Unknown Pleasures

4 ปีรอบรั้วมหาลัย

เรายอมรับตามตรง ไม่คิดว่าจะมาไกลขนาดนี้ จากคำถามจุดเล็กจุดหนึ่ง พาให้เราได้มาเจอกัน ความรู้สึกมันคล้ายกับตอนเรียนจบอยู่เหมือนกัน ช่วงชีวิตของวัยรุ่นที่ความสนุกกำลังจะจบลง เพื่อไปสู่การรับผิดชอบชีวิตที่ใหญ่กว่า

ขอบคุณที่ไม่ว่าเราจะย้ายออกไปไกลแค่ไหน คุณยังแบ่งเวลาแวะเวียนมาหาเราได้ ขอบคุณที่เคยเล่าความรู้สึก ความเสียใจ เรื่องน่ายินดีให้กันและกันฟัง ขอบคุณรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงสะอื้นที่แบ่งปัน คุณคือส่วนประกอบหนึ่งของเรา

บางครั้งคำพูดก็ยากที่จะอธิบายความรู้สึกที่เรามี แต่เราเชื่อว่าคุณรู้สึกถึงมัน และจนกว่าเราจะได้พบกันใหม่ ขอให้คุณยังคงมีรัก ทั้งในตัวเองและผู้อื่น ทั้งในวันนี้ พรุ่งนี้ จนถึงวินาทีสุดท้าย ขอให้คุณไม่ละทิ้งความฝัน และความตั้งใจดี

28 เดือนนี้เป็นวันสุดท้าย ด้วยรักและขอบคุณ

- Unknown

We have something to tell you.

Thank you.

A story before we become the past.

This is where you used to be.

Thank you to Surasit for shaping the vibe with his saxophone, and to Akanit for joining in on bass and adding depth to the session.

Sa(x)turday วันเสาร์นี้

เรามี Solo experiment project มาชวนทุกคนไปเปิดโสตประสาทกับเสียง Saxophone จาก Surasit

โปรเจคนี้เป็นการทดลอง ที่จะใช้เครื่องดนตรีชิ้นเดียวในมือ ไม่มีเนื้อร้อง ไม่มีเสียงเครื่องดนตรีอื่น มีเพียงเสียงที่พยามจะสื่อสารของใครสักคน และถ้าคุณเป็นคนดนตรี มีเสียงในหัว มีเครื่องดนตรีในมือ เราอยากชวนคุณมาร่วมแจม

วันเสาร์ที่ 10 | 16:00 เป็นต้นไป
จนกว่านักดนตรีจะหมดเรื่องที่อยากจะเล่า

For some, doing is enough to be happy.

สวัสดีวันสุดท้ายและพรุ่งนี้วันใหม่

ตลอดปีที่ผ่านมา อาจได้เจอกับความผิดหวังบ้าง เสียใจบ้าง
แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่าง ที่เกินความคาดหวังไม่ใช่น้อย
เป็นสิ่งเดียวกันกับที่ทุกคนต้องเจอ ต่างกันแค่ว่า
บางคนยอมรับมัน บางคนแตกสลายเพราะมัน

ขอให้คุณไม่แตกสลาย
แม้ในวันที่โลกไม่ตอบสนองต่อความเชื่อของคุณ

Onward into the new year, be happy.

”Remember Red, hope is a good thing, maybe the best of things, and no good thing ever dies.“