Cmk Photo

Centrum Drogi Mlecznej nad (Rafą Syren)Arrecife de las Sirenas – Cabo de Gata, Hiszpania. 🌌🌊🇪🇸

Prezentowana astrofotografia została zrealizowana na terenie Parku Naturalnego Cabo de Gata-Níjar w Andaluzji.
Kadr przedstawia centralny pas Drogi Mlecznej wznoszący się nad Arrecife de las Sirenas (Rafą Syren) – charakterystyczną formacją ostrych iglic skalnych będących pozostałością dawnego komina wulkanicznego.
Pustynny, wulkaniczny ekosystem Cabo de Gata słynie z niezwykle licznej populacji tarantul (Lycosa tarantula)🕷️.
Idąc na miejsce, trzeba było bardzo uważać na setki pająków, które chodziły po ziemi, nocą w białym świetle latarkek ich oczy pod nogami mieniły się jak morze diamentów💎.

🌊 Kompozycja wykorzystuje naturalne linie zbieżne tworzone przez zniszczone, stare tory służące do wodowania łodzi rybackich, które prowadzą wzrok widza bezpośrednio ku wyłaniającym się z morza wulkanicznym iglicom skalnym.

✨ Kadr pokazuje bogate w detale jądro naszej galaktyki w Strzelcu i Skorpionie, przecinane przez gęste pasma ciemnego pyłu międzygwiazdowego. Tuż obok, po prawej stronie jądra, wyraźnie widoczny jest wielokolorowy kompleks mgławic wokół Rho Ophiuchi. Po lewej stronie, w dolnej części kadru na bogatym tle gwiazdowym, dostrzec można również charakterystyczną mgławicę Mrówkojad (NGC 6727)

🔴 Dodanie pasma wodorowego pozwoliło na wyciągnięcie głębokich struktur emisyjnych.Po prawej stronie dominuje potężna, czerwona i niemal idealnie okrągła mgławica emisyjna Sh2-27, jonizowana przez uciekającą gwiazdę Zeta Ophiuchi.
Czerwone mgławice wodorowe są również wyraźnie widoczne wewnątrz samego pasa galaktyki, są to między innymi: Mgławica Kocia Łapa (NGC 6334), Mgławica Laguna (M8), Trójlistna Koniczyna (M20), a nad nimi Mgławica Omega (M17) oraz Mgławica Orzeł (M16).

📸 Technikalia:
🔹 Canon EOS R6 Mark II
🔹 Canon RF 14mm F1.4L VCM
🔹 MSM NOMAD
🔹 Canon RF 20mm F1.4L VCM + Astronomik H-alpha MaxFR 12nm
🔹 RGB: 19 × 60 s
🔹 Ha: 9 × 60 s
🔹 Pierwszy plan: 1 × 120 s, f/3.2

kolejny IOTD do kolekcji :)

Centrum Drogi Mlecznej nad radioteleskopem IRAM 30m📡 – Sierra Nevada, Hiszpania. 🌌🔭🇪🇸

Zdjęcie zostało wykonane w wysokich partiach gór Sierra Nevada, na wysokości około 2850 m n.p.m.
Kadr przedstawia jądro Drogi Mlecznej wznoszące się bezpośrednio nad radioteleskopem IRAM 30m📡 – jednym z największych i najczulszych instrumentów milimetrowych na świecie. Oddana do użytku w 1984 roku antena ma 30 metrów średnicy, waży ok. 800 ton i służy m.in. do badania obłoków molekularnych oraz narodzin gwiazd. Jako kluczowy element globalnej sieci Event Horizon Telescope (EHT), instrument ten brał udział w przełomowym projekcie wykonania pierwszych w historii zdjęć cienia czarnych dziur⚫️.

Centralny pas Drogi Mlecznej ujawnia potężną strukturę pyłową z wyraźnymi ciemnymi pasmami absorpcyjnymi. Wzdłuż ramienia galaktyki, nad radioteleskopem, zarejestrował się cały ciąg monumentalnych obiektów głębokiego nieba.

Wyraźnie widoczne są jasne gromady otwarte gwiazd: M7 (Gromada Ptolemeusza) oraz charakterystyczna M6 (Gromada Motyl). Tuż obok nich, w ogonie Skorpiona, znajdują się spektakularne obszary Ha i mgławice emisyjne: rozległa Mgławica Homar / Wojna i Pokój (NGC 6357) oraz położona poniżej niej, wykazująca silną strukturę płatów, Mgławica Kocia Łapa (NGC 6334). Wyżej w górę pasa galaktycznego ciągną się również mgławice Laguna (M8), Trójlistna Koniczyna (M20), Omega (M17) oraz Orzeł (M16).

Po prawej stronie kadru dominuje potężna, kulista mgławica emisyjna Sh2-27🔴 o średnicy kątowej rzędu kilkunastu stopni, której źródłem jonizacji jest masywna gwiazda Zeta Ophiuchi. Poniżej niej widoczne są pyłowe struktury ciemnych mgławic z katalogu Lynds (LDN) oraz barwny kompleks Rho Ophiuchi.

📸 Technikalia:
🔹 Canon EOS R6 Mark II
🔹 Canon RF 35mm F1.4L VCM
🔹 MSM NOMAD
🔹 Astronomik H-alpha CCD MaxFR 12nm EOS R Clip-Filter
🔹 RGB: 14×60s
🔹 Ha: 10×120s
🔹 Pierwszy Plan: 1×120s f2.2

LDN 1295 (Mgławica Żyrafa🦒) w otoczeniu LBN 603 – Ciemny obłok molekularny w gwiazdozbiorze Kasjopei. 🌌🔭

Prezentowane zdjęcie przedstawia LDN 1295 – ciemną mgławicę skatalogowaną przez Beverly Lynds, zlokalizowaną w konstelacji Kasjopei. Obiekt ten, potocznie nazywany Mgławicą Żyrafa, klasyfikowany jest jako gęsty obłok molekularny o wysokiej koncentracji pyłu międzygwiazdowego. Ciemna sylwetka struktur pyłowych odcina się na tle słabej, rozproszonej mgławicy refleksyjnej, skatalogowanej jako LBN 603, która wypełnia otoczenie obłoku.

Z perspektywy astrofizycznej LDN 1295 składa się z zimnego gazu oraz mikroskopijnych cząstek węgla i krzemianów.
Z uwagi na brak bliskości wysokoenergetycznych gwiazd wczesnych typów widmowych, gaz nie podlega procesom jonizacji (jak w mgławicach emisyjnych) ani odbicia światła (jak w mgławicach refleksyjnych). Obłok działa jako filtr absorpcyjny – gęsta struktura pyłowa pochłania i rozprasza promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez gwiazdy tła Drogi Mlecznej, tworząc wyraźny kontrast z otaczającym polem gwiezdnym. Wewnętrzne partie mgławicy charakteryzują się minimalną temperaturą, co umożliwia grawitacyjne zapadanie się materii i inicjuje procesy gwiazdotwórcze.

Zwróćcie uwagę na sporą ilość małych galaktyczek w tle, które są widoczne poza obszarem całkowitej przesłony pyłowej.

Technikalia:
🔭 Sharpstar 13028HNT
🔭 ZWO AM5
📷 ZWO ASI 2600MC PRO
📱 ZWO ASI AIR
✨ 120×180 s

Galaktyczny łuk i deszcz meteorów nad zamkiem Zafra. 🌌☄️⚔️

Przed Wami kadr, którego zaplanowanie i realizacja wymagały ogromnej pracy.
To mozaika ukazująca maksimum roju Perseidów nad Castillo de Zafra w Hiszpanii 🇪🇸 (serialowa Tower of Joy z Gry o Tron).

☄️ Perseidy: W kadrze zarejestrowałem około 150 meteorów, które cierpliwie zbierałem przez dwie noce przy użyciu dwóch zestawów. Zwróćcie uwagę na układ meteorów ułożonych w linie, które idealnie wskazują na radiant roju (punkt, z którego „wylatują”) znajdujący się po lewej stronie, w gwiazdozbiorze Perseusza.

🌌 Droga Mleczna: Pełen, majestatyczny łuk naszej galaktyki, który idealnie spina horyzont nad ruinami średniowiecznej twierdzy. Główny kadr to potężna mozaika złożona z aż 27 paneli (po 5 klatek na każdy panel), wykonana na ogniskowej 20mm.

🔴 Pasmo H-alpha: Dodatkowo dołączyłem warstwę w paśmie H-alpha, co pozwoliło uwypuklić i wyciągnąć głębokie struktury mgławic w całym łuku Drogi Mlecznej. Warstwa H-alpha to osobny projekt wewnątrz tej panoramy – składa się na nią 11 paneli po 10 klatek.

💻 Oprogramowanie: Do złożenia tak potężnej mozaiki napisałem własne oprogramowanie, które każdą klatkę rozwiązuje astrometrycznie (według katalogu GAIA) i z dokładnością co do piksela wyrównuje wszystkie zdjęcia pomiędzy sobą. To samo program robi z warstwą Ha oraz meteorami, dzięki czemu każdy meteor jest co do piksela w tej pozycji, w której faktycznie przelatywał na niebie. Ręczne złożenie takiego zdjęcia zajęłoby wiele tygodni, choc komputerowi też samo liczenie zajęło kilka godzin.

📸 Technikalia:
🔸 Korpusy: Canon EOS R5 & Canon EOS R6 Mark II
🔸 Optyka: Canon RF 20mm F1.4L VCM, Canon RF 14mm F1.4L VCM
🔸 Akwizycja:
• RGB: Mozaika 27 paneli × 5 klatek na panel (20mm)+ filtr soft (dyfuzyjny) dla uwypuklenia gwiazd
• H-alpha: Mozaika 11 paneli × 10 klatek na panel
• Meteory: Stack ponad 150 meteorów z 2 nocy (12–13 sierpnia)
🔸 Rozdzielczość końcowa: Ponad 100 megapikseli! 🖼️🔥
🔸 Software: CMK Panorama Maker, Adobe Photoshop
🔸 Montaż: MSM NOMAD
🔸 Filtr: Astronomik H-alpha CCD MaxFR 12nm EOS R

Pełna rozdzielczość dostępna na moim astrobinie:
https://www.astrobin.com/users/cmk/

Mozaika całkowitego zaćmienia Słońca. ☀️⚫💎

Przed Wami kompletna, chronologiczna opowieść o najważniejszych sekundach zaćmienia, złożona w jedną, symetryczną mozaikę. Kadr przedstawia kluczowe zjawiska optyczne, które towarzyszą przejściu Księżyca przed tarczą naszej gwiazdy, uchwycone podczas wyprawy do Hiszpanii 🇪🇸.

Jak czytać tę kompozycję?
🌌 Centrum: Faza całkowita (Totality) i korona słonecznaMoment, w którym tarcza Księżyca w 100% przysłania fotosferę Słońca. Na te kilkadziesiąt sekund zapada zmierzch, a naszym oczom ukazuje się zewnętrzna, niezwykle rozproszona część atmosfery słonecznej – korona. Składa się ona ze zjonizowanej plazmy o temperaturze sięgającej milionów stopni Celsjusza.

✨ Środek (idąc na zewnątrz): Perły Baily’ego (Baily's beads)Zjawisko widoczne zaledwie przez kilka sekund tuż przed i tuż po fazie całkowitej. Gdy tarcza Księżyca niemal całkowicie pokrywa się ze Słońcem, jego krawędź nie jest idealnie gładką linią. Promienie słoneczne zaczynają przedzierać się przez głębokie doliny, kratery i nierówności topograficzne księżycowego globu (tzw. krawędź profilu Księżyca). Dla obserwatora na Ziemi wygląda to jak sznur lśniących pereł lub punktów świetlnych, które kolejno gasną lub rozbłyskują w miarę ruchu orbitalnego.

💎 Brzegi (zewnętrzne klatki): Pierścień z diamentem (Diamond ring)Spektakularny i niezwykle dynamiczny efekt, który zwiastuje nadejście (C2) oraz koniec (C3) fazy całkowitej. Powstaje w momencie, gdy zza ciemnego dysku Księżyca wyłania się lub chowa ostatni, pojedynczy i niezwykle jasny fragment fotosfery. W połączeniu z delikatnie zarysowaną już wokół wewnętrzną częścią korony słonecznej, zjawisko to tworzy na niebie złudzenie optyczne przypominające gigantyczny, płonący pierścień zaręczynowy z jednym, lśniącym diamentem.

Przyglądając się krawędzi tarczy słonecznej, możecie dostrzec również intensywnie czerwone struktury. To potężne protuberancje – gigantyczne pętle materii wyrzucane w przestrzeń kosmiczną, kształtowane przez silne linie pola magnetycznego Słońca.

Połączenie tak dynamicznych etapów w jedną, spójną estetycznie mozaikę wymagało precyzyjnego planowania ekspozycji dla każdej z faz – od ułamków sekund przy perłach, po dłuższe czasy dla wyciągnięcia zewnętrznych partii korony.

📸 Sprzęt:
🔸 Body: Canon EOS R5
🔸 Teleskop: Svbony SV503 70mm f/6.78 ED

Geometria czasu i erozji – star trails nad Castildetierra. 🏜️🌀💫
Przed Wami jedno z najbardziej surrealistycznych miejsc w Europie. To Castildetierra, charakterystyczna formacja skalna i symbol hiszpańskiego rezerwatu biosfery Bardenas Reales w Nawarze 🇪🇸. Ta niesamowita struktura gliniasto-piaskowcowa, rzeźbiona przez miliony lat przez wodę i wiatr, nocą zamienia się w scenerię przypominającą inną planetę.
Kadrując to zdjęcie, postawiłem na symetrię. Skierowanie obiektywu na północ pozwoliło mi umieścić Gwiazdę Polarną – oś obrotu sfery niebieskiej – praktycznie nad samym wierzchołkiem tej monumentalnej formacji skalnej. Idealne okręgi nakreślone przez gwiazdy tworzą niesamowity kontrast z surową, statyczną architekturą pustynnego krajobrazu.

📸 Technikalia:
🔸 Canon EOS R5
🔸 Canon RF 14mm F1.4L VCM
🔸 Niebo: 270 × 30s
🔸 Pierwszy plan: 1 × 180s

Słońce podczas maksymalnej fazy zaćmienia z bliska. ☀️⚫🔭

Przed Wami esencja całkowitego zaćmienia Słońca, czyli niezwykle złożona struktura pasm korony słonecznej, wraz z widocznymi protuberancjami i światłem popielatym Księżyca.

Zdjęcie to jest rezultatem precyzyjnie zaplanowanego bracketingu ekspozycji. Aby opanować skrajną rozpiętość tonalną zjawiska, zarejestrowałem 7 serii po 6 zdjęć na różnych czasach naświetlania (łącznie 42 klatki).
Jednak samo zebranie materiału to dopiero połowa sukcesu. Aby wyciągnąć tak subtelne linie pola magnetycznego Słońca (na co dzień niewidoczne dla oczu), stworzyłem dedykowane oprogramowanie 💻🚀

Zaimplementowałem kompletny workflow, który realizuje następujące kroki:
1️⃣ Kalibracja klatek (darki, flaty, bias)
2️⃣ Precyzyjna alignacja (wyrównanie) klatek osobno na strukturę korony słonecznej oraz na tarczę Księżyca
3️⃣ Stacking i składanie HDR
4️⃣ Zaawansowane wyostrzanie końcowe

Sercem mojego programu jest autorska implementacja algorytmu Noise Adaptive Fuzzy Equalization (NAFE) autorstwa prof. Miloslava Druckmüllera. To właśnie ten algorytm, stosowany między innymi przez NASA do przetwarzania danych z instrumentu AIA (Atmospheric Imaging Assembly) znajdującego się na pokładzie satelity SDO, pozwolił idealnie połączyć wszystkie warstwy i wydobyć niesamowitą dynamikę korony bez wprowadzania cyfrowego szumu.

📸 Technikalia:
🔸 Body: Canon EOS R5
🔸 Teleskop: Svbony SV503 70mm f/6.78 ED
🔸 Akwizycja: Bracketing (6 zdjęć w 7 seriach)
🔸 Sterowanie i automatyzacja: Eclipse Orchestrator + dedykowany kabel trigger-USB
🔸 Software (Postproces): CMK EclipseLab [Beta] (Calibration ➔ Corona/Moon Alignment ➔ Stacking ➔ HDR ➔ NAFE) ➔ Adobe Photoshop

Dzisiejszy tranzyt Międzynarodowej stacji kosmicznej ISS na tle słońca☀️

Technikalia:
🔭 SVBONY SV503 70mm ED (f/6)
📸 DayStar Quark Chromosphere
📸 Player One ERF S-Series 2"
📷 ZWO ASI 432MM