Mismarn Boonprasierth

เขาทำดีแล้ว แต่ถ้าหากจะให้ดียิ่งกว่านี้_ก็คือ "เขาได้บริจาคให้กับ คนจน คนขัดสน คนอนาถา" เผื่อที่จะได้ "ต่อมือ_ต่อเท้า" ให้กับพวกเขา ได้ผลรับจริงๆ ดีกว่าเอาเงินมากมายนี้ "ไปละลาย" ให้กับมหาวิทยาลัย_เหล่านั้น! ให้กับโรงพยาบาลไหนๆ ก็ไม่ต้องให้! ให้กับมูลนิธิไหนๆ ก็ไม่ต้องให้! เพราะเป็นการ_เอาหน้า! เพราะเป็นการ "ได้หน้า ได้ตา ได้ชื่อเสียง" ได้รับคำชมเชยว่า "เป็นคนใจบุญ"เท่านั้นเอง!!

รวยหมื่นล้าน แต่เลือกเช่าบ้านอยู่ บริจาคเงิน 12,000 ล้าน เพื่อการกุศล Online news by www.ruttaban.com. We report a trusted legal news online and advertisement. As a journalist, we investigate, gather, and write reports for new stories in newspaper and magazine online. We also broadcast online news in realistic field in order to get more acceptance in social media.

มันเป็นเช่นนั้นจริง! เพราะถึงยังไงก็เถียงเอาชนะ_คนโง่! ไปไม่ได้หรอก เพราะ"คนโง่" ยังไงๆมันก็คือ_คนโง่! พูดยังไง? อธิบายยังไง? ชี้แจงยังไง? มันก็"ไม่เข้าใจ" เพราะ"ความโง่"ปิดบังสมอง ปิดบังความคิด และปิดบังจิตใจ_ของมัน! "โง่แล้วอวดฉลาด"

“อย่าโต้เถียงกับลา”
เมื่อเปลี่ยนความคิดผู้อื่นไม่ได้จงปล่อยวางที่ใจตน

………………………………………………………………..
ลาพูดกับเสือ:

- "หญ้าเป็นสีฟ้า".

เสือตอบว่า:

- "ไม่ หญ้าเป็นสีเขียว"

การโต้แย้งเริ่มรุนแรงขึ้น และทั้งสองก็ตัดสินใจนำเรื่องไปสู่การตัดสินชี้ขาด และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงไปต่อหน้าสิงโต ราชาแห่งป่า

ไม่ทันถึงที่โล่งของป่าที่สิงโตนั้นนั่งอยู่บนบัลลังก์ลาก็เริ่มตะโกนว่า

- "ฝ่าบาท หญ้าเป็นสีฟ้าจริงหรือ"

สิงโตตอบว่า:

- "จริงสิ หญ้าเป็นสีฟ้า"

ลารีบพูดต่อไปว่า

- "เสือไม่เห็นด้วยกับฉัน เขาโต้แย้งและทำให้ฉันรำคาญ โปรดลงโทษเขาด้วย"

ผู้เป็นราชาจึงประกาศว่า

- "เสือจะถูกลงโทษด้วยความเงียบ 5 ปี"

ลากระโดดอย่างร่าเริงและเดินต่อไปอย่างพอใจและพูดซ้ำอีกว่า

- "หญ้าเป็นสีฟ้า"...

เสือยอมรับการลงโทษ แต่เขาก็ได้ไต่ถามสิงโต

“ฝ่าบาท ทรงลงโทษข้าทำไมเล่า หญ้าก็เขียวขจี”

สิงโตตอบว่า:

- "อันที่จริงหญ้าเป็นสีเขียว"

เสือถามว่า:
- "แล้วท่านลงโทษข้าทำไม"

สิงโตตอบว่า:
- "นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับคำถามที่ว่าหญ้าเป็นสีฟ้าหรือเขียว
การลงโทษนั่น ก็เพราะว่าเป็นไปไม่ได้ที่สัตว์ที่กล้าหาญและฉลาดอย่างเจ้าจะเสียเวลาไปโต้เถียงกับลา และยิ่งไปกว่านั้น ยังมารบกวนข้าด้วยคำถามนั้น”

การเสียเวลาที่เลวร้ายที่สุดคือการโต้เถียงกับคนโง่และคนบ้าที่ไม่สนใจข้อเท็จจริงหรือความเป็นจริง นอกจากชัยชนะจากความเชื่อและภาพลวงตาของเขาเท่านั้น จงอย่าเสียเวลากับข้อโต้แย้งที่ไม่สมเหตุสมผล...

มีคนที่ไม่ว่าหลักฐานที่เรานำเสนอต่อพวกเขาจะมากเพียงใด ก็ไม่อยู่ในความสามารถที่พวกเขาจะเข้าใจได้ และคนเหล่านั้นถูกบังตาด้วยอัตตา (ego) ความเกลียดชัง และความขุ่นเคือง และสิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือเป็นคนถูก แม้ว่าพวกเขาจะไม่เป็นเช่นนั้นก็ตาม

………………………………………………………………..
#เมื่อเปลี่ยนความคิดผู้อื่นไม่ได้จงปล่อยวางที่ใจตน
#เพื่อนอัษฎางค์ แนะนำมา

https://youtu.be/dtkMBJ991EU

สมัยแรกๆ ผมเองก็เคยมีอารมณ์หงุดหงิดบ้าง เสียใจบ้าง เถียงบ้าง แต่หลังๆ มา ผมไม่สนใจแล้ว เพราะคิดได้ว่าเรามีหน้าที่ให้ข้อเท็จจริงเท่านั้น ก็ทำหน้าที่ไป บัวยังมี 4 เหล่า คนที่พร้อมจะเข้าใจจะเข้าใจไปเอง

สุดยอดเลย - เพื่อน.???