Pet Mobility

https://www.neuroteamvet.com/

Cieszę się ogromnie, że powstało miejsce dedykowane zwierzętom z zaburzeniami neurologicznymi!

NeuroTeam Specjalistyczna Przychodnia Weterynaryjna Diagnozowanie oraz specjalistyczne leczenie zwierząt towarzyszących z chorobami neurologicznymi oraz neurochirurgicznymi.

Tylko i aż dwie doby. Tyle spędził u mnie Śrutek. Moim zamysłem było to, żeby poćwiczyć z nim w warunkach domowych, na spokojnie, kilka razy dziennie, ale krócej. A także sprawdzić jak on się w domu czuje. Wyzwanie niemałe, mam przecież dwa swoje psy, niekoniecznie lubiące koty (obce tym bardziej), bo i swoją kocicę. Od piątkowego popołudnia Śrutek zajął pokój mojego synka. Stworzyłam mu tam przestrzeń do poruszania się, z zabezpieczoną podłogą (nietrzymanie moczu i kału) i przeszkodami. W klatce kennellowej zamykany był tylko na czas mojego wyjścia z domu, dla jego bezpieczeństwa gdyby psom udało się otworzyć drzwi od pokoju.
Nad czym pracuję ze Śrutkiem? Nad przywróceniem sprawności. Zaczęłam od kota, który miał silny niedowład kończyn tylnych, bez korektury postawy.
Praca z nim nie należy do łatwych. To tzw "serdeczny" kot. Jak mu się coś nie podoba, warczy, broni się pazurami i potrafi ugryźć. Początki były ciężkie. Powoli otwierał się na mnie, a to też daje nadzieję.
Tym krótkim weekendem chciałam dmuchnąć w jego żagle i chyba mi się udało. Nie kończymy pracy, choć Śrutek wrócił do lokalu , to za dwa tygodnie przyjedzie do mnie na 8 dni.
Te dwa dni bardzo nas do siebie zbliżyły. Miałam okazję pokazać mu, że moje intencje są dobre. Kilka razy dziennie ćwiczyliśmy, chociaż on wcale tego nie musiał odbierać jako rehabilitację.
Jestem dumna z niego. To jego droga do sprawności, ja mu tylko daję narzędzia do działania, wspieram.

Tak mnie tu mało, bo ja nie umiem w fp. Ale dziś pokażę Śrutka. Chłopak jest ofiarą zwyrodnialca, który strzelił do niego z wiatrówki. Zabieram go na weekend, żebyśmy mogli w domowych warunkach popracować. Chcę dmuchnąć w jego żagle wiatr, bo w ostatnim czasie poczynił naprawdę ładne postępy, a to dobry moment na ruszenie z kopyta.

https://m.youtube.com/watch?v=hQY9qESXJR4

Wzruszyłam się. Czy wózek oznacza koniec? Nie. Jest ostatecznością, gdy plany A, B i C zawodzą. Jednak pies na wózku może cieszyć się wspaniałym i długim życiem. Piękna historia. Cieszę się, że nie każde schronisko skazuje niepełnosprawnego psa na eutanazję.

A Story of Hope | Molido who overcame her fear She who overcomes her fear...Her name is Molido. Please take the time to watch and share her story. Dogs like Molido have no hope without you. Please go to h...

https://www.facebook.com/335087058500/posts/10158843781088501/

Najważniejsza informacja dnia. Nic mnie tak nie cieszy, jak finał tej sprawy. Jeszcze będąc wolontariuszką EKOSTRAŻY walczyłam o Dodę. Na zawsze pozostanie w moim sercu. Dziś świętuje skazanie jej pseudo właściciela. Dodzia nie dożyła niestety tego wyroku.

Czasem bawię się w klonowanie swoich pacjentów 😉 oto jeden z nich 🤣

Maniuś- 10 lat, zaawansowana spondyloza, obustronna dysplazja stawów biodrowych. Do czasu prawdopodobnej operacji, praca nad poprawą komfortu życia.
Ziomek- uraz kręgosłupa, niedowład tylnych kończyn. Ciężka i długa praca nad poprawą komfortu życia, ale przede wszystkich walka o chód rdzeniowy.
Grzesiu- 17 lat. Pracy z Grzesiem podjęłam się mimo braku rozszerzonej diagnostyki obrazowej. Trafiłam w sedno. Grzesiu przed moimi wizytami rozjeżdżał się totalnie, był niespokojny. Po kilku zabiegach fizykalnych Grzesiu jest stabilny, zdarza się że próbuje przeskoczyć krawężniki. Zejego wiek i masę dodatkowych chorób współistniejących nie kwalifikuje się do operacji. Tylko i aż tyle można dla niego zrobić.
Pamiętajcie, są psy u których cudów się nie zdziała. Tak jest najczęściej w przypadku zwierząt geriatrycznych. Jednak funkcjonowanie bez bólu, lub z bólem ograniczonym, to i tak dużo. To właśnie poprawa komfortu życia.