Pk - Pawankant

BBC Documentary हेर्नुभयो त ??
छैन भने एकचोटि search गरेर हेर्नुस् त।
हेर्नुस् : तर मन बलियो बनाएर।

मैले हेरेँ।
यो कुनै सामान्य भिडियो रहेनछ।
फेरि एकपटक आखाँहरु रसाए।
छातीभित्र केही च्यातिएको महसुस भयो।

गोली लागेका Gen Z दाजुभाइ–बहिनीहरू
कुनै अपराधी थिएनन्।
उनीहरू त भोलिको नेपाल देख्न चाहने
हाम्रै जस्ता सपना बोकेका सन्तान थिए।
कुनै आमाले छोरो “देश बिगार्न” पठाएकी थिइनन्।
कुनै बुबाले छोरीलाई “गोली खान” सडकमा उत्रिन भनेका थिएनन्।
उनीहरू उत्रिएका थिए : भ्रष्टाचार अन्त्य होस् भनेर, सुशासन होस् भनेर, देश बाँचोस् भनेर।

तर जवाफ आयो : बन्दुकको गोली।

त्यो गोलीले केवल शरीर मारेन, त्यो गोलीले आमाको काख रित्यायो, बुबाको सपना गाड्यो,
र हाम्रो गणतन्त्रलाई लज्जित बनायो।

आज चुनाबको माहोल छ।
र आज म स्पष्ट भन्न चाहन्छु ;
अहिले चुप बस्नु भनेको त्यो गोलीलाई समर्थन गर्नु हो।
अब फेरि पुरानै अनुहार जित्नु, ती निर्दोष रगतलाई बेवास्ता गर्नु हो।
आजको चुनाव सडकमा मारिएकाहरूको अन्तिम अपील हो।
यो अन्तिम बिकल्प हो।

जसले आदेश दिए, जसले ढाकछोप गरे, जसले ताली बजायो,
पापीहरू हो,
अब भाषणले होइन,
जनताको भोटले फैसला हुँदैछ।
जनताको अभिमतले मरेका सपनाहरूलाई न्याय दिदैछ।

अब अर्को बिकल्प छैन।
न्याय या लज्जा ??
नयाँ नेतृत्व या रगतको मौनता ??

🇳🇵 नेपालको अर्थतन्त्रबारे केही महत्वपूर्ण तथ्य 📊
📌 अहिले नेपालको कुल GDP (Gross Domestic Product) करिब ४९ अर्ब अमेरिकी डलर (USD) को हाराहारीमा पुगेको अनुमान गरिएको छ।
यसको अर्थ — नेपालले एक वर्षमा उत्पादन गर्ने सम्पूर्ण वस्तु तथा सेवाको कुल मूल्य झण्डै ४९ अर्ब डलर बराबर छ।
💰 सरकारी ऋण (Public Debt)
हाल नेपालको कुल सरकारी ऋण करिब २.७२ ट्रिलियन नेपाली रुपैयाँ पुगेको छ।
📊 Debt-to-GDP अनुपात
नेपालको ऋण अहिले कुल अर्थतन्त्रको लगभग ४४–४५% बराबर रहेको छ।
अर्थात, यदि देशको कुल आम्दानी १०० रुपैयाँ मान्ने हो भने, करिब ४४–४५ रुपैयाँ बराबर ऋण रहेको बुझिन्छ।
#नेपाल #अर्थतन्त्र

केही मानिसहरू अझै हमासलाई स्वतन्त्रता सेनानी भनेर महिमावादी छन्, तर बिपिन जोशी जस्ता निर्दोष मानिसहरूको जीवन खोसिने घटना कुनै सानो कुरा होइन। यस्तो निर्दयता र अपमानजनक व्यवहारलाई सामान्य ठान्ने र न्याय खोज्न नचाहने सोचलाई हामीले स्पष्ट रूपमा विरोध गर्नुपर्छ। हामास लाइ support गरेको कुनै पनि video protest गरेको देखिएमा तुरुन्तै कारबाही गरियोस्।पीडितको परिवारप्रति समानुभूति र न्यायको माग गर्नु नै मानवता हो।

यो बिपिन जोशीको अन्तिम चिनिएको तस्वीर हो। यो नोभेम्बर २०२३ मा हामासले खिचेको भिडियोबाट लिइएको हो, जुन उनीहरूले आफ्नो घृणित मनोवैज्ञानिक युद्धको प्रचार भिडियोको रूपमा प्रयोग गर्न योजना बनाएका थिए।
गत महिनामा, हामासले गाजामा अझै पनि बन्धक बनेका ४८ जनाको तस्वीर सार्वजनिक गर्‍यो, जसमा बिपिन पनि थिए — यो संसारलाई "विदाई" भन्नका लागि।

सबैभन्दा ठूलो त्रासदी केवल हामासको क्रूरता होइन, हाम्रो आफ्नै उदासीनता हो। विश्वको उदासीनता। जब संसारले इस्रायल, बेलायत, अमेरिका र अन्य देशका बन्धकहरूको बारेमा सुन्छ, बिपिनलाई भने बिर्सियो। किनभने उनी त्यस्तो देशबाट आएका हुन् जसको बारेमा कसैलाई वास्ता छैन। नेपाल सरकार अस्थिरताले ग्रस्त छ, अनिश्चित राजनीतिक अवस्थामै फँसेको छ। सरकारसँग वार्ता गर्न स्रोत छैन, र मध्यपूर्वमा कुनै प्रभाव पनि छैन।

एकछिन आफैंलाई सोध्नुस् — यदि बिपिन कुनै मध्यपूर्वी मुस्लिम युवक हुन्थे भने, प्रतिक्रिया त्यही हुने थियो त?
यदि उनी अस्ट्रेलिया, न्युजिल्याण्ड, चीन वा जापानका नागरिक हुन्थे भने के हुन्थ्यो? हामी सबै उनलाई चिन्थ्यौं र ती देशका सरकारहरूले उनलाई घर फर्काउन आकाश–पाताल एक पार्थे।

तर बिपिन हिन्दू हुन्। उनको भाग्य पश्चिमी शक्तिशाली वर्गका लागि महत्वपूर्ण छैन — उनीहरू केवल आफ्नो राजनीतिक कथामा मिल्दा मात्र आवाज उठाउँछन्।

कहीं पनि अन्याय हुनु भनेको हरेक ठाउँमा अन्याय हुनु हो।
Kantipur Daily