Kochamy Rembertów - W Rembertowie

🇵🇱 To zdjęcie z wiosny 1940 roku przedstawia Plac Bankowy w Warszawie w kierunku północnym, w pierwszych miesiącach niemieckiej okupacji. Po lewej stronie widoczny jest Pałac Komisji Skarbu (Pałac Ministra Skarbu) z charakterystyczną kolumnadą, natomiast ulica biegnąca przed nim prowadzi w stronę ulicy Rymarskiej, której wylot został już zablokowany murem. Nieliczne liście na drzewach oraz drobne szczegóły sezonowe wskazują, że zdjęcie wykonano wczesną wiosną. Mur zamykający ulicę Rymarską stanowił część przygotowań do utworzenia getta warszawskiego, które wkrótce miało zostać oficjalnie ustanowione i zamknięte później w 1940 roku. Obraz dokumentuje moment przejściowy, gdy fragmenty centralnej Warszawy były fizycznie dzielone, a niemieckie władze okupacyjne reorganizowały miasto i przygotowywały izolację ludności żydowskiej.

🇬🇧 This photograph from spring 1940 shows Plac Bankowy in Warsaw looking north, during the early months of German occupation. The Palace of the Treasury Commission (Pałac Ministra Skarbu) with its characteristic colonnade is visible on the left, while the street ahead leads toward Rymarska Street, whose exit has already been blocked by a wall. Sparse leaves on the trees and minor seasonal details suggest the scene was taken in early spring. The wall closing Rymarska marked part of the preparations for the creation of the Warsaw Ghetto, which would soon be formally established and sealed later in 1940. This image documents a transitional moment, when sections of central Warsaw were being physically divided as German occupation authorities reorganized the city and prepared to isolate the Jewish population.

🇷🇴 Această fotografie din primăvara anului 1940 arată Piața Bankowy din Varșovia privind spre nord, în primele luni ale ocupației germane. Palatul Comisiei Trezoreriei, cu colonada sa caracteristică, este vizibil în partea stângă, iar strada din față duce spre strada Rymarska, al cărei capăt fusese deja blocat de un zid. Frunzele rare de pe copaci și detaliile sezoniere sugerează că imaginea a fost realizată la începutul primăverii. Zidul care închidea strada Rymarska făcea parte din pregătirile pentru crearea Ghetoului din Varșovia, care urma să fie stabilit oficial și închis mai târziu în 1940. Imaginea documentează un moment de tranziție, când părți ale Varșoviei centrale erau împărțite fizic, iar autoritățile germane reorganizau orașul și pregăteau izolarea populației evreiești.

🇬🇷 Αυτή η φωτογραφία από την άνοιξη του 1940 δείχνει την πλατεία Plac Bankowy στη Βαρσοβία προς τα βόρεια, κατά τους πρώτους μήνες της γερμανικής κατοχής. Το Παλάτι της Επιτροπής Θησαυροφυλακίου με τη χαρακτηριστική του κιονοστοιχία φαίνεται στα αριστερά, ενώ ο δρόμος μπροστά οδηγεί προς την οδό Rymarska, της οποίας η έξοδος είχε ήδη αποκλειστεί με τοίχο. Τα λίγα φύλλα στα δέντρα και μικρές εποχικές λεπτομέρειες υποδηλώνουν ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε στις αρχές της άνοιξης. Ο τοίχος που έκλεινε την οδό Rymarska αποτελούσε μέρος των προετοιμασιών για τη δημιουργία του Γκέτο της Βαρσοβίας, το οποίο σύντομα θα ιδρυόταν επίσημα και θα σφραγιζόταν αργότερα μέσα στο 1940. Η εικόνα καταγράφει μια μεταβατική στιγμή, όταν τμήματα της κεντρικής Βαρσοβίας χωρίζονταν φυσικά, καθώς οι γερμανικές αρχές κατοχής αναδιοργάνωναν την πόλη και προετοίμαζαν την απομόνωση του εβραϊκού πληθυσμού.

🇫🇷 Cette photographie du printemps 1940 montre la place Plac Bankowy à Varsovie en direction du nord, durant les premiers mois de l’occupation allemande. Le palais de la Commission du Trésor, avec sa colonnade caractéristique, est visible à gauche, tandis que la rue en face mène vers la rue Rymarska, dont la sortie avait déjà été bloquée par un mur. Les rares feuilles sur les arbres et d’autres détails saisonniers indiquent que la scène a été prise au début du printemps. Le mur fermant la rue Rymarska faisait partie des préparatifs pour la création du ghetto de Varsovie, qui serait bientôt officiellement établi et fermé plus t**d en 1940. Cette image documente un moment de transition, lorsque des parties du centre de Varsovie étaient physiquement divisées tandis que les autorités d’occupation allemandes réorganisaient la ville et se préparaient à isoler la population juive.

🇩🇪 Dieses Foto aus dem Frühjahr 1940 zeigt den Plac Bankowy in Warschau mit Blick nach Norden während der frühen Monate der deutschen Besatzung. Links ist der Palast der Schatzkommission mit seiner charakteristischen Kolonnade zu sehen, während die Straße voraus zur Rymarska-Straße führt, deren Ausgang bereits durch eine Mauer blockiert wurde. Spärliche Blätter an den Bäumen und kleine saisonale Details deuten darauf hin, dass das Bild im frühen Frühling aufgenommen wurde. Die Mauer, die die Rymarska-Straße abschloss, war Teil der Vorbereitungen zur Errichtung des Warschauer Ghettos, das später im Jahr 1940 offiziell eingerichtet und abgeriegelt wurde. Dieses Bild dokumentiert einen Übergangsmoment, in dem Teile des Warschauer Stadtzentrums physisch geteilt wurden, während deutsche Besatzungsbehörden die Stadt neu organisierten und die Isolation der jüdischen Bevölkerung vorbereiteten.

🇪🇸 Esta fotografía de la primavera de 1940 muestra la plaza Plac Bankowy en Varsovia mirando hacia el norte, durante los primeros meses de la ocupación alemana. El Palacio de la Comisión del Tesoro, con su característica columnata, es visible a la izquierda, mientras que la calle frente a él conduce hacia la calle Rymarska, cuya salida ya había sido bloqueada por un muro. Las escasas hojas en los árboles y pequeños detalles estacionales sugieren que la escena fue tomada a principios de la primavera. El muro que cerraba la calle Rymarska formaba parte de los preparativos para la creación del Gueto de Varsovia, que pronto sería establecido oficialmente y cerrado más t**de en 1940. La imagen documenta un momento de transición, cuando partes del centro de Varsovia estaban siendo físicamente divididas mientras las autoridades alemanas reorganizaban la ciudad y se preparaban para aislar a la población judía.

🇵🇱 To zdjęcie z 1944 roku przedstawia ulicę Jasną w centrum Warszawy w czasie lub krótko po Powstaniu Warszawskim, gdy intensywne walki zniszczyły znaczną część śródmieścia. Budynki widoczne wzdłuż ulicy są poważnie uszkodzone lub częściowo zawalone w wyniku niemieckich bombardowań, ostrzału artyleryjskiego oraz systematycznego niszczenia prowadzonego po stłumieniu powstania. Duże hałdy gruzu blokują jezdnię, odzwierciedlając skalę walk miejskich pomiędzy polskimi oddziałami oporu a siłami niemieckimi od sierpnia do października 1944 roku. Ulica Jasna, położona w pobliżu ważnych obszarów handlowych i administracyjnych, doznała rozległych zniszczeń, gdy niemieckie oddziały oczyszczały i burzyły duże części centralnej Warszawy. Obraz ukazuje powszechną ruinę, która charakteryzowała Warszawę pod koniec 1944 roku, kiedy znaczna część miasta została zamieniona w gruzy po upadku powstania.

🇬🇧 This 1944 photograph shows Jasna Street in central Warsaw during or shortly after the Warsaw Uprising, when intense fighting devastated much of the city center. The buildings visible along the street are heavily damaged or partially collapsed as a result of German bombardment, artillery fire, and systematic destruction carried out after the suppression of the uprising. Large piles of rubble block the roadway, reflecting the scale of urban warfare that took place between Polish resistance fighters and German forces from August to October 1944. Jasna Street, located near major commercial and administrative areas, suffered extensive destruction as German units cleared and demolished large sections of central Warsaw. The image illustrates the widespread ruin that characterized Warsaw in late 1944, when much of the city had been reduced to debris following the defeat of the uprising.

🇷🇴 Această fotografie din 1944 arată strada Jasna din centrul Varșoviei în timpul sau la scurt timp după Revolta din Varșovia, când luptele intense au devastat o mare parte din centrul orașului. Clădirile vizibile de-a lungul străzii sunt grav avariate sau parțial prăbușite ca urmare a bombardamentelor germane, a focului de artilerie și a distrugerii sistematice efectuate după înăbușirea revoltei. Grămezi mari de moloz blochează carosabilul, reflectând amploarea luptelor urbane care au avut loc între luptătorii rezistenței poloneze și forțele germane din august până în octombrie 1944. Strada Jasna, situată în apropierea unor zone comerciale și administrative importante, a suferit distrugeri extinse în timp ce unitățile germane curățau și demolau mari secțiuni din centrul Varșoviei. Imaginea ilustrează ruina generalizată care caracteriza Varșovia la sfârșitul anului 1944, când o mare parte a orașului fusese transformată în moloz după înfrângerea revoltei.

🇬🇷 Αυτή η φωτογραφία του 1944 δείχνει την οδό Jasna στο κέντρο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας, όταν έντονες μάχες κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης. Τα κτίρια που φαίνονται κατά μήκος του δρόμου είναι σοβαρά κατεστραμμένα ή μερικώς κατεστραμμένα ως αποτέλεσμα γερμανικών βομβαρδισμών, πυρών πυροβολικού και συστηματικής καταστροφής που πραγματοποιήθηκε μετά την καταστολή της εξέγερσης. Μεγάλοι σωροί ερειπίων μπλοκάρουν τον δρόμο, αντανακλώντας την κλίμακα των αστικών μαχών μεταξύ Πολωνών μαχητών της αντίστασης και γερμανικών δυνάμεων από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο του 1944. Η οδός Jasna, που βρίσκεται κοντά σε σημαντικές εμπορικές και διοικητικές περιοχές, υπέστη εκτεταμένες καταστροφές καθώς γερμανικές μονάδες εκκαθάριζαν και κατεδάφιζαν μεγάλα τμήματα του κέντρου της Βαρσοβίας. Η εικόνα απεικονίζει τη γενικευμένη καταστροφή που χαρακτήριζε τη Βαρσοβία στα τέλη του 1944, όταν μεγάλο μέρος της πόλης είχε μετατραπεί σε συντρίμμια μετά την ήττα της εξέγερσης.

🇫🇷 Cette photographie de 1944 montre la rue Jasna dans le centre de Varsovie pendant ou peu après l’Insurrection de Varsovie, lorsque des combats intenses ont dévasté une grande partie du centre-ville. Les bâtiments visibles le long de la rue sont gravement endommagés ou partiellement effondrés à la suite des bombardements allemands, des tirs d’artillerie et de la destruction systématique menée après la répression de l’insurrection. De grands tas de décombres bloquent la chaussée, reflétant l’ampleur des combats urbains qui ont opposé les combattants de la résistance polonaise et les forces allemandes d’août à octobre 1944. La rue Jasna, située près de zones commerciales et administratives importantes, a subi de lourdes destructions lorsque les unités allemandes ont dégagé et démoli de vastes sections du centre de Varsovie. L’image illustre la ruine généralisée qui caractérisait Varsovie à la fin de 1944, lorsque une grande partie de la ville avait été réduite en décombres après la défaite de l’insurrection.

🇩🇪 Dieses Foto aus dem Jahr 1944 zeigt die Jasna-Straße im Zentrum von Warschau während oder kurz nach dem Warschauer Aufstand, als heftige Kämpfe große Teile der Innenstadt verwüsteten. Die entlang der Straße sichtbaren Gebäude sind schwer beschädigt oder teilweise eingestürzt, infolge deutscher Bombardierungen, Artilleriebeschusses und der systematischen Zerstörung nach der Niederschlagung des Aufstands. Große Trümmerhaufen blockieren die Fahrbahn und spiegeln das Ausmaß der Stadtkämpfe zwischen polnischen Widerstandskämpfern und deutschen Truppen von August bis Oktober 1944 wider. Die Jasna-Straße, in der Nähe wichtiger Handels- und Verwaltungsbereiche gelegen, erlitt umfangreiche Schäden, als deutsche Einheiten große Teile des Warschauer Stadtzentrums räumten und zerstörten. Das Bild zeigt die weit verbreitete Verwüstung, die Warschau Ende 1944 kennzeichnete, als große Teile der Stadt nach der Niederlage des Aufstands in Trümmern lagen.

🇪🇸 Esta fotografía de 1944 muestra la calle Jasna en el centro de Varsovia durante o poco después del Levantamiento de Varsovia, cuando intensos combates devastaron gran parte del centro de la ciudad. Los edificios visibles a lo largo de la calle están gravemente dañados o parcialmente derrumbados como resultado de bombardeos alemanes, fuego de artillería y la destrucción sistemática llevada a cabo tras la represión del levantamiento. Grandes montones de escombros bloquean la calzada, reflejando la magnitud de la guerra urbana que tuvo lugar entre los combatientes de la resistencia polaca y las fuerzas alemanas desde agosto hasta octubre de 1944. La calle Jasna, situada cerca de importantes áreas comerciales y administrativas, sufrió una destrucción extensa cuando las unidades alemanas despejaron y demolieron grandes secciones del centro de Varsovia. La imagen ilustra la ruina generalizada que caracterizaba Varsovia a finales de 1944, cuando gran parte de la ciudad había sido reducida a escombros tras la derrota del levantamiento.

Tamtej Warszawy już nie ma... ale tamta Warszawa trwa we wspomnieniach, w ludziach, w sercu. Nie jest to Warszawa fizyczna, a metafizyczna.

Kamienica przy ul. Kruczej 44 / Nowogrodzkiej 8A, wrzesień / październik 1939 roku. To w tejże kamienicy ostatnie lata życia spędził (w mieszkaniu swojej ostatniej medium, Jadwigi Domańskiej) i zmarł (w 1917 roku) Julian Ochorowicz – polski psycholog, filozof, wynalazca, poeta, publicysta i fotografik. Był człowiekiem o niezwykle wszechstronnych zainteresowaniach, nazywanym czasem „polskim Teslą”. Kamienica nie zachowała się do czasów obecnych.

Był pionierem w dziedzinie telekomunikacji. Opracował mikrofon z opiłkami żelaznymi, telefon magnetyczny oraz termomikrofon. Już w 1877 roku sformułował teoretyczne podstawy telewizji. Był teoretycznym prekursorem telewizji. Nie tylko telewizji... Urządzenie telefoniczne Ochorowicza zostało zainstalowane w jednym z pawilonów Światowej Wystawy w Paryżu. Transmitowało głośno i wyraźnie koncerty symfoniczne i opery, co przyniosło wynalazcy międzynarodowe uznanie. Wynalazki testowano na linii telefonicznej Paryż-Wersal, a aparaty jego systemu weszły do powszechnego użytku i były produkowane do 1905 roku. Reasumując zajmował się telegrafią i telefonią bez drutu, co było fundamentalnym krokiem w stronę technologii mobilnych. Choć nie skonstruował bezpośrednio „telefonu komórkowego” w dzisiejszym rozumieniu, jego prace nad miniaturyzacją i udoskonalaniem urządzeń telefonicznych oraz koncepcje łączności bezprzewodowej stawiały go w gronie pionierów technologii komunikacyjnych.

Był Ochorowicz także (a może przede wszystkim) międzynarodowej sławy badaczem zjawisk mediumicznych i hipnozy. Badał tajemnice ludzkiej psychiki i zajmował się terapią poprzez hipnozę. Prowadził słynne eksperymenty z mediami (m.in. lewitujące nożyczki). Zdobył pierwsze miejsce w konkursie na rozprawę Szkoły Głównej w Warszawie za pracę „Jak należy badać duszę?”. Mimo zwycięstwa Ochorowicz otrzymał jedynie srebrny medal. Zadecydował o tym głos członka jury, Henryka Struvego, któremu nie spodobała się kontrowersyjna propozycja Ochorowicza, by uznać psychologię za dyscyplinę niezależną od filozofii. Niewielka rozprawka jest do dziś uznawana za pierwszą polską pracę z zakresu metodologii badań psychologicznych. Brytyjskie Towarzystwo Badań Psychicznych nadało mu godność członka honorowego. W podobny sposób wyróżniły go towarzystwa psychologiczne w Kolonii, Berlinie, Budapeszcie, Lipsku i Nowym Jorku. Został członkiem komitetu redakcyjnego „Annales des Sciences Psychiques” oraz sekretarzem Międzynarodowego Instytutu Psychologii w Paryżu. Współorganizował pierwszy na świecie Kongres Psychologiczny, na który przyjechało kilkaset osób.

Był też Ochorowicz pierwowzorem postaci Juliana Ochockiego z "Lalki" Bolesława Prusa – marzyciela i wynalazcy.

Źródła:
- informacje własne;
"Hipnotyzer i prekursor telewizji – Julian Leopold Ochorowicz", Muzeum Historii Polski;
- Fundacja Juliana Ochorowicza;
- Wikipedia;
- informacje własne (kompilacja).
❤
Kamienica przy ul. Kruczej 44 / Nowogrodzkiej 8A, wrzesień / październik 1939 roku
Fotografia ze zbiorów Angeliki i Axela Diekmannów / Archiwum Państwowe w Warszawie
Koloryzacja i retusz: Tajemnice Warszawy.

📣Przekazujemy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, przygotowane na podstawie informacji otrzymanych od MPO dotyczących odbioru odpadów w Wesołej:

1️⃣ Czy odpady, których nie odebrał poprzedni operator, odbiorą załogi MPO?🚛
Tak — odpady pozostawione przez poprzedniego operatora są odbierane przez MPO, ale tylko wtedy, gdy zostały wystawione w workach. Odpady znajdujące się w pojemnikach poprzedniego operatora nie mogą zostać odebrane.

2️⃣ Jakie pojemniki mogą być obsługiwane?🗑️
Odpady należy wystawiać wyłącznie w pojemnikach dostarczonych przez MPO. Prywatne pojemniki oraz pojemniki poprzedniego operatora nie są obsługiwane, ponieważ nie posiadają chipów wymaganych do ewidencji.

3️⃣ Jakie pojemniki dostarczane są do konkretnych lokalizacji?♻️
✔️Zabudowa jednorodzinna: pojemniki 120 lub 240 l;
✔️Zabudowa wielolokalowa: większe pojemniki, dostosowane do potrzeb nieruchomości.

4️⃣ Kiedy poprzedni operator odbierze swoje pojemniki?🚛
Poprzedni operator odbierze swoje pojemniki do 30 kwietnia 2026 r.

5️⃣ Czy mieszkańcy mogą między sobą zamieniać się pojemnikami?🚮
Nie jest możliwa — pojemniki są przypisane do konkretnych adresów. Wszelkie zmiany należy zgłaszać przez Warszawa19115.

6️⃣ Nie zostały podstawione pojemniki, co zrobić?🗑️
Dostarczono już ok. 95% zaplanowanych pojemników. Uzupełnianie trwa i zakończy się w pierwszej połowie kwietnia.

7️⃣ Kiedy będą dostarczane worki na odpady segregowane?♻️
W zabudowie jednorodzinnej są przekazywane podczas pierwszego odbioru danej frakcji.

8️⃣ Co robić, jeśli odpady nie zostały odebrane zgodnie z harmonogramem?📆
W pierwszych dniach mogą wystąpić przesunięcia w odbiorach. Odpady zostaną odebrane w ciągu 48 godzin. To przejściowe niedogodności, które zostaną wyeliminowane w pierwszym miesiącu obsługi. W zabudowie wielolokalowej MPO prosi o przekazywanie kluczy i pilotów umożliwiających wjazd na teren osiedli.
Wszelkie aktualizacje harmonogramów prosimy sprawdzać za pośrednictwem warszawa19115.

9️⃣ Dlaczego zmienił się harmonogram?📝
Wynika z jednokomorowych śmieciarek — każda obsługuje jedną frakcję.

🔟 Czy będą realizowane dodatkowe obiory odpadów?♻️
Między 7 a 11 kwietnia realizowane są dodatkowe odbiory, aby wyrównać różnice między ostatnim odbiorem poprzedniego operatora, a pierwszym odbiorem MPO.

🇵🇱Dworzec Warszawa Główna był przed wojną jednym z najważniejszych dworców w mieście i prawdziwym centrum podróży. Codziennie odjeżdżały stąd pociągi do wielu miast w Polsce i Europie. Pod koniec II wojny światowej Niemcy zniszczyli dużą część infrastruktury kolejowej, dlatego w 1945 roku dworzec był niemal całkowicie w ruinie. Ciekawostką jest to, że tuż po wojnie uruchomiono prowizoryczne perony, aby jak najszybciej przywrócić ruch kolejowy. W okolicy dworca znajdowały się ogromne hałdy gruzu, które usuwano przez wiele lat. Z czasem stare zniszczone obiekty zastąpiono nowoczesnymi rozwiązaniami kolejowymi. Jednym z efektów tych zmian było powstanie Dworca Warszawa Centralna, który otwarto w 1975 roku.

🇬🇧The Warszawa Główna railway station was once one of the busiest stations in the city and a real travel hub before the war. Trains left from here every day to major cities across Poland and Europe. Near the end of World War II, German forces destroyed much of the railway infrastructure, so by 1945 the station was almost completely in ruins. An interesting fact is that temporary platforms were quickly set up after the war to restore train traffic as soon as possible. Huge piles of rubble surrounded the area, and clearing them took years. Over time, the damaged facilities were replaced with modern railway solutions. One result of this transformation was the construction of Warszawa Centralna railway station, opened in 1975.

🇷🇴Gara Warszawa Główna a fost înainte de război una dintre cele mai aglomerate gări din oraș și un important nod de transport. De aici plecau zilnic trenuri spre multe orașe din Polonia și Europa. Spre sfârșitul războiului, trupele germane au distrus o mare parte din infrastructura feroviară, iar în 1945 gara era aproape complet în ruină. Un fapt interesant este că după război au fost instalate peroane provizorii pentru a restabili rapid circulația trenurilor. Zona din jur era plină de munți de moloz care au fost îndepărtați ani de zile. Treptat, vechile instalații distruse au fost înlocuite cu unele moderne. Un rezultat al acestor schimbări a fost construirea Gara Warszawa Centralna, deschisă în 1975.

🇬🇷Ο Σταθμός Warszawa Główna ήταν πριν από τον πόλεμο ένας από τους πιο πολυσύχναστους σταθμούς της πόλης και σημαντικό συγκοινωνιακό κέντρο. Από εδώ αναχωρούσαν καθημερινά τρένα προς μεγάλες πόλεις της Πολωνίας και της Ευρώπης. Προς το τέλος του πολέμου, οι γερμανικές δυνάμεις κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της σιδηροδρομικής υποδομής, και το 1945 ο σταθμός ήταν σχεδόν ολοκληρωτικά σε ερείπια. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι μετά τον πόλεμο δημιουργήθηκαν προσωρινές αποβάθρες για να επανέλθει γρήγορα η κυκλοφορία των τρένων. Η γύρω περιοχή ήταν γεμάτη σωρούς από μπάζα που απομακρύνονταν για χρόνια. Με τον χρόνο, οι παλιές εγκαταστάσεις αντικαταστάθηκαν από σύγχρονες. Ένα αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης ήταν η κατασκευή του Σταθμός Warszawa Centralna, που άνοιξε το 1975.

🇩🇪Der Bahnhof Warszawa Główna war vor dem Krieg einer der belebtesten Bahnhöfe der Stadt und ein wichtiges Verkehrszentrum. Von hier fuhren täglich Züge in viele Städte Polens und Europas. Gegen Ende des Krieges zerstörten deutsche Truppen große Teile der Eisenbahninfrastruktur, sodass der Bahnhof 1945 fast vollständig in Trümmern lag. Eine interessante Tatsache ist, dass kurz nach dem Krieg provisorische Bahnsteige eingerichtet wurden, um den Zugverkehr schnell wieder aufzunehmen. Rund um den Bahnhof lagen große Trümmerberge, deren Beseitigung Jahre dauerte. Mit der Zeit wurden die zerstörten Anlagen durch moderne ersetzt. Ein Ergebnis dieser Entwicklung war der Bau des Bahnhof Warszawa Centralna, der 1975 eröffnet wurde.

🇫🇷La Gare Warszawa Główna était avant la guerre l’une des gares les plus animées de la ville et un important centre de transport. Des trains partaient d’ici chaque jour vers de nombreuses villes en Pologne et en Europe. Vers la fin de la guerre, les forces allemandes ont détruit une grande partie des infrastructures ferroviaires, si bien qu’en 1945 la gare était presque entièrement en ruines. Un fait intéressant est que des quais provisoires ont été installés rapidement après la guerre pour rétablir le trafic ferroviaire. Les environs étaient couverts d’énormes tas de gravats qui ont été enlevés pendant des années. Peu à peu, les installations détruites ont été remplacées par des structures modernes. L’un des résultats de ces changements fut la construction de la Gare Warszawa Centralna, inaugurée en 1975.

🇪🇸La Estación Warszawa Główna fue antes de la guerra una de las estaciones más concurridas de la ciudad y un importante centro de transporte. Desde aquí salían trenes todos los días hacia muchas ciudades de Polonia y Europa. Al final de la guerra, las fuerzas alemanas destruyeron gran parte de la infraestructura ferroviaria, por lo que en 1945 la estación estaba casi completamente en ruinas. Un dato interesante es que después de la guerra se construyeron andenes provisionales para restaurar rápidamente el tráfico ferroviario. La zona alrededor estaba llena de grandes montones de escombros que t**daron años en retirarse. Con el tiempo, las instalaciones destruidas fueron sustituidas por otras modernas. Uno de los resultados fue la construcción de la Estación Warszawa Centralna, inaugurada en 1975.

Fotografia wykonana w 1917 roku, przedstawiająca panoramę kamienicy Camponiego, dzwonnicy i kościoła św. Anny przy wylocie Krakowskiego Przedmieścia na plac Zamkowy w Warszawie. Ujęcie wykonane z trzeciego piętra kamienicy Prażmowskich przy Krakowskim Przedmieściu 87 w kierunku południowo-wschodnim. Naroże kamienicy Camponiego przysłonięte altaną kawiarni „Pod Dzwonnicą” (później cukiernia Michała Zdrojewskiego). Na ulicy liczni przechodnie i dorożki, w jezdni dobrze widoczne tory tramwajowe. Kamienica została zniszczona w 1944 roku. Jej wypalone mury stały jeszcze w 1945 roku. Rozebrano ją ostatecznie w związku z budową tunelu Trasy W-Z.
❤
Fot. Henryk Poddębski, polska-org.pl / ze zbiorów Muzeum Warszawy
Koloryzacja: Tajemnice Warszawy

20 lat Kucharskiego - 20 lat porażek
Jak się rządzi drugą największą dzielnicą Warszawy, kiedy nikt cię nie może odwołać?

🔴

Tomasz Kucharski urodził się w Otwocku w 1953 roku. Studiował na AWF, był zawodnikiem podnoszenia ciężarów, na początku lat 90. działał w Solidarności w Józefowie. W latach 1995-1999 kierował Referatem Zdrowia i Pomocy Społecznej w Rembertowie, od 1999 do 2006 był zastępcą dyrektora OPS w Wawrze.

19 grudnia 2006 roku został burmistrzem Pragi-Południe. Od tamtego dnia minęło niemal dwadzieścia lat, a Kucharski wciąż siedzi na tym samym stołku przy Grochowskiej 274. Pięć kadencji, pięć razy to samo nazwisko. Żaden inny burmistrz dzielnicy w Warszawie nie sprawuje swojego urzędu tak długo. To samo w sobie jest fenomenem - tyle że mieszkańcom Pragi-Południe nie ma czego zazdrościć.

Zacznijmy od największego skandalu. Lipiec 2023 roku, wtorek rano. Do urzędu przy Grochowskiej wchodzą funkcjonariusze CBA i wyprowadzają zastępcę Kucharskiego - Adama C. - razem z naczelnikiem wydziału architektury i budownictwa Jackiem G.
Obaj urzędnicy usłyszą zarzuty korupcyjne. Adam C. trafi na dwa miesiące do aresztu, a prokuratura postawi mu ostatecznie osiem poważnych zarzutów - dziś grozi mu aż dziesięć lat więzienia. Adam C. już po wpłaceniu kaucji był gościem urzędu Kucharskiego. Co robił? Wykorzystywał swoje znajomości, by pomóc deweloperowi przepchnąć Lex Deweloper na Saskiej Kepie.
Kucharski, zapytany o komentarz, oświadcza, że Adam C. był dobrym urzędnikiem do którego miał pełne zaufanie, i zapowiada audyt. Nikt nie pyta go wtedy, co czuł, podpisując kolejne nominacje i umowy dla osób, które - jak wynika z akt śledztwa - brały gigantyczne łapówki od deweloperów. Odpowiedź i tak znamy: poczuł się zaskoczony. Zawsze tak jest.

🔴

Rok wcześniej, luty 2022. Jako MJN trafiamy na uchwałę zarządu dzielnicy. Wynika z niej, że urząd dzielnicy wynajął Platformie Obywatelskiej lokal użytkowy przy Grochowskiej - 45 metrów kwadratowych z witryną na głównej ulicy naszej dzielnicy, bez żadnego przetargu, za 7 złotych netto od metra. Siedem złotych. W tym samym czasie Pani Ani, kuśnierce z kilkudziesięcioletnim stażem, urząd złożył ofertę wynajmu lokalu przy tej samej ulicy za 37 złotych za m2. Kto podpisał umowę w imieniu dzielnicy? Burmistrz Tomasz Kucharski. Kto jest przewodniczącym koła PO na Pradze-Południe, które ten lokal wynajęło? Burmistrz Tomasz Kucharski. Kto z kim negocjował?

🔴

Przejdźmy na Kamionek. W 2016 roku miasto sprzedało deweloperowi działkę przy ulicy Stanisława Augusta - ponad dwa hektary za 38 milionów złotych. 80% tej działki było wpisane do rejestru zabytków. Kamionkowskie Błonia Elekcyjne to historyczne miejsce elekcji królów Polski - tu wybierano Henryka Walezego i Augusta III Sasa. Prawo wymaga, żeby przy sprzedaży takich gruntów uzyskać zgodę konserwatora zabytków. Nikt jej nie uzyskał.

Sprawą również zajęło się CBA. Ratusz zlecił wewnętrzną analizę prawną i przez kilka lat odmawiał jej upublicznienia. Tą sprawą również zajęło się CBA, a Ratusz zlecił wewnętrzną analizę prawną. Jako MJN musieliśmy uciec się aż do Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby doprowadzić do jej ujawnienia. Ekspertyza Ratusza potwierdziła, że sprzedaż odbyła się z naruszeniem prawa.

Są porażki bardzo głośne i są takie, które widać tylko na poziomie chodnika. Ulica Mińska należy do tej drugiej kategorii . Główna ulica Kamionka od co najmniej 2015 roku czeka na remont. Ponad 10 lat. W 2018 roku urząd zorganizował konsultacje. Mieszkańcy Kamionka przyszli i powiedzieli wyraźnie: chcemy zwężenia jezdni, zieleni, strefy Tempo 30, chodników bez samochodów. Projekt przygotowano. Potem przepadł. Dziś nawierzchnię nadal rozjeżdżają ciężarówki z okolicznych budów, a na ścianie sąsiedniej kamienicy wisi transparent: „Chcemy centralnego ogrzewania". Remont Mińskiej - jak poinformował rzecznik dzielnicy - miał się rozpocząć „najwcześniej w 2025 roku, jeśli będą środki". Mamy 2026 rok, nadal się nie rozpoczął…

Bywa i skromniej. Radna składa interpelację w sprawie rozbitego chodnika przy Lubinieckiej. Kucharski odpisuje, że deweloper „został zobowiązany do wykonania nowej nawierzchni". Rok później, po kolejnym piśmie z prośbą o dokumenty potwierdzające to zobowiązanie, zastępca burmistrza przyznaje wprost: urząd nie posiada żadnej dokumentacji. Jedynie ustne zapewnienie dewelopera. Mieszkance sugeruje się, żeby korzystała z chodnika po drugiej stronie ulicy.

🔴

Kucharski przez dwie dekady łączy trzy funkcje jednocześnie: burmistrza dzielnicy, radnego sejmiku województwa mazowieckiego oraz przewodniczącego lokalnego koła PO (dziś KO). Tworzy to strukturę, w której trudno powiedzieć, gdzie kończy się samorządowiec, a zaczyna działacz partyjny dysponujący gigantycznym publicznym mieniem. Lokal za siedem złotych jest tego symbolem najdoskonalszym - nie dlatego, że to największa kwota w tej historii, ale właśnie dlatego, że jest tak bezczelnie mała.

Blisko dwustutysięczna dzielnica ma tylko dwa baseny - Wodnik i Szuwarek - i obydwa się sypią. Zabytkowa hala sportowa przy Podskarbińskiej, zaprojektowana przez Macieja Nowickiego - jednego z najwybitniejszych polskich architektów - również niszczeje. Dawne tereny poprzemysłowe przy Mińskiej, Chodakowskiej, Żupniczej i Drwęckiej zostały szczelnie zabudowane przez deweloperów, bo dzielnica przez dwadzieścia lat nie zadbała o żadne funkcje społeczne dla tych terenów. Jedna z chlubniejszych inwestycji, która miała tę funkcję pełnić było odtworzenie Bazaru Rogatka - Centrum Lokalne Kamionek. Otwarto go naprędce przed wyborami samorządowymi w 2024. Otrąbiono sukces, ale po dwóch nieudanych konkursach na wynajęcie przestrzeni CLK, burmistrz Kucharski się poddał. Zamknął projekt za 7 mln zł i przeniósł kontenery handlowe nad Zegrze, podczas gdy mieszkańcy i dziennikarze zajmujący się sprawą pukali się w głowę.

Nocna sprzedaż alkoholu została ograniczona dopiero w 2026 roku, po ogólnopolskiej awanturze - jeszcze jesienią radni KO z rządzonej przez Kucharskiego Pragi-Południe byli jej przeciwni.
Praga-Południe zmienia się - bo zmienia się Warszawa, bo mieszkańcy walczą. Zmienia się mimo urzędu, nie dzięki niemu.

🔴

Tomasz Kucharski to pospolity funkcjonariusz partyjny, który nauczył się trwać - bo bycie burmistrzem okazało się szczytem jego możliwości i ambicji. Każde kolejne wybory wygrywał nie dlatego, że dzielnica kwitła, lecz dlatego, że PO różnymi sposobami utrzymywało kontrolę nad Radą Dzielnicy. W systemie, w którym burmistrza wybiera rada, a nie mieszkańcy, taka matematyka wystarczy na wieczność.

Problem nie leży jednak wyłącznie w osobie burmistrza Kucharskiego. Leży w patologicznym systemie który nie karze za bezwład i nie nagradza za odwagę. Można rządzić dzielnicą przez dwadzieścia lat nie robiąc de facto nic - od pożaru do pożaru, od audytu do audytu. I zejść ze stanowiska z wystawą na swój temat w korytarzu urzędu. Dlatego zachęcamy by Tomasz Kucharski za swoje 20 lat jako burmistrz zamiast orderu dostał Nogę od Stołka.