VAHiD

خواهرم...
عشقم...
جانم...
هم‌نفس...
رفیق...
همدم...
پایه...
خوش اومدی به این دنیا عزیزدلم...
حقیقتا دنیا رو با وجود تو بیشتر دوست دارم...
بدون خنده های تو دنیا جای قشنگی نیست برام...
قشنگ من، بهترینا نصیب دلت باشه...
جانت جاوید...
میدونی خیلی دوست دارم دیگه، مگه نه؟
قد همه دنیا دلتنگتم...
ماچ بهت...🫂😘❤️

جانم برای تو...
کتاب عشق...
سوره زیبایی...
آیه آرامش...

تولدت مبارک باشه عشق عمو...💜
مهرسام جانم...💜
بمونه به یادگار...
جانم برای تو...💜

‏مرد با یک‌ کوله‌بار سخت و جان‌فرسا...
از پس بَس دردها و دوشواری‌ها...
با دلی آکنده از غم‌ها...
روح زخم‌آگین خود را نهان میکرد...
شاید آن‌ها را توان تماشا نیست...
یا که این حجم جفا را هضم نتوانند...
جز محبت هیچ ره‌آوردی ندارد مرد...
بهر آنان...
‎
تولدت مبارک مرد💜
📸:

و چشمانت...
آن چشمان عمیق و زیبایت...
بزرگترین راز هستی وعمیق‌ترین عمق اقیانوس را به سخره میگیرد...
و من که در برابر سخت‌ترین سختی‌های جهان...
زانو به زمین ننهادم...
توان مقاومت در برابرشان را نداشته...
و در مقابلشان، سر به خاک می‌نهم...
و لبخندت...
آن لبخند راستین و دل‌نشینت...
جهان را پرشعف و پرشکوه می‌سازد...
و کاش میدانستی
تاثیر این دو را بر هستی من...
و من...
چه وحشیانه فقیرم...
برای نداشتنت...
کاش نمیدانستم طعم حسادت را...
آنگاه که تو در آینه می‌نگری...
و زیباییت را به تماشا می‌نهی...
شلاق رشک تصورم...
پیکره آن مسکوت جیوه‌گون را لمس می‌کند...
چه حقیرانه ندارمت...
کاش می‌آمدی و می‌ماندی...
و می‌دیدی...
که رنگ بر رخسار نمانده مرا...
جای خالی نبودنت...
بیش از شاملو برای آیدا...
و حمید برای فروغ...
می‌رنجاندم...
رنج تلخ است...
اما وجود تو زیباست...
کاش زیباییت را به رخ جهانیان بکشی...
و درخششت را به رخ خورشید...
نه برای من...
برای جهان...
وجود تو ملزوم است...
باش، بمان، و بدرخش...
زیباترین اتفاق زمین...

بماند به یادگار...
2021/12/31
💜
📸: By me


#عشق #دوری #غربت #دلتنگی #میلاد

همه فکر میکنن راحتِ، زندگی کردن تو یکی از بهترین کشورهای دنیا حقیقتا آب از لب و لوچه همه راه میندازه، اسم‌ کانادا رو تو ذهن مردم تریلی نمیتونه بکشه...
اما من یادمه...
شما تو کشور خودتون هم موفق بودید...
برجسته بودید...
سخت‌کوش و توانمند بودید...
داداش هیچوقت یادم نمیره اومدم دفترت تو ناحیه و تقدیرنامه‌هات رو دیدم و کلی خجالت کشیدم از اینکه نمیدونستم انقدر قوی موفقی و کلی کیف کردم از اینکه وقدر فروتنی و این چیزا نه تنها باعث تکبرت نشد هیچوقت بلکه قوی‌تر از همیشه تو مسیر موفقیت ادامه دادی،
سختی‌هایی که تو این دوسال کشیدی رو هیچ‌کس نمیتونه درک‌ کنه، دوری از خانواده عزیزت، درس، کار، غربت، واقعا استخون آدم خورد میشه، من افتخار میکنم برادرمی، قوی، مرد، حامی، مهربون، با دانش، اهل اندیشه، عمیق، مدیر، مدبر، آقا، جنتلمن، آنچه خوبان همه دارن تو یک‌جا داری خلاصه... عاشق و دلتنگتم مرد، سایه‌ت بالاسرمون، و بالای سر زن داداش عزیزم و بچه‌های دردونه‌ت که قلب منن...💜😍🥰

آبجی، عشقول، نفس من، میدونی که جونم به جونت بنده، نه؟
کی فکر می‌کرد ته تاغاری محمد خان و معصوم خانوم توانایی پشت سر گذاشتن این همه سختی رو داشته باشه، من! من فکرشو میکردم، میدونستم، یقین و ایمان داشتم بهت که میتونی، جان من، زیبای من، همه سختی‌هات بالاخره جواب داد، و خیلی زود اون سختی‌ها برات میشن خاطره، تلخ بود، سخت بود، میدونم، اما قدرتی که الان به دست آوردی واقعا زیباست، مثل روی ماهت، تو برام نمونه‌ای، مثال میزنمت، به عنوان یه دختر، یه خواهر یه همسر یه زن، تو غربت، با اون همه سختی‌هایی عجیبی که پشت سر گذاشتی، بالاخره تونستی و زندگی جدیدت تازه قراره شروع بشه، همه عشقی که تو وجودم دارم رو برات میفرستم، تو بدرخش، بذار من کیف کنم، بدرخش بذار خورشید جلوی درخششت شرمنده شه، قد جونم دوست دارم، سایه‌ت رو سرم باشه همیشه نفس یکی یدونه من💜😍🥰

دوست دارم فریاد بزنم عشق و افتخار داشتنتون رو...
عاشقتونم...💜

داداش یاغی و دیوونه‌تون
وحید...

...
نُه سال پیش تو یه همچین روزی این‌ متن رو نوشتم...
احساس میکنم جنس‌ ادبیاتم خیلی تغییری نکرده، فقط نوع نگاهم و جنس‌ واژگانی که به کار میبرم پخته‌تر شده که صد البته کاملا طبیعیه...
به‌ مناسبت قدمت متن، یه عکس قدیمی هم انتخاب کردم که به همون روزا برمیگرده...
اندکی پس یا پیش...

برگی دیگر از خط‌خطی‌های ذهن مغشوش یک‌ دیوانه:

ذائقه ام عالیست...
طعم ها را خوب میشناسم...
دیدی که چگونه همه را فهمیدم...
نگاه بی طعمت را...
بی محلی ترشت را...
و رفتن تلخت را...
شنواییم بی نظیر است...
صدا ها را خوب تشخیص میدهم...
اما هرچه سعی کردم...
نتوانستم صدای نگاهت را بفهمم...
شاید به نجوا سخن میگفتی...
اما حتی اگر کر هم که بودی...
صدای شکستنش را میشنیدی...
همه شنیدند...
همه فهمیدند...
همه در عجبند...
که هنوز ایستاده ام...
اری...
غروری دارم از جنس مرد...
نگاهی از جنس درد...
و دلی از جنس خاک...
به وسعت دریا...
کمرم همانند کوه است...
هنوز خم نشده است...
شاید هم تپه شنی...
اما هرچه هست هنوز ایستاست...
برای همین است هرکه هر ضربه ای که میخواهد...
به هر شکلی.....
می اندیشد هیچ گاه نخواهم شکست...
اما نمیدانند
آنچه میشکند...
کمرم نیست........
مهم نیست...
تو شاد باش...
من همچنان استوارم.....!!!

‌_های_ذهن_مغشوش_یک_دیوانه


m
و عشق جان که در گوشه عکس می‌درخشه...😍❤️

...
جانا...
بدان سو بنگر...
در‌ سوی دیگر نگاهی‌ ضجه می‌زند...
حسرتی را...
که میطلبد بی مهابا لمس تنت را...
طعم لبانت را...
عطر نفس‌هایت را...
نگاه مشتاق و پریشانت را...
وه که چه رویای محالی‌ست تابیدن عطش از چشمان تو...
خمار نگاهت همانند خَنجی می‌آزرد...
روح عریانم را...
بگذار، بگذرم از تو...
تاب و توان نمی‌ماند در این آزرده از جهان...
گر نباشد آنچه رمال دلم...
در عمق چشمانت میطلبد...

گاه گاهی،
خیره شو...
در شب چشمانم...
جنگل تنهایی‌ست...
یک بیابان مریض...
یا شاید...
تکه ذغالی بی‌جان...
آنکه در آتش جانسوز دم و بازدمت...
میشود خاکستر...

و بخوان...
آنچه نمی‌گویم را...
و بدان...
آنچه نمیخواهم را...
و در آغوش بگیر...
بفشار روح مرا...
بگذار در عمق غریب قلبت...
نفسی تازه کنم، طعم تنهایی را...