NSMH

SEVGİLİ MUSTAFA HORASAN’I BUGÜN -İSTEMEYEREK- UĞURLADIK. UĞURLAR OLSUN. DEVRİDAİMOLSUN 🪬

‘konfüzyon/kafa karışıklığı’: 1910 yılında yapılmış silahtarağa termik santrali’ni 100 yıl sonra bilgi üniversitesi’ne dönüştürdüğümüz sırada “zaman her şeyi silerken mekân her şeyi tutar” diyerek tasarladığımız mimarlık fakültesinin “kazandibi”nde öğrencilerin konuşmasını dinlerken “işte bu an da mekânın tuttuklarından olacak ve münir özkul’un ünlü tiradında olduğu gibi replikler mekâna sinecek” diye düşünüyordum ki susan sontag’ın “zaman her şey aynı anda olmasın diye, mekân ise her şey bizim başımıza gelmesin diye var” cümlesi geçiverdi aklımdan; sontag türkiye’yi bilmiyor olmalı, ya da zaman mekân sıkışması denilen şey bu mu?

sözün bittiği yerde ne desek olmuyor
————————-
f:cemal emden

“DÜNYANIN KEKÂNSAL DÜŞÜNCE MACERASINA TÜRKİYE’DEN BİR KATKI” KOYAN BU SIRADIŞI ADAMI ANLAMAMIZIN KAPILARINI ARALAYAN KİTAP İÇİN EMEĞİ GEÇEN HERKESE TEŞEKKÜRLER.

2000’de, ‘sıradan bir Ege köyü’nde NSMH olarak başlayıp, 2006’dan bu yana ESTV, Yahşibey Tasarım Çalışmaları kapsamında eş yöneticilerle birlikte gerçekleştirdiğimiz mimarlık çalışmalarını tutkuyla sürdürdük. En azından 300 öğrenciyle birlikte geçirdiğimiz 25 yıl hatırı sayılır uzun bir zaman sayılır. Artık bu değerli çalışma alanını sıradışı mimarlık eğitimine meraklı başka mimarlara bırakmalıyız diye düşündüğümüz için bu yıl bizim açık çağrımızı göremeyeceksiniz. Yeni sürüm / up date diye adlandırılabilecek bu değişimin Ömer Selçuk Baz ve Oğul Can Öztunç’la başlıyor olması iyi şeylerin önünün açık olduğunun garantisi sayılır. Selçuk ve Oğul’un çağrısını kaçırmayın derim.

Gizli saklı yaşanmak zorunda bırakılmış bir inancın öğretisi içindeki verileri ve mekânsal gelenekleri izleyerek cemevi olduğu açıkça anlaşılır bir yapı üretmekti çabamız. Balçova Belediye Başkanlığı’nın ve Balçova Alevi-Bektaşi Derneği’nin destekleriyle gerçekleştirdiğimiz bu yapının farkedilmiş ve ödüllendirilmiş olmasından memnun teşekkür ediyoruz.

Azra Erhat, fazla sert ve aşırı tepkisel bulduğu için sitem ettiğinde “Türk aydınına şok tedavisi uyguluyorum” diyen; -ilerici, devrimci bir potansiyeli olsa da- genellikle ‘muhafazakâr’ bir yapıya sahip olan ‘Türkiye solu’nun en ayrıksı karakterlerinden biri olan YALÇIN KÜÇÜK aramızdan ayrıldı; devri daim olsun.

“İstanbul’da hâlâ küçük, şirin ve iyi yemek yenilip, içilebilecek mekânlar var. Yeter ki onları bilelim, arayalım ve bulalım (…) Bunlar benim günlük yaşantımın değerli bir parçası oldular; sadece yemekleriyle değil, insanlarıyla da (…) Amacım, sizleri de bu sıradan olduğu kadar keyifli keşiflerime ortak etmek” diyen değerli Artun Ünsal’ı hatırladım GEÇÇİ’de. Kastettiği yerlerden birinin burası olduğundan eminim. Sakın ıskalamayın..!

cemaatsiz kiliseleri, sakinleri olmayan evleri, ‘turistik’ kafeleri, lokantaları ve ıvır zıvır dükkânlarıyla mevsim dışı suskunluğundayken ne kadar hor kullanıldığı iyice belli CUNDA’nın. kıyı köşe açı seçerek çekilmiş fotoğrafların altına CİHAT BURAK’ın bir resminin altındaki YAŞAR KEMAL cümlesini yazsak yeridir; O GÜZEL ADAMLAR O GÜZEL ATLARA BİNDİLER GİTTİLER