ProjektJa

To miejsce powstało z rozmów o dzieciach, które czują intensywnie, reagują inaczej, potrzebują więcej zrozumienia, czasu i uważności.

Powstało też z historii rodziców, którzy nieraz byli zmęczeni, zagubieni albo słyszeli zbyt wiele ocen, a za mało realnego wsparcia.

Jestem Wam wdzięczna za to, że tu jesteście.
Za wiadomości, pytania, zaufanie i prawdziwe historie codzienności.

Od pewnego czasu czuję, że chcę mówić jeszcze głębiej o tym, co dzieje się pod zachowaniem dziecka:
o jego indywidualnym sposobie funkcjonowania, energii, komunikacji, decyzjach i relacji z rodzicem.

Nie odchodzę od tematów, które były tu ważne.
Dzieci w spektrum, dzieci neuroróżnorodne oraz rodziny doświadczające trudnych sytuacji nadal mają tu swoje miejsce.

Będę po prostu coraz częściej zapraszać Was do spojrzenia na dziecko nie tylko przez to, co trudne, ale też przez to, kim ono naprawdę jest i czego potrzebuje, żeby mogło rozwijać się w większym poczuciu bezpieczeństwa.

To będzie spokojna zmiana. Krok po kroku.

Przez długi czas nazwa Supermoc Dysfarciaków była domem dla rozmów o dzieciach, które funkcjonują inaczej, potrzebują więcej uważności, zrozumienia i wsparcia.

Była też bliska rodzicom, którzy każdego dnia próbują odnaleźć się w trudnościach, przeciążeniu, pytaniach i ogromnej miłości do swojego dziecka.

I tego nie chcę stracić.

Nie zmieniam nazwy dlatego, że ten temat przestał być ważny.
Nie zmieniam jej dlatego, że dzieci neuroróżnorodne, dzieci w spektrum czy rodziny doświadczające trudności nie będą już częścią tego miejsca.

Będziecie. Nadal.

Zmiana nazwy na ProjektJa bierze się z czegoś, co coraz mocniej czuję i widzę:

Dziecko jest czymś więcej niż swoją trudnością.
Więcej niż zachowaniem, które martwi dorosłych.
Więcej niż diagnozą, szkolnym problemem czy codziennym wyzwaniem.

Jest osobą.
Ze swoim tempem.
Swoją wrażliwością.
Swoim sposobem komunikacji.
Swoimi potrzebami, energią i drogą.

I właśnie o tym chcę mówić szerzej.

ProjektJa to miejsce, w którym będziemy patrzeć na dziecko głębiej — nie po to, żeby je naprawiać, ale żeby lepiej je rozumieć i mądrzej wspierać.

Ale jest jeszcze jedna ważna część tej zmiany.

Bo kiedy rodzic próbuje zrozumieć swoje dziecko, bardzo często zaczyna też zadawać pytania o siebie:

Dlaczego tak szybko tracę cierpliwość?
Dlaczego niektóre sytuacje tak mocno mnie poruszają?
Dlaczego ciągle czuję, że robię za mało?
Czego ja potrzebuję, żeby być bliżej dziecka, ale nie zgubić siebie?

Dlatego ProjektJa będzie także miejscem dla rodziców.

Dla mam i ojców, którzy nie chcą już tylko „dawać radę”.
Którzy chcą zobaczyć swoje potrzeby, swoje reakcje, swoją energię i sposób bycia w relacji.
Którzy potrzebują usłyszeć, że rozumienie dziecka nie musi oznaczać rezygnacji z siebie.

Będę tutaj mówić o relacji, komunikacji, regulacji, indywidualności dziecka i rodzica.
Pojawi się również Human Design — jako dodatkowa mapa do refleksji i rozmowy, nie diagnoza ani terapia.

ProjektJa nie oznacza: „od teraz coś zupełnie innego”.
Oznacza: idziemy głębiej.

Z troski o dziecko.
Z szacunkiem dla rodzica.
Z miejscem dla historii, które były tu od początku.

Mam nadzieję, że w ProjektJa odnajdziesz więcej przestrzeni nie tylko na zrozumienie swojego dziecka, ale też na spotkanie z samą sobą / samym sobą.

Nie czekaj, aż „samo przejdzie”.
Wczesna konsultacja może pomóc lepiej zrozumieć dziecko i dobrać właściwe wsparcie.

Jeśli coś Cię niepokoi — napisz do mnie.
Porozmawiamy spokojnie, bez oceniania i bez straszenia.