Therapy Notes

✨

Ergenliğin doğasına yolculuk...✍🏻

Çocuklarda problem çözme becerisini geliştirmenin ilk yolu, çocuğun kendi problemlerini çözebilme yetisine sahip olduğunukabul etmektir.

Anne baba olarak çoğu zaman koruma, yardım
etme, hayatını kolaylaştırma gibi niyetlerle çocukların problemçözme becerisi geliştirmelerini kısıtlarız, çünkü problemler çoğu zaman acı verici, üzücü durumlardır. Çocukların bu durumlarla başedebilmeleri için ebeveynlerin öncelikle sabırlı olmaları ve çocuğun
problemini çözebileceğine inanmaları gerekmektedir.

Bir problem yaşandığında, çocuğunuzla göz teması kurarak onuetkili bir şekilde dinlemeli, olası çözüm önerilerinizi birliktekonuşmalı, bu çözümlerden en uygun olanını seçmesiniistemelisiniz. Daha sonra seçtiği çözümü uygulaması için onafırsatlar yaratabilir, sorununu kendi çözmesinin keyfini ve yeterlilikduygusunu yaşamasını sağlayabilirsiniz.

Anne baba olarak çoğu zaman koruma, yardım
etme, hayatını kolaylaştırma gibi niyetlerle çocukların problemçözme becerisi geliştirmelerini kısıtlarız, çünkü problemler çoğuzaman acı verici, üzücü durumlardır. Çocukların bu durumlarla başedebilmeleri için ebeveynlerin öncelikle sabırlı olmaları ve çocuğun
problemini çözebileceğine inanmaları gerekmektedir.

Problem çözme becerisi çocuklara kazandırılması gereken enönemli yaşamsal becerilerden biridir. Bu nedenle, erken çocuklukeğitimindemutlaka önemsenmesi,çocuğaproblemleriniçözebilmesi için fırsat verilmesi ve model olunması gerekir. Birçocuğun günlük yaşamında, problem çözme becerilerini kullanabileceği fırsatlar sıklıkla ortaya çıkar. Bu fırsatları
değerlendirmek, çocuğun yaşam boyu problem çözme becerisiniartıracaktır.

Çocuklarda arkadaşlık ilişkileri ve problem çözme becerilerinde duygu düzenleme becerilerini çocuklara nasıl kazandırabileceğimiz hakkında konuşuyor olacağız.

Kaygı diğer duygular kadar normal ve olağan bir duygudur. Kaygının günlük hayatımızdaki işlevselliğimizi veya hayatımızın akışını zorlaştıran bir hale geldiğini fark ettiğimiz anda mutlaka profesyonel bir destek almalıyız. Ancak hayatın olağan akışında, kaygılı bir mizaç yapısına sahipseniz, alışkanlık haline getireceğiniz bazı rutinler ile bu duygunun rahatlatılması mümkün. 🍄

Bazen iyi hissetmiyorum. İyi hissetmediğim halimi bırakmıyorum, yanımda götürüyorum nereye gidersem.
Gülmeyi bırakmıyorum, ama yeterince komik bir şey olana kadar bazen sadece gülümsemekle yetiniyorum. Bu anları da kaydediyorum, çünkü ben kahkaha veya hüzünden ibaret değilim, arada bir yerlerde hayatımın yüzde yetmişini geçiriyorum belki de...
Bunun için suçlu hissetmiyorum.
Sonra tekrar ağladığımda da, başa dönmüş hissetmiyorum. Onu da kabul ediyorum. Uzakta durup bakmıyorum, tam da içinde bir yerden eşlik ediyorum onun gitgellerine.
Bazen gözyaşımı silsin diye girdiğim denizde, "yeterince komik şeyler" olduğunda gülmeyi hatırlayabiliyorum, güneş ışığı gözüme girerken ve tuzlu su biraz canımı yakarken... Deniz aynı deniz, ben aynı ben, ama duygum hep evriliyor. Sadece dümdüz bir doğru içinde değil bu, dönüşerek ve de kalbimin içinde genişleyerek. Kendine yer buldukça aslında geçiyor, yerleşmiyor ☀️

Istırabın derinlerine düşünce, boğazınızda bir yumru oluşuyor. Hiçbir şeyi yutamıyorsunuz, çikolatalı karameli bile...

Kalbim kırılınca canım hiçbir şey yapmak istemedi Noa. Sabah, canım yataktan çıkmak istemedi. Bazen olan biten beni çok yoruyor, yetişemiyorum. Bazen sadece tavana bakmak istiyorum yattığım yerden. Dün de öyle oldu. Şarkı söylemeyi, hele bir de seninle birlikte söylemeyi ne çok severim bilirsin. Halbuki dün canım şarkı mırıldanmak bile istemedi.
Kalbimin kırığı canımı acımıştı. Çok acıtmıştı Noa. Bazen olur ya hani... Sanki bir kirpi gelip dikenleriyle yüreğime yerleşmişti.
Beni arayanları cevaplamak istemedim. Bu beni arayanları sevmiyorum demek değil. O an onlarla konuşmayı istemedim demek.
Yürürken sokakta gördüğüm insanlara gülümsemek istemedim. Bu gülümsemeyi sevmiyorum demek değil, o an gülümsemek istemedim demek.
Olur ya hani bilirsin...
Bazen böyle oluyor, sonra geçiyor. Oyuna geri dönüyorum. Yine şarkılar söylüyorum. Geçmediği olmadı hiç.
Gerçek şu: Bazı şeyler geçicidir, üzüntüm gibi mesela. Bazıları ise hiç değişmez. Seni çok seviyorum, bu mesela hiç değişmez. Sevgi, geçmez.