Billiard Sport

تاریخچه كوتاهی از پیدایش و تكامل تنیس روی میز 4
اصطلاح پینگ پنگ در انگستان تحت شماره 19070 به انحصار ثبتی رسید. اما چون این ورزش مقررات و قوانین مخصوصی نداشت، بازیكنان هر كشور به فراخور حال و موقعیت و علاقه خود هر طور كه مایل بودند بازی می كردند و طول و عرض میز یا بلندی و كوتاهی آن در نزد كشورهای مختلف متفاوت بود ، یا بلندی و كوتاهی تورمیز یك كشور با تور میز كشورهای دیگر هم سطح نبود. به دلیل همین ناهماهنگی هر كس فقط می توانست روی میز منتخب خود كه عادت كرده بود بهتر بازی كند. در آن زمان "لاسچلوپارتمان" مجاری و در سالهای بعد "شومن واریته" با كفشهای قلابدار و شلوار مشكی و پیراهن مشكی ابریشمی در صحنه ظاهر می شدند و تماشاچیان را با فوت و فن هایی از بازی تنیس روی میز سرگرم می كردند . شگرد و هنرنمایی خاص آنها در برگرداندن توپها از داخل یك لیوان بود، هنری كه امروز فقط تعداد كمی از بازیكنها بدان تسلط دارند.

رییس سابق فدراسیون بین المللی تنیس روی میز آقای "ایورمونتا گو" از انگلیس كه سالها دراین پست بود منشاء بازی تنیس روی میز را از سرخپوستان می دانست. هنگامی كه در سال 1890 "جیمز گیب" انگلیسی، توپ مخصوصی كه جنس آن از سلولوئید( تقریباً همجنس توپهای فعلی) بود درست كرد، تحولی بزرگ در این ورزش ایجاد نمود. راحتی و كنترل این توپ در هنگام بازی باعث رونق و معروفیت بیشتر این ورزش گردید و به خاطر صدای پینگ و پنگ كه از برخورد راكت با توپ سلولوئیدی ایجاد می شد، نام این ورزش را كه به اسم "گوسیما" یا "فلیم فلام" یا "ویف وایف" یا "پیم پام" متداول بود به "پینگ پنگ" تغییر یافت

تاریخچه كوتاهی از پیدایش و تكامل تنیس روی میز 2
ورزش تنیس روی میز در آغاز در آسیا ، انگلستان یا نزد سرخپوستان آمریكای شمالی و جنوبی به طور ابتدایی بازی می شد. در ابتدا برای بازی دراین ورزش از راكتهای شبكه دار مثل راكت تنیس و توپهای پارچه ای كه به صورت گلوله محكم پیچیده شده بود، یا توپ لاستیكی كوچكی كه باد می شد استفاده می كردند، تا اینكه كم كم راكتهای شبكه دار جای خود را با راكتهای چوبی دسته بلند و باریك و پوشیده از پوست گوساله دردوطرف تخته راكت عوض كردند.

تاریخچه كوتاهی از پیدایش و تكامل تنیس روی میز 1

توضیح در این مورد كه بازی تنیس روی میز، كی ، چگونه و كجا به وجود آمد بی نهایت مشكل است . عقاید در مورد منشاء این بازی شدیداً مغایرهم هستند. دقیقاً نمی توان تاریخ و محل پیدایش این ورزش را تعیین نمود. به طور كلی آغاز تاریخ تنیس روی میز را می توان از اواخر قرن نوزدهم دانست و این هم زمانی بود كه تنیس روی میز جای خود را از اطاقها و زیرزمینهای خصوصی با سالنهای مسابقات عوض كرد و بدین ترتیب ورزشی كه یك نوع تفریح خصوصی و خاص طبقه اشراف بود به یك ورزش عمومی تبدیل گشت .

در دست گرفتن چوب بيليارد و هدف گيری 2
اساسا بازوی راست بايد با زاويه 90 درجه از قسمت آرنج خم شود. ضربه از مفصل آرنج شروع می شود.
مچ و قسمت زير بازوی دست چپ يک خط مستقيم را درست می کنند. اگر مچ دست به چپ يا راست خم شود نقطه تماس بين نوک چوب و کيوبال به يک سمت يا سمت ديگر تغيير خواهد کرد.
تمام قسمت چوب بيليارد از ته تا نوک آن بايد در امتداد مسير ضربه مورد نظر در نظر گرفته شود و بايد يک خط موازی را با آن تشکيل دهد.
اگر از آغاز چوب بيليارد غلط در دست گرفته شود توپ در جهت اشتباه حرکت خواهد کرد. يکی از اشتباهاتی که مبتديان زياد مرتکب می شوند و حتی نسبت به آن آگاه هم نيستند انجام حرکات تند و پر هيجان با چوب بيليارد است که باعث منحرف شدن مسير توپ به اطراف می شود. پيش از هرگونه حرکت دادن بازو بايد کاملا فکر کرد . انجام حرکت های نا آرام به عقب و جلو به ضربه واقعی منتقل شده و در بيشتر موارد موجب خطا رفتن ضربه می شود.

در دست گرفتن چوب بيليارد و هدف گيری 1
يک ضربه موفق به چگونگی هدف گيری و ضربه شما بستگی دارد . چوب بيليارد در دست راست قرار گرفته و هدايت می شود. با دست راست قسمت حلقه چوب را در نقطه ای تقريبا بين بالای چوب و مرکز ثقل آن بگيريد . انگشت شست خود را بر روی چوب قرار ندهيد اين کار باعث خواهد شد که مچ دست تان بی جهت منقبض شود و در زدن ضربه نرم و آرام مشکل ايجاد شود. البته وضعيت دستی که چوب را می گيرد به موقعيت کيوبال هم بستگی خواهد داشت . هر چه توپ از باند ميز دورتر باشد شما هم برای رسيدن به آن بايد بيشتر بدن خود را بکشيد . وقتی کيوبال دور تر از باند است دست راست شما بيشتر به طرف بالای چوب قرار می گيرد. ولی هنگامی که کيوبال به باند نزديک تر است با بالا بردن سر چوب بيليارد می توانيد به توپ ضربه بزنيد. هنگام ضربه زدن به کيوبال چشم های شما بايد بر نقطه ای متمرکز باشد که می خواهيد با توپ هدف برخورد کند.

حالت بدن
حالت مناسب بدن یکی از مهم ترین عوامل در بازی بیلیارد است . تا زمانی که وضعیت قرار گرفتن مناسب بدن را یاد نگرفته باشید و همچنین مادام که این وضعیت مناسب بدن با ضربه زدن با اطمینان و هدف گیری دقیق همراه نباشد ، نمی توانید امید وار باشید که به طور موثر به توپ ضربه بزنید.
بدن شما باید در حالت آرام و راحتی باشد و هر دو پایتان محکم روی زمین قرار بگیرند. پاهایتان باید حدود عرض شانه از هم باز شوند و پای چپ کمی جلوتر از پای راست باشد. زاویه بدن نسبت به محور عمودی چوب بیلیارد حدود 45 درجه است.
قسمت بالای بدن باید بر روی باسن خم شود ، چانه و چشم ها باید بالای چوب بیلیارد باشند. این وضعیت مناسب ترین حالت بدن برای هدف گیری توپ است .