Fundacja ZW

Z ogromną radością i dumą informujemy, że projekt realizacji rzeby autorstwa Krzysztofa M. Bednarskiego, „Hommage á Natalia LL”, otrzymał prestiżowe wsparcie.

Fundacja ZW uzyskała dofinansowanie w wysokości 215 000 zł z programu „Rzeźba w przestrzeni publicznej 2026” realizowanego przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Więcej informacji o samym projekcie, oraz możliwość wsparcia finalnego celu tutaj:
https://zrzutka.pl/aawnf8

Fot. Katarzyna Purchalak

Dziś, w Dzień Kobiet, dziękujemy wszystkim artystkom, badaczkom, historyczkom, kuratorkom, pracowniczkom i pasjonatkom kultury i sztuki.

Tym, które miały odwagę tworzyć, mimo że świat czasem udawał, że ich nie widzi.

Jesteście fundamentem sztuki i kultury.

📷 Na fotografii, portret niezmiennie najważniejszej dla nas, jako fundacji, artystki - Natalii LL. Wrocław, lata 70.

Wystawa Agata Burnat Art "Zaklęcia i blizny" w MBWA Leszno otwarta! ✨

Artystka konstruuje własny język wizualny, czerpiąc z ikonografii średniowiecznej, ezoterycznych znaków i estetyki fantasy, ale filtrując je przez doświadczenie współczesnej kobiety.

Jej malarstwo nie opowiada historii wprost. Raczej odsłania fragmenty – symbole, gesty, spojrzenia – które domagają się indywidualnego odczytywania przez odbiorcę.

Zapraszamy do odwiedzin, wsiąknięcia w ten świat i szukania własnych interpretacji.

Wystawa otwarta do 18 kwietnia.

Niezwykle miło nam poinformować, że nasze badania związane z chałupą w Radeczynie będą poszerzane i kontynuowane!

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznało nam dwuletnie dofinansowanie na projekt „Opowieści leśnych przysiółków” w ramach programu Kultura Ludowa i Tradycyjna 2026.

Projekt zakłada zinwentaryzowanie, udokumentowanie i sfotografowanie wszystkich drewnianych budynków (chałup i gospodarskich) odznaczających sie walorami artystycznymi i historycznymi, a znajdujących się w przysiółkach miejscowości Jastkowice koło Stalowej Woli.

Badania zostaną opublikowane w formie książki.

Na terenie Mazur powstawały niezwykle interesujące kafle piecowe. Wytwarzano je od końca XVIII do połowy XIX wieku w warsztatach kilku rodzin, między innymi w Nidzicy i Pasymiu.

Dekorowane były scenami rodzajowymi oraz motywami geometrycznymi, roślinnymi i zwierzęcymi; nie brakowało również przedstawień architektury. Na niektórych z nich pojawiały się napisy w języku polskim.

Największą kolekcję mazurskich kafli posiada Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, a ich stałą ekspozycję można podziwiać w Muzeum Mazurskim w Szczytnie. Obecnie kafle te są dużą rzadkością na rynku antykwarycznym.

W naszych zbiorach znajduje się jeden taki kafel, który cierpliwie czeka w magazynie na konserwację. Zdobi go barwne, reliefowe przedstawienie ułana na koniu.

Autor nieokreślony, kafel mazurski, pierwsza połowa XIX wieku, ceramika, malatury, szkliwienie, 22 x 16 cm, kolekcja Fundacji ZW, KW/X/166

Zapraszamy do wizualnej podróży przez świat, w którym kobiecość splata się z magią, a codzienność nabiera cech tajemniczego rytuału.

✨ W pracach Agata Burnat Art dawne symbole zyskują nowy, pop-surrealistyczne znaczenia. To malarstwo kontrastów, gdzie tytułowe zaklęcia i blizny współistnieją w nierozerwalnym uścisku, a każdy ślad bólu zostaje ostatecznie przykryty warstwą słodkiego, popkulturowego lukru.

Wystawa ZAKLĘCIA I BLIZNY
👉🏻 w MBWA Leszno otwiera się 6 marca, o godz. 18.00
Kurator: Dawid Lewandowski

Zapraszamy!

🖼 Agata Burnat, "Trójca dziewczęca", 2025

💚

Wszystkiego Pięknego! 🎄✨

Czym jest skrzynia posagowa?

Głównym motywem naszych warsztatów stała się tradycyjna skrzynia posagowa (wianna). Dziś ten mebel rzadko gości w naszych domach, ale dawniej zajmował w wiejskiej izbie miejsce honorowe. To w niej panna młoda wnosiła do nowego domu swój majątek – własnoręcznie haftowane obrusy, pościel, korale czy odświętne stroje. Skrzynia była barwna, malowana w kwiaty, często zamykana na klucz. Była nie tylko meblem, ale też pierwszym domowym sejfem i archiwum, strzegącym najcenniejszych skarbów rodziny.

Zadaniem dzieci było wykonanie modelu własnej skrzyni posagowej. Uczestnicy ozdabiali je, inspirując się dawnymi wzorami ludowymi, ale filtrując je przez własną, dziecięcą wyobraźnię. Powstały prace niezwykłe – małe kapsuły czasu, w których (jak obiecali młodzi twórcy) będą przechowywane ich osobiste skarby i pamiątki.

Dziękujemy za możliwość organizacji spotkania Dom Kultury w Pysznicy Filia w Jastkowicach ☺️

Projekt "Pobłogosław Boże ten dom i mieszkańców wraz... Był sobie dom i byli mieszkańcy" dofinansowano ze środków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Ogromnie dziękujemy za Państwa obecność na wczorajszym spotkaniu w Dom Kultury w Pysznicy Filia w Jastkowicach ✨

Mieliśmy okazję porozmawiać o projekcie "Pobłogosław Boże ten dom i mieszkańców wraz..." i lokalnej historii. Jesteśmy niezwykle wdzięczni za wszystkie rozmowy, które wniosły coś nowego w nasze badania!

Mamy nadzieję, że już wkrótce będziemy mogli zobaczyć się ponownie ☺️

Projekt "Pobłogosław Boże ten dom i mieszkańców wraz... Był sobie dom i byli mieszkańcy" dofinansowano ze środków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Odeszła Maria Skurpska – przez bliskich nazywana Maryną. Była niezwykle mądrą i ciepłą osobą, której – zarówno my, jak i Warmia i Mazury – wiele zawdzięczamy.

Była polonistką, nauczycielką akademicką, założycielką związku zawodowego „Solidarność” w olsztyńskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej, a także działaczką społeczną i kulturalną.

Przy tym była skromna. Nigdy nie zdawała sobie sprawy, ile zrobiła dla ludzi. Przy pierwszym spotkaniu powiedziała nam, że była „tylko żoną wybitnego architekta i synową wybitnego malarza”. To nieprawda, Maryno, byłaś wielka!

Jako synowa Hieronima Skurpskiego dbała o część jego spuścizny. Spędziliśmy wspólnie wiele godzin przeglądając dokumenty, zdjęcia, obrazy i rysunki.

Regularnie, z charakterystycznym uśmiechem, beształa nas za rozlewanie kawy przy nalewaniu z jej porcelanowego dzbanka. Opowiadała o artyście, o trudnych powojennych losach na Warmii i Mazurach. Często ze łzami wzruszenia w oczach snuła swoje historie.

Dziękujemy Ci Maryno i nigdy nie zapomnimy o Tobie!
Zespół Fundacji ZW

Zdjęcie: Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "Pojezierze"