ThepLocation

หัวมุม

ชีวิตเทพโลผูกพันกับหัวมุมมาตั้งแต่เด็ก ตอนอนุบาลอยู่ลาดพร้าวก็บ้านหัวมุม ตอนประถมอยู่ทาวน์เฮาส์ก็หลังมุมตินซื้อบ้านก็บ้านหัวมุมตอนนี้อยู่คอนโดก็ห้องมุม

ข้อดีของหัวมุมคือจะติดคนอื่นแค่ด้านเดียวลมจะเข้าท่าเข้าทางโล่งโปร่งสบายแต่ข้อเสียคือจะแพงกว่าหลังอื่นเพราะจะได้พื้นที่ที่มากกว่าเป็นส่วนตัวกว่าคนอื่นนิดหน่อยเลยต้องจ่ายเเพง

ในการหาสถานที่ถ่ายทำ กองถ่ายก็จะอยากได้ตึกแถวห้องหัวมุมที่สามารถถ่ายหน้าบ้านได้มีพื้นที่ในร้านกว้างๆตั้งกล้องตั้งไฟเนอะ ที่สำคัญมันจะเปิดได้2ด้านมีทางแสงเข้าแสงออก

การถ่ายร้านแบบนี้สิ่งที่เราต้องดีลคือฟุทบาท-ถนน-ข้างบ้าน-บ้านตรงข้าม คือเอาง่ายๆกระทบไปทุกภาคส่วน ไหนจะถ่าย-ไหนจะวางของ-ไหนจะวางกล้องไฟ-ไหนจะเบสกองโอ๊ยสารพัดสารเพ

ก็ถือว่าต้องบริหารจัดการสิ่งเหล่านี้เพื่อให้เกิดผลกระทบกับระบบนิเวศน์กองถ่ายให้น้อยที่สุด เพื่อการถ่ายทำที่ราบรื่นงบไม่บานพาลอารมณ์เสีย5555

บ้านดนตรี

ไปพบไปเจอหลังนี้มาครับ อยู่แถวฝั่งธนซ่อนตัวอยู่ในซอยเจริญนคร59ที่รถยนต์สวนกันไม่ได้ เป็นซอยที่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรเลยจริงๆ คือแบบว่าซอยธรรมดาสามัญที่เราผ่านตากันทั่วไป แล้วทำไมเจ้าของใหม่ถึงมาสนใจบ้านหลังนี้ เดี๋ยวตอนจบจะเล่าให้ฟัง

เจ้าของปัจจุบันเล่าให้ฟังว่า บ้านหลังนี้อายุอานามน่าจะไม่ต่ำกว่า60ปี ยืนหยัดอยู่ตรงนี้มานาน เปลี่ยนมือมาก็หลายเจ้า แต่เจ้าของคนสุดท้ายได้ดัดแปลงบ้านเป็นโรงเรียนดนตรี แต่ก็ไม่ได้มีเรื่องน่ากลัวอะไรไม่ใช่ดนตรีไทยนางรำอะไรแบบนั้น

ผมก็ไม่ได้รู้ประวัติอะไรมาก เพราะในบ้านไม่มีเอกสารอะไรให้สืบค้น แต่ถ้าให้ปะติดปะต่อเรื่อง ก็น่าจะเป็นโรงเรียนดนตรีที่อยู่คู่กับคนแถวนี้มาอย่างยาวนาน จนวันนึงมีห้างสรรพสินค้าเกิดขึ้นทำให้คู่แข่งย้ายไปอยู่บนห้างกันหมด ซึ่งไปมาสะดวกมีของกินมีที่จอดรถ ทำให้โรงเรียนแห่งนี้ต้องถึงเวลาเลิกรากันไป

มาถึงคำถามที่ว่า แล้วเจ้าของใหม่มาสนใจอะไรที่ดินแปลงนี้ คำตอบอยู่หลังบ้านซึ่งเปิดประตูไปจะเจอกับที่ดินผืนใหญ่ขนาด30กว่าไร่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตรงข้ามเป็นเอเชียทีคเจ้าของบ้านคนใหม่กับเจ้าของที่ดินคือคนเดียวกันเทพโลก็ถึงบางอ้อในทันที

เอาเป็นว่าใครอยากได้บ้านหลังนี้เช่าทำออฟฟิส-ทำStudio-ทำร้านกาแฟหรือจะทำอะไรก็มาคุยกันได้ครับ ให้เช่าอย่างเดียวไม่ขายครับ

บ้านลับในอาคารสี่เหลี่ยม

เทพโลได้กลับมาที่นี่ในรอบเกือบ20ปีจำได้ว่าตอนทำโลใหม่ๆ มาถ่ายโฆษณาที่บ้านญี่ปุ่นหลังเล็กริมน้ำที่แอบซ่อนตัวอยู่หลังอาคาร4เหลี่ยม เห็นครั้งแรกตอนนั้นก็คือว้าวมากแล้วที่เรามาเจออะไรแบบนี้แต่…..

ผ่านมา20ปีนี่ว้าวยิ่งกว่าเดิม งงใจว่าทำไมยังสวย-ยังเนี้ยบ-ยังกริบได้ขนาดนี้ ต้นหญ้าเขียวขจี-ตึกแทบไม่มีรอยร้าวห้องน้ำยังสะอาดแม้แต่บ้านญี่ปุ่นยังสวยเหมือนเดิม…เหมือนเดิมจริงๆ

เดาเอาเองว่าปรัชญาของคนทำงานที่นี่คือการรักในสถานที่-รักในที่ทำงานดูแลเหมือนเป็นบ้านตัวเอง การบำรุงรักษาได้ขนาดนี้นอกจากงบประมานที่ต้องจัดสรรมาดูแลแล้ว การดูแลเอาใจใส่คือหัวใจสำคัญของผลงาน และต้องไม่ลืมว่าตึกนี้สร้างมาตั้งแต่ปี2524!!!!

แต่ก่อนตอนยังไม่ทำเพจ ก็ไม่นึกไม่ฝันว่าเราจะอยากรู้ไปทำไมว่าใครออก
แบบ แต่พอมานาทีนี้ต้องไปเสาะแสวงให้เจอและศึกษา

— ผู้ออกแบบตึกนี้เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่นชื่อคุณ Kisho Kurokawa เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการเคลื่อนไหวทางสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า Metabolism ในยุค60s (อ้างอิงข้อความนี้จาก gotarch.com) —

เนี่ย…พอค้นเจอข้อความนี้ เราก็ต้องไปสืบค้นต่อว่า Metabolism คืออะไร มีความสำคัญยังไง555 เรื่องมันไปต่อได้เรื่อยๆจริงๆ

22+25

ถ่ายภาพเทคนิคกรุงเทพ ชื่อนี้สำนักนี้ไม่เป็นสองรองใครในยุทธภพ ผลิตบุคลากรหัวแถวให้กับวงการบันเทิงมานักต่อนัก ช่างภาพชั้นครู-ตากล้องขั้นเทพหลายท่านก็จบจากที่นี่ เทพโลเองก็เคยได้มีโอกาสได้ร่วมงานกับจอมยุทธ์เหล่านั้น

วันเวลาผ่านไปเทคโนโลยีก้าวกระโดด
Contentต่างๆหลั่งไหลพรั่งพรู คู่แข่งในยุทธจักรมีมากมาย ฝีม้ายลายมือล้ำเลิศไม่แพ้กัน ที่นี่จึงเหมือนกำลังตามหาตัวตนว่าแท้จริงแล้วเราเก่งและมีดีที่ไหนกันแน่

นักศึกษาคณะนี้บางคนมาจากครอบ
ครัวที่ไม่ได้มีฐานะ ที่พอจะสู้รบปรบมือกับยุทธจักรอื่น ที่เลือกมาที่นี่เพราะชื่อเสียงของคณะ-เพราะใจรักการถ่ายภาพ-รักการถ่ายทำภาพยนตร์ พยายามหาที่-หาทางและจุดยืนของตัวเองเพื่อต่อสู้ให้รอดในยุทธจักรอันโหดร้าย

การที่เทพโลได้เข้าไปในสถานที่แห่งนี้จึงได้เห็นความตั้งใจของอาจารย์ ที่จะช่วยผลักดันลูกศิษย์ให้ว่ายขึ้นฝั่งได้อย่างอยู่รอดปลอดภัย แต่การจะทำสิ่งนั้นได้ต้องอาศัยปัจจัยหลายอย่างมากจึงจะสัมฤทธิ์ผล จะหวังพึ่งไม้พายอย่างเดียวเห็นทีจะยาก

โลที่นี่มีความสวยงามแบบวินเทจมีความไม้-มีช่องแสง-มีความแข็งแรงของตัวอาคาร ที่แม้แต่แผ่นดินไหวก็ยังไม่เกิดความเสียหายเพราะเทคนิคการถักลวดที่แน่นหนาตามภูมิปัญญาช่างสมัยก่อน และที่สำคัญยังได้พบเจออุปกรณ์ในตำนานอีกหลายต่อหลายชิ้น ทุกชิ้นทรงคุณค่าและมีเรื่องเล่าจากปากคำคนเคยเรียนที่นี่แล้ววันนี้ได้กลับมาเป็นอาจารย์

ถ้าจุดแข็งของตึกนี้คือเส้นลวดที่ถักทออย่างหนาแน่นเพื่อให้รับน้ำหนักของตึกได้อย่างมั่นคงแข็งแรง จุดแข็งของเด็กที่นี่ก็คือฝีมือที่เฉียบคมและความตั้งใจในการทำงาน เพื่อดิ้นรนต่อสู้และยืนหยัดในโลกแห่งความเป็นจริงที่รอพวกเค้าอยู่เบื้องหน้า

ปลุกที่ไล่…

การจะปลุกที่ปัดฝุ่นสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่งที่ร้างมานาน

เทพโลว่าไม่ใช่แค่มีเงินและจะสามารถเสกทุกอย่างให้กลับมาเหมือนเดิมได้ในทันที

เพราะสิ่งที่อยู่ในนั้นอาจตกใจ!!!!และต่อต้าน

เป็นที่รู้กันทั่วไปในสากลโลกว่า ถ้าสถานที่ใดถูกทิ้งร้างไม่มีคนอยู่

ตามความเชื่อแต่โบร่ำโบราณบอกว่าจะมีพลังงานบางอย่างหรือสิ่งไม่มีชีวิตไปอาศัยอยู่

รวมถึงสรรพสัตว์อันตรายทั้งหลายแหล่ที่จะมาทำที่อยู่อาศัยกันเพลิดเพลิน

การจะปลุกสถานที่ให้กลับมามีชีวิต จึงต้องค่อยๆปลุกค่อยๆทำไปทีละขั้นตอน

เพื่อจะบอกสิ่งที่อาศัยอยู่ให้ทราบ-ให้รู้ตัวว่าเจ้าของใหม่กำลังจะเข้ามาแล้วนะ

บอกตรงๆว่าจำภาพตึกร้างน่ากลัวของที่นี่ไม่ได้แล้วเลยจริงจริง

บอกตรงๆอีกทีว่าตึกนี้โลนี้วิวงามจัดจ้านที่สุดบนถนนแจ้งวัฒนะ

การเริ่มต้นด้วยการทำคอมมูเล็กๆแต่เร้าใจกลับโดนใจคนเจนปัจจุบันอย่างมาก

การตกแต่งแบบดิบๆเดิมๆแต่สะอาดสะอ้านก็สร้างความเท่ได้มากๆ

การเติมสวนเติมต้นไม้ในสระว่ายน้ำเก่านี่โคตรจะถูกทาง

การเลือกว่าโซนไหนจะโอเพ่นแอร์-โซนไหนต้องรับลมทะเลสาบก็ถูกต้อง

พอค่อยๆคิด-ค่อยๆทำ-ค่อยเป็นค่อยไป มันก็จะเห็นความสวย-ความงามที่มันค่อยๆกระเทาะเปลือกออกมาอวดโฉมให้ได้เห็นกัน

ไม่แน่ใจว่าเฟสต่อไปของการปลุกที่คือการกลับมาเปิดกิจการโรงแรมรึเปล่า

ลองคิดดูเล่นๆว่า ถ้ามีมืออาชีพด้านการบริหารจัดการโรงแรมเข้ามาเติมเต็ม

โลนี้จะสนุกแค่ไหน

ก่อนจะเห็นคุณค่า
เราก็มักเสียมันไปแล้ว

จะไม่เขียนถึงที่นี่เลย ถ้าไม่ได้ข่าวว่ากำลังจะโดนรีโนเวท โรงแรมสุดหรูเมื่อสมัย30กว่าปีมาแล้วอยู่คู่ถนนพระราม
3มาช้านาน

ลองนึกสภาพถนนพระราม3เมื่อสัก30
กว่าปีมานี่คงไกลและกันดารมาก การที่มีโรงแรมระดับนี้มาสร้างตรงนี้มีเหตุผลเดียวเลยคือมาเอาวิวแม่น้ำ

กาลเวลาผ่านไปยุคสมัยเปลี่ยนไป ถ้าไม่ปรับตัวคุณก็เหมือนรอวันเจ๊ง การเข้ามาของChainใหญ่นอกจากเงินลงทุนมหาศาลแล้วย่อมมากับความคาดหวังในการเอาทุนคืน การรีโนเวทให้สวยสดงดงามทันสมัยเป็นสิ่งแรกที่เจ้าของใหม่ต้องการทำ

เราเพียงได้แต่นั่งดูความวินเทจในทุกมุมของสถานที่ค่อยๆเเปรเปลี่ยนไปแบบทำอะไรไม่ได้ นอกจากเสียดายและถ่ายภาพเก็บไว้

ครั้งนี้ผมรีบไปถ่ายรีบโพสต์ เพราะกลัวจะพลาดซ้ำรอยดุสิตธานีที่ผมได้เคยไปแต่ชะล่าใจไม่ถ่ายเก็บไว้ทุกซอกมุมหลังจากนั้นไม่กี่เพลาดุสิตธานีสุดคลาสสิคก็ราบเป็นหน้ากลอง

ที่นี่ใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำมาช้านาน เจ้าหน้าที่ต้อนรับขับสู้กองถ่ายเป็นอย่างดี ใครที่เห็นว่าโลนี้สวยงามเหมาะแก่การบันทึกเอาไว้ ขอเรียนเชิญครับก่อนจะไม่มีให้ถ่ายอีกต่อไป

#ตึกซ้อนซ่อนเร้น

ตึกเส้นสายจัดจ้านท้้งเส้นตรง-ทั้งเส้นโค้ง-ทั้งฟาซาดเท่ๆ-ทั้งช่องลมอินดี้-ที่ก่อกำเนิดมาไม่ต่ำกว่า30ปี แต่กลับซ่อนตัวอยู่ในเสี้ยวโลแคบๆได้อย่างไร

ตึกเหมือนถูกออกแบบมาให้ฟิตกับพื้นที่อันจำกัดและตึกก็ได้ทำหน้าที่มาอย่างยาวนานตามกาลเวลาอันควรจะเป็น นึกดีใจว่านี่เป็นอีกครั้งที่เราได้มาเจอมาถ่ายตึกนี้เก็บไว้ได้อีกตึกนึงแล้ว

ยังจำครั้งแรกที่ประสบพบเจอตึกนี้ วันนั้นเป็นเวลา16.00เห็นจะได้ เจ้าหน้าที่บอกว่าคุณเทพเดินดูได้เลยนะเดี๋ยวให้ป้าแม่บ้านพาดูพี่ขอตัวก่อน!!! จังหวะนั้นป้าแม่บ้านก็โผล่เข้าเฟรมมาในมือมีพวงกุญแจอันใหญ่หลายสิบดอกบอกพร้อมแล้วขึ้นลิฟท์กัน

ลิฟท์ที่แกบอกคือเก่าและไม่มีไฟเข้าไปคือมืดตื๋อ ทำให้ใจเทพโลหล่นไปตาตุ่มก่อนจะตัดสินใจบอกแม่บ้านว่า ผมอยากเดินออกกำลังกายจะสะดวกกว่า

หลังจากนั้นเทพโลก็เดินขึ้นไปคนเดียวตั้งแต่ดาดฟ้ายันกลับลงมาชั้น1 สำรวจตรวจตราทุกห้อง ด้วยความสวยคลาสสิคของตัวตึก ความModern ในแบบที่ไม่เคยเห็น ทำให้เทพโลลืมความกังวลใจในเรื่องที่ทุกคนก็คงคิดเหมือนกันไปจนหมดสิ้น

ก่อนจะลากลับ ป้าแม่บ้านคนดีคนเดิมเดินเข้าเฟรมมาอีกครั้ง แกเล่าว่าตึกนี้เคยเป็นอาคารเรียนนาฏศิลป์ศิลปะไทยแขนงต่างๆ แต่ด้วยความคับแคบของสถานที่กับจำนวนนักเรียนที่ไม่ลงตัวทำให้ทุกสิ่งอย่างต้องย้ายไปที่อื่น ปล่อยให้ตึกนี้เป็นเพียงตำนาน แล้วแกก็เดินจากไป

การที่ต้องเลือกรูปโลนี้ให้เหลือแค่80
รูปเพราะจะได้ลงโพสต์ได้เป็นเรื่องยาก
มากๆ เพราะไม่ว่าจะมุมไหนตึกนี้ก็สวยทุกมุม แต่อยากให้ทุกคนได้ดูรูปสุดท้ายผมบอกเลยว่าอืมมม แปลกดีนะ

ชวนมาฟังเรื่องผีกองถ่าย
ในโลหลอนๆที่กองถ่ายชอบ
มีบ้านผีให้เข้าด้วยถ้าใจถึง
ขอเรียนเชิญเพื่อนๆทุกคน
เข้าฟรีมีผีแถมกลับบ้าน

Old School

ตึกรูปทรง4เหลี่ยม ที่มีทางเข้าสุดเซอร์
เป็นทางเดินไม้2แผ่น แถมตึกยังซ่อนตัว
อยู่หลังกำแพงเก่าๆพังๆ ดูคล้ายตึกร้างไม่ได้ใช้งาน แต่หารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วครั้งนึงเคยเป็นโรงเรียนอนุบาลก่อนกลายมาเป็นHome Studio

เจ้าของตึกนี้ คือชายหนุ่มหาตัวจับยากที่ยืนอยู่หัวแถวในวงการวินเทจมาอย่างยาวนานกว่า20ปี ลมหายใจเข้าออกถูกหล่อเลี้ยงด้วยกลิ่นอายความวินเทจ ทั้งเสื้อผ้าที่เย็บเอง-ออกแบบเอง แม้แต่เฟอร์นิเจอร์-โชฟาบางชิ้นเค้าก็ยังสร้างมันขึ้นมาเอง

และด้วยความที่ต้องดูแลกิจการร้านอาหารที่อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยาทำให้ชายหนุ่มได้เล็งเห็นว่า โรงเรียนเก่าที่
อยู่ห่างจากร้านแค่10เมตร เหมาะสมจะเป็นที่พักอาศัยแบบระยะสั้นอย่างที่สุด

บัดนี้Kindergarten จึงได้ถูกแปลงกายเพื่อตอบโจทย์ความต้องการในชีวิตอย่างลงตัว

เทพโลเห็นโครงสร้างห้องเรียนที่ยังไม่ได้ถูกใช้งานหลายห้องแล้วเกิดความเสียดาย จึงเกิดไอเดียว่าทำไมไม่ทำแบ่งให้เช่าล่ะ

ใครจะทำร้านกาแฟโคตรลับ-แกลลอรี่เล็กๆ-CreativeSpace-Selected Shop ก็สามารถมารวมตัวกันได้ที่นี่ เกิดเป็น
Community เล็กๆลับๆหาตัวจับยากว่าอยู่ตรงไหน555

ใครมีตึกแบบนี้-มีอาคารแบบนี้-แนวนี้หรือบ้านหรือตึกแถวหรืออะไรก็ได้ สามารถปรึกษาเทพโลได้นะครับ ว่าจะพัฒนาไปเป็นสถานที่ถ่ายทำหรือSpecial Space กันยังไงได้บ้าง

สมัยเมื่อสัก20-30กว่าปีที่แล้ว วงการทีวี-วงการบันเทิง-มีบุคลากรจากคณะ
สถาปัตย์จุฬาเยอะมาก ตอนเด็กๆก็ไม่คิดอะไรพอโตมาเป็นเทพโล ก็เลยมีความอยากรู้มาตลอดว่า โลแบบไหนตึกแบบไหนที่ผลิตคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ออกมาได้มากมายขนาดนี้

จนวันนึงปีที่แล้วได้มีโอกาสไปพูดคุยที่คณะสถาปัตย์ ก่อนประชุมพอมีเวลาได้สำรวจตึกแบบคร่าวๆ ปรากฎว่าตึกคณะนี้เป็นทรงธรรมดา แต่เหมือนจะมีอะไรบางอย่างบอกไม่ถูก เลยยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก

จนวันนึงได้รู้ว่า พี่ชายที่สนิทกันคนนึงแกจบจากที่นี่ ก็เลยได้คุยได้ถามสิ่งที่คาใจว่าไฉนจึงเปนเช่นนั้น เอาจริงๆนะแกเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังเยอะมาก เยอะจนบอกแกว่าแล้วผมจะเขียนแบบที่พี่เล่าได้ไหม555

สรุปง่ายๆสั้นๆ ตามความเข้าใจของเทพโล ที่แห่งนี้คือผู้คนที่เหมือนกัน-ชอบอะไรเหมือนกัน-คิดอะไรคล้ายๆกัน-มาอยู่รวมตัวกัน-ทำกิจกรรมร่วมกัน-ลำบากด้วยกัน-ช่วยเหลือกัน-ที่สำคัญไม่มีใครห้ามใครพร้อมลุยกันไปทุกที่ มันเลยเป็นDNAที่ฝังอยู่ในตัวของเด็กสถาปัตย์สืบต่อกันมา

ชอบเรื่องนึงคือพิธีศิลป์จุ่ม ที่จะให้น้องๆปี1วิ่งเข้ามาทางประตูหน้าคณะ (ต้องผ่านพิธีนี้ก่อนถึงเข้าประตูนี้ได้)แล้วมีพี่ๆยืนรออยู่ตรงบันไดวนร้องเพลงให้น้องพร้อมโปรยอะไรบางอย่างลงมานี่มันซีนหนังชัดๆ

อีกเรื่องคือการรับน้องของที่นี่รับกันตั้งแต่วันประกาศผล คือถ้าน้องมาดูบอร์ดติดรายชื่อที่คณะ พี่ๆจะลอคตัวไปเลยว่า เฮ้!! เราอยู่คณะเดียวกันพรุ่งนี้มารับน้องเลยนะ555 เปิดเทอมมาก็สนิทกันรวดเร็วกว่าคณะอื่น

แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่ผมไม่อาจบรรยายเป็นตัวหนังสือได้ก็คือ แววตาที่เป็นประกายและน้ำเสียงแห่งการระลึกถึงความหลังของรุ่นพี่ตอนที่ดูรูปโลคณะชุดนี้ มันเหมือนได้พาพี่เค้าย้อนกลับไปในเหตุการณ์เสี้ยวหนึ่งในชีวิตที่เราเรียกกลับคืนมาไม่ได้อีกแล้ว

บันไดหน้าคณะ-โถงศิลป์จุ่ม-ห้องกิจกรรม ทุกโลไม่ใช่แค่สถานที่

แต่คือผู้คน-เพื่อน-ความทรงจำ-ความสุข-เสียงหัวเราะ-ประสบการณ์ชีวิต

นั่นแหละความหมายของ Location