Strefa Relacji

W dniach 23-26.04.2026 miałyśmy zaszczyt poprowadzić trening terapeutyczny w Szkoła Gestalt. Przez cztery dni wspólnie ze Studentami doświadczałyśmy, jak autentyczność spotkania transformuje ból w piękno relacyjne. Z głębokim poruszeniem obserwowałyśmy czułą siłę grupy, potęgę wsparcia i kreatywność, która otwiera na Nowe. W ruchu, słowie, tupocie stóp, z głębokim szacunkiem życzymy Wam dalszej podróży w głąb siebie i ku Drugiemu!

Natalia Dąbrowska i Joanna Kamińska -Joanna Małgorzata Kamińska Psychoterapia Gestalt

Trening terapeutyczny to intensywne doświadczenie terapii grupowej, podczas którego każdy z uczestników ma możliwość w sprzyjających, bezpiecznych warunkach popracować z terapeutą i przy wsparciu grupy nad istotnymi dla siebie sprawami wewnątrzpsychicznymi.

O akceptacji emocji...

Emocje nie działają na komendę. Ich bagatelizowanie nie uspokaja lecz zawstydza.
„Nie przesadzaj.”
„Nie dramatyzuj.”
„Nie ma powodu, żeby tak się przejmować.”
Takie słowa sprawiają, że oprócz tej trudnej emocji pojawia się jeszcze napięcie i poczucie winy. Czyli w efekcie człowiek czuje sie jeszcze gorzej.

Dziecko nie jest „niegrzeczne”, kiedy nie chce się przytulić czy dać buziaka. Wówczas uczy się, że jego ciało należy do niego oraz tego, że ma prawo powiedzieć „nie”, nawet dorosłym. Właśnie w takich codziennych sytuacjach buduje się coś bardzo ważnego: szacunek wobec własnych granic i poczucie bezpieczeństwa.

Dlatego:
❌nie zmuszamy do całusów i przytulasów,
❌nie zawstydzamy,
❌nie mówimy rzeczy w stylu „zrób to dla babci, bo będzie jej przykro”.

Zamiast tego uczymy:
👉 „może wolisz przybić "5" albo pomachać?”
👉 „widzę, że nie masz ochoty się przytulać, w porządku."

Dzięki temu budujemy fundament ochrony przed nadużyciami.

W Dzień Kobiet myślę szczególnie o kobietach, które potrafią być dla siebie nawzajem dobre.
Które zamiast rywalizacji wybierają wsparcie.
Takich kobiet życzę dziś nam wszystkim. 💜

Zanim zostaniesz młotkiem – zatrzymaj się. Czy ten gwóźdź w ogóle prosił o pomoc? 🔨

Ile razy próbowałaś/próbowałeś wyciągnąć kogoś bliskiego z toksycznego związku, nałogu czy destrukcyjnego środowiska?

Zmiana innych jest możliwa tylko wtedy, gdy oni sami tego chcą.
Twoja rola to być, a nie naprawiać. 💙

Nasz ostatni post o depresji dotarł do ponad 330 tysięcy osób 🤯 Wygląda na to, że temat 'złotych rad' w kryzysie dotyka wielu z nas - 'rozchmurz się' to hasło, które zabolało... i uruchomiło w komentarzach mnóstwo osobistych historii.

Ci, co wypowiadają takie banalne rady, zwykle są pełni dobrej woli i chcą nam pomóc. Problem w tym, że te zdania nie tylko nie wspierają, ale często pogłębiają poczucie samotności i niezrozumienia.

Depresja to nie jest gorszy dzień ani brak silnej woli. To choroba, w której mózg dosłownie "odcina" możliwość poczucia radości i motywacji.

Dlatego w rozmowie z osobą chorującą najważniejsza jest OBECNOŚĆ i AKCEPTACJA, a nie szukanie szybkich rozwiązań. W grafice poniżej znajdziecie komunikaty, które naprawdę pomagają.

❓Jakie zdania najlepiej sprawdzały się u Was?
❓Co mówiliście bliskiej osobie w depresji, co przyniosło ulgę?
❓Jakie wsparcie najbardziej pomogło Wam samym w kryzysie?

Podzielcie się w komentarzach – zbierzemy najlepsze i zrobimy kolejny pomocny post! 💬👇

23. Luty - Dzień Walki z Depresją

„Uśmiechnij się, weź się w garść"
Gdyby to było takie proste…

Depresja to realne cierpienie a nie zły humor.

Dziś 23 lutego w Dniu Walki z Depresją zamiast rad dajmy obecność, a zamiast ocen -empatię. 🤍

Czasami wystarczy sobie przypomnieć jak wartościowi jesteśmy!

Obserwowałam niedawno sześciomiesięcznego chłopca, przeglądającego się w małym lusterku. Śmiał się w głos. Był absolutnie zachwycony. Patrzył z ciekawością i radością na twarz, którą widział. W tym wieku dziecko jeszcze nie wie, że to ono samo (taka świadomość przychodzi dopiero między 18. a 24. miesiącem życia), ale jedno wie na pewno: to, co widzi, jest WARTOŚCIOWE.

I pomyślałem sobie, że my wszyscy kiedyś tacy byliśmy. Jeszcze nie znaliśmy porównań, nie usłyszeliśmy, że czegoś jest w nas „za dużo” albo „za mało”, nie zaczęliśmy wątpić w swoją wystarczalność.
Małe dziecko nie potrzebuje budować poczucia własnej wartości. Ono je po prostu ma od samego początku swojego istnienia. Dla niego bycie sobą to coś całkowicie naturalnego.

Może zatem w dorosłości nie trzeba budować swojej wartości od podstaw, a jedynie przypomnieć sobie, jak to było patrzeć na siebie z zachwytem.

Kiedy ostatnio patrzyłaś/patrzyłeś na siebie z taką życzliwością? 💛