Lekhak

विद्यार्थीले राजनीति सिक्दा गुरुबाट सिकून् - नेताको भीडबाट होइन,
कर्मचारीले विधि खोजून - नेताको छहारी होइन
बालेन्द्र शाह

मलाई म बुझ्न गाह्रो छ,
अरूले के बुझ्लान् र ?

तर मेरा शब्दहरूले सधैं मेरो पक्ष लिन्छन्

लखेटिदेऊ नदी खोला किनारहरुलाई कब्जा गरी राष्ट्रिय सम्पत्तिको जगेर्ना खातिर ठूला ठूला भाषण गर्ने हुकुम्बासीहरुलाई

हालीदेऊ कालकोठरीमा ती सबै पुराना ठूला साना नेता कर्मचारीहरुलाई
Rajan Jung Adhikari

हे सरकार लौ सुन मेरो पुकार अनि हारगुहार उठाइदेऊ वर्षाैँदेखि सार्वजनिक जग्गा जमिनमा बसोबास गर्ने सुकुम्बासीहरुलाई लखेटिदेऊ नदी खोला किनारहरुलाई कब्जा...

“कसैले नसुने पनि—कागजले सुन्छ
तिमीले लेखेको हरेक शब्द—महत्वपूर्ण हुन्छ”

लेख्न सुरु गर लेख, लेख — चुप बस्न छोड मनभित्रको आवाजलाई आजै खोल आँसु होस् या सपना, कागजमा झार लेख्न सुरु गर—अहिले नै, यहीँबाट सुरु...

मानिसहरूको भीडमै उभिएको थिएँ,
तर कसैले मेरो अनुपस्थिती महसुस गरेन।

नाम थियो, अनुहार थियो,
तर अस्तित्व…?
सायद कतै बाटोमै छुट्यो।

हराउनुको अनुभूति के हो ? | Lekhak तिमीले कहिल्यै यस्तो महसुस गरेका छौ? कि तिमी हरायौ… तर कसैले खोजेन?” म हराएको थिएँ। साच्चिकै।

“शब्दहरू त म लेख्छु,
तर ती शब्दभित्र लुकेको कथा भने मेरो होइन
—यो त हजारौँ नबोलेका मनहरूको आवाज हो”

“कहिलेकाहीँ शब्दहरू साना हुन्छन्
तर तिनीहरूको अर्थ धेरै गहिरो हुन्छ,

एउटा सानो लेखले पनि कसैको जीवन बदल्न सक्छ,
त्यसैले लेख्न कहिल्यै नडराऊ,
किनकि तिम्रो कथा कसैका लागि प्रेरणा बन्न सक्छ“

“हराएको मान्छे हुँ म,
तर शब्दहरूमा अझै जिउँदै छु"