FitwithEmery

สิ่งนึงที่เราสามารถช่วยกันปลูกฝังเด็กได้ตั้งแต่วันนี้ เพื่อช่วยลดโอกาสในการที่เด็กจะกลายเป็น‘เหยื่อ‘ ของคนที่คิดไม่ดี คือการให้เขารู้จัก ’สิทธิในร่างกายตัวเอง‘ เด็กมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ มีสิทธิ์ที่จะไม่ให้ใครมาจับหรือสัมผัสร่างกายในส่วนที่เขาไม่ยินยอม ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ ญาติพี่น้อง คนใกล้ชิด คนรู้จัก หรือใครก็ตาม

เริ่มได้ตั้งแต่วัยที่เด็กยังพูดไม่ได้ แต่เด็กสื่อสารได้แล้วทางสีหน้า และท่าทางของเขา ถ้าเขายังไม่อยากให้อุ้ม ให้กอด ให้หอม เราควรเคารพสิทธิของเขา

ผู้เลี้ยงดูมีหน้าที่ปกป้องเด็กในวันที่เด็กยังปกป้องตัวเองไม่ได้ ถ้าเด็กไม่อยากถูกคนอื่นอุ้มในขณะที่เขาอยู่กับเรา เรามีหน้าที่ที่จะบอกอีกคนว่าเด็กยังไม่พร้อม หรือให้เขาอยู่ตรงนี้อีกสักหน่อยนะ หรือถามเด็กว่าถ้าหนูไม่อยากให้อุ้ม/กอด หนูบ้ายบายแทนได้มั้ยคะ ไม่ใช่พยายามส่งเด็กออกไปเพียงเพราะความเกรงใจ หรือบังคับให้เด็กทำ

คนที่ไม่ใช่ผู้เลี้ยงดูที่อยากอุ้ม อยากกอด แต่เด็กปฏิเสธ ก็ไม่ควรรับมาเป็นเรื่องส่วนตัวว่าเด็กไม่รักเรา หรืออยากพยายามเอาชนะว่าต้องอุ้มต้องกอดต้องหอมให้ได้ เด็กไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน เขาแค่ไม่พร้อม (บางทีแม้แต่เราเองที่เป็นแม่จะไปอุ้ม ลูกก็ส่ายหน้าเพราะยังอยากอยู่ตรงนี้หรืออยู่กับคนนี้อยู่ เราก็ไม่เอามาคิดอะไรเพราะลูกแค่ยังอยากอยู่ตรงนั้น)

เด็กจะเรียนรู้ว่าเขามีสิทธิในร่างกายของเขา ไม่ใช่ต้องฝืนยอมทำเพราะเป็นคนใกล้ชิด หรือเป็นคนรู้จัก และเรียนรู้ต่อไปในวันข้างหน้าว่าถ้ามีคนล่วงเกินและไม่เคารพในความต้องการของเขา หรือล่วงล้ำร่างกายเขา นั้นมันคือสิ่งไม่ถูกต้อง สามารถพูดว่าไม่ สามารถปฏิเสธ สามารถออกมาจากตรงนั้นได้

เมื่อก่อนที่จะเป็นแม่ก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย แต่พอมาเป็นแม่แล้วมันทำให้เห็นถึงการปลูกฝังเรื่องนี้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ นึกย้อนไปถึงอดีตที่เราเป็นเด็กแล้วถูกผู้ใหญ่บางคนเอาเปรียบจากความไม่รู้ของเรา คนที่ดูเหมือนเป็นคนดีอาจจะไม่ดี คนที่ดูเป็นที่ปลอดภัย อาจจะไม่ใช่คนที่ปลอดภัยที่สุด....ถ้าเราที่เป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ จะช่วยปลูกฝังและปกป้องเด็กได้จากสิ่งนี้ ก็ช่วยกันนะคะ

เพราะความใสบริสุทธิ์ของเด็ก ไม่ควรถูกใครเอาไปใช้เป็นเครื่องมือในการทำไม่ดี

เจ้าหนูเจมม่า 14 เดือนแล้วค่ะ

หนูรู้ความขึ้นเยอะมาก เข้าใจในสิ่งที่พูดเยอะขึ้นมาก รู้ว่าของอะไรอยู่ตรงไหน และเดินเก่งขึ้นมาก เดินทั้งวันได้เลยจริงๆ ฟังรู้เรื่อง แต่จะไม่ทำตามถ้าเป็นคำสั่ง เช่น ”เอาอันนี้ไปทิ้งขยะนะคะ“ ไม่ทำ แต่ถ้าบอกว่า “ขยะอยู่ตรงไหนคะ พาไปให้ดูหน่อย” จะพาไป พอไปถึงแล้วถ้าให้ทิ้งของในมือก็จะทิ้งให้🤣

หนูยิ้มง่าย อารมณ์ดี มีงอแงบ้างยามถูกขัดใจแต่แค่แปปเดียวก็เปลี่ยนไปสนใจอย่างอื่นใหม่ จะร้องเยอะหน่อยตอนล้มแล้วเจ็บตัว หรือถ้าไม่เจ็บก็ร้องเพราะหนูตกใจ😂 แม่ก็คอยบอกว่า อันนี้เรียกเจ็บ อันนี้เรียกตกใจ อันนี้เรียกเสียใจ ต่อไปถ้าหนูพูดได้หนูจะได้บอกได้ว่าหนูเป็นอะไร

ยังคงติดแม่มากๆ ถ้าอยู่กันสองคนห้ามวางห้ามหายห้ามละจากสายตาไปไหน แม่ก็จะยังคอยดูแลหนูทุกก้าวที่เดินเหมือนเดิม ถึงบางวันมันจะเหนื่อยจนสลบไปพร้อมกันแต่แม่ก็ยังไหว จะคอยเดินตามไปเรื่อยๆจนกว่าวันนึงหนูจะโตจนไม่ต้องการให้แม่ช่วยอะไรอีกต่อไป

ไปได้ยินคนๆนึงพูดไว้ว่า สมัยนี้เราพยายามรีบฝึกเด็กให้ต้องพึ่งพาตัวเองได้กันเร็วเหลือเกิน เด็กไม่กี่เดือนต้องนอนเองได้ เด็กไม่ถึงขวบต้องอยู่คนเดียวได้ เด็กเล็กต้องเล่นคนเดียวเป็น แต่ในความจริงธรรมชาติสร้างมาให้เขาพึ่งพาตัวเองได้ตามวัยของเขา เพราะจากวัยแบเบาะที่เราต้องคอยอุ้ม วันนึงเขาจะเริ่มนั่งเองได้‘โดยไม่มีเรา‘ และจากนั้นเมื่อเขาคลานได้ เขาจะ’คลานออกไปจากเรา’ และเมื่อเขาเดินได้ เขาก็จะเริ่ม‘เดินออกไปจากเรา’....ก็สะกิดใจตัวเองได้เหมือนกัน ในวันที่เหนื่อยมากๆแล้ว คิดได้แบบนั้นก็อยากกอดลูกไว้นานๆให้ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋

ทุกครั้งที่แม่เห็นลูกเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ แม่รู้สึกดีใจ เพราะแม่รู้ว่าหนูรู้อยู่เสมอ ว่าไม่ว่าจะหันกลับมาเมื่อไหร่ จะมีแม่อยู่ตรงนั้น เป็นพื้นที่ปลอดภัยให้ลูกตลอดไป❤️

Mental load งานที่ไม่มีใครมองเห็น แต่ก็ทำให้หมดแรงได้ทุกวัน

เจ้าหนูเจมม่า 13 เดือน (1ขวบ1เดือน) แล้วค่ะ

เข้าสู่ 1 ขวบเต็มแล้ว แม่ก็ยังอยากจะบันทึกความเติบโตของหนูแบบนี้ไปเรื่อยๆ เพราะทุกๆเดือนมันมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นรวดเร็วจนกลัวว่าวันนึงจะลืมมันไป แม่ก็คงจะบันทึกแบบนี้ไปเรื่อยๆให้ครบสัก 24 เดือน? หรือ 36 หรือ 48 เดือนดีนะ🤣

เข้าหนึ่งขวบหนูก็เริ่มเดินเก่งขึ้นมาก ยังขอจับมือเดินอยู่ แต่ชอบที่สุดคือการก้าวขึ้นลงบันได เดินขึ้นลงวันละสี่ห้ารอบจนแม่นี่แหละที่เหนื่อย ส่วนหนูแรงดีไม่มีตก เป็นสัญญาณว่าแม่ต้องเริ่มกลับมาออกกำลังกายจริงจังแล้วจะได้ตามแรงหนูไหว😂

หนูเริ่มสื่อสารได้เก่งขึ้นมาก ดูเข้าใจและรู้เรื่องที่คนคุยกัน แค่พูดไม่ได้เท่านั้นเอง แถมยังมีอารมณ์เยอะขึ้นอย่างชัดเจน แสดงความรัก ความดีใจ ความเสียใจ ความหงุดหงิด ความโกรธจนมองค้อน มาหมด

ฟันหนูเพิ่งจะเริ่มขึ้นซี่แรก มีความงอแงตื่นบ่อยในตอนกลางคืนอยู่บ้าง หลังจากที่แม่เพื่งจะดีใจว่าเลิกมื้อดึกและเริ่มนอนยาว พอฟันขึ้น เอ้า ตื่นอีกแล้ว😂 ไม่เป็นไร แม่ไม่ได้นอนยาวมาปีกว่าแล้วตั้งแต่ท้อง จะไปต่ออีกหน่อยจะเป็นไรไป🥹

หนูเริ่มกินนมกล่องเป็นครั้งแรก หลังจากกินแต่นมแม่มา 1 ปี เกือบถอดใจเพราะรอบแรกๆไม่ยอมกินเลย พอลองเปลี่ยนยี่ห้อ กินอร่อยเลยทีนี้ สรุปว่าไม่ใช่ไม่อยากกิน แค่รสชาติไม่ถูกปากเฉยๆ😅 ตั้งใจว่าต่อไปจะเหลือนมแม่แค่ก่อนนอนกับตอนเช้า ก็ไม่รู้แม่จะไปไหวแค่ไหน แต่แค่นี้ก็มาไกลกว่าที่คาดคิดไว้มาก เพราะตอนแรกคิดว่าคงให้นมแม่แค่หกเดือน ก็ยาวมาถึงปีนึงได้ ก็ลองดูกันไปเรื่อยๆนะลูก❤️

รักหนูที่สุด คนเก่งของแม่

One night getaway at