Dogs' Voice

Τις τελευταίες ώρες εκφράστηκαν από αρκετούς φορείς, ανάμεσα τους και ο δικός μας, αντιδράσεις για τη διατύπωση προτεινόμενης διάταξης που θα ενίσχυε την ασυδοσία των αντιδημάρχων.

Ας πούμε τα πράγματα όπως είναι. Το μοντέλο της διαχείρισης του ζητήματος των αδέσποτων ζώων από τους Δήμους έχει αποτύχει. Δεν θέλουν, δεν μπορούν, το μέτρο της ευθύνης που τους αναλογεί δεν μπορεί να λειτουργήσει στην αλυσίδα όλων των επίσης σημαντικών δράσεων που πρέπει να γίνουν συνδυαστικά γιατί όλη η αλυσίδα δεν λειτουργεί. Και πώς να λειτουργήσει κατακερματισμένη και με τόση επιβάρυνση σε εθελοντές και φιλοζωικούς φορείς;

Όταν τα προγράμματα διαχείρισης και ευζωίας αδέσποτων ζώων δεν έχουν στρατηγική και συνέχεια γιατί τα πρόσωπα στους Δήμους αλλάζουν, είναι εντελώς τυχαίο το "που θα πέσεις", οι σχέσεις με τα φιλοζωικά σωματεία δεν είναι σταθερές, τα κυνοκομεία εξελίσσονται σε αποθήκες ζώων χωρίς κανένα πλάνο για την απορρόφηση τους σε σπίτια, τα προγράμματα και οι συμβάσεις για τα αδέσποτα διακόπτονται ή τρέχουν με αδιαφάνεια και φυσικά το πιο σημαντικό: οι στειρώσεις αφορούν κυρίως στα αδέσποτα και συνήθως δεν φτάνουν ούτε για το 1/20 του πληθυσμού ο οποίος αφορά συνολικά στα ζώα συντροφιάς.

Τον Σεπτέμβριο του 2026 ο Οργανισμός μας θα καταθέσει πρόταση για τη διαχείριση του ζητήματος των αδέσποτων ζώων προτείνοντας ένα νέο μοντέλο. Την μεταφορά της αρμοδιότητας για τα αδέσποτα ζώα από τους Δήμους στην Ενιαία Αρχή για την Προστασία των Ζώων με παραρτήματα σε κάθε Δήμο και Περιφέρεια. Ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που θα συντάξει και θα εφαρμόσει ενιαία στρατηγική, θα λειτουργήσει δομές (κτηνιατρεία και καταφύγια),θα έχει οικονομική εποπτεία και διαφάνεια, θα διενεργεί αδιάκοπα προγράμματα στειρώσεων, θα αποσπάσει δημοτικούς υπαλλήλους για καθημερινούς συνεχείς ελέγχους σε κηδεμόνες ζώων, θα αναλάβει το ΔΙΚΕΠΑΖ, δημοτικά κτηνιατρεία και καταφύγια που παρακμάζουν εκσυγχρονίζοντας αυτό που προσφέρουν στα ζώα και στην κοινωνία, θα συνεργαστεί με υγεία με όλους εμάς, την κοινωνία των πολιτών για υιοθεσίες, προγράμματα σε σχολεία και φιλοζωικές δράσεις.

Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο. Οι υιοθεσίες έχουν παγώσει, τα κατάλληλα/υπεύθυνα διαθέσιμα σπίτια είναι ελάχιστα και βρισκόμαστε σε σοβαρή κρίση υπερπληθυσμού.

Έως πότε θα επιμένουμε σε κάτι που έχει αποτύχει;

🚨 ΕΠΕΙΓΟΝ – ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 720 παρ.3 ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ

ΝΕΟΤΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς εξέδωσε σχετική ανακοίνωση με την προτεινόμενη διορθωμένη διατύπωση. Θα τη βρείτε στα σχόλια.

Με μια διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο 720 παρ. 3 του σχεδίου νόμου για τον «Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», το Υπουργείο Εσωτερικών επιχειρεί να απαλλάξει αιρετούς και αρμόδιους φορείς από ποινικές ευθύνες για αδικήματα που τελούνται μέσω παραλείψεων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους σχετικά με τα αδέσποτα ζώα.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά γενική και επικίνδυνη διατύπωση, η οποία στην πράξη μπορεί να ακυρώσει βασικές προβλέψεις του Ν. 4830/2021 και να στερήσει από τα ζώα κάθε ουσιαστική προστασία απέναντι στην αδιαφορία, την αδράνεια και την κακοδιοίκηση.

Χαιρομαστε πολύ που η προηγούμενη διατύπωση διορθώθηκε.

* Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε τον Νοέμβριο του 2021 στο παράνομο καταφύγιο του Δήμου Ζηρού. Τέσσερα χρόνια μετά ο αρμόδιος αντιδήμαρχος καταδικάστηκε σε 8 μήνες με αναστολή για τη μη τήρηση κανόνων ευζωίας. Αν ο νόμος αυτός περάσει οι φιλοζωικές οργανώσεις δεν θα έχουμε καμία δυνατότητα να προστατεύσουμε τα ζώα από την αδιαφορία όλων αυτών που τα κακοποιούν με τις παραλείψεις τους.

Γειααα! Ήθελα να σας θυμίσω ότι είμαι ακόμα εδώ. Το εδώ είναι το καταφύγιο. Το έχω ξαναπεί, το θυμίζω για τοὺς κακοπροαίρετους: σε κοιτάω έτσι όχι επειδή θέλω να σε φάω αλλά επειδή θέλω να φάω ό,τι έχεις πάνω σου από λιχουδιά. Αυτός είμαι. Ένας σαλιάρης, εθισμένος στις λιχουδιές, τεμπέλης που βαριέται να περπατήσει σκύλος, που απλά κάθομαι εδώ και περιμένω ποιος ΔΕΝ θα κολλήσει στην «απειλητική» για κάποιους εμφάνιση μου και θα με πάρει σπίτι!

Μπούντα με λένε, όχι τυχαία. Πάω να ξανακοιμηθώ. 😴

Η μητρότητα είναι αγάπη όταν είναι επιλογή.
Στον δρόμο, για τα αδέσποτα ζώα, είναι αγώνας επιβίωσης.

Δεν υπάρχει τίποτα ρομαντικό σε ένα ζώο, σκύλο ή γάτα, που γεννάει ξανά και ξανά χωρίς τροφή, ασφάλεια, περίθαλψη, σπίτι.

Στην Ελλάδα των εκατομμυρίων αδέσποτων, η στείρωση δεν είναι «παρέμβαση στη φύση».
Είναι πράξη ευθύνης. Είναι πρόληψη. Είναι αξιοπρέπεια.

Για να μη γεννιούνται ζωές καταδικασμένες να υποφέρουν. Γιατί υπάρχουν ζώα που περιμένουν.
Για να μπορεί κάθε ζώο να ζει όπως του αξίζει.

❤️‍🩹

Άρης 🕊️

Κάποιες φορές εμφανίζονται στη ζωή σου άνθρωποι που σε γεμίζουν φως. Πριν αρκετά χρόνια, το 2022 ήρθαν στη ζωή μας οι άνθρωποι του Άρη. Ο Άρης ήρθε κοντά μας το 2021, όταν διασώθηκε από τις πυρκαγιές σε πολύ άσχημη κατάσταση: εγκαύματα, χρόνια προβλήματα υγείας και ανασφάλειες από την κακοποίηση που είχε δεχτεί. Ένας σκύλος με φοβίες, που είχε δαγκώσει και ξέραμε πως θα υιοθετηθεί δύσκολα. Απογοήτευση και ερωτήματα για το τι πήγε λάθος, μέχρι που ήρθε το μήνυμα και υιοθετήθηκε. Βρήκε την πιο σωστή οικογένεια — όχι απαραίτητα με μεγάλο σπίτι και κήπο, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά εκείνη που επιλέγει να βάλει έναν σκύλο στη ζωή της με τον σωστό τρόπο, ακόμη κι αν είναι «δύσκολος». Έναν σκύλο με προβλήματα υγείας και συμπεριφοράς που απαιτούσαν υπομονή, επιμονή και κατανόηση.
Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι έκαναν αυτό το ταξίδι με τον Άρη με τον πιο σωστό τρόπο. Ξεκίνησαν εκπαίδευση από την πρώτη στιγμή, με τον εκπαιδευτή μας ,δεν εγκατέλειψαν ποτέ παρά τις δυσκολίες.
Έρχονταν πάντα στα bazaar και events με χαμόγελο, στηρίζοντας τον σκοπό μας και μοιράζοντας αγάπη. Και όταν ρωτούσαμε για τον “δαγωνιάρη”, απαντούσαν με χαμόγελο και μας έλεγαν τα νέα του κατορθώματα.

Ο Άρης έφυγε ήρεμα, στον ύπνο του, στο σπίτι του, έχοντας νιώσει τι σημαίνει οικογένεια. Ήταν ένας σκύλος σαν πολλούς σε καταφύγια που μένουν εκεί κυρίως λόγω φόβου, και προκαταλήψεων. Επειδή είναι 30 κιλά αντί για 10, επειδή είναι 6 ετών αντί για 1, επειδή φοβούνται και χρειάζονται λίγο χρόνο.
Είμαστε χαρούμενοι που δεν έφυγε σε ένα κλουβί. Θα είμαστε ακόμη περισσότερο όταν πάψουν οι προκαταλήψεις που κρατούν τα καταφύγια γεμάτα από σκύλους που δεν τους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία.

Ο Άρης, η ιστορία του και οι άνθρωποι του θα είναι πάντα στην καρδιά μας ⭐️🫂

Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πυροσβεστών, θέλουμε να θυμίσουμε σε όλους, πόσο πολύτιμη είναι η προσφορά των πυροσβεστών και των εθελοντών δασοπυροσβεστών που δίνουν την ψυχή τους σε κάθε πυρκαγιά για να προστατεύσουν ανθρώπους, ζώα, δάση και περιουσίες.

Είναι πολύτιμοι. Είμαστε ευγνώμονες για τη συνεργασία που έχουμε στο πεδίο αλλά και για την προσφορά τους.

Στηρίξτε τους όπως μπορείτε 💫

ΥΓ: Θελουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στην που μας φιλοξένησε την Κυριακή στις εγκαταστάσεις της, εκπαίδευσε τη διασωστική μας ομάδα, μοιραστήκαμε εμπειρίες απο το πεδίο και μας ενέπνευσε με το ήθος και τις αξίες της!

Κάπως έτσι μοιάζουν οι Κυριακάτικες βόλτες στο καταφύγιο! Κλέβουμε λίγο χρόνο και για χάδια, ειδικά για τον Barney που το ζητά συνέχεια. Περιμένουμε πως και πως την Κυριακή που δεν θα είναι κοντά μας πια. Θα είναι βόλτα σε ενα πάρκο με την οικογένεια που θα τον φιλοξενεί ή θα τον έχει υιοθετήσει! Αργεί άραγε; 🥹☁️🏡

*Και αυτός που βλέπετε είναι ο Μίλτος μας, ένας εθελοντής που παραμένει τόσα χρόνια κοντά μας και τον ευχαριστούμε από καρδιάς. Είναι ο άνθρωπος που θα κάτσει πάντα λίγο παραπάνω στο τέλος για να βγάλει άλλη μια βόλτα, να δώσει άλλο ένα χάδι🫂.