Cafe Keyf

“Sizin ve ailenizin Mübarek kurban bayramını kutlar sağlıklı mutlu ve huzurlu bir bayram geçirmenizi dilerim”...

Ben ne zaman yalnız kalsam sen geliyorsun aklıma...
Biraz daha artıyor yalnızlığım, bir başka basıyorsun damarıma. Olmayacak duaya amin denmez biliyorum, ama Allah'tan da ümit kesilmiyor işte...
Ben her gece seni düşünerek uyusam da unuturdum seni, alışırdım bir şekilde yokluğuna...
Ama şu sabahlar yok mu, günden önce doğuyorsun içime...
Unutamıyorum eksik yanım, unutulmuyorsun işte...

Birinin yüreğinde ya da aklında olmak dert değil. Kolay iş bu. Sevmiştir seni, özler bazen, hatırına gelirsin… Kiminde öfkeyle hatırlar seni,
kiminde gülüp geçer…
Birinin duasında olabilmektir asıl mesele…
Her ne olursa olsun iyi izler bırakabilmek, birinin ‘iyi ki tanıdım’ı olabilmektir marifet.
Çünkü mutlu ettiğin anlar kadar değil, iyi hatırladığın kadar kalıcısındır birinin hayatında…

Bazen duyduklarına kulakları inansa da kalbi inanmak istemeyebiliyor insanın. Ama bu gerçeği değiştirmiyor. İnsan kendi çizdiği yolda da kaybolabiliyor.

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da
Uzun bir hastalık gibi
Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi
Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı
Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi Bitti.

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da
Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi
Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır
İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım
Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim
Belki bir yağmur yağar akşama doğru
Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım
Aşk da bitti diyordu ya bir şair
Aşk bitti işte tam da öyle ?

“Ben senin hayallerini hayata geçirmeye gelmiştim. Hiçbir şeyden utanmadım ve hiçbir şey utandırmadı beni. Ben aşktan utanmam. ‘Arsız’ dediler bana. Haklılardı. Ben sevdada ‘ar’ aramam. Arsızca sevdim seni. Senden başka herkes, herkes... Bir sensin ‘herkes’ olmayan. Şimdi yanımdasın. Sana yazdığım her şey şiire dönüşüyor bu yüzden. Bir gün gidersen de seni hep iyi anacağım. Adamın hası, aşkı yaşarken değil anarken belli olur...”

Altını çizdiğin insanların üzerini çizmek zor olur...
Bu yüzden hayatına aldığın kişiye dikkat et... Seni anlayan, seni bilen, seni izlerken gözlerinin içi gülen insanları sev. Birini sevmek kolay şey... Gerçekten sevdiğin kişiden vazgeçmek zorunda kalmak ve buna alışmak o kadar
da kolay olmaz.
Çünkü alışmak ömürden yer ve asla doymaz...

Gerçekten sevmişsen birini, gitse bile kıyamazsın...
En büyük hakaretleri hak eder, en derin nefretleri hak eder ama kıyamazsın. Ne desen hak eder ama tek kelime etmeye el vermez için, susarsın...
En kötüsü de ne biliyor musun?
Üzüldüğünü görsen canın yanar, mutluluğunu görsen kahrolursun...

Bazen taze açılmış bir yara gibi gülümseriz hayata. Öyle bir yara var ki bende, baktıkça acıyor. Hadi gel de kandır yaralarımı desem yine gelmezsin biliyorum. Susuyorum. Gözlerin diyorum susuyorum. Ellerin diyorum susuyorum. Acım diyorum susuyorum. Sense hayallerimden bana gülümsüyorsun. Kalbimi susturuyorsun. Sus sus bitmiyorsun.