do dizajnu

Dużo się dzieje, a nas tu bardzo mało! 🤷‍♀️🤷‍♀️🤷‍♀️ Ale wrzucamy post na pamiątkę i dla przypomnienia, że jesteśmy 🙂 Na zdjęciu stoimy przed nowiuteńką świdnicką siedzibą Fundacja Ładne Historie, zaraz po pierwszym warsztacie przeprowadzonym w historii tej przestrzeni!

W ostatnim czasie pracowałyśmy nad kartami edukacyjnymi, które będą elementem przewodnim projektu Lato na podwórku w Świdnicy. W sobotę poprowadziłyśmy spotkanie warsztatowe dla animatorek, które będą pracować z dziećmi przez całe wakacje.

Karty graficznie opracował Kamil Lach / Zgonowicz – niebawem podzielimy się dokumentacją zdjęciową.

Zdjęcie: Pstrykam i zmykam / Kalina Żaczek

Proszę nas natychmiast zabrać do Warszawy! Koniecznie do Muzeum Warszawskiej Pragi , oddziału Muzeum Warszawy! Bardzo chcemy zobaczyć Wystawa: Rzeczy do zabawy. Edward Manitius i jego wytwórnia! Zazdrościmy Wam warszawiacy z całego serca i polecamy najserdeczniej, idźcie oglądać te niesamowite zabawki, wszystko nam później opowiecie!

➽Wystawa: Rzeczy do zabawy. Edward Manitius i jego wytwórnia już otwarta! Zapraszamy w imieniu kuratorek: Leny Wicherkiewicz i Jolanty Wiśniewskiej oraz wszystkich osób zaangażowanych w wystawę.
➽Warto poznać tę lokalną, bo z ulicy Kępnej 15, wytwórnię i jej twórcę na światowym poziomie. Dziś czekamy na Was do godz. 20.00.
Wstęp w czwartki: bezpłatny.

Fot. Tomek Kaczor

Kaloryfer to nie tylko fantastyczne słowo, to także cudowna BARDZO ZWYKŁA RZECZ.

🔥🔥🔥🔥

Grzejnik, bo tak prawidłowo powinniśmy mówić o kaloryferze, to urządzenie oczywiste w każdym mieszkaniu. Nowy ,wykonany ze zgrzanych stalowych płyt, stary z żeliwnych żeber, nagrzewa się dzięki przepływającej przez niego ciepłej wodzie lub parze wodnej.
Te z kolei, rurami wędrują do kaloryfera z sieci ciepłowniczej dzięki kotłom lub innym wymiennikom ciepła.

Chociaż wiemy, że starożytni rzymianie nieźle kombinowali z centralnym ogrzewaniem, to pierwszy kaloryfer został zaprojektowany przez Franza San Galli i zamontowany w 1855 roku, w Rosji. Fakt ten upamiętnia pominik grzejnika postawiony przed elektrociepłownią w Samarze.
Jest to dosyć daleko, dlatego fanów kaloryferów na pewno ucieszy fakt, że w Stąporkowie również mamy pomnik kaloryfera -3m żeliwny grzejnik ustawiono na pamiątkę dawnej odlewni żeliwa.

🔥🔥🔥🔥

Nie każda BARDZO ZWYKŁA RZECZ ma pomniki, ale bardzo nas cieszy, że kaloryfer tak.
🔥🔥🔥🔥

Trzeba zaplanować wycieczkę do Krakowa! 🚀🚀🚀
A konkretnie do Muzeum Narodowe w Krakowie, gdzie w połowie grudnia otwiera się stała wystawa „Przedmioty. Galeria Designu Polskiego XX i XXI wieku”.

PRZEDMIOTY. GALERIA DESIGNU POLSKIEGO XX I XXI WIEKU - Muzeum Narodowe w Krakowie Od projektów graficznych, przez modę i meble, po gry komputerowe – najciekawsze przykłady polskiego designu ostatnich ponad 120 lat prezentowane są na stałej ekspozycji „Przedmioty. Galeria Designu Polskiego XX i XXI wieku”.

W obliczu przerwy od złotej polskiej jesieni i deszczowym wjazdem listopada myślimy tylko o jednym projekcie. BARDZO ZNANA RZECZ, którą chcemy Wam dziś przedstawić to wazon Savoy (znany także jako Aalto), a potocznie KAŁUŻA.

💧💧💧💧

Wazon zaprojektował Aalvar Alto w duecie z żoną Aino Marisio Aalto w 1936 roku. Mówimy wazon, ale sami projektanci nie używali tej nomenklatury, zależało im na swobodnym wykorzystaniu obiektu, a może on spełniać różne funkcje. Ma nieregularny kształt, wykonany jest ze szkła, jego ścianki w pierwszym z projektowanych modeli mają 14 cm wysokości. Może zatem służyć za wazon, pojemnik, misę…
Niespotykana forma powstała podczas wydmuchiwania szkła w nierówno rozłożone patyki. Technologia nigdy nie poddała się automatyzacji i nadal każdy z wazonów robiony jest ręcznie przez 7 rzemieślników w 30 godzin.

💧💧💧💧

Kwestią sporną pozostaje geneza koncepcji wazonu - jeden z pierwszych projektów projetanci podpisali hasłem „bryczesy eskimoski”, padła też kałuża, a wnikliwym nie umknął fakt, że słowo „aalto” w języku fińskim oznacza falę. Niektórzy studiują przeszłość Aalvara i wspominają, że Aalto jest synem kartografa a forma wazonu nawiązuje do wybrzeża Finlandii. Spór jest istotny, bo wazon Savoy (to z kolei nazwa restauracji w Helsinkach, która z wazonu uczyniła motyw aranżacji wnętrza) to symbol nie tylko fińskiego, ale skandynawskiego, dizajnu.

💧💧💧💧

Wazon produkowany jest przez firmę Iitalla w różnych wersjach kolorystycznych i zmiennych wysokościach.

Zdjęcie pochodzi ze strony producenta.

💧💧💧💧

Życzymy sobie i Wam by jesień była piękna jak wazon Savoy.

Do rzeczy podchodzimy z dużą uważnością, pasją i miłością - interesują nas myśli i pomysły, które za nimi stoją. Potrzeby, na które odpowiadają oraz to w jakim stylu to robią. Myśląc, mówiąc i ucząc o dizajnie nie można już uciec od tragedii nadmiernej produkcji, konsumpcji - obsesji tworzenia i posiadania nowych przedmiotów- jak to nazwał Bartosz Mucha, wspaniały polski projekt, pracujący w obszarze dizajnu konceptualnego.

🔥🔥🔥🔥
Pomyślałyśmy, że to dobry cytat na wchodzącą w szczytowy moment jesień - czas, gdy bardzo potrzebujemy poprawić sobie humor kupowaniem miłych rzeczy.

🔥🔥🔥🔥
Wybierajmy rzeczy trwałe, zwracajmy uwagę na sposób i miejsce produkcji, doceńmy lokalne zasoby, naprawiajmy. Szanujmy rzeczy, stojące za nimi pomysły i pasje.

🔥🔥🔥🔥

Lista wybitnych polskich projektantek puchnie w naszych notesach, zawsze trudno nam się zdecydować, która z Pań powinna pojawić się kolejna w naszym cyklu .

Tym razem wybrałyśmy postać pewnie nie wszystkim znaną, chociaż jej projekty pewnie wiele z was kojarzy - królowa sprzedaży lat 70-tych - Irena Żmudzińska.

Irena Żmudzińska (1921-2014) to to projektantek znana przede wszystkim ze swoich krzeseł i foteli. Wychowanka Mariana Sigmunda na krakowskiej ASP szybko zaczęła pracę jako projektantka w Centralnym Zarządzie Przemysłu Drzewnego, co dało jej wpływ na kształtowanie mebli trafiających do produkcji, a zatem do polskich mieszkań. W latach 50-tych, niemal całą dekadę, pracowała W Instytucie Wzornictwa Przemysłowego, nadal pozostając blisko faktycznej produkcji mebli. Jej najsłynniejsze projekty związane są z aktywnością w Spółdzielni Ład. To tam eksperymentowała z drewnem i przełamywała surową estetykę ładowskich projektów skosami załamującymi proste kształty. Można powiedzieć, że nieco ozdabiała, czy nawet, „barokizowała” czyniąc projekty Spółdzielni Ład bardziej przystępnymi dla użytkowników, a na pewno zrozumiałymi. Serie projektowane przez Żmudzińską cieszyły się dużym zainteresowaniem i uwaga -sukcesem sprzedażowym.

P.S. Jeśli ktoś ma zdjęcie Pani Ireny, to bardzo chętnie przyjmiemy, nie znalazłyśmy ani jednego! Pokażemy Wam za to zdjęcia jej pięknie odrestaurowanych projektów!

Fot. 1 krzesło typ 200-185, przełom lat 60’/70’
Fot 2. fotel, około 1970
Fot. 3 sekretarzyk, 1978
Fot 4. fotel, 1971
Fot 5. krzesło, przełom lat 60’/70’

Zdjęcia pięknie odrestaurowanych mebli projektu Żmudzińskiej pochodzą z strony domu aukcyjnego Desa.

Dziś w cyklu BARDZO ZWYKŁA RZECZ chcemy przyglądnąć się ekierce. Ten codzienny przedmiot stał się symbolem ważnej dla nas akcji Wolna Szkoła

📐📐📐📐

Od razu przyznamy się Wam, że nie wiemy kto kiedy i gdzie zaprojektował ekierkę, ktoś jednak musiał, tak jak wszystko. Obszerny risercz po historii geometrii (uch!) nie dał odpowiedzi. Na pewno jednak nie wiecie, że EKIERKA to tak naprawdę TRÓJKĄT RYSUNKOWY. Chociaż stanowi wyposażenie każdego szkolnego piórnika nie jest używana w profesjonalnym kreślarstwie jako narzędzie zbyt mało precyzyjne.
Pewnie nie zwróciliście też uwagi na to, że ekierki występują w dwóch typach - w kształcie trójkąta prostokątnego równoramiennego oraz w kształcie trójkąta prostokątnego.

📐📐📐📐

Ekierka w logo akcji Wolna Szkoła stała się symbolem - ikoną, symbolizującą szkołę opresyjną, w której wszystko musi być „od linijki”. Codzienny przedmiot skupił w sobie wiele znaczeń i wyszedł poza schemat użycia.

Odkąd prowadzimy działania edukacyjne, zawsze chciałyśmy pracować ze szkołami, zawsze to było wyzwanie, bo chodziło o ten dziwny dizajn. Ale zawsze wychodziłyśmy na przeciw oczekiwaniom, bo uważamy, że szkoła to wielka wartość w życiu młodego człowieka.
Dlatego chcemy szkoły otwartej, przyjaznej, tolerancyjnej, rozwijającej nie tylko wiedzę i umiejętności, ale też kompetencje społeczne.
Wejdźcie na stronę WWW.WOLNASZKOLA.ORG i zastanówcie się co możecie zrobić dla lepszej szkoły w Polsce, z dizajnem czy bez w programie, to super ważna sprawa!

Ekierka na zdjęciu jest marki Design Letters, produkującej przedmioty opatrzone fontem Vintage ABC Arne Jacobsena.

Zamieszanie związane z początkiem roku zawsze sprawia, że bacznie przyglądamy się rzeczom zaprojektowanym do szkoły.
Wydawać by się mogło, ze nauka to mało cool temat dla projektantów

👩🏻‍🎓🧑🏼‍🎓👨🏽‍🎓

W ramach cyklu BARDZO ZNANA RZECZ chcemy pokazać Wam projekt, na który od lat patrzymy z uznaniem.
Laptop XO-1 Zaprojektowany w 2005 roku przez Yvesa Behara wcielił w życie pomysł amerykańskiej Fundacji One Laptop Per Child polegający na stworzeniu taniego (ok 100 dol za egzemplarz) i wytrzymałego laptopa, który byłoby rozdawany dzieciom w obszarach dotkniętych wykluczeniem cyfrowym, umożliwiając im dostęp do edukacji.

💻💻💻

Komputer ma prostą, ale atrakcyjną formę. Jego wytrzymał plastikowa obudowa odporna jest na kurz, piasek i wilgoć, posiada antenę i ładowarkę na korbę lub pedał.
Co ciekawe ten mały niepozorny, ale przełomowy komputer, produkowany od 2007 roku przez firmę Quanta Computer, mocno wpłynął na rozwój rynku netbooków, czyli małych i lekkich komputerów osobistych.

💻💻💻

Laptop XO-1 ma swój własny system operacyjny - okrojoną wersję systemu Linux Fedora 7, z środowiskiem graficznym Sugar.

💻💻💻

Fundacja One Laptop Per Child przekazała już ponad 3 miliony komputerów dla dzieci!
Jeśli chcesz wesprzeć ten projekt lub dowiedzieć się o nim więcej wejdź na onelaptopperchil.org.

A w kwestiach wiedzy dotyczą ej dizajnu, to wiadomo - wystarczy zaglądnąć na dodizajnu.pl
💥💥💥💥

Czasem najprostsze słowa mówią najwięcej. Tak jest z cytatem z książki Moniki Rosińskiej wydanej w 2010 roku, przez Fundacja Bęc Zmiana, "Przemyśleć u/życie: projektanci przedmioty życie społeczne”, do której nieustannie wracamy. Słowa Rosińskiej - socjolożki zainteresowanej rzeczami i zajmującej się dizajnem w życiu codziennym, to jedna z prostszych i naszych ulubionych odpowiedzi na wciąż zadawane pytanie: co to jest dizajn?

❓❓❓❓

Tak jest, dizajn jest także o odpowiedzialności projektowania za kształtowane dzięki przedmiotom relacje pomiędzy rzeczami a ich użytkownikami.

❓❓❓❓

O dizajnie jako procesie opowiadamy na naszej stronie dodizajnu.pl, w zakładce wiedza. Tam jest mało definicji, ale dużo wiedzy, której brakuje w szkole
Dlaczego❓❓❓

Jest i on 🆕🆒🆙 Katalog wystawy „Gdzie odlatują łabędzie z opon”. Można zamawiać na stronie BWA Olsztyn. Szczegóły poniżej ⤵️

Bolesław Chromry / Duchologia / Andrzej Tobis / Marek Rachwalik - Malarstwo / Maciek Cholewa / Sadowska / swojskie tropiki / Mak / Paweł Althamer / Tadeusz Burniewicz / Krystian Truth Czaplicki / Ryszard Gieryszewski / Władysław Hasior / Tamás Kaszás / L**h Okołów / Magdalena Kreis / Natalia Romaszkan

⚫️⚫️⚫

Jeśli ktoś z Was nie zdążył dotrzeć do Olsztyna, aby zobaczyć wystawę "Gdzie odlatują łabędzie z opon", to mamy dla Was wspaniałą wiadomość! Wciąż możecie nabyć katalog z dokumentacją projektu. Ta jedna książka zawiera efekt naszej wielomiesięcznej pracy. Polecamy!

⚫️⚫️⚫️

W katalogu znajdziecie świetne teksty kuratorek: Magdaleny Kreis i Natalii Romaszkan | do dizajnu, rysunki Bolesław Chromry, które towarzyszyły wystawie oraz wiele zdjęć autorstwa Kuba Zdanowicz Fotografia.

⚫️⚫️⚫️

Książkę możecie nabyć zarówno na miejscu w BWA Olsztyn, jak i za pomocą naszej strony internetowej - wszelkie niezbędne informacje, znajdziecie w zakładce wydawnictwa: http://bwa.olsztyn.pl/bwa3/index.php?site=wydawnictwa

W naszym cyklu PROJEKTANTKI nie było jeszcze żadnej projektantki zajmującej się ceramiką. Poważne niedopatrzenie, bo za polską ceramiką użytkową stoi grono zdolnych kobiet, dziś przedstawiamy Wam jedną z nich - Danutę Duszniak.

Danuta Duszniak (1926) ukończyła Wydział Rzeźby na warszawskiej ASP, pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego, Instytucie Szkła i Ceramiki oraz Spółdzielni Rękodzieła Artystycznego „Kanon”.

Danuta Duszniak to projektantka bardzo pracowita, stworzyła ponad 60 wzorów ceramiki użytkowej, o niemal każdej formie i przeznaczeniu-serwisy obiadowe, deserowe, wazony, popielniczki- do domów, hoteli, sanatoriów, a nawet na statki! Z wielu wyjątkowych projektów, kultowych zestawów w stylu New Look - "Kolumb" z 1956 roku, "Prometeusz" i "Koko" z 1959 roku oraz wazonu „Rock and Roll" z 1957, wyróżnia się jeden- zestaw naczyń i sztućców dla osób z ograniczeniem sprawności rąk. Zaprojektowany wraz z Zofią Galińską w 1967 był absolutnie nowatorski!

Zdjęcia 1, 2 i 3 ze strony ladnydom.pl, 4. Ze strony rynekisztuka.pl, 5. iwp.pl

2. „Kolumb” 1956, 3. „Prometeusz” 4. „Rock and Roll" 5. zestaw naczyń dla osób z niepełnosprawnością rąk