Liberos

Narcyz tak skutecznie odwraca role, że po godzinie tłumaczenia, dlaczego Cię skrzywdził, zaczynasz przepraszać za to, że poczułaś/eś się skrzywdzona/y.

Myśli intruzywne w relacji z narcyzem
Myśli charakterystyczne dla osób z przeciążonym układem nerwowym, bardzo często będące w toksycznej relacji z narcyzem, doświadczających przemocy oraz, paradoksalnie, dla osób które już wyszły z takiej relacji - kiedy układ nerwowy wyrzuca to, co nie mogło zostać przeżyte w trudnych chwilach.
wśród fanów
Czy ktoś ma/miał takie myśli ? Jak sobie radzicie ?

Myśli intruzywne 🤯

Mam myśl, że coś się wydarzy, stanie się krzywda, czy mi, czy komuś innemu. Czy jestem zły, czy zrobię to? A jak stracę kontrolę ? A jeśli to czego doświadczam nigdy się nie skończy? A co jeśli….

Nie.

To jedna z najbardziej podstępnych rzeczy, jakich ludzie nie rozumieją o myślach intruzywnych. Myśl intruzywna nie pojawia się dlatego, że czegoś chcesz.

Pojawia się często właśnie dlatego, że:

• jest niechciana,
• jest obca,
• jest przerażająca,
• jest sprzeczna z tym, kim jesteś.

Kochający rodzic może nagle pomyśleć:

„A co jeśli zrobię krzywdę swojemu dziecku?”

Nie dlatego, że chce.

Właśnie dlatego, że nie chce tego bardziej niż czegokolwiek innego na świecie.

Osoba wierna może mieć myśl o zdradzie.

Osoba religijna może mieć bluźniercze obrazy.

Osoba kochająca życie może mieć myśli o śmierci.

A człowiek przerażony samotnością może nagle usłyszeć w głowie:

„Nie chcę już tak żyć.”

Problem polega na tym, że większość ludzi traktuje te myśli jak wiadomość.

A one często są tylko alarmem przeciążonego układu nerwowego, długo trwających stanów napięcia, lęków itd
Najczęściej wywołanych pracą, nadmiarem obowiązków, toksyczną relacją, w której trzeba chodzić na palcach, bo nie wiesz co się za chwilę wydarzy.

Mózg nie wybiera tego, co prawdziwe. Mózg wybiera to, co wywoła największą reakcję.

Dlatego nie podrzuca myśli: „Może jutro kupię pomidory.”

Podrzuca:

„A jeśli coś się wydarzy?”
„A jeśli to się nie skończy?”
„A jeśli życie nie ma sensu?”
„A jeśli jestem złym człowiekiem?”

Bo wie, że zatrzymasz się właśnie przy tym.
I wtedy zaczyna się błędne koło.
Pojawia się myśl.
Pojawia się lęk.
Pojawia się analiza.
Pojawia się kolejny lęk.

A człowiek zaczyna wierzyć, że skoro tak bardzo się boi, to myśl musi być prawdziwa.

Nie musi. I najczęściej jest dokładnie odwrotnie.

To nie treść myśli mówi prawdę o Tobie.

Prawdę o Tobie pokazuje to, że ta myśl budzi w Tobie sprzeciw, ból i przerażenie.

Bo intruzywne myśli nie pokazują, kim jesteś.
Często pokazują dokładnie to, czego najbardziej nie chcesz stracić.

I taka myśl, bez bodźca, traci moc kiedy nie utożsamiasz się z nią i kiedy stan układu nerwowego się poprawia.

Jak postępować w przypadku silnego napięcia, przeciążenia, stanów niepokoju - dowiecie się już niedługo…

Narcyz nigdy Ci nie wybaczy tego, co Ci zrobił.

Nikt nie jest bardziej wściekły niż narcyz oskarżony o to, co rzeczywiście zrobił !

Niektórzy ludzie nie są mili - często są straumatyzowani.

To różnica, której świat kompletnie nie rozumie. Jak zwykle. Społeczeństwo nagradza poświęcanie się, czy samodestrukcję, byle była uprzejma i produktywna.

Dziewczynka, która nauczyła się nie płakać, żeby tata się nie zdenerwował. Chłopiec, który skanował zachowania matki, żeby wyczuć jej emocje.
Pracownik, który mówi „jasne, zrobię”, choć organizm błaga już o odpoczynek.
Partner narcystycznej osoby, który przeprasza nawet za własny ból.

To nie charakter. To reakcja przetrwania.

Nazywa się fawn response.
Mechanizm, w którym układ nerwowy odkrywa, że najbezpieczniej jest stać się wygodnym dla innych.

Nie walczysz.
Nie uciekasz.
Nie zamierasz.

Ty się dostosowujesz.

Uśmiechasz się, gdy jesteś wściekły.
Tłumaczysz się, choć nie zrobiłeś nic złego.
Czujesz winę, kiedy odpoczywasz.
Przepraszasz za granice.
Próbujesz być idealny, bo kiedyś bycie sobą było zbyt niebezpieczne.

I później ludzie mówią:
„Ale on jest taki empatyczny.”
„Ona taka dobra i pomocna.”
Nie. Często oni są po prostu chronicznie przestraszeni.

Toksyczna rodzina potrafi wychować człowieka, który bardziej ufa cudzym emocjom niż własnemu ciału.
Narcyz potrafi zrobić z partnera emocjonalnego ratownika dostępnego 24 godziny na dobę.
Toksyczne miejsce pracy nauczy cię, że wypalenie to „zaangażowanie”, a ignorowanie siebie to „profesjonalizm”.

I potem ciało zaczyna krzyczeć.

Bezsenność.
Napięcie.
Problemy jelitowe.
Mgła mózgowa.
Przewlekły ból.
Zmęczenie, którego nie naprawi weekend ani kolejna kawa w papierowym kubku…

Układ nerwowy nie odróżnia już relacji od zagrożenia.

Dlatego zdrowienie nie zaczyna się od „pozytywnego myślenia”.
Zaczyna się od brutalnego odkrycia:

Nie muszę zasługiwać na miłość poprzez poświęcanie siebie.

Nie muszę być grzeczny, żeby być bezpieczny.

Nie muszę ratować wszystkich kosztem własnego układu nerwowego.

I mam prawo powiedzieć „kurwa, nie!”
bez tłumaczenia się komukolwiek.

Czasem największym aktem odwagi nie jest walka. Tylko przestanie bycia wygodnym dla ludzi, którzy karmili się twoim lękiem…. maskując przy okazji swój.

Kancelaria Liberos • Rozwód z narcyzem