si:ti studio

Budynek mieszkalno- usługowy, G40 Warszawa, Wola Projekt budynku G40 to koncepcja stworzenia kohabitatu łączącego przestrzenie mieszkalne, biurowe, lokale usługowe oraz przestrzenie rekreacyjne. Budynek został zlokalizowany na warszawskiej Woli. Dwie niższe wieże w której zlokalizowane są przestrzenie mieszkalne wyrastają z wspólnej, kilkukondygnacyjnej podstawy, która rozciąga się horyzontalnie, tworząc spójny cokół dla całego kompleksu z biurami i usługami. Zastosowanie prefabrykatów betonowych z reliefowym, pionowym użebrowaniem wprowadza subtelny detal, który łamie monotonię gładkiej powierzchni i tworzy grę światła i cienia. Wyższa wieża o wysokości 90m, pełni rolę dominującego akcentu. Fasada budynku jest regularna, z rytmicznie rozmieszczonymi oknami. Wieża jest „przełamana” w środkowej części, tworząc wrażenie lekkości i przerwanej ciągłości. Nadając bryle dynamiczności. Zwieńczenie wieży, przypominające kolumnadę, jest otwarte i ażurowe, co dodaje elegancji i podkreśla status architektonicznej dominanty.   Geometria budynku oparta na prostych bryłach i regularnych podziałach. Rytm elewacji, tworzony przez powtarzalność okien i prefabrykatów betonowych z reliefowym, pionowym użebrowaniem wprowadza subtelny detal, który łamie monotonię gładkiej powierzchni i tworzy grę światła i cienia. Stanowi to fundamentalnym element kompozycji. Okna są rozmieszczone w sposób powtarzalny, tworząc wzór, który nadaje fasadzie głębię i spójność.  Rytmiczne ułożenie filarów w parterze, widoczne na detalu, podkreśla wejście i tworzy monumentalny, a jednocześnie przyjazny portyk. —— #sitistudio #architektura #design #projektowanie #budynek #biurowiec #apartamentowiec #prefabrykaty #beton #elewacja #fasada #urbanistyka #warszawa #nowoczesny #minimalizm #project #architecture #

Budynek mieszkalno- usługowy, G40

Warszawa, Wola

——

Geometria budynku oparta na prostych bryłach i regularnych podziałach. Rytm elewacji, tworzony przez powtarzalność okien i prefabrykatów betonowych z reliefowym, pionowym użebrowaniem wprowadza subtelny detal, który łamie monotonię gładkiej powierzchni i tworzy grę światła i cienia. Stanowi to fundamentalnym element kompozycji. Okna są rozmieszczone w sposób powtarzalny, tworząc wzór, który nadaje fasadzie głębię i spójność.

Wyższa wieża o wysokości 90m, pełni rolę dominującego akcentu. Fasada budynku jest regularna, z rytmicznie rozmieszczonymi oknami. Wieża jest „przełamana” w środkowej części, tworząc wrażenie lekkości i przerwanej ciągłości. Nadając bryle dynamiczności. Zwieńczenie wieży, przypominające kolumnadę, jest otwarte i ażurowe, co dodaje elegancji i podkreśla status architektonicznej dominanty.

Projekt budynku G40 to koncepcja stworzenia kohabitatu łączącego przestrzenie mieszkalne, biurowe, lokale usługowe oraz przestrzenie rekreacyjne. Budynek został zlokalizowany na warszawskiej Woli.
Dwie niższe wieże w której zlokalizowane są przestrzenie mieszkalne wyrastają z wspólnej, kilkukondygnacyjnej podstawy, która rozciąga się horyzontalnie, tworząc spójny cokół dla całego kompleksu z biurami i usługami. Zastosowanie prefabrykatów betonowych z reliefowym, pionowym użebrowaniem wprowadza subtelny detal, który łamie monotonię gładkiej powierzchni i tworzy grę światła i cienia.

Budynek biurowo-usługowy Wilanów, Warszawa

Bryła budynku charakteryzuje się prostą formą, co nadaje mu nowoczesny i minimalistyczny charakter. Proporcje są wyważone, z wyraźnym podziałem na kondygnacje, podkreślonym przez rytm dużych, prostokątnych okien. Elewacja wykonana jest z naturalnych bloków jasnego wapienia, co podkreśla monolityczność bryły. Regularny rytm okien i czyste linie podkreślają geometryczną kompozycję budynku.

Współpraca Katarzyna Mach

Scenografia wystawy „Oczy moje zwodzą pszczoły” w Zamku Ujazdowskim zaprojektowana wspólnie z Magdalena Romanowską z Romanowska Studio wprowadza w atmosferę niejednoznaczności i metafory, sugerując, że prezentowane obrazy fotograficzne wykraczają poza czysto dokumentalną rejestrację rzeczywistości. Koncepcja opiera się na wielowątkowej narracji, w której centrum znajduje się człowiek – jego emocje, relacje i uniwersalne ludzkie doświadczenia. Wystawa ukazuje ścieżki, jakimi podąża dziś polska fotografia w sztuce, przedstawiając prace 46 artystek i artystów reprezentujących różne pokolenia i estetyki.

Jednym z fascynujących aspektów projektu wystawy jest sposób, w jaki fotografie wchodzą w interakcję z przestrzenią Zamku Ujazdowskiego. Historyczna architektura, z jej monumentalnymi salami, korytarzami i detalami, staje się nie tylko tłem, ale aktywnym uczestnikiem ekspozycji.

Niektóre prace zostały umieszczone w nietypowych miejscach, zaskakując widza i zmuszając do zmiany perspektywy, co dodatkowo podkreśla ideę „zwodniczości” oka i subiektywności percepcji. Tego typu rozwiązania ekspozycyjne nie tylko wzbogacają wizualne doświadczenie, ale także pogłębiają interpretację samych prac, nadając im dodatkowe znaczenia i konteksty.

Kolejnym elementem wystawy jest zaaranżowanie specjalnej przestrzeni w formie chill-out’u, dedykowanej książkom fotograficznym. Ten nietypowy zabieg kuratorski podkreśla znaczenie publikacji fotograficznych jako integralnej części współczesnej kultury wizualnej. Ta strefa staje się miejscem relaksu i refleksji, zachęcając do dialogu z medium fotografii poza tradycyjną formą wystawienniczą.

współautor: Romanowska Studio
kuratorzy wystawy:
Kamila Bondar
Łukasz Rusznica

Scenografia wystawy „Oczy moje zwodzą pszczoły” w Zamku Ujazdowskim ( @u_jazdowski ) zaprojektowana razem z Magdaleną Romanowską ( @romanowskastudio ) wprowadza w atmosferę niejednoznaczności i metafory. Sugerując, że prezentowane fotografie wykraczają poza czysto dokumentalną rejestrację rzeczywistości. Koncepcja opiera się na wielowątkowej narracji, w której centrum znajduje się człowiek – jego emocje, relacje i uniwersalne ludzkie doświadczenia. Wystawa ukazuje ścieżki, jakimi podąża dziś polska fotografia w sztuce, przedstawiając prace 46 artystek i artystów. kuratorzy: @kamila.bondar oraz @lukaszrusznica

Projekt scenografii wystawy przewiduje umieszczenie niektórych prac nietypowych miejscach, zaskakując widza i zmuszając do zmiany perspektywy, co dodatkowo podkreśla ideę „zwodniczości” oka i subiektywności percepcji. Tego typu rozwiązania ekspozycyjne nie tylko wzbogacają wizualne doświadczenie, ale także pogłębiają interpretację samych prac, nadając im dodatkowe znaczenia i konteksty.

kuratorzy:

Kamila Bondar
Łukasz Rusznica

Parterowy pawilon jako przebudowa i rozbudowa istniejącego obiektu gastronomicznego. Obiekt z otaczającym go tarasem jest podparty betonowymi filarami, częściowo wyniesiony ponad grunt. Budynek o prostopadłościennej bryle i tarasie przykryty jest płaskim dachem. Proporcje i rytm elewacji są zgodne ze złotym podziałem, budynek wykończony jest w całości naturalnymi materiałami. Dach pokryty jest zielenią, elewacja jest całkowicie pokryta deskami wykonanymi w technice SHOU SUGI BAN, drewno opalane. Balustrady tarasów wykonane są ze stali, elewacja posiada panoramiczne okna otwierające się na krajobraz jeziora. Obiekt wpisuje się w naturalne środowisko otaczającej przyrody rozległych Kujawsko-Pomorskich jezior.

projekt:2024
powierzchnia: 296 m2
architektura: .ti.studio


-—

Single-storey pavilion as a modernization and extension of the existing catering building. The building with the surrounding terrace is supported by concrete pillars, partially raised above the ground. The building with a rectangular shape and terrace is covered with a flat roof. The proportions and rhythm of the elevation are in line with the golden ratio, the building is finished entirely with natural materials. The roof is covered with greenery, the elevation is completely covered with boards made in the SHOU SUGI BAN technique, burnt wood. The terrace balustrades are made of steel, the elevation has panoramic windows opening onto the lake landscape. The facility fits into the natural environment of the surrounding nature of the Kuyavian-Pomeranian lakes.

project:2024
area: 296 m2
architecture: .ti.studio

Jeden z naszych projektów przy współpracy z Katarzyna Mach Architekt, który jest właśnie na etapie budowy. Budynek biurowy na Warszawskim Wilanowie o powierzchni prawie 2tys. m2. Aktualizacja wkrótce!

One of our projects, which is currently under construction. An office building in Warsaw's Wilanów district with an area of almost 2,000 sq. m. Stay tuned for updates!

https://www.linkedin.com/posts/sitistudio_construction-building-projects-activity-7031661141768441856-GANb?utm_source=share&utm_medium=member_ios

Możecie dołączyć i nas śledzić również na portalu LinkedIn.

si:ti studio | LinkedIn si:ti studio | 128 obserwujących na LinkedIn. si:ti studio is involved in interdisciplinary projects | si:ti studio is an interdisciplinary Polish architectural office with international experience founded in 2020 by Tomasz Chmielewski. si:ti studio is based on many years of professional practice g...

Prezentujemy zdjęcia z wystawy prac Aleksandra Waliszewska pt. "Opowieści okrutne, Aleksandra Waliszewska i symbolizm wschodu i północy", w której wraz z Magdalena Romanowska mieliśmy przyjemność projektować architekturę wystawy dla Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie / Museum of Modern Art in Warsaw.
„Opowieści okrutne” jest to pierwszy tak przekrojowy pokaz prac Aleksandry Waliszewskiej. Na wystawie jej bogatą twórczość zestawiono z historycznymi dziełami innych artystów z Europy Wschodniej i krajów bałtyckich.
Kuratorki
Alison M. Gingeras, Natalia Sielewicz
Produkcja
Maria Nowakowska
współpraca: Maja Łagocka, Aleksandra Nasiorowska
Projekt architektoniczny
Tomasz Chmielewski si:ti studio, Magdalena Romanowska
Identyfikacja wizualna
Anna Goszczyńska
OKI OKI Studio
Fotografia
Daniel Chrobak