นาฬิกาไม่ได้มีไว้ดูเท่ แต่มันช่วยติดตามเวลาใต้น้ำ ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญต่อการวางแผนการดำน้ำและการกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ

และนี่คือเรื่องราวที่น่าสนใจของ Submariner

จากเครื่องมือของนักดำน้ำในยุคสงครามเย็น
สู่หนึ่งในนาฬิกาที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของความหรูหราที่โด่งดังที่สุดในโลก

�

ญี่ปุ่นต้องส่ง F-15 ขึ้นบินสกัดกั้นเกือบทุกวัน! 🇯🇵✈️

รู้หรือไม่ว่า ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในประเทศที่ต้องส่งเครื่องบินขับไล่ขึ้น Scramble สกัดกั้นอากาศยานต่างชาติบ่อยที่สุดในโลก

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา JASDF ต้องขึ้นบินหลายร้อยครั้งต่อปี และบางปีมากกว่า 1,000 ครั้ง 😳

สาเหตุหลักมาจากเครื่องบินทหารของ จีนและรัสเซีย ที่เข้ามาใกล้หรือเข้าสู่เขต ADIZ ของญี่ปุ่น ทำให้ญี่ปุ่นต้องส่ง F-15J, F-2 หรือ F-35 ขึ้นไปตรวจสอบและระบุตัวตน

📊 ปีงบประมาณ 2023: 669 ครั้ง
📊 ปีงบประมาณ 2024: 704 ครั้ง

การขึ้นบินจำนวนมหาศาลไม่ได้มีแค่เรื่องความปลอดภัย แต่ยังหมายถึง ค่าใช้จ่าย การสึกหรอของเครื่องบิน และภาระของนักบิน ที่เพิ่มขึ้นด้วย

และนี่ทำให้เกิดคำถามสำคัญว่า…
การบินเข้าใกล้ญี่ปุ่นซ้ำ ๆ เป็นเพียงการลาดตระเวน หรือเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์กดดันญี่ปุ่นกันแน่?

#ญี่ปุ่น #กองทัพอากาศญี่ปุ่น #จีน China รัสเซีย Russia FighterJet F15 F35 Scramble ADIZ Military Militar

EDDA — AI ที่ถูกสร้างมาเพื่อ “ล่าโดรน”

ถ้าโดรน FPV ราคาถูกสามารถสร้างความเสียหายมหาศาลได้ การใช้ missile ราคาแพงยิงโดรนทุกลำก็อาจไม่คุ้มในระยะยาว

นี่คือปัญหาที่ 9Mothers กำลังแก้ด้วย EDDA

EDDA ผสาน AI Vision + Acoustic Sensors + Real-time Tracking + ระบบควบคุมปืนอัตโนมัติ เข้าด้วยกัน

มันสามารถ “ฟัง” เสียงของโดรน → ใช้กล้องให้ AI ตรวจจับและติดตาม → คำนวณตำแหน่ง → สั่ง turret ให้หมุนตามเป้าหมายแบบรวดเร็ว

จุดที่น่าสนใจคือ turret สามารถหมุน 5° ได้ในเวลา