Digi Mart

با ما اموال تان را مطمین انتقال دهید

با ما اموال خود را ارزان ،مطمین و سریع انتقال دهید

چیزی نمانده، پای از خاکسترم بردار
ای زند‌گی لطفی کن و دست از سرم بردار

آن‌چه که باقی مانده چیزی نیست جز فریاد
شوق هوا را از سر بال و پرم بردار

بگذار کوه غصه‌هایت را به دوش من
غم را ولی از شانه‌های مادرم بردار

در زیر بارت قدر کافی قامتم خم شد
این قوغ را از سینه‌ی چون مجمرم بردار

از آسمانت سنگ بارد بر سرم، غم نیست
زخم تگرگ از شاخه‌های نوبرم بردار

با دوربین کهنه‌ات این‌بار با لبخند
عکس خوشی از لحظه‌های آخرم بردار

آتش زدی ما را، به قربان سرت، اما
سوز نمک از زخم‌های دخترم بردار

زرد است رنگ‌ات پیش چشم همتم؛ اما
سرخ است روی افتخار پیکرم بر دار

لیلی غزل

ای کاش آغوش و شراب و آب و نان باشد
دنیا برایت بهتر از افغانستان باشد
گنجشک‌های بوسه‌ام را در یخن بگذار
تا از گزند باد و باران در امان باشد
در پیش رویت رفت از یادم... چه می‌گفتم
حاجت به گفتن نیست چیزی که عیان باشد
می‌آیی و چون لاله‌زاری داغ در داغم
گویی دلم نوروز دشت شادیان باشد
شاید خدا با خلق چشمان تو می‌خواهد
روی زمین چیزی شبیه آسمان باشد
با خاطرات ناخوش خود آرزو دارم
ای کاش با تو زندگانی مهربان باشد
ای کاش با تو زندگانی مثل سیبی در
دریاچه‌ای تا آخر دنیا روان باشد
بعد از جدایی با تعجب زندگی کردم
آدم نباید اینقدر هم سخت‌جان باشد
پشت سرم گپ‌های بسیاری‌ست می‌دانم
گپ‌های بسیاری‌ست می‌دانم، بمان باشد
یک صفحه از هر قصه را کندم تو خوش داری
ابهام تلخی انتهای داستان باشد

رامین مظهر

۲۰۲۵ را سال پر از سلامتی، آرامش، موفقیت، شادی و نشاط برای همه عزیزان خواهانم.
بهروز باشید!

Stay with us

سرزمین مادری، رویای اجدادی کجاست؟
مردم این شهر می‌پرسند آبادی کجاست؟
ما به گرد خویش می‌گردیم آه ای ساربان!
آرمان‌شهری که قولش را به ما دادی کجاست؟
ای رسولِ عقل! ما را بگذران از نیلِ شک!
گر تو موسی نیستی موسای این وادی کجاست؟
خنده‌های عیش ما جز خودفراموشی نبود!
این هم از مستی که فرمودی! بگو شادی کجاست؟
باد در فکر رهایی روی آرامش ندید!
راه بیرون رفتن از زندان آزادی کجاست؟

شاعر: فاضل نظری

شازده كوچولو پرسيد:
دوست داشتناتو می خوای ببری تو گور
باهاشون چی كار كنی كه ابرازشون نمی‌کنی؟!
روباه گفت: من ديگه دوست داشتن ندارم.
شازده كوچولو گفت: مگه مي‌شه؟!
روباه گفت: آره...
همه دوست داشتنامو دادم به يكی
ولي اون گم‌شون كرد،
حالا هم هرجا دنبالشون مي‌گردم
پيداشون نمی‌كنم..!

باز هم در یک نبرد نابرابر؛ امروز عزرائیل را نقش زمین کردم.
فعلا، خوبم اما خسته و مانده.

عکس قدیمی است!

با زندگی نساز، هر که با زندگی ساخت، باخت.
زندگی را بساز!

«زرتشت بزرگ»

شکستش بدهید!

امروز دوم فبروی به نام روز جهانی مبارزه با سرطان نام‌گذاری شده است.
بنده به عنوان یکی از کسانی که مدت زیادی می‌شود با سرطان گلاویزم و تا حدود زیادی آن را شکست داده ام؛ باید یادآور شوم که این مریضی صدفیصد کشنده نیست، ترس آن نسبت به خود مریضی در سراسر جهان بیش‌تر قربانی می‌گیرد.
تجربه‌ برای من ثابت نمود است که اگر به جای هراس از سرطان، واقعیت را درک کنیم، تسلیم نشویم، با این مرض مزمن مبارزه کنیم و نترسیم؛ می‌توانیم به راحتی هیولای سرطان را با همت بر زمین بزنیم.

در اخیر، روز جهانی سرطان را برای داکتران متخصص در سراسر جهان، جراح خودم پروفسور عتیق‌الرحمان در شفاخانه «حمید لطیف» و سایر داکترانم در شفاخانه «شوکت‌خانم»، تمام محققان این رشته، بیمارانی که گرگ سرطان را زمین زده اند و یا کسانی که هنوز در حال مبارزه اند؛ تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.

پیروز و مانا باشید!