The Pirwolves

Om 17.30 u. mochten The Pirwolves als eerste hun tanden in de zoete Haspengouwse peren zetten. Het trio van Guy Vanhove (zang en harmonica), Jo Vossen (gitaar, cigar box en zang) en Kurt Van de Wiele (drums) vond voor de naam van hun relatief jonge band inspiratie bij de doodgebeten schapen en pony's in de regio Peer en Oudsbergen. De Peerse wolven dus. Gelukkig hoefden we niets te vrezen, want volgens het Agentschap voor Natuur en Bos vormen wolven geen direct gevaar voor de mens. En deze drie exemplaren bleken evenmin een gevaar voor de blues want ze doen er iets creatiefs mee. We hoorden een verrassende soort bluesrock, soms neigend naar garagerock en protopunk. En daar bedoelen we helemaal niets verkeerds mee, want een ongepolijst geluid, simpele structuren, fuzz en distorsie, rauwe zang, snelle en dwingende ritmes en een provocerende attitude zijn nu eenmaal typerende kenmerken van deze muziekgenres. 'I am who I am' zong Guy en eigenlijk stond die song tekstueel model voor de boodschap die als rode draad in de meeste nummers stak: Wees jezelf, doe je ding en trek je geen f**k aan van wat men over je denkt. Merci, Pirwolves, we zullen dat onthouden...

Merci Oetsloven Blues & Roots wat een super team en organisatie ! En zeker het top publiek niet vergeten , The Pirwolves Ahoow

Dus het startsein werd hier gegeven door 'The Pirwolves'. Dit trio bestaat uit Kurt Van Dewiele op drums, J0 Jo Vossen op lead gitaar/backing en frontman Guy Vanhove op vocals/harp die we op 'Mine Blues' nog zagen als special guest bij 'TC/Arno'...godverdomme. Zij brengen ons een intensieve mix van blues, Garage en jawel punk.
Geen 'Christalleke' maar 'Appelcuice' is hun opener hier op het 'Oetslovenpodium'. Rare kwasten toch want hun titels geven meermaals een humoristische twist aan hun teksten. Blues en Bluesrock komen aan te pas al durf ik Guy, Jo Jo en Kurt ook wel in het vakje Britse garagerock onder te brengen en dat is net nu niet ver weg van 'Punk'.
Guy Vanhove is er eentje die van alle markten thuis is maar bij wie 'Fun' toch primeert. Jo Jo Vossen die kennen we nog als gitarist bij 'Bourbon Street' maar ook dat is reeds meer dan een era passé. Drummer Kurt Van De Wiele die zou zich zonder meer thuis voelen in de wonderlijke wereld van 'The Black Swan'. Hun nummers tellen enkel maar een paar woorden zoals 'I Am' en dat gaat dan weer over 'Hot Pants', dat de Guy dat nog weet gedomme.
Naast zijn afgeleefde 'Strat' beheerst Jo Jo ook nog de skills van een 'Cigar Box' en dat zal hij zeker niet van de Mario hebben meegekregen. 'I Don't Mess With My baby' wordt bij deze 'Pirwolves' enkel vertaald als 'Mess' vandaar mijn verwijzing naar 'Punk'. Meer ook van een soft ballad zijn deze 'Pirwolves' niet vies. Met het verkennen van 'Old Man' zou je haast denken dat ze zich zouden wagen aan Neil Young maar niets is minder waar want zo zijn zo goed als alle nummers 'originals' van deze band.
Hun afsluiter luistert dan gewoonweg naar 'The Pirwolves' en zo mag je zelf het hokje invullen waar jij denkt dat ze thuishoren. Vergeet er wel niet bij te zetten dat dit trio de tent meteen aan hun lippen lag.

Merci Oetsloven Blues & Roots wat een respectvol publiek!