Psiakom.pl

Furu – szczeniak z własnymi demonami

Chłodny listopadowy poranek 2013 roku, wchodzę na posesję firmy w której pracuję, mijam kubły na śmieci i nagle zostaje wściekle oszczekana przez małego, burego szczeniaka chowającego się między pojemnikami.

Od tego momentu wszystko w moim życiu przyspiesza ;)

Po więcej Furka zapraszam na bloga.

https://www.psiakom.pl/furu-szczeniak-z-wlasnymi-demonami/

O czym warto pamiętać gdy w naszym domu pojawia się szczeniak (ale i dorosły pies)?

Każdy maluch jest indywidualną osobowością, obserwuj go, staraj się go zrozumieć, wspieraj tam gdzie potrzebuję podbudowania i blokuj tam gdzie przekracza granice.

Jak reaguje na inne psy – czy cały czas jest podekscytowany i nie może się uspokoić czy może jest nieśmiały a nawet wycofany, a może nie ma tu żadnych skrajności?
Co go frustruje i złości i jak długo zajmuje mu powrót do równowagi i co robi by do tej równowagi wrócić, czy w ogóle ma jakieś sposoby radzenia sobie z własnymi silnymi emocjami?
Jak sobie radzi w nowych sytuacjach, miejscach?
Czy czegoś się boi? Czy potrafi odpoczywać?
Jak się bawi: czy zaprasza do zabawy, czy potrafi sam zabawę zakończyć? Jak intensywny jest w zabawie?
Czy jest zasobowy; jedzenie, zabawki, osoby?

Kolejna ważna kwestia to poczucie bezpieczeństwa: spokojne miejsce do odpoczynku, zaspokojone podstawowe potrzeby oraz budowanie zaufania.

Jest to kluczowy moment na naukę więc nie należy tego odkładać na później a z drugiej strony to co opiekunowie mogą traktować jako wygłupy i zabawy pies przyswaja jako zachowania akceptowalne i warte powtarzania np. skakanie na ludzi, gryzienie rąk czy nóg, gonitwy np. za dziećmi na rowerach czy hulajnogach.

Pamiętajcie! Jeśli chodzi o psy to wszystko ma znaczenie a kontekst jest bardzo ważny. Ada z Psiakom

Furu – szczeniak z własnymi demonami – Psiakom Kategorie Moje stado Furu – szczeniak z własnymi demonami Autor wpisu Autor: ada Data wpisu 2025-04-23 Chłodny listopadowy poranek 2013 roku, wchodzę na posesję firmy w której pracuję, mijam kubły na śmieci i nagle zostaje wściekle oszczekana przez małego, burego szczeniaka chowającego ...

Piko – droga do zatracenia

W biogramie wpisałam, że psy są moją drogą. Chciałabym Wam przybliżyć tę kwestię przedstawiając moje psy i opisując najważniejsze lekcje jakie od nich otrzymałam i wciąż otrzymuję.
Będą to trzy historie o trzech różnych psach i o tym jak zmieniało i zmienia się moje podejście do psich spraw dzięki nim.

W postach będę zamieszczać najważniejsze wnioski wynikające z każdej historii, natomiast po cały tekst zapraszam na bloga:

https://www.psiakom.pl/blog/

Dlaczego Piko był moją drogą do zatracenia? Do zatracenia czego? I jak udało mi się z niej zejść?
O tym jest pierwsza historia.

Pierwszy pies pojawił się w moim życiu 23 lata temu i był to zawszony szczeniak zgarnięty ze stodoły.
Brak doświadczenia oraz jakiejkolwiek wiedzy w temacie psów i ich wychowywania doprowadził do błędów.

Moje błędy początkującego opiekuna szczeniaka:
- pozwalanie na zachowania, które już na początku powinny być korygowane lub blokowane;
- brak stawiania wyraźnych granic;
- „na poważną naukę przyjdzie jeszcze czas” – brak systematyczności i konsekwencji;
- brak równowagi między zabawa a odpoczynkiem;
- przebodźcowanie wciąż rozwijającego się układu nerwowego psiaka.

Moje błędy początkującego opiekuna psa:
- przekonanie, że Piko powinien rozumieć i wykonywać (najlepiej NATYCHMIAST) polecenia;
- dochodzenie do wniosku „ŻE PIES ROBI MI NA ZŁOŚĆ” gdy jest „nieposłuszny”;
- ograniczenie kontaktów z innymi psami gdy pojawiło się u Pika warczenie i szczekanie;
- wiara, że przechodzenie pierwszej przez drzwi przed psem uczyni mnie jego przewodnikiem;
- podnoszenie głosu i szarpnięcia smyczą by korygować niewłaściwe zachowania;

Jak widzicie sporo tego było.
W rezultacie rosła moja frustracja i frustracja Pika. On nie ufał mi, a ja jemu. Był dla mnie nieprzewidywalny ale z perspektywy czasu wiem, że on nie polegał w tym czasie na mnie bo i ja dla niego taka byłam – nieprzewidywalna.

Aż w końcu pewnego dnia to mnie uderzyło, uświadomiłam sobie jak kiepskim opiekunem jestem dla Pika.
Gdy Piko miał około cztery lata zaczęłam naprawiać naszą relację.

Uwaga spoiler – UDAŁO MI SIĘ!!!

Pamiętajcie! Jeśli chodzi o psy to wszystko ma znaczenie a kontekst jest bardzo ważny. Ada z Psiakom

Blog – Psiakom Kategorie Moje stado Piko – droga do zatracenia Autor wpisu Autor: ada Data wpisu 2024-09-27 Piko został podarowany mi na urodziny. Mały kłębek zabrany za wcześnie od matki i rodzeństwa. Początek naszego wspólnego życia to moja wielka miłość do tego szczeniaka, aż tyle i tylko tyle. P...

Witam w Psiakom.pl - nowym miejscu na mapie Wrocławia. Nazywam się Ada Kluz, jestem tu po to by pomóc Ci w lepszej komunikacji z Twoim psem. Zrozumienie emocji, które kryją się za zachowaniami Twojego psa jest podstawą mojej pracy. Wymaga to spojrzenia na psa i Waszą relację z kilku stron. Aby nasza praca była efektywna będziemy dostosowywać jej program na bieżąco. Dzięki wiedzy z zakresu psiego behawioru oraz doświadczeniu treningowemu szybko wyłapuję psie sygnały i najmniejsze zmiany w zachowaniu co pozwala mi dobrać odpowiednie techniki szkolenia. Jednak każda zmiana w zachowaniu, czy to psa, czy człowieka wymaga czasu, przestrzeni, wyczucia i systematycznej pracy. Dołożę wszelkich starań by narzędzia, którymi będziecie pracować były jak najlepiej dobrane do Waszych potrzeb.
Natomiast zmiana zaczyna się w Tobie opiekunie, a fakt, że TU jesteś jest pierwszym krokiem i dowodem, że jej potrzebujecie - TY i TWÓJ PSI PRZYJACIEL.