DAY Club

स्वास्थ नागरिक 'समृद्ध बैजनाथ स्वास्थ समाज हाम्रो चाहाना' याेग तथा जुम्बा डान्स कार्यक्रम संचालन सम्बन्धि सुचना।

Happy birthday youngman

देशका गाउँदेखि सहरसम्म, विकासको सपना बोकेर जनता मतपेटिका अगाडि लामबद्ध भए। तर चुनाव सकिएको केही महिनामै, त्यो सपना फेरि धुलोमा मिल्यो। सडक अधुरो, खानेपानी योजना रोकिएको, विद्यालयको भवन केवल जगमै थामिएको — यस्ता दृश्य हरेक ठाउँमा देखिन्छन्।

कारण?
पदमा पुगेपछि जनताको भन्दा पार्टीको आदेश ठूलो ठान्ने नेताहरू। राजनीतिक भागबण्डाले बजेट बाँडफाँडदेखि ठेक्का वितरणसम्म सबै कुरा कब्जा गरेको छ। विकासको बाटोमा जनताको समस्या होइन, दलको स्वार्थ हाबी छ।

गाउँका बुढा किसानको भनाइ छ —
"हामीलाई चाहिएको हो सिँचाइ, तर उहाँहरूलाई चाहिएको छ सिट सुरक्षित राख्ने उपाय।"

र एउटा युवतीको गुनासो —
"विद्यालयको छाना चुहिँदा पानीले किताब भिज्छ, तर उहाँहरूको प्राथमिकता भने नयाँ गाडी किन्नु रहेछ।"

पदको लाज मरेपछि, भागबण्डाको राजनीति जन्मिन्छ। अनि भागबण्डा बढेपछि विकास धुम्मिन्छ। यो कथा केवल एउटा गाउँको मात्र होइन, आजको नेपालको सामूहिक पीडा हो।

विकृतिसँग होमिँदै गएको नेपाली राजनीति

नेपालको लोकतान्त्रिक यात्रा लामो संघर्ष र बलिदानको परिणाम हो। तर पछिल्ला वर्षहरूमा राजनीतिक प्रणालीमा सेवा, त्याग र जनउत्तरदायित्वभन्दा पनि सत्ता–प्राप्ति र संरक्षणको खेल हावी हुँदै गएको देखिन्छ।

१. विचारभन्दा पदमुखी राजनीति

अघिल्ला दशकहरूमा राजनीतिक प्रतिस्पर्धा विचार, नीति र जन–मुद्दामा केन्द्रित हुन्थ्यो। तर अहिले प्रतिस्पर्धा कसरी सरकार बनाउने वा ढाल्ने मा सिमित भएको छ। गठबन्धनहरू स्थायित्वभन्दा पनि तत्कालीन सत्ता समीकरणमा आधारित छन्, जसका कारण नीति कार्यान्वयनको निरन्तरता कमजोर हुन्छ।

२. विकासभन्दा सत्ता समीकरण प्राथमिकतामा

संसददेखि स्थानीय तहसम्म, विकास योजना र जनसेवाभन्दा बढी पद बाँडफाँड, ठेक्का वितरण, र नियुक्ति जस्ता स्वार्थपरक काममा ऊर्जा खर्च भइरहेको छ। ग्रामीण क्षेत्रमा आधारभूत सेवा—जस्तै सडक, स्वास्थ्य, खानेपानी—वर्षौंसम्म अपूरा रहँदा पनि राजनीतिक नेतृत्वको प्राथमिकता सत्ता टिकाउनेतर्फ देखिन्छ।

३. जनविश्वासमा गिरावट

बारम्बारको असफलता र अपारदर्शिताका कारण जनताको विश्वास कमजोर बन्दै गएको छ। युवापुस्तामा “राजनीति भनेको भ्रष्टाचार र स्वार्थको खेल” भन्ने सोच गहिरिँदै छ। यसले भविष्यमा राजनीति र नीति निर्माणमा सक्षम व्यक्तिहरूको आकर्षण घटाउने खतरा बढाएको छ।

४. समाधानका सम्भावना

पारदर्शिता र जवाफदेहिता: नीति निर्माणदेखि कार्यान्वयनसम्म स्पष्ट प्रतिवेदन र सार्वजनिक समीक्षा।

विचार–आधारित प्रतिस्पर्धा: चुनावी प्रतिस्पर्धा विचार र जननीतिमा आधारित बनाउन कानुनी र संस्थागत सुधार।

स्थानीय सरकारको सुदृढीकरण: विकेन्द्रित अधिकारको प्रभावकारी प्रयोग र स्थानीय स्तरमा भ्रष्टाचार नियन्त्रण।

नागरिक सचेतना: जनताले केवल चुनावमा होइन, निरन्तर रूपमा नेतृत्वको कार्यक्षमता मूल्याङ्कन गर्ने संस्कार।

यस देउराली सचेतना युवा क्लबका सदस्य, भलिबल खेलाडी पवन देवकोटा Dhiraj ज्यूलाई जन्मदिनको हार्दिक मंगलमय शुभकामना ।

हार्दिक श्रद्धाञ्जली
बैजनाथ गाउँपालिका वडा नम्बर ३ गाबर बस्ने यस देउराली सचेतना युवा क्लबका कोषाध्यक्ष निम्लाल जैसी आचार्यका जेष्ठ सुपुत्र यस क्लबका सदस्य एवं कलाकार सबैको प्यारा रमेश आचार्यको २०८२ जेठ ५ गते दाङको बालुवाङ नजिक महेन्द्र राजमार्गमा भएको मोटरसाइकल दुर्घटनामा परेर नेपालगञ्ज न्युरो अस्पतालमा उपचार गराउने क्रममा जेठ १३ गते भएको अल्पायु र असमयिक निधनले हामी सबैलाई स्तब्ध बनाएको छ ।सामाजिक चेतनाका लागि तपाईँले पुर्याउनुभएको योगदानको सदैव चर्चा भइरहनेछ। मृत आत्माको स्वर्गवास र शोक सन्तप्त परिवारजनमा भगवानले धैर्य धारण गर्ने शक्ति प्रदान गरुन् भने हार्दिक श्रद्धाञ्जली एवं संवेदना प्रकट गर्दछौं