Zamineh_net

.



| ‎نمایش آثار بهاره بابایی در سام‌کافه صبا |

بهاره بابایی، متولد سال ۱۳۶۷ در اصفهان، هنرمند نقاش است. او مدرک کارشناسی نقاشی را از دانشگاه هنر اصفهان و کارشناسی ارشد نقاشی را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرده است. بابایی تاکنون در چندین نمایشگاه گروهی و انفرادی شرکت کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به دو نمایشگاه انفرادی در گالری «امروز» اصفهان اشاره کرد.

سه اثر از بهاره بابایی با همکاری‌ گالری «امروز» هم‌اکنون در سام‌کافه‌ی صبا به نمایش درآمده است.

—————

برای اطلاعات بیشتر می‌توانید کیوآرکد مجاور آثار را اسکن و یا از طریق دایرکت با «زمینه» در تماس باشید.

—————

📸:

—————

‏
‏‎

.



دکستر دالوود (Dexter Dalwood، متولد ۱۹۶۰)، نقاش بریتانیایی ساکن مکزیکوسیتی، بیش از سه دهه است به‌عنوان هنرمندی متمایز در نقاشی معاصر شناخته می‌شود. دالوود ضمن تأکید بر اهمیت میراث هنری گذشته، زبان و روایت‌های رسانه‌ی نقاشی را گسترش می‌دهد. او با ارجاع به مکتب‌ها و ژانرهای نقاشی، از کلیشه‌های بازنمایی در خلق مناظر خیالی فاصله گرفته و بر خلق فضایی ناآشنا و بدون حضور انسان، تغییر مقیاس‌ها و تراکم تصویری فشرده تمرکز کرده است.
رویکرد دالوود به نوعی تجسم بخشیدن به حافظه‌ی تاریخی است که تاریخ نقاشی نیز به‌طور جدایی‌ناپذیری با آن در هم تنیده شده است. او کار خود را با طراحی‌ها و کولاژهایی آغاز می‌کند که از منابع مختلف تصویری وام گرفته است. نقاشی‌های دالوود با ترکیب ارجاعات به تاریخ هنر، که گاه مستقیم‌اند و گاه مبهم، و ویژگی‌های رسانه‌ی نقاشی نوعی هم‌ارزی میان رویدادهای جاری و سبک‌های هنری شاخص گذشته به تصویر می‌کشند. می‌توان گفت که او نظامی رسا برای ارجاع مداوم به زندگی‌ها و مرگ‌های متعدد تاریخ نقاشی ایجاد می‌کند. فضاهای داخلی مشهور دالوود، که با چیره‌دستی‌های نقاشانه و ارجاعات آگاهانه ــ از ویلم دکونینگ و کلیفورد استیل گرفته تا مانه، مونک و بلینی ــ خلق شده‌اند، به دورنمای محدود از درون یک هواپیما تقلیل یافته یا از طریق پنجره‌ به فضاهای داخلی «دالوودی» گسترش یافته‌اند؛ فضاهایی که از منبع اصلی‌شان یک گام فاصله گرفته‌اند. به بیان دیگر، بنیان نقاشی‌های دالوود بر پایه‌ی پرهیز، پالایش و ایجاز شکل می‌گیرند. او در جهت مخالف خیال حرکت می‌کند، چراکه با وجود جزئیات و نشانه‌گذاری‌های مستقیم، به سختی می‌توانیم حضورمان را در فضای نقاشی‌هایش متصور شویم.
زیبایی‌شناسی تکه‌تکه و پرجزئیات دالوود، که اغلب با طراحی با مداد یا کاغذهای بریده آغاز می‌شود، فراتر از شیوه‌های رایج تعریف‌شده‌ی نقاشی پسا-مدیومی است. نقاشی‌های او فرآیند طاقت‌فرسا و پیچیده‌ی ذهنیِ پشت نقاشی را نمایش می‌دهند، فرآیندی که بر پایه‌ی فهرست عظیم تاریخ هنر، مطالعه و هم‌چنین درک اهمیت زمان و حافظه به‌عنوان نقاط مرجع برای خلق تصاویری بدیع و بی‌زمان شکل گرفته است.

___________________
 
در پرونده‌ی «از نقاشان معاصر» هر بار یکی از نقاشان مهم و جریان‌ساز را معرفی می‌کنیم.

———————————-

#دکستردالوود

.



| محمدرضا موسوی ۱۳۶۸ |

«جستجوی معنای زندگی، فراتر از ظاهر روزمره‌اش، همیشه دغدغه اصلی من بوده است. این دغدغه با مهم‌ترین و لذت‌بخش‌ترین فعالیت زندگی‌ام، یعنی نقاشی، پیوندی عمیق دارد. مجموعه پیش‌رو نتیجه جستجوهای اخیر من در مفهوم زندگی از طریق رنگ‌ها و فرم‌هاست.»

صفحه هنرمند: .r.billy

#هنرمندان #زمینه

.



«اصل تعلیق»
نمایش انفرادی شهلا حسینی در گالری «امکان»
۱۴ تا ۲۸ دی ۱۴۰۳

شهلا حسینی (متولد ۱۳۳۳) در نمایش اخیر خود بر رابطه‌ی متقابل میان رنگ‌ها و مرزها تأکید دارد. بی‌مرزی مفروض سطح بوم و ماهیت سیال رنگ‌ها در تقابل با مرزهای تفکیک‌کننده‌ای قرار می‌گیرد که توسط نخ‌ها مشخص می‌شوند. اثرگذاری نخ به‌عنوان شیئی خارجی روی سطح بوم، با ایجاد تراز و تعیین ساختار و تفکیک سطح نقاشی، در پی تثبیت یک هم‌گرایی مقتدر است؛ جریانی که در تضاد با کنش نقاشی قرار می‌گیرد. از یک سو، شاهد مرزهایی منظم و هندسی هستیم و از سوی دیگر، استقلال و انعطاف‌پذیری رنگ‌ها آن‌ها را از تبعیت کامل حفظ می‌کند. بنابراین، خطوط مرزی آن‌چنان که در ظاهر به نظر می‌رسند، یکپارچه، مطمئن و استوار نیستند. در نتیجه، کشاکش میان حرکت و ایستایی، تعادلی ناپایدار در آثار حسینی ایجاد می‌کند و تصویری که در آثارش شکل می‌گیرد، همواره میان نیروهای مختلف در نوسان است. آثار نمایش «اصل تعلیق» برآیندی از گسست و انحراف از مواضعی است که هر یک از ترکیبات چندگانه سعی در القای آن دارند.
در بخش دیگری از نمایش نیز شاهد همین روابط میان‌ماده‌ای در قالب چند چیدمان از بازنمایی بازمانده‌های طبیعی به همراه اشیای صنعتی و مصنوعی هستیم. شهلا حسینی رسانه‌های غیرمتعارفی مانند نخ، استخوان و اشیای یافت‌شده را در آثار خود به کار می‌گیرد و بر ماهیت ملموس و مادی آن‌ها تأکید می‌کند.
مجموعه آثار او در مرز میان بازنمایی و انتزاع، ماده و تصویر قرار دارد که از طریق نقاشی، حجم، چیدمان، کلاژ و طراحی به نمایش گذاشته شده است. در طول دوران حرفه‌ای خود، حسینی به تحقیق مداوم درباره‌ی فرم‌ها و ارتباط آن‌ها با مواد اولیه پرداخته است. ترکیبات او از رسانه‌های متنوع، علاقه‌ی شدید او به آزمایش و تجربه را نشان می‌دهد. حسینی با شکل دادن به لایه‌هایی از این مواد در ترکیب‌بندی‌هایش، آمیزه‌هایی از رنگ و بافت را به نمایش می‌گذارد. برخورد او با فرم، ماده، رنگ و ترکیب‌بندی شامل مطالعه‌ی تجربی مفاهیم زیبایی‌شناسی و امکانات نشانه‌شناختی هنر است.

‏  #گالری #هنر #هنرمند

.



شماره‌ی بیست و دوم زمینه به رزالیند کراوس (متولد ۱۹۴۱) منتقد و نظریه‌پرداز هنر، یکی از تأثیرگذارترین منتقدان قرن بیستم می‌پردازد. کرواس از سال ۱۹۷۶ که مجله‌ی «اکتبر» را بنیان نهاد تا امروز هم‌چنان به نوشتن نقد و تدریس مشغول است. اهمیت و ضرورت پرداختن به کراوس در تردید و بازنگری مداوم او در هنر مدرنیستی و توجه به ارزش‌هایی است که در اثر نظریات غالب فکری نادیده گرفته شده‌ و یا به حاشیه رانده شده‌اند. کراوس تلاش کرده است تا پویایی زبان شخصی و مواضع زیبایی‌شناسانه‌ی هنرمند را تنها معیار قابل اعتماد برای ردیابی اصالت و خلوص در آثار او در نظر بگیرد.

—

در سلسله پست‌های نیم‌نگاه زمینه، به شماره‌های پیشین مجله‌ی‌ زمینه نیم‌نگاهی می‌اندازیم.
می‌توانید از طریق وبسایت زمینه (لینک داخل بایو)، به پی‌دی‌اف‌ کامل مجله دسترسی داشته باشید.

—-

🏷️:

تصویر اسلاید ۴ | پیت موندریان،ترکیب‌بندی با قرمز، زرد، آبی و سیاه، رنگ‌روغن روی بوم، ۵۹ در ۵۹ سانتی‌متر، ۱۹۲۱، موزه‌ی لاهه، هلند

تصویر اسلاید ۶ | رزالیند کراوس

تصویر اسلاید ۸ | سول لویت، «سازه‌ی هندسی»، ۱۹۹۰، گالری لیسان، لندن

تصویر اسلاید ۱۰ | ماکس ارنست، «درختان منزوی»، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ در ۱۰۰ سانتی‌متر، ۱۹۴۰، موزه‌ی تایسن بورنمیزا، مادرید

——

#نقاشی

.



| روژان باقری ۱۳۷۳ |

«با بهره‌گیری از رنگ‌های زنده، فرم‌های تخت و ترکیب‌بندی‌های عمودی الهام گرفته از نقاشی ایرانی و همچنین استفاده از فضاهای همزمان برای نشان‌دادن فضایی بهشتی برای روایت‌هایم استفاده می‌کنم، در آثارم روایت‌های مردسالارانه را به چالش می‌کشم و پیچیدگی‌های هویت، اختیار و زن بودن در دنیای معاصر را به تصویر می‌کشم.»

——————-

صفحه هنرمند:

——————-

#هنرمندان #زمینه

تیستر گیتس ۱۹۷۳

آثار تیستر گیتس (Theaster Gates)، هنرمند، آرشیویست و کیوریتور آمریکاییِ متولد ۱۹۷۳، شامل مجسمه‌سازی، چیدمان، پرفورمنس، توسعه‌ی شهری و بازآفرینی فضاهای شهری از طریق هنر است. او هنر را وسیله‌ای می‌داند برای ایجاد ارتباط میان مردم و مکان‌ها، ابزاری برای شکل دادن جامعه و تسهیل‌کننده‌ای برای گفت‌وگو درباره‌ی مسائل اجتماعی مهم.
اثر «۱۲ تصنیف برای خانه‌ی هوگنوت» (12 Ballads for Huguenot House) چیدمانی است که در سال ۲۰۱۲ در هتل تاریخی متروکه‌ای در کاسل آلمان برای نمایش در داکیومنتا ۱۳ ساخته شد. این چیدمان بازسازی بلندپروازانه‌ای است از این هتل با استفاده از نیروی کار و مصالح ساختمانی متروکه در محله‌ی سیاه‌پوستان جنوب شیکاگو. گیتس از این طریق ارتباطی برقرار می‌کند میان هوگنوت‌های پروتستانی که در قرن هجدهم از فرانسه‌ی کاتولیک‌محور رانده شدند و آفریقایی‌آمریکایی‌هایی که در قرن بیستم از ظلم و خشونت‌های جنوب آمریکا گریختند.
انتقال این مصالح، همراه با اجرای موسیقی زنده‌ی گروه «Black Monks of Mississippi»، هتل هوگنوت را به مرکزی معنوی برای رویداد داکیومنتا (۱۳) تبدیل کرد. این ساختمان سه‌طبقه علاوه بر نمایش آثار حجم و چیدمان، بستری شد برای گفت‌وگو، اجرای موسیقی و محلی شد برای اقامت تیم سازندگان و هنرمندان.
پروژه‌ی «۱۲ تصنیف برای خانه‌ی هوگنوت» مطالعهی عمیق‌تری از مفهوم فضا را از نگاه هنرمند ارائه می‌دهد. گیتس با این کار، مفاهیم فراموشی، بازیافت و بازآفرینی را در قالبی هنری و چندرسانه‌ای به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان گذشته‌های متروک را دوباره به زندگی بازگرداند. هم‌چنین این پروژه از موضوعاتی مرتبط با دغدغه‌های سیاه‌پوستان به گفت‌وگویی درباره‌ی نقد نهادها و ارائه‌ی ایده‌ای جدید از لند آرت گسترش می‌یابد.

———-

هر بار در پرونده‌ی «داستان یک اثر»، به برخی از آثار بحث‌برانگیز و جریان‌ساز هنر معاصر می‌پردازیم، آثاری که واکنش‌های مختلف و گاه متضاد را به همراه داشته‌اند.

———-


#هنرمند #زمینه #تیسترگیتس

.

«مروری بر زندگی و آثار مارکو گریگوریان»
موزه هنرهای معاصر تهران با همکاری بنیاد مارکو گریگوریان 
12 آذر تا 23 دی 1403
 
به مناسبت یکصدمین سال تولد مارکو گریگوریان، نمایشگاهی از آثار دوره‌های مختلف فعالیت او از ۱۲ آذر تا ۲۳ دی با همکاری بنیاد مارکو گریگوریان در موزه هنرهای معاصر تهران در حال برگزاری است.

مارکو گریگوریان(1304-1386) نقاش، هنرمند، گالری‌دار و مجموعه‌دار ایرانی-ارمنی، یکی از پیشگامان هنر مدرن در ایران است. فعالیت‌های گسترده و متنوع او در حوزه‌های مختلف هنری، نقش مهمی در شکل‌گیری و توسعه هنر مدرن ایران ایفا کرده است. او به عنوان یک هنرشناس، مطالعات گسترده‌ای در حوزه هنرهای سنتی و مدرن ایران انجام داد و آثار ارزشمندی در این زمینه منتشر کرد. گریگوریان همچنین به عنوان یک معلم، به آموزش هنرمندان جوان و تربیت نسل بعدی پرداخت.
در مجموع، مارکو گریگوریان یک هنرمند پیشرو و تأثیرگذار بود که با فعالیت‌های گسترده و متنوع خود، در زمینه‌های مختلفی همچون ترویج هنر مدرن، ایجاد زیرساخت‌های هنری، معرفی هنر مفهومی، جمع‌آوری آثار هنری و توجه به هنرهای سنتی، نقش بسیار مهمی در تحول و پویایی صحنهی هنر تجسمی ایران ایفا کرد. طیف گسترده‌ای از آثار نقاشی گریگوریان، نشان‌دهنده تحولات هنری او در طول دوران فعالیتش است. تاسیس گالری، برگزاری نمایشگاه، راه‌اندازی اولین بینال تهران، ترویج مجموعه‌داری و حفظ و حمایت از هنرهای سنتی ایران، همزمان با توجه و مطالعه هنر نوگرای غرب، همگی نشان‌دهنده اهمیت جایگاه او در تاریخ هنر ایران است.
نمایشگاه «مروری بر زندگی و آثار مارکو گریگوریان»، با نگاهی تحلیلی و جامع، به بررسی دلایل اهمیت گریگوریان در شکل‌گیری و توسعه هنر نوگرای ایران می‌پردازد. این نمایشگاه تلاش می‌کند تا با بهره‌گیری از تمام مستندات نوشتاری و تصویری موجود، درکی عمیق و جامع از زندگی و آثار این هنرمند را برای مخاطبان فراهم آورد.
در بازدید از این نمایشگاه، می‌توان به روشنی مشاهده کرد که چگونه هنرمندی چون گریگوریان، ضمن بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی و هنرهای سنتی، با تحولات هنر جهانی نیز همراه بود و بهاین ترتیب، حرکتی گسترده و همه جانبه درهنرهای بصری را آغاز نمود.
——-

‏  #گالری #هنر #هنرمند

.


| فرزین آزرم ۱۳۷۸ |

فراتر از آنکه خودم را در مدیوم خاصی بگنجانم، سعی می‌کنم با ابزار خلق تصویر به چشم‌انداز‌های عینی و ذهنی پیش‌روی‌ام فکر کنم. خود را محدود نمی‌کنم چون فرآیند پرداخت تصویر برایم جذاب است و هر مسیری که احساساتم را درگیر کند، تجربه می‌کنم. ارتباط میان ابژه‌ها، نسبت خودم با محیط و بسط تخیلاتم در فضایی بصری، چیزهایی هستند که خودآگاه یا ناخودآگاه به آن‌ها پرداخته‌ام. با این حال مناظر شهری و طبیعی دو سوژه غالب در کارهایم بوده‌اند. در مناظر شهری، رویکردهای عکاسی مستند و عکس دستکاری شده را تجربه می‌کنم. در این سری تصاویر، سعی داشتم تا با لایه‌گذاری‌های نگاتیو-پوزتیوی، به پیش‌افکنی‌ای ذهنی از شهر و فضاهای بینابینی برسم.

—————

صفحه هنرمند:

—————

#هنرمندان #زمینه

.


 
جاسلین کائور [Jasleen Kaur] (متولد ۱۹۸۶)، هنرمند اسکاتلندی، برنده‌‍‌ی جایزه‌ی ترنر ۲۰۲۴ شد. او به‌خاطر مجسمه‌های نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای‌اش شناخته شده است،مجسمه‌هایی که با اشیاء روزمره و در دسترس می‌سازد و با آن‌ها به بررسی هویت و حافظه‌ی فرهنگی می‌پردازد. کائور معتبرترین جایزه‌ی هنر معاصر بریتانیا را در مراسمی در موزه‌ی تیت بریتانیا دریافت کرد.

#هنرمندان #زمینه

.



| ‎نمایش آثاری از مهدی فرهادیان، الهه حیدری و اشکان صانعی در سام‌کافه فرمانیه |

مهدی فرهادیان متولد ۱۳۵۹ در تهران، تحصیلات کارشناسی و کارشناسی ارشد نقاشی خود را در دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان رساند. آثار او تلفیقی از اشکال فیگوراتیو و روایت‌های واقع‌گرایانه در مناظر خیالی است که اغلب ارجاعات شخصی به فرهنگ و تاریخ معاصر ایران دارند. فرهادیان تاکنون نمایشگاه‌های متعددی را در داخل و خارج از ایران برگزار کرده است و یک اثر از او نیز در مجموعه‌ی دائمی موزه‌ی بریتانیا نگهداری می‌شود.

الهه حیدری، متولد ۱۳۴۷ در تهران، علاوه بر برگزاری نمایشگاه‌های متعدد انفرادی و گروهی در ایران و سایر کشورها، در سال ۱۳۹۰ نیز به عنوان هنرمند مقیم در شهر بین‌المللی هنر پاریس حضور یافت. در آثار اخیر حیدری، شاهد فیگورهای انسانی در پس‌زمینه‌های ساده و خلوت هستیم. او بر روان و احساس انسان‌ها، تعاملات میان آن‌ها و ارتباطشان با اشیاء پیرامون تمرکز دارد.

اشکان صانعی، متولد ۱۳۶۳ در ارومیه و مقیم تهران، تحصیلات آکادمیک خود را در رشته‌ی نقاشی در دانشگاه هنر اصفهان و دانشگاه آزاد اسلامی تهران گذراند. صانعی حضور در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی را در داخل و مراکز هنری خارج از ایران در کارنامه خود دارد. اشکان صانعی در نقاشی‌های خود رویکردی انتزاعی را دنبال می‌کند. آثار او مبتنی بر الگوهای هندسی، ریتم، بافت‌ و خطوط هستند. او همچنین در کار با رنگماده و کاغذ برخوردی تجریی و مطالعاتی دارد.

آثاری از مهدی فرهادیان، الهه حیدری و اشکان صانعی با همکاری‌ «پروژه‌های مرجان خلیلی» هم‌اکنون در سام‌کافه‌ی فرمانیه به نمایش درآمده است.

—————

برای اطلاعات بیشتر می‌توانید کیوآرکد مجاور آثار را اسکن و یا از طریق دایرکت با «زمینه» در تماس باشید.

—————

📸:

—————

‏
‏‎