h_kh84

حدود چهل روز از درگذشت برادر،یار،همکاری تکرار نشدنی و یکی از مدیران و کارشناسان صادق و نخبه صنعت خودروی کشور گذشت.
به همین مناسبت شما سروران گرامی به مراسم یادبود "زنده یاد فربد زاوه " عزیزمان دعوت میشوید.
با احترام
گروه یاران فربد

خانم عسل داداشلو،آقایان مهرداد و نوید اسدی،مسیح فرزانه،هادی فریابی،حمیدخالدنژاد،علیرضامحمدزاده،عقیل مصطفایی،امیرحسین برخورداری،اصغر خسروی،نادر وهاب آقایی.

پ ن :این دعوتنامه بصورت عمومی بوده و بصورت انفرادی برای عزیزان ارسال نمیشود.

#فربدزاوه

گاهی اوقات یک عده باید از جون مایه بذارن تا یه عده دیگه در آرامش و آسایش به زیست خودشون ادامه بدن.

امروز یاد این مصاحبه چارلز بوکوفسکی افتادم. بعد از اینکه یه هندی به درد نخور به خاطر اینکه میخواستم بهش اجازه ندم به کثافت کاری ها و بخور بخور خودش ادامه بده، پشت تلفن فحش و کشید بهم و هرچی توهین بلد بود رو با اون لهجه داغونش کشید بهم و جالب تر این بود که توی شرکت هیچ کس براش مهم نبود چون اینجا من اهمیت نداشتم بلکه کار سازمان مهم بود😒 ؛ اولش یاد روزهای سخت آلفاموتور افتادم، وقتی که برای گرفتن مجوز پلاک جولیتا مجبورم کردن ۱۰ روز تمام با زبون روزه درست تو مرداد ماه زیر آفتاب منتظر بمونم تا جناب فرمانده وقت فنی مهندسی پلیس راهور بهم اجازه بده تا از پله های ساختمان بالا برم. یاد اون روزی افتادم که تو مرکز شماره گذاری میثم برای گرفتن اولین پلاک الفارومئو میتو از کارشناس مرکز سیلی خوردم که چرا ماشین کثیفه؟
تمام اینا یه شباهت داشت، تو تمام این ماجراها من مجبور شدم شان و شخصیت خودم و فدای منفعت شرکت کنم تا لطمه ای به روند کاری سازمان وارد نشه.
امروز یاد حرف بوکوفسکی افتادم ، اینکه وقتی بارها و بارها ضربه میخوری تازه میفهمی که چطور باید منظورت و برسونی یعنی بزرگ میشی.

نگارین گلشن اش روی است و مشکین سایبان ابرو