ITER

Pytacie mnie często: skąd bierzesz pomysły?
Z życia! Choć przede wszystkim z momentów, kiedy mogę się zatrzymać.

Od dziś do 25-go ITER milczy.
Zmieniamy zgiełk miasta na szum drzew.
Jesteśmy tam, gdzie jedynym wyzwaniem jest to, jak głęboko można zaczerpnąć powietrza.
Bo tak często zapominamy, że aby dać coś innym, trzeba najpierw wypełnić siebie.
Dla nas tym "wypełnieniem" jest teraz cisza lasu.
​
Wracamy 26-go z nową energią.
​Dozobaczenia.

Dlaczego nasze jagodzianki pachną tak, że nie da się przejść obok nich obojętnie? 🤫

​Kluczem jest Tonka.
Fasola, którą w świecie cukiernictwa traktujemy jak czyste złoto.
​Ztarłyśmy ją prosto do kruszonki, żeby przy każdym gryzie najpierw uderzył Cię ten zmysłowy, korzenny zapach, a potem eksplodowało jagodowe wnętrze.

​Rzemiosło w każdym gramie.

Wpadaj do ITER. Niech tonka Cię oczaruje.




okotów

Widzisz ten błysk? To nie jest filtr.
To efekt godzin powolnego duszenia wołowiny w winie i Hoisin.
Ale sercem tego talerza są One: kluski Biang, robione ręcznie, specjalnie dla Ciebie! ( Ramensky Noodle )
Uczciwe rzemiosło. Niepodrabialny smak.
Tak smakuje pasja w ITER.
Przyjdź i się przekonaj!

Niektóre dania nie potrzebują fajerwerków.
Wystarczy garść zielonych szparagów, cierpliwie mieszane risotto i ser Emilgrana, który powoli wtapia się w każdy kęs.

To jest ten moment w serwisie, kiedy kuchnia na chwilę zwalnia. Zapach bulionu miesza się z masłem, a pierwsza łyżka przypomina, że najlepsze smaki często są najprostsze.

Kremowe. Maślane. Pełne umami.
Risotto szparagowe z serem Emilgrana.

Niektóre połączenia po prostu działają 💛

Ciepły naleśnik. Delikatna ricotta. Cytrynowy curd, który budzi wszystkie kubki smakowe.
Chrupiące pistacje dla tekstury i świeża werbena cytrynowa, która pachnie jak lato zamknięte w liściu.

Lubię, kiedy deser nie jest tylko słodki.
Lubię, kiedy ma balans. Kremowość, kwasowość, chrupkość i aromat, który zostaje jeszcze chwilę po ostatnim kęsie. To właśnie taki talerz.

Nie każdy tatar musi być wołowy.
Tutaj główną rolę gra gravlax — delikatny, maślany, doprawiony tylko tym, co podkreśla jego smak. Wędzona śmietana dodaje głębi, granat wnosi świeżość i soczystość, a szczawik zajęczy kończy całość lekką, cytrusową nutą.

Prosto. Sezonowo. Świadomie.

Niektóre smaki zostają z nami na całe życie.

Zapach smażonego kotleta, masła topionego na gorących ziemniakach i cebulki podkradanej prosto z patelni. Smaki dzieciństwa, które pamięta się bez wysiłku.

Lubię wracać do tych wspomnień, ale nie po to, żeby je kopiować. Lubię opowiadać je na nowo.

Dlatego dziś kotlet Belvedere spotyka ser koryciński, piklowaną truskawkę i kwiaty kolendry. Obok puree z palonym masłem i chrupiąca cebulka.

Znajome. A jednak zaskakujące.

Bo kuchnia nie musi wybierać między wspomnieniem a odkrywaniem czegoś nowego.
Może dawać jedno i drugie na tym samym talerzu 🤎

Nie gotuję po to, żeby nakarmić. Gotuję po to, żeby wywołać emocje.
Ten moment, gdy chrupiąca tempura ustępuje miejsca soczystemu farszowi z krewetek, imbiru, shiso i szalotki.
Gdy słodycz kwiatu cukinii spotyka się z głębią romesco.
Gdy na chwilę zapominasz o wszystkim poza następnym kęsem.
To właśnie dla takich chwil warto gotować 🤎

Chrupiące wontony wypełnione bobem i polskim parmezanem Emilgrana.

Miętowa oliwa dodaje świeżości, rokitnik wnosi kwasowość i słodycz, a szczawik domyka całość delikatną nutą leśnej świeżości.

Polskie składniki, nieoczywiste połączenia, szczypta szaleństwa. To my. To iter