Remind Me Later

สลักไว้บนหิน…เพื่อให้คนรุ่นหลัง…คนปัจจุบันจะทำอะไรก็ให้นึกนึกใจคนในอนาคตด้วย
ภาพสลักสมัยทวารวดีที่เขางู ไม่ใช่แค่ร่องรอยศิลปะ แต่คือเสียงสะท้อนประวัติศาสตร์ ของศรัทธาที่ไม่เคยจางหายไปตามกาลเวลา…ภาพเก่าที่แสดงอยู่ในถ้ำฤษีแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการบูรณะทำให้เราสะดุ้งตกใจได้อยู่เหมือนกัน

กลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ ผสมกับฝุ่นจากรางรถไฟ …

เที่ยวอินเดีย รัฐอุตตราขัณฑ์ 14 วัน

เพิ่งเอามารวมไว้ในเวป เผื่อใครวางแผนเที่ยวปีนี้อาจจะกระชั้นชิดไป เพราะดอกไม้บานเต็มที่ตอนกลางกรกฎาคมจนถึงต้นกันยายน ลองอ่านกันดูนะครับ

Day 1 : Bangkok-Dehradun
Day 2 : Dehradun – Joshimath
Day 3 : Joshimath – Badrinath
Day 4 : Mana Village (Hiking 12km)
Day 5 : Badrinath – Govindghat – Ghangaria (Hiking 10km)
Day 6 : Sri Hemkund Sahib (Hiking 12km)
Day 7 : Valley Of Flowers (Hiking 12km)
Day 8 : Ghangaria – Govindghat – Auli (Hiking 10km)
Day 9 : Auli (Hiking 8km)
Day 10 : Auli – Devprayag – Rishikesh
Day 11 -14 : Rishikesh

ขอบคุณตัวเองที่มอบโอกาสนี้ให้ตัวเรา ขอบคุณคนแปลกหน้าทุกคนในทริปนี้ที่ให้ความช่วยเหลือและมีมิตรภาพที่ดีให้ ขอบคุณคนอ่านใน Facebook หลายคนที่คอยติดตามและส่งข้อความคำแนะนำดีๆมาให้ตลอด หวังว่าโอกาสแบบนี้จะเกิดขึ้นอีกสำหรับเราและทุกคนที่ปรารถนาอยากไปเยือน หวังว่าโพสอันยืดยาวนี้จะทำให้คนที่เคยไปได้หายคิดถึง และเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยสำหรับผู้ที่กำลังวางแผนอยากไป ขอบคุณครับ^^

#เที่ยวอินเดีย #เที่ยวอินเดียด้วยตัวเอง

Valley Of Flowers สวนดอกไม้ของเทพเจ้า - Remind Me Later Traveling เที่ยวอินเดียด้วยตัวเอง, เที่ยวรัฐอุตตราขัณฑ์, Badrinath, Mana village, Valley of flowers, Hemkund Sahib, Auli, Devprayag, Rishikesh

Day14

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่ในอินเดีย ก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่เดินเล่นแถวที่พักแล้วหาร้านนวดที่เป็นอายุรเวท

Rishikash เป็นเมืองใหญ่ที่เราว่าแบ่งโซนค่อนข้างชัดเจน ในเขตโบราณมันดูมีมนต์ขลังและมีสเน่ห์อยู่มาก ในโซนที่เราอยู่จะเป็นโซนที่นักท่องเที่ยวต่างชาติมาพัก Tapovan เราว่ามันแปลกๆตั้งแต่มาถึง จริตของบรรยากาศจะพยายามเข้าหาธรรมชาติศาสตร์แห่งท้องถิ่นแต่มันก็ไม่ใช่ นักท่องเที่ยวยังจะอยากใช้ความเคยชินมาแสวงหาแบบปลอมๆโดยใช้สถานที่เพียงแค่นั้น (คนที่มาด้วยความตั้งใจก็มีอยู่เยอะ)เนื้อสัตว์และแอลกอฮอล์สามารถหาได้ไม่ยากในย่านนี้ ใครจะหาที่พักก็ให้ลองสอบถามให้แน่ใจหรืออ่านรีวิวให้ดีๆ บางแห่งรูปเหมือนพระราชวังแต่ของจริงคือตึกที่น่ากลัว _าพที่สร้างกับร่างที่เป็นมันต่างกันมากๆ

บาบา โยคี โยคาจารย์ มีมากมายในย่านนี้ ซึ่งป้ายโฆษณาทั้งหลายมีศาสตร์หลายแขนงให้ได้เรียนรู้ ตั้งแต่บำบัดหัวเราะ เสียง ไล่มนต์ดำ หรืออะไรแปลกๆอีกมากมาย หลายที่รูปที่ใช้ก็ซ้ำๆกันจากอินเตอร์เนต รวมทั้งสปา ร้านอาหารด้วยก็ตามทีเหมือนเป็นกับดักนักท่องเที่ยวอยู่เหมือนกัน สอบถามกับเจ้าของร้านอาหารเช้าที่เราทานทุกวัน คนพื้นที่เองก็เบื่อหน่ายกับเรื่องเหล่านี้ ใครอยากมาโยคะสเตย์หรือเรียนรู้ทางด้านจิตวิญญาณ เวชศาสตร์ ก็หาที่ที่มีคนแนะนำ อย่าเอาจากเฉพาะในเน็ตที่ไม่มีใครรีวิว เพราะอาจารย์ทางด้านต่างๆที่นี่เก่งๆหลายท่านมีอยู่มากมาย (ป้ายที่เราถ่ายมาไม่ได้หมายความว่าเป็น tourist trap นะแค่อยากจะบอกว่ามันเยอะจริงๆ)

ตอนกินอาหารเช้าทุกวันเราเจอผู้ชายฝรั่งคนนึง เค้ามาเพื่อที่จะเรียนรู้แล้วไปเปิดศูนย์ Wellness center ที่เกาะเต่า โยคะก็ไม่เคยเล่น อะไรก็ไม่เคยทำ แล้วพูดจาโอ้อวดซ้ำๆกันกับคนแปลกหน้าในที่เดิมๆกับคนหน้าใหม่จนเรารู้สึกป่วย ยิ่งเวลาที่เค้าบอกว่าจะเรียนรู้เพียงแค่หนึ่งอาทิตย์

เราแบ่งการนวดส่วนต่างๆไว้หลายๆร้านจะได้ลองหลายๆที่ ตั้งแต่ร้านพยายามจะสปา (รูปกับของจริงคือต่างกันมากแต่ก็เห็นความพยายามในการตกแต่ง) หรือ ร้านที่ลึกลับจนเหมือนถ้ำ ปรากฎร้านโบราณที่เงียบเหงาจากการแนะนำของ lonely planet คือเด็ดสุดและราคาไม่แพงเลย ไหล่ที่ติดปวดมาตลอดหายเป็นปลิดทิ้ง

ตอนเช้าที่ฝนตกพรำมันทำให้เกิดละอองหมอกที่แม่น้ำ ตอนนั่งรถเห็นแบบนี้ตลอดแต่ไม่มีโอกาสได้มาดูใกล้ๆแบบนี้ สวยดี เป็นภาพแม่น้ำคงคาที่สวยที่สุดตลอดสี่วันที่อยู่ที่นี่ กลับบ้านไปคงคิดถึงอินเดียมาก แต่สองอาทิตย์ที่ได้มาก็ทำให้คิดถึงบ้าน แม่ ป้า หมา และก๋วยเตี๋ยวเรือได้มากกว่าด้วยเช่นกัน…จนกว่าจะพบกันใหม่… หวังว่าทุกคนคงสนุกกับโพสบ้างไม่มากก็น้อยนะครับ…อินเดียในรอบ 13 ปีดีจริงๆ^^

DAY13

Triveni Ghat ที่เมือง Rishikash เพราะเธอคือ EDM แห่งวงการ พิธีบูชาพระแม่คงคา (Ganga Aarti) มิน่าผู้คนถึงได้นิยมมาที่นี่มากมายจริงๆ

เรามาถึง ทริเวณี ก่อนห้าโมงเย็น บริเวณท่าน้ำดูคึกคักกว่าที่ไหนๆที่เคยไปมา โดยเฉพาะเด็กๆ หาดทรายที่กว้างและโค้งน้ำ มันทำให้เกิดกระแสน้ำที่แรงแต่ไม่น่ากลัว จึงทำให้ผู้คนลงมาเล่นน้ำกันมากกว่าจะแค่มาจุ่มตัวอาบน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์

ที่นี่ยังเป็นจุดบรรจบของแม่น้ำสามสายที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำคงคา (Ganga), แม่น้ำยมุนา (Yamuna), และแม่น้ำสรัสวตี (Saraswati) ตามความเชื่อทางศาสนาฮินดู การอาบน้ำที่จุดบรรจบของแม่น้ำสามสายนี้ถือว่ามีความบริสุทธิ์และสามารถล้างบาปได้มากที่สุดอีกด้วย

พอพิธีใกล้เริ่มผู้คนต่างเข้ามานั่งพื้นที่ด้านในจนเต็มล้น พอบทสรรเสริญเริ่มขับขานก็มีคุณลุงคนนึงลุกขึ้นมาร่ายรำ ไฟบนโคมถือถูกจุดขขึ้น ผู้คนเริ่มลุกขึ้นยืน มือที่ตบเข้าจังหวะกลายเป็นชูมือสูง เมื่อไฟดับลงแต่อารมณ์ผู้เข้าร่วมกลับพุ่งทะยานขึ้น ต่างตะโกนบทสวดพ้อมกระโดดเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน ผู้คนดูมีความสุขกันมากจริงๆในสถานที่แห่งนี้ เมื่อการสวดได้จบลง เรายังยังอ้อยอิ่งอยู่ที่ท่าน้ำ หลายครอบครัวยังคงมาลอยดอกไม้หรือเล่นน้ำกันอยู่ บ้างซื้อของกินหรือขนม ของเล่นมาล้อมวงกันตรงท่าน้ำ

พอเริ่มมืดผู้คนก็ทยอยเดินออกที่ต้องผ่านตลาดซึ่งส่วนใหญ่จะขายเสื้อผ้าเครื่องประดับ มันดูคึกคักมีชีวิตชีวามากๆจริงกับท่าน้ำแห่งนี้

#เที่ยวอินเดีย

DAY12
Rishikash อากาศที่ร้อนอบอ้าว ลมสักแอะหนึ่งจะพัดให้ชื่นใจก็ไม่มี และระยะทางที่ต้องเดินอ้อมเพราะสะพานที่ปิดไปหนึ่งมันทำให้การเดินต้องรู้สึกทรหดอดทนพอสมควร เรานั่งรถไปสะพานที่ไกลที่สุดแล้วเดินเที่ยวย้อนกลับมา สิ่งที่น่าชมนอกจากวัดแล้ว ก็จะเป็นอาศรมต่างๆ ที่ก่อสร้างได้อย่างสวยงามและแต่ละที่ก็มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป ผู้คนที่มาจากทั่วทุกมุมโลก มาอยู่อาศัยเรียนรู้ทั้งการทำสมาธิ สวดมนต์ อารตี ศึกษาทางด้านอายุรเวช หรือการสื่อสารกับธรรมชาติและการท่องโลกจากภายใน มันทำให้เกิดบรรยากาศที่พิเศษมากจริงๆ

วันสองวันที่ผ่านมาเราเห็นนักข่าวคนนึง เดินไปที่ไหนเราก็เห็นเค้าที่นั่น ไม่รู้หัวข้อข่าวคืออะไร แต่เราเห็นแกถ่ายนู่นนี่นั่น ทุกสิ่งอย่างแกถ่ายหมด สัมภาษณ์ทุกคนที่เดินผ่าน แม้กระทั่งพวกวัวก็ยังถูกถ่าย เห็นแล้วอดขำไม่ได้จริงๆ

DAY 11

อาศรม The Beatles ที่เมือง Rishikash กับราคาค่าเข้าสำหรับชาวต่างชาติ 1200 รูปี มันแพงมากมายมหาศาล แต่เราก็กัดฟันควักตังค์จ่ายไปด้วยภาพที่เห็นเป็นอาคารน่ารักรูปไข่ไก่ที่ประดับด้วยหินแม่น้ำมันน่ารักดี

พอได้บัตรเราก็ใส่หูฟังเปิดเพลงอัลบั้ม White ของ The Beatles เพื่อให้ฟิลมันมา เพราะที่นี่เป็นที่พวกเค้าได้แต่งเพลงมากมายโดยเฉพาะอัลบั้มดังกล่าว เป็นการเดินทางทางจิตวิญญาณ ที่ทำให้ได้เรียนรู้และสัมผัสถึงพลังแห่งดนตรีและธรรมะที่หลอมรวมเข้าด้วยกัน

เริ่มด้วย Happiness is a Warm Gun ฟังแล้วถึงกับสะดุด มันใช่เหรอฟะ อะอะเราอาจจะเข้าไม่ถึงในการเปรียบเปรย ความรู้สึกพอใจและพลังที่ได้รับจากการถือปืนที่เพิ่งถูกยิง เอาใหม่เอาเพลงอื่น ไม่สนเนื้อร้องละ เอาทำนองอย่างเดียวละกัน ฟังออกมั่งไม่ออกมั่ง เดี๋ยวเค้าปิดกันพอดี

ตึกที่นี่สวยดีจังโดยเฉพาะส่วนที่ทำเป็นเหมือนถ้ำไข่ มันมีขนาดเล็กน่ารักจนเหมือนทำให้คนแคระอยู่ ความรุ่งเรืองในอดีตที่เหลือแต่เศษซากทำให้เราจินตนาการไปตอนที่นี่ยังมีความมีชีวิตชีวา ป้ายทางเข้าได้บอกถึงที่นี่เป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่อนุรักษ์เสือและช้างป่า ข้อพิพาททางกฎหมายจึงทำให้ที่นี่รกร้างไป

การมาเยือนของ The Beatles ไม่เพียงแต่ทำให้สถานที่นี้เป็นที่รู้จักทั่วโลก แต่ยังทำให้ Rishikesh กลายเป็นศูนย์กลางของโยคะและการฝึกสมาธิสำหรับชาวตะวันตก ในเมืองมี Yoga Stay และที่ฝึกศาสตร์ตะวันออกหลายแขวงไม่ว่าจะสมาธิ การใช้เสียงบำบัดและอื่นๆอีกมากมาย แม้แต่ในห้องเราก็มีแท่นสำหรับขึ้นไปรับแสงพระอาทิตย์ยามเช้า (ใช่ป่าวไม่รู้ แต่อยู่ดีๆก็มี เราเลยเดาเอา)

#เที่ยวอินเดีย

DAY 11

เมื่อวานที่มาถึง งงมากกับความเจริญของที่นี่ จนมีซาวด์แทรค ฉันมาทำอะไรที่นี่ ดังเข้ามาในหัว ถนนสายหลักเหมือนพัทยา พอเข้าซอยมาเหมือนข้าวสาร

แต่ในตอนเช้าได้เดินสำรวจตรอกซอกซอยที่ไม่ใช่ย่านที่พัก ก็พบกับตึกเก่าและอะไรที่น่ารักมากมาย โดยเฉพาะ วัด Shri Saccha Akhileshwar Mahadev (เปิดเป็นที่พักด้วย) ที่ใช้สีสันได้สดใสสะใจดีจริงๆ ถึงแม้จะตัดกันไปมาอย่างฉูดฉาด แต่ก็ดูกลมกลืนจนน่าประหลาดใจ

วันนี้ยังสำรวจอะไรไม่ได้มาก เพราะสะพานที่ปิดซ่อมหนึ่งในสามแห่งทำให้การข้ามไปมาค่อนข้างยากลำบาก อากาศที่ร้อนอบอ้าวทำให้เหงื่อที่เหมือนอั้นมานานจากบนภูเขา ออกมาจนตัวเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำเลยทีเดียว

มีลูกเพจส่งข้อความมาแนะนำสถานที่เที่ยวให้อยู่หลายที่ ไว้จะค่อยๆลองไปดู เพราะยังอยู่นี่อีกสองวัน (ขอบคุณมากครับ^^)

ไม่แปลกใจที่ใครจะชอบเมืองนี้ Rishikash เป็นสวรรค์ของนักโยคะและผู้ต้องการสำรวจจิตวิญญาณด้วยแขนงต่างๆ เรามองๆหาอยู่ว่าจะลองทางด้านไหนดี แนะนำกันเข้ามาได้นะครับ🙂‍↕️

#เที่ยวอินเดีย

DAY 10

Devprayag เป็นเมืองที่น่าทึ่ง แม่น้ำอลคนันดาและแม่น้ำภาฆีราถีไหลมาบรรจบกันกลายเป็น "แม่น้ำคงคา" ที่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งตามตำนานฮินดูกล่าวว่า พระภาฆีราถได้นำแม่น้ำคงคาลงมาจากสวรรค์เพื่อชำระล้างบาปของบรรพบุรุษ และการรวมตัวของแม่น้ำทั้งสองสายที่ Devprayag จึงเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำคงคา

เมื่อเรานั่งแท็กซี่มาถึงก็พบความผิดหวัง โรงแรมสามสี่แห่งปฏิเสธไม่ให้คนต่างชาติพัก ทั้งที่เราสงสัยว่าที่นั่นเหงาและร้างอย่างเห็นได้ชัด พนักงานคุยกับคนขับแท็กซี่อยู่นานแต่หันมาบอกเราสั้นๆว่าห้องเต็ม เราจึงตัดสินใจเปลี่ยนแผนไปเมือง Topovan ใกล้ๆ Rishikesh แต่ขอลงไปที่แม่น้ำก่อนสักหนึ่งชั่วโมง

การเดินลงไปที่ท่าน้ำทำให้จิตใจเริ่มเบิกบาน สีสันของตึกบางแห่งสดใสบ้าง เก่ากรังบ้าง มันช่างถูกจริตเราจริงๆ แต่เมื่อถึงท่าน้ำ กระแสน้ำแรงที่ไหลม้วนกระแทกเข้ามาทำให้เรารู้สึกหวาดหวั่น คนไม่กี่คนลงจุ่มน้ำ นอกนั้นก็ใช้ถ้วยตักน้ำราดหัว เจ้าหน้าที่คอยกำกับดูแลและเป่านกหวีดเตือน เราเปลี่ยนมาใส่ขาสั้นเตรียมจุ่มน้ำเต็มที่ แต่สุดท้ายก็แค่ตักน้ำราดหัว มือกำราวบันไดไว้อย่างแน่นหนา

สักพักเจ้าหน้าที่ก็เป่านกหวีดให้ทุกคนขึ้นมาบนฝั่ง ไม่รู้ว่าเกิดสัญญาณอันตรายอะไร เราเดินเล่นต่อ ผู้คนที่นี่น่ารักและใจดีมาก พวกเขาพูดคุยและถามไถ่เราตลอด ทำให้การเดินทางของเราสนุกและเต็มไปด้วยความประทับใจ

นอกจากความงดงามและความศักดิ์สิทธิ์ของแม่น้ำ Devprayag ยังมีตำนานที่น่าสนใจ เช่น ตำนานของพระนารายณ์ที่ได้ทำพิธีกรรมชำระบาปที่นี่ และการมีวัดรามจูล่าและวัดชรีรางค์ จูล่าที่สวยงาม ซึ่งเป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญ ทำให้ที่นี่ไม่เพียงแค่เป็นจุดหมายสำหรับนักแสวงบุญ แต่ยังเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและประวัติศาสตร์ที่มีสีสันอรรถรสแบบอินเดียอย่างเต็มที่

#แม่น้ำคงคา

DAY10
ช่วงเช้าเราเรียกแท็กซี่ให้มารับจาก Auli เผื่อให้มาส่งที่ท่ารถ Joshimath เพื่อไปเมือง Rishikesh แต่เวรกรรมรถเที่ยวต่อไปอีกสองช่วงเวลาคือเต็มเหยียด เต็มในที่นี้คือยืนก็เต็ม Taxi shares ก็เต็มด้วยเช่นกัน เนื่องจากถนนเพิ่งเปิดทำให้ผู้โดยสารตกค้างมีอยู่มากมาย

เราเดินงงๆอยู่ว่าเอาไงดีกับชีวิต ไปเจอกับคุณน้าที่ลงมาส่งเราพอดีที่ยังเตร่อยู่แถวนั้น เราจึงลองถามว่าเหมาไป Rishikesh ไหวไหม น้าแกทำท่าบอกให้รอแล้วกดโทรศัพท์ ปลายสายเป็นเสียงสุภาพสตรีที่ภาษาอังกฤษดี พอดีที่เราจะพูดคุยกันได้ นางเป็นห่วงคุณพ่อที่ต้องขับรถไกลแต่ก็ตกลงราคากันจบลงที่เมือง Devprayag ที่ถึงก่อน Rishikesh นางย้ำว่าบอกให้พ่อนอนค้างไม่ต้องกลับมาวันนี้เลย

ตลอดทางคุณน้าแกพยายามเป็นสะพานเชื่อมให้ลูกสาว แกบอกว่าสวยน้าาาพร้อมส่งรูปให้ดู ระหว่างทางลูกสาวคงโทรมาด้วยความเป็นห่วงคุณน้าก็คอยส่งโทรศัพท์มาให้คุยตลอดทั้งๆที่เราไม่รู้จะคุยอะไร

คุณน้าไม่รู้อะไรซะแล้ว ภายในเราสวยกว่าลูกคุณน้าเสียอีก