Happymoms

Bir uzman veya öğretmen, çocuğun henüz okula başlamaya hazır olmadığını söylediğinde, ebeveynler bunu genellikle bir “yetersizlik” veya “hakaret” olarak algılayıp savunmaya geçebiliyor. Oysa durumun zekayla hiçbir ilgisi yok; konu tamamen “Okul Olgunluğu.”
​Bir çocuğun 72 aylık olması onun bilişsel, duygusal, sosyal ve fiziksel olarak da 1.sınıfa hazır olduğu anlamına gelmez.
​🧠 Gerçek şu ki:
Okul olgunluğuna erişmeden, sadece yaşı geldi diye erken yaşta okula başlayan çocuklar, sadece 1. sınıfta değil, tüm eğitim hayatları boyunca akademik ve psikolojik bir zorlanma (akranlarından geride kalma hissi, yetersizlik duygusu, okul kaygısı) yaşayabiliyorlar.
​✨ Unutmayın:
​Geç başlamak (yani doğru zamanda başlamak) çocuğunuzun hayatından hiçbir şey götürmez. Ona sadece duygusal olarak büyümesi ve güçlenmesi için güvenli bir zaman tanır.
​Erken başlamak ise çocuğun özgüvenini, öğrenme motivasyonunu ve çocukluğunu alır götürür.
​Çocuğunuzun geleceğini “Yarışa erken başlasın” kaygısıyla riske atmayın. Okul olgunluğu testleri ve uzman görüşleri, çocuğunuza verebileceğiniz en büyük destektir. ✨

Panik atak, herhangi bir belirgin tetikleyici olmaksızın aniden ortaya çıkan spontan (beklenmedik) ataklar ile belirli bir nesne veya duruma bağlı olarak gelişen durumsal (beklenen) ataklar şeklinde ikiye ayrılır. Spontan ataklar kişi tamamen sakin durumdayken, hatta uykuda bile (noktürnal) görülebilirken; durumsal ataklar ise spesifik fobiler veya sosyal anksiyete gibi belirgin bir kaygı kaynağıyla karşılaşıldığında tetiklenir. Klinik açıdan bu iki türün ayrıştırılması, bilişsel-davranışçı terapilerde uygulanacak maruz bırakma (ekspojur) tekniklerinin ve müdahale planının doğru yapılandırılması için kritik bir öneme sahiptir.
Diğer temel farklılık ise tekil bir semptom olan “panik atak” ile kronik bir klinik tanı olan “panik bozukluk” arasında mevcuttur. Panik atak, hayatın aşırı stresli dönemlerinde veya farklı psikopatolojilere eşlik ederek herkesin deneyimleyebileceği geçici bir yoğun kaygı nöbetiyken; panik bozukluk, bu atakların tekrarlaması ve kişinin sürekli bir “beklenti anksiyetesi” (yeniden atak geçirme korkusu) yaşamasıyla karakterize bir sendromdur. Dolayısıyla, her panik bozukluk hastası panik atak deneyimler ancak her panik atak geçiren bireye panik bozukluk tanısı konulamaz; tanı için kişinin atakların sonuçlarına dair felaketleştirici bilişler ve kaçınma davranışları geliştirmiş olması gerekir.