Saint Warsaw

Rok 2022 upłynął mi pod hasłami cyrkularności i zrównoważonego rozwoju. Kolorowy znaczek, który mam w klapie marynarki symbolizujący 17 celów zrównoważonego rozwoju, noszę na sobie, a cele - wewnątrz siebie, wsłuchując się w potrzeby przyszłości, skanując przeszłość.

W 2022 roku, byłam uczestniczką wielu wspaniałych Inicjatyw. Inicjatyw pod auspicjami ONZ tj., Climate Leadership UNEP Grid czy Okrągłęgo Stołu dla Zrównoważonej Mody UNGC w ramach sojuszu United Nations Alliance for Sustainable Fashion. Przy tym formacie współtworzyłam Grupę Roboczą ds. Legislacji dla Zrównoważonej Mody, która wypracowała stanowisko w odniesieniu do Strategii Komisji Europejskiej na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym. Umieszczone tam zostały również moje rekomendacje. Zostałam również zaproszona do eksperckiej publikacji Climate Leadership, „Biznes na rzecz zmiany”, w której znajdziecie artykuł mojego autorstwa „Ciekawy przypadek upcyklingu. Od kreatywnego projektowania do modelu biznesowego przyszłości”. Natomiast w raporcie „Zrównoważony rynek mody” UNGC, podzieliłam się modelem biznesowym swojej firmy.

Brałam też udział w wielu panelach dyskusyjnych, podcastach, udzielałam wywiadów do magazynów i programów. Prowadziłam warsztaty teoretyczne i praktyczne dot. innowacji w branży mody dla marek i firm, prelekcje i wykłady. Ubierałam kobiety w swoje cyrkularne projekty. To moja „kolekcja”, która ruszyła prosto do szaf i w miasto, zamiast na pokaz i wybieg.

W 2022 roku postawiłam przede wszystkim na otwieranie umysłów - w tym swojego i na kreowanie nowych dróg dla mody. Moje działania na rzecz zmian ekosystemu mody zostały zauważone, m.in zostałam wyróżniona przez magazyn ELLE i znalazłam się na liście 20 Polek zmieniających Świat.
Kiedy przy rodzinnym stole, osoby z róznych stron Polski i z różnych branży, dla których moda „nie istnieje”, zadawały mi wciąż nowe pytania - o to co robię, to powiem Wam, że miałam poczucie, że kosmos kładzie mi na głowę ciepłą, kojącą rękę.

Moją misją jest zmiana percepcji społecznej na odpad, używane, drugi obieg i skalowanie w przemyśle mody systemów upcyklingu.

W świetle. W rozszerzonej perspektywie na nadchodzący rok.

Nie wszystko co wydaje się niewygodne jest niewygodne.
_________

Taka niespodzianka na koniec roku! ✨

Cyrkularność, drugi obieg, upcykling - niech się niosą dalej!

Nie wiedziałam czego się spodziewać w świeżym wydaniu ELLE - Idzie nowe, które podsumowuje rok 2022 i otwiera ten nadchodzący. Redakcjo ELLE, dziękuję za taką niespodziankę na koniec roku! ❤️✨ To dla mnie zaszczyt być wyróżnioną na liście 20 Polek, w materiale „One zmieniają świat”, wśród kobiet - game changers, takich jak Olga Tokarczuk, Iga Świątek, Natalia Hatalska, Paulina Bownik czy Agnieszka Smoczyńska. Kobiet, które swoimi działaniami, talentami, wizją, wpływają na transformacje w swoich branżach, otoczeniu, społecznej świadomości. Dziękuję Redakcji - za wyróżnienie mojej aktywności na rzecz zmian ekosystemu branży mody. W chwilach zwątpienia - a te bywają, będę wracać też do tych stron. Joanna Lorynowicz - redaktor naczelna, we wstępie napisała: „Wszystkie zdołają się wierzyć, że nie ma rzeczy niemożliwych, i dzięki temu dokonują niezwykłych odkryć, zmieniają nas - wyczulają na krzywdę, dodają wiary we własne siły, wskazują ścieżkę rozwoju, uwrażliwiają na piękno, uczą pokonywania barier, a w ten sposób zmieniają rzeczywistość”. __________ zdjęcie Piotr Porębski #gamechangers #zmianywmodzie #refashionnow #monikasurowiec #futureisfemale #ellepolska

• Katarzyno Kobro •
Kompozycja przestrzenna 4, 1929

To jedna z tych rzeźb, która mnie zachwyca i zasmuca. Ma w swoim DNA i utratę i wizjonerstwo, które wykraczało poza to, co wówczas uznawano w sztuce. Materia życia i sztuki, spleciona w nierozszyfrowanych i nierównych proporcjach. Rzeczy, które pozostały. Idee, które wytrwały.

Wszystko na swój czas.

Na tym ekranie, mogłyby przewijać się sceny od początku mojego przyjazdu do Łodzi - do momentu zniknięcia moich rzeczy. Osobistych. Potrzebnych. Dysków pełnych planów.

Parę godzin później stałam na scenie teatralnej, aby na zaproszenie Modopolis wygłosić powerspeech o modzie cyrkularnej i otworzyć nim Galę. Stałam tam oświetlona. Choć był to czas, w którym chciałam się ukryć, przeżyć swoje emocje. Krzesło ze środka sceny przesunęłam w bok.

Mówiąc o branży mody, o nowych możliwościach, o pozytywach, o jej grzechach, o łamaniu praw natury i człowieka - stałam z naruszoną przestrzenią osobistą, z poczuciem przekroczenia i utraty. Na szyę i nadgarstek miałam założyć biżuterię rodzinną. Niewiele mam swoich osobistych rzeczy. Niewiele mam ubrań. Przedmioty nie mają dla mnie większego znaczenia. I wtedy na scenie zadałam na głos pytanie - czy aby na pewno nie mają? Bo co również określa moją tożsamość? Czy posiadanie lub brak tych przedmiotów? Czy poczucie utraty tego co się z nimi wiąże? Czy bez nich, nie bede już sobą? Nie będę pamiętać? Czy pamięć niczym przepełniony dysk, usunie to, czego dziś są dla mnie manifestacją?

Utraciłam też klucze do domu, ulubioną pomadkę ochronna, szczotkę do włosów, dokumenty, pieniądze, komputer - też z tymi zapomnianymi folderami z przeszłości, które miałam przejrzeć, usunąć lub zrobić upcykling projektów dając im przyszłość.

To mógłby być „pobyt o utracie” - gdyby nie to, czym zostałam obarowana. Wsparciem osób, które znałam chwilę albo parę godzin. Kojącą rozmową z Kobietami, podczas której zdjęłam buty na wysokich obcasach, odwiesiłam na krzesło marynarkę. Odetchnęłam. Godziłam się powoli z utratą rzeczy. W pewnym sensie - też z utratą cząstki siebie.

I tu nadchodzi suspens.
Parę dni później, dzięki pomocy Pana Vitalina, którego poznałam chwilę po kradzieży, odzyskałam wszystkie swoje rzeczy...

Z perspektywy - Łódź widzę jako miasto ludzkiej życzliwości, a Modopolis - nie tylko jako inicjatywę, która redefiniuje polską modę, a też jako przestrzeń ludzkiej materii wrażliwości, bez której, umówmy się! Nie ma mody przyszłości ❤️.
__________

„Monika Surowiec dekonstruowała formy i normy, przerabiając męskie garnitury i oswajając nas z gospodarką cyrkularną zanim to jeszcze było modne. W swoich projektach wraca do rzemieślniczych tradycji indywidualnego szycia, stawiając je w kontrze do masowej produkcji”.

Zapraszam Was na gorącą, pełną entuzjazmu rozmowę. Dziękuję Zuzia i Vogue Polska .polska za zaproszenie. Była moc! ✨🙌🏻❤️

Jest o upcyclingu idei, ubrań, pomysłów. Również o upcyclingu cyfrowym, który niczym techniką patchwork’u i boro łączy ze sobą dwa światy - fizyczny i digital.
O tym skąd u mnie decyzja, aby założyć markę, która reprezentuje cyrkularny model biznesowy oparty na upcyclingu.
I choć urodziłam się na początku II rewolucji przemysłowej 😅 (wyjaśnienie w podkaście), to mój sposób projektowania i produkowania zdecydowanie tkwi w I. A skoro planeta Ziemia bez zmian, jest w edycji limitowanej, to czując ‚call to action’ wciąż szukam rozwiązań, łącze niewygodne z pozoru nieprzystające wątki, materie, idee, jak np. luksus i odpady, aby poszerzać perspektywę możliwości.

Więcej w naszej rozmowie.
Zapraszam. 🤲🏻✨

Gdyby ktoś mi powiedział dwadzieścia lat temu, albo chociaż w 2008, kiedy uszyłam swoją drugą kolekcję, że upcykling będzie jednym tchem wymieniany razem ze słowami zmiana, moda, przyszłość, że wiodące światowe brandy odzieżowe zaczną włączać upcykling w swoje struktury projektowania, że zacznę o nim mówić jako o biznesowym modelu przyszłości, to...bym uwierzyła. 🥳🙌🏻🙃
Dobrze jest być częścią zmiany i ufać swoim przeczuciom, obserwacjom i wiedzy. Dziś wchodzenie w „cudze” buty czy koszule coraz mniej dziwi. A ja w końcu czuję się jak u siebie.

Październik był dla mnie czasem spotkań, warsztatów, tworzenia nowej kolekcji z „nienowego”, był zdecydowanie czasem pod hasłami: upcykling i cyrkularność.

Na zaproszenie Fiskars Polska oraz Elle Polska , jako jurorka konkursu upcyclingowego ReNew Fashion, wybierałam z moimi kolegami po fachu- Marcinem i Jakubem finałową 10. Miałam również przyjemność, wygłosić wykład o znaczeniu upcyklingu i cyrkularności dla branży odzieżowej i tekstylnej oraz poprowadzić warsztaty upcyklingowe dla finalistek i finalistów drugiego etapu konkursu. To był wyjątkowy czas. Kreatywność level hard i pasja - tak to zapamiętam!

Gratuluję finalistkom, których prace niedługo będzie można zobaczyć na łamach magazynu Elle Polska!
__________

⚫️
__________

Do wszystkich entuzjastów mody! 🪡
Do 23.59 przyjmujemy zgłoszenia.

Dziś ostatni dzień nadsyłania upcyklingowych projektów, w ramach konkursu ReNew Fashion organizowanego przez Fiskars Polska i Elle Polska.
Jako jurorka z przyjemnością przyjrzę się waszym pracom, a podczas wykładu, Finalistów i Finalistki wyposażę w dawkę wiedzy i przydatne wskazówki, które mogą wpłynąć na zmiany w waszych szafach i w waszych biznesach! ✨

Konkurs nie jest przeznaczony tylko dla projektantów, a dla każdego kto chciałby rozszerzyć swoją definicję kreatywności i perspektywę na używane i odpady.

Dziś szczególne ważne jest aby zamienić narrację z JA na MY. Nowe na używane. Używane na funkcjonalne.
Wierzę, że każda jedna taka i podobna inicjatywa dotycząca mody cyrkularnej i upcyclingu, wpływa na społeczne zjednoczenie w działaniach w celu zmniejszenia skutków zmian klimatyczno-ekologicznych, zamykanie obiegu konsumpcji, produkcji i projektowania w branży mody. ♻️

Zostań częścią tej zmiany! 🙌🏻

Entuzjaści, praktycy, innowatorzy, przyszłi projektanci i zaangażowani praktycy mody!
Jeszcze do najbliższego poniedziałku (10.10.22), możecie zgłaszać się ze swoimi projektami upcyklingowymi w ramach konkursu ReNew Fashion organizowanego przez Fiskar Polska i Elle Polska.
Moda cyrkularna to słowo klucz w branży mody. Dołącz do zmiany i pokaż swoją wizję mody!
Serdecznie zapraszam w imieniu swoim i pozostałych jurorów.

Więcej informacji w artykule.

Nie wyrzucaj, naprawiaj! Jeśli kochasz modę i przyszłość naszej planety nie jest ci obojętna, konkurs Fiskars ReNew Fashion jest dla ciebie Gdzie zaczyna się zrównoważona moda i jaki mamy wpływ na to, jak wygląda nasze środowisko? Jeśli jesteś kreatywną duszą i wiesz, że detale są ważne, ponadto każdego dnia starasz się żyć bardziej świadomie, weź udział w wyjątkowym konkursie marki Fiskars! Poniżej znajdziesz wię...

Uniwersalny język potrzeby nie istnieje.
Potrzeba, to słowo, które zmienia znaczenie przy każdym „właścicielu”
idei czy przedmiotu. Wpływa na to, co wkładasz do własnej głowy, na siebie, do koszyka.

Moda na sezonowe warzywa i owoce, a dostępność sezonowych warzyw i owoców. W sezonie grzewczym dostęp do tego co ma się pod ręką lub to co się znajdzie, dostanie, wymieni.
Ubrania, po kimś, które dobrze leżą, cieszą a zachwycają tylko do pewnego momentu. Gdzie leżą granice naszych potrzeb? Co oznacza bycie transparentnym? A co oznacza bycie widocznym? Czerwona pomadka na ustach? Fuksjowy beret? Przekonania, zasady, ogrzany dom, posiłek, nowa lub pożyczona sukienka, kolejny samochód?
To książka o znaczeniu rzeczy i relacji ze sobą samym i z innymi. Obnaża kody konscumpcjonimu, w tym tradycję, która ma wpływ na ilość kupowanych przedmiotów i usług, generowaniu przyjemności.
Przyglądałam się bohaterom i bohaterkom trwającego rok eksperymentu, również pod kątem mody. Od strony socjologii, ekonomii, psychologii i przekonań. Na ile to, co na sobie nosili, donaszali, miało znaczenie dla nich i dla otoczenia? Na ile ich określało? Na ile było tylko ubraniem wygodnym i funkcjonalnym? A na ile manifestem wytrwałości lub porażki?

Reportaż zgłębiałam w zielonej ciszy na Podlasiu. W czasie, w którym nie było prądu co drugi dzień, a ja czytałam o stuletniej żarówce, która wciąż się nie przepaliła. Trwałość i nietrwałość rzeczy. Kiedyś i dziś. I, mimo że racjonalnie podchodzę do używania, zużywania, niemarnowania, ect., zostawiła mnie z nowymi pytaniami o naturę rzeczy i tego co oznacza posiadanie, własność, potrzeba i pokusa.

To książka, która wciąż jest bardzo potrzebna.
Marta Sapała. MNIEJ. Intymny portret zakupowy Polaków.
Grupa Wydawnicza Relacja.
__________

Kolekcja Circular Noire z 2020 roku czyli rozjaśnianie planety.
Frak wykonany metodą upcyklingu.
•not for sale•

photo
__________