Pizzeria Sorte

Four Pizzas, Four Different Flavours 🍕

Four pizzas, each with its own character and flavour profile.

🎃 Zucca — Sweet and creamy pumpkin with cheese, balanced by the savoury, rich flavour of pancetta.

🔥 Provola e Pepe — Smoked provola cheese with the bold aroma of black pepper. Rich, smoky and intensely flavourful, yet beautifully simple.

🍅 Capricciosa — A tomato sauce base topped with artichokes, cocked ham,calamata olives and mushrooms. Savoury, earthy and full of umami in every bite.

🍄 Truffle — Deep, aromatic truffle notes combined with creamy cheese for a rich, elegant and unmistakably indulgent flavour.

Four different personalities. Which one would you choose? 🍕🇮🇹

Provola e Pepe 🇮🇹
A true Neapolitan classic.
San Marzano sauce, Provola Affumicata, black pepper & Parmigiano Reggiano.

Simple. Smoky. Authentic.

Our Estate Campana is officially on the menu! 🍕💛
Inspired by the flavors of Summer in Campania and created for the Caputo Cup 2026, where it proudly placed 10th in the World Pizza Competition, Napoli.

Now available at Pizzeria Sorte. 🇮🇹 Come and taste our award-winning pizza.

Sono così simili! Grazie mille, piccolo artista!🤣

Your local pizzeria, made with love serve with smiles. At Pizzeria Sorte

Every pizza starts with great ingredients. 🍕❤️
We carefully source many of ours from different regions of Italy, so you can enjoy authentic flavors in every bite.

สวัสดี จ๋ากับเกี๊ยวค่ะ เป็นเจ้าของร้าน Pizzeria Sorte koh Samui (ซอร์เตแปลว่าโชคชะตา) วันนี้จะเป็นโพสต์แรกนะคะ ที่จะเล่าความเป็นมาของเราและร้านPizzeria Sorteที่เราสองคนช่วยกันสร้างขึ้นมา ร้านเปิดมาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2022 ที่เกาะสมุย ร้านไม่ลับแต่คนไม่ค่อยรู้ค่ะ 😆 ถ้าชอบอ่านสั้นๆอ่านแค่นี้ได้ค่ะ แต่ถ้าอยากรู้จักกันมากขึ้น อ่านแบบยาวด้านล่างนะคะ

: ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ เจ็ดปีที่แล้ว พิซซ่านาโปลียังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในประเทศไทย ซึ่งเราทั้งคู่เองก็ไม่รู้จักเหมือนกัน😆 เกี๊ยวแฟนเรา มีอาชีพเทรดหุ้นเป็นหลัก แต่ตื่นมาแล้วพอร์ตเหลือศูนย์ ทุกอย่างเลยเปลี่ยนไปค่ะ

: หลังจากที่เขาพยายามฟื้นฟูสติ เขาก็ได้ไปทํางานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเกาะสมุย เป็นพนักงานรันเนอร์ โดยที่ไม่เคยทํางานนี้มาก่อนในชีวิต

: ในตอนที่ร้านอาหารนั้นได้มีการเทรนนิ่งอาหารที่ขายในร้าน หนึ่งในนั้นมีพิซซ่านาโปลีด้วย
: หลังจากที่เกี๊ยวได้กินพิซซ่าคำนั้น โลกของเขาก็เปลี่ยนไป เพราะว่ามันเป็นรสชาติที่เขาไม่เคยรู้จัก ไม่เคยได้กินมาก่อน ก็อาจจะเหมือนกับหลายๆคนในประเทศไทย ที่เราจะกินกันแต่พิซซ่าฮัท หรือพิซซ่าคอมปานี ใส่ซอสมะเขือเทศกับออริกาโนเยอะๆ มันอร่อยไปเลยค่ะ แต่หลังจากที่กัดพิซซ่านาโปลีจริงๆคํานั้น ก็ทําให้เขาอยากรู้จักพิซซ่านี้ให้ดีมากขึ้น

: เกี๊ยวได้ทุ่มเทเวลาที่มี ในการศึกษาค้นหาข้อมูล ทั้งในกูเกิ้ล ยูทูป และทุกสื่อที่เขาสามารถหาได้ในขณะนั้น เรียนรู้วัฒนธรรมคนนาโปลี ความเป็นพิซซ่านาโปลี จากพิซซ่าโยโล่ระดับอาจารย์ในอิตาลีทั้งหลายในยูทูป เขาเรียนรู้จนกระทั่ง มันเกิดความต้องการ ที่จะลงมือทำจริงๆ เขาจึงได้ขอหัวหน้างานเข้าไปเป็นลูกมือในสเตชั่นพิซซ่าของร้านที่เขาทำงาน จนเขาสามารถทำมันได้จริงๆ ในเวลาอันสั้นและได้เปลี่ยนตําแหน่งจากพนักงานรันเนอร์ ไปเป็นคนทําพิซซ่า

: แต่ด้วยความเป็นคนไทย พอไปรักความเป็นอิตาลี ความเป็นนาโปลี เทิดทูนในการกระทำที่ถูกต้องมากๆ จนกลายเป็นความกระแดะในสายตาคนไทยด้วยกันที่มองเค้า

: เมื่อเขาทําไปสักพักหนึ่งแล้ว เขารู้สึกว่า เขาต้องการรู้มากกว่านี้ แล้วมันต้องทํายังไงล่ะ
เขาจึงเลือกที่จะก้าวออกไปสู่โลกกว้างของพิซซ่านาโปลี โดยการลาออกจากงานที่ทำอยู่ แบกกระเป๋าเข้ากรุงเทพ ไปทำงานที่ร้านพิซซาเรียที่มีพิซซ่าโยโล่ชาวอิตาลี เป็นเฮดเชฟอยู่ เขาได้ฝึกฝนตัวเองอีกสองปี จึงกลับมาที่สมุยอีกครั้ง ในตําแหน่งเฮดพิซซ่าเชฟ ในร้านที่เขาได้ทําเป็นที่แรก

: ในปี2022 ได้มีองค์กรที่ชื่อว่า AVPN (Associazione Verace Pizza Napoletana) หรือ สมาคมพิซซ่าเนเปิลส์แท้ ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1984
ได้เข้ามาจัดการแข่งขันโอลิมปิกพิซซ่า รอบประเทศไทยเพื่อหาตัวแทนไปแข่งที่อิตาลี ในการแข่งขันครั้งนั้น เกี๊ยวได้รางวัลรองชนะเลิศของประเทศไทย มีสิทธิ์ได้ไปแข่งรอบแชมป์โลกที่อิตาลี แต่นอกจากผู้ชนะเลิศแล้ว ลำดับ2และ3 ต้องใช้ทุนตัวเองในการไปแข่ง ตอนนั้น เราทั้ง 2 คน ไม่มีเงินพอที่จะจ่ายเงินในการซื้อตั๋วเครื่องบิน หรือค่าที่พักได้เขาจึงต้องเสียโอกาสในครั้งนี้ไป

: หลังจากนั้น เขาเองมีสาเหตุที่ทําให้ต้องลาออกจากที่ทํางาน กลายเป็นคนว่างงาน เขาได้ส่งใบสมัครไปในร้านอาหารอิตาลี ทั้งในสมุย ภูเก็ต และกรุงเทพ แต่ไม่มีใครสนใจเลยในขณะนั้น เนื่องจากสิ่งที่เขาทำเป็น มีเพียงอย่างเดียว คือการทําพิซซ่าเท่านั้น และในไทยตอนนั้นมันยังไม่ได้เป็นที่นิยม เราทั้งสองเลยมานั่งคุยกันว่า เราลองหาล็อคเล็ก ๆ ในตลาด หรือพื้นที่ไหน ที่เราพอจะเปิดขายพิซซ่าของเราเองได้ ขอให้ขายได้วันละ10ถาด เราก็พอจะใช้ชีวิตอยู่ได้แล้ว หลังจากเราคุยกันจบแล้ว เราก็ได้เริ่มขี่มอเตอร์ไซค์ตระเวนรอบเกาะ ตามหาทำเล ที่เราพอจะเช่าได้

: สุดท้ายเราได้มาเจอที่หนึ่ง ที่เราว่ามันทําเลดี เป็นศูนย์อาหารเก่า ซึ่งปิดไปตั้งแต่โควิด เราจึงไปคุยกับเจ้าของที่เพื่อขอเช่าหนึ่งล็อก

: เริ่มต้น ทําความฝันของเราให้เป็นจริง ฝันนั้นคือการแค่อยากจะทำพิซซ่านาโปลีที่ดีจริงๆให้คนได้ทาน

: เราเริ่มต้นกันด้วยเงินที่น้อยมากๆ เงินที่เคยมีเก็บก็หมดไปกับการว่างงานตอนโควิด สิ่งที่เราจะทำได้ก็คือ ใช้บัตรเครดิตในการซื้อของ เช่น ตู้เย็น ใช้บัตรกดเงินสด กดเงินออกมาเพื่อซื้อวัตถุดิบ และเตาพิซซ่า แต่เงินก็ยังไม่พอ เราเลยเอารถมอเตอร์ไซค์ที่มีไปจำนำ เพื่อเสริมภาพคล่องโดยไม่ได้หยิบยืมเงินใคร ทุกอย่างในร้าน เราทำกันเอง ตั้งแต่ทำความสะอาด ทาสี ตกแต่งร้าน หรือเรียกว่าทุกอย่างที่ทำได้

: มาถึงสิ่งที่สําคัญที่สุดของพิซเซียเรียคือ สูตรแป้ง เกี๊ยว ทดลองตีแป้ง ผสมแป้ง ทุกแบรนด์จากอิตาลีที่สามารถหาซื้อได้ในประเทศไทย เพื่อหาสูตรที่ดีที่สุด ที่ชอบที่สุด มาเป็นแป้งของร้านเรา

: หลังจากร้านเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เปิดวันแรก ขายได้หนึ่งแผ่นถ้วน แต่เราก็สู้กันมาเรื่อยๆ เริ่มขายกับแกรปและฟู้ดแพนด้าจนเริ่มมีออเดอร์ หลังจากลูกค้าที่ได้ชิม ก็เริ่มมีลูกค้ามาหน้าร้าน ซึ่งแม้แต่โต๊ะนั่งเราก็ไม่มี แต่เจ้าของที่ที่เราเช่าในตอนนั้น ได้ให้เรายืมชุดโต๊ะเก้าอี้ที่เขามีมาใช้งาน

: สิ่งแรกที่ลูกค้าก้าวมาถึงร้านคือ ไหนคือเชฟของคุณ เราก็ชี้ไปที่แฟนเรา เขาก็ไม่เชื่อ เพราะว่าเกี๊ยวเป็นคนไทยที่ยืนทำพิซซ่าอยู่ เขาบอกต้องเป็นเชฟชาวอิตาลีสิ ฉันสั่งพิซซ่าเธอกินแทบทุกวัน ฉันไม่เชื่อว่ามาจากฝีมือคนไทย และเราก็เจอเหตุการณ์แบบนี้มาตลอด

: อย่างที่บอก ว่าด้วยความที่เราเป็นคนไทย เขาก็จะถามเราตลอดว่า ไปเอาสูตรมาจากไหน ซื้อแป้งใครมา ขาย เขาไม่เชื่อว่าคนไทยจะทําอะไรแบบนี้ได้

: จนเวลาผ่านไป จากเดือนเป็นปี เราทั้ง 2 คนได้ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ และร้านก็กลายเป็นร้านลับ ที่ไม่เคยทำโฆษณาหรือจ้างอินฟลูมารีวิว แต่ลูกค้าจะแนะนํากันเองว่าถ้าอยากกินพิซซ่านาโปลีที่ดีในเกาะสมุยให้มาที่นี่ จนมีลูกค้าประจำ มากมาย หลากหลายสัญชาติ เราทำให้ลูกค้าเชื่อมั่นในเรื่องคุณภาพมาตรฐานและความสม่ำเสมอในทุกครั้งที่มาทาน

: เกือบสองปี พอเราเริ่มเลี้ยงปากท้องตัวเองได้แล้ว ก็มาถึงขั้นตอนที่จะต้องหล่อเลี้ยงความฝันของเราบ้าง เราต้องการพิสูจน์ให้คนรู้ว่า เราเป็นคนไทยก็จริง แต่เราทําพิซซ่านาโปลีได้แบบถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน และไม่ให้ใครสามารถดูถูกเราได้ (หลายคนอาจงงว่าทำไมต้องเวอร์ขนาดนั้น แต่พิซซ่านาโปลี ไม่ใช่แค่อาหาร มันคือชีวิต วัฒนธรรม จิตวิญญาณ ที่สืบทอดกันมากว่า300ปี ของชาวนาโปเลตานี่ที่ได้รับการรับรองจากยูเนสโก้ค่ะ)

: เราจึงเริ่มสมัครแข่งขัน ซึ่งในประเทศไทยไม่มีองค์กรใดๆ เป็นเบสในการแนะนำหรือสนับสนุน เราจึงสมัครตรงไปที่เมืองนาโปลี ประเทศอิตาลี กับองค์กรที่ชื่อว่า APN (Associazione Pizzaiuoli Napoletani) ซึ่งเป็นองค์กรที่อนุรักษ์ และส่งเสริมพิซซ่านาโปลี จากทั่วโลก องค์กรตั้งมาตั้งแต่ปี 1998 จัดแข่งมาแล้ว23ปี

: เราไปแข่งครั้งแรกปี 2024 เราอยู่นอกสายตากันมาก ๆ เพราะคนที่นั่นแทบไม่รู้จักคนไทย เดินกันด๊อกแด๊กอยู่สองคน รู้จักกันแค่สองคนนี่แหละ การแข่งขันครั้งแรกยากมากๆ กับทั้งการเตรียมตัว เตรียมวัตถุดิบ ภาษาและการเดินทางไปยุโรปครั้งแรกในชีวิต กับผู้แข่งขันที่มาจากทั่วโลก และหลายคนก็เป็นแชมป์มาจากประเทศตัวเองมาแล้ว ปีนั้นยับเยินค่ะ555 ไม่มีอุปกรณ์อะไรไปเลย เพราะไม่รู้ว่าเค้าไม่มีของเตรียมไว้ให้ ครั้งนั้นเราได้คะแนนอยู่ลําดับที่ 83 จาก114คน

: การแข่งขันครั้งที่ 2 คือปี 2025 เรามีประสบการณ์จากปีที่แล้ว แต่มันก็ยังยากอยู่ดีค่ะ ไม่มีอะไรตรงตามคาดเลย ปีนี้เราแบกกล่องใส่แป้งพิซซ่าและอุปกรณ์จำเป็นไปจากไทย การที่จะเตรียมแป้งให้ได้ตามที่ต้องการก็ยังไม่สามารถควบคุมได้ค่ะ เพราะเราจะไม่ทราบเวลาลงแข่งของเรา ได้แต่รอเค้าเรียกชื่อแล้วลงสนามไปทำเลยเท่านั้น ปีนั้นเราได้ลำดับที่46ค่ะ

: และก็มาถึงปีล่าสุด 2026 เราก็เดินทางกันไปก่อนวันแข่งขัน เพื่อหาซื้ออุปกรณ์และวัตถุดิบต่างๆที่เราต้องใช้ในวัน แข่ง 8-10 มิถุนายน และปีนี้หวังมากกว่าทุกปีว่าจะเจอคนไทยในการแข่ง เพราะพิซซ่านาโปลีในไทยมันฮิตมากๆ มีคนทำเยอะมากๆ น่าจะมีใครมาเหมือนเราบ้าง จะได้ฟอร์มทีมไทยได้ใหญ่ขึ้น เพราะอยู่กันสองคนเหงามากค่ะ ประเทศอื่นในเอเชียไปกันทีมนึงสิบยี่สิบคน เชียร์กันสนั่นหวั่นไหว เราต้องปลุกใจตัวเองโดยการฟังยายแล่มมั่ง สาววังสะพุงมั่ง😆

: การแข่งจะมีกรรมการทั้งหมด4คน 1คน ให้คะแนนเราตอนทำ ตั้งแต่การเปิดแป้ง แต่งหน้า และการอบพิซซ่าในเตา รวมๆคือทักษะในการทำพิซซ่าของเรา หลังจากเราทำเสร็จ ก็จะนำพิซซ่าไปให้กรรมการอีก3ท่านได้ให้คะแนน คะแนนจะมาจาก ขนาดของพิซซ่าว่าได้มาตรฐานมั้ย ความสุกพอดีรึปล่าว และก็จะถามเราว่าเราทำแป้งยังไง ใช้แป้งเบอร์อะไร น้ำเท่าไหร่ ตีด้วยมือหรือเครื่อง พรูฟแป้งกี่ชั่วโมง และอย่าคิดว่าเราจะหลอกเค้าได้นะคะ กรรมการต่างเป็นระดับอาจารย์สอน หรือเจ้าของพิซเซอเรียกันทั้งนั้น ชิมคำเดียวเค้ก็รู้แล้ว ว่าเรามั่วรึปล่าว 😀 เราเตรียมคำอธิบายทุกอย่างและพรีเซนท์เป็นภาษาอิตาลี(อย่าพึ่งคิดว่าเก่งจัง จดใส่กระดาษไปพูดเอาค่ะ) หลังจากนั้นก็จะเป็นขั้นตอนที่กรรมการชิมค่ะ แล้วก็ไปรอจนแข่งขันเสร็จทุกคนและรอประกาศผลรางวัลที่1-3ในคืนนั้น ซึ่งมันไม่มีชื่อเราทั้งคู่ เศร้าเหมือนกัน เพราะมันเหนื่อยมากๆ ที่ดั้นด้นไปไกลขนาดนั้น แต่ก็เข้าใจค่ะ ว่าคนที่เก่งกว่าเรา คนที่มีประสบการณ์มากกว่าเรา มีเยอะจริงๆจากทั่วโลก

: หลังจากกลับมาไทยได้2อาทิตย์ ก็ลองเข้าไปเช็คผลคะแนนในเวปดู อยากรู้ว่าจะทำได้ดีกว่าปีที่ผ่านๆมามั้ย พอเลื่อนไปเจอนามสกุลเราในอันดับที่10 ขนลุกไปหมด ดีใจสุดๆค่ะ

: ผลการแข่งขันที่ออกมาไม่ได้บอกว่าเราเก่งมากนะคะ ทุกวันนี้เราก็ยังคงฝึกและเรียนรู้อยู่เหมือนเดิม แต่การไปสู่โลกกว้างแบบนั้นได้ มันบอกว่าเราพยายามมากจริงๆ
.. สุดท้ายจริงๆ ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่เห็นเรามาตั้งแต่วันแรก ให้กำลังใจว่าเราทำได้ ขอบคุณลูกน้องทั้งหลายที่ช่วยกันสร้างร้านของเราให้แข็งแรง ขอบคุณน้องๆพี่ๆไรเดอร์ที่ช่วยส่งพิซซ่าของเราไปถึงมือลูกค้า ขอบคุณลูกค้าที่กลายเป็นเพื่อนที่น่ารัก ขอบคุณลูกค้าที่มาทานตั้งแต่ปีแรกที่เปิดร้านจนถึงวันนี้ ขอบคุณที่ทานกันตั้งแต่ลูกยังอยู่ในท้องจนวันนี้มาวิ่งเล่นกับเราได้แล้ว
... รัก และไหว้ย่อ จากใจค่ะ ❤️