March 6

असली हीरा त्यसले चिन्न र किन्न सक्छ जसले सम्हाल्ने हैसियत राख्न् सक्छ।

पचाइ भोक प्यास, थकाइ रोक्दा,
थर्काइ सोध्दा, लाग्या छ चोट त,
पड्काई जोशमा, परेर सोचमा, नदेन दोष त,
छ होला होश त? काटेर चोक्टा, मासुका खोस्टा,
पारेर ध्वस्त, उम्लिन्छ रक्त, सबकुरा सोच्दा,
आउँदिन् जोशमा, छुट्टै यो सोच छ, टाढा छ पुग्न्,
मन छैन् जुध्न्, परेमा मच्चाउँछु; लुट त।

बुझ्दिन् आफ्नोपन हुन्छ; के ?
समय संगै समयको रूप फेरिए ।
गन्तव्य एउटै बाटो फेरिए,
आफुलाई रोज्ने या आफ्नालाई
त्यहि जन्जालमा बेरीए।
आखिर आफ्नोपन हो के.?

मलाई जसले जे दिए त्यस्तै पाए,
जस्तो छु; त्यस्तै रूप देखाएँ,
समय; बुझ्ने थियो। तर
आफ्नैले अौला उठ्याए।
खोतल्दै छल्ने अनेक उपाय
चुप नै बस्न मन लाग्छ आजकाल
नयाँ काँचुली फेर्ने छ समय
मोड्न सक्दिन् बाटो
होस् जतिसुकै अफट्यारो
यदि असहज लाग्छ भने
खोज्ने आफ्नै उपाय
जति माथी चढिरा हुन्छु।
हात होइन लात तान्दै छ, आफ्नै
अब छैन् बुझाउन केहि
गाह्रो हुन्छ; दोहोरिन शब्द त्यहि
न थियो केहि न हुनेछ भोली केहि
आफ्नो खुसी अनि आफ्नो लागी गर्नु
शायद! छुट्ला समय
नहोला सबथोक उस्तै !!!

मन र आत्मा अर्जुन र कृष्ण हो ।
के मानव बोकेर हिडने लोभ,लालच र तृष्णा त्यो ।
के सहि गलत, चेतना अवचेतना को बिचमा हो ?
बाहिर होइन आफै भित्र छ। सबै सवाल किस्साको ।

टाढा को साथ यो ।
केहि छैन फाइदा
आत्माग्लानी र विवाद को
यो सब कर्म मर्म र
आफ्नोपन को हिसाब हो।
बन्द गर्ने या पाना पल्टाउने
निर्णय जिन्दगीको किताब को..?