Mozaik Terapi

ON YILLIK ORTAK HAFIZA 🎀

Yaşamın baş döndürücü hızından ve maruz kaldığımız uyaranlardan çok uzakta, usulca kendi içime döndüğüm "analog" bir şifa arayışı benim için mozaik.

Parmak uçlarımın bir mermerin damarlarında gezinirken, bir cam parcasının ağırlığını avucumda hissetmem... Çekiç ile taşı bölerken atölyede yankılanan o tok, kararlı ses...
Kusursuzluğun dayatıldığı bir dünyada, burada geri alma tuşu yok. Yanlış kırılan bir parçayı yerinden sökmek, cımbızın ucunda ona yepyeni bir aidiyet aramak ya da o hesapsız kırılganlığı pürüzleriyle kucaklayıp bütüne katmak var.

Mozaik Terapi’nin hikâyesi de işte tüm bu parçaların arasında; ellerim ürettikçe usul usul kendi özüme dokunmaya başladığım o sessiz anlarda filizlendi. Zamanla, atölyede insanların üzerlerine yapışan rollerinden sıyrılıp en gerçek, en kırılgan hallerine tanıklık ettim. Bu on yılın içinde bazen atölyeyi ben taşıdım, bazen atölye beni. Birbirimize ayna tuttukça, burası kendi hafızasını oluşturan ortak bir alana dönüştü.

Özellikle son üç yıldaki Cansipârâne projesinin sergileri, Mozaik Terapi’nin benim hikâyemden taşıp, üreten ve kendi sesini bulan başka kadınların hikâyelerine de yer açtığı çok özel üretimlerin ve paylaşımların olduğu deneyimler oldu.

Geçen zamana rağmen bu hikayede asıl kıymetli olan ve hiç eskimeyen "yeni bir şey var etme" dürtüsü. On yıldır her yeni karşılaşma, bu hikâyeyi canlı tutmaya devam ediyor.

Yeni sezon "14 Eylül’de" başlıyor. 🫒

Bu sezonun bizi nereye götüreceğini çok merak ediyorum 🦋

Sonsuza kadar açmış bir gül... 🌹

Bu kalıcı dokunuşu birkaç saaate sığdırdığımız günübirlik atölyelerimizi, hiçbir deneyime ihtiyac duymadan deneyimleyebilirsiniz.

Günün sonunda oldukça dinlenmiş olarak elinizde solmayacak bir hatırayla ayrılmak için sizleri Mozaik Terapi Atölyesi'ye bekliyoruz. 🍀

Hayatın gürültüsünden 3 saatliğine kopup, sadece ellerinizin sesine odaklandığımız günübirlik atölyelerimiz Haziran'da da devam ediyor.

Hiç deneyiminiz olmasa bile, günübirlik deneyimin sonunda kendi yaptığınız bir mozaik işiyle (ve çok daha dingin bir zihinle) atölyemizden ayrılıyorsunuz.

Kendinize veya bir sevdiğinize bu mevsimde verebileceğiniz en zarif hediye bizce bu. ✨

Atölye takvimi ve katılım bedeliyle ilgili detaylı bilgi almak için DM üzerinden bize ulaşabilir veya aşağıya bir emoji bırakabilirsiniz; size hemen dönüş yapalım.

Dünyanın gürültüsünden kaçarken, soyutun sessizliğinde kendi sesimizi buluyor olabilir miyiz?

Devetabanı yaprağı, doğanın kendi içindeki boşluklarla nefes alma biçimidir; mozaik ise o boşlukları sabırla, parça parça örme sanatı.

Taşın sertliğini yaprağın zarafetiyle, kırılganlığı ise dizimin gücüyle anlatırken; aslında her bir aralık, ışığı içeri davet eden gizli bir bağdır.

Parçalanmış olanın içindeki bu sarsılmaz uyumu ararken, sizin gözünüz hangi boşlukta takılı kalıyor?

👁️👁️👁️

Bir taşın içinde kaç farklı ihtimal saklı olduğunu çekiç inene kadar bilemeyiz.
Peki, o ilk vuruştan önceki belirsizliğe ne kadar tahammül edebilirsin? ⏳⏳⏳

Yeniden nefes alabilmenin adeta provası gibi; kırıkların arasında hayat yeniden şekilleniyor.

🪷🪷🪷

Sevgili un bu işi, malzemenin sertliği ile formun akışkanlığı arasındaki o ince gerilimi çok zarif bir şekilde yakalamış.

Kaosu bir düzene, parçayı bir bütüne dönüştürdüğün için teşekkürler Zeynep!

Sonuna kadar izleyin, sonunda sürpriz bir sanatsever var :)