Lunacy

Bo to kwestia perspektywy z jakiej patrzysz, czy widzisz wschód czy zachód, początek czy koniec.

Pamiętaj! Nie ważne jak czarne i gęste chmury pojawią się na Twoim niebie, zawsze szukaj promyku nadziei przbijającego się przez nie. Burza trwa tylko chwilę, po niej przychodzi ukojenie.

Taki widok z okna na zajęciach, o których nie wiem nic, nawet jak się nazywają. Chwila wystarczy ;)

Siedzę nad brzegiem rzeki paląc ostatniego papierosa. Dym z niego powoduje, że myślę o tym jak bardzo nasza rzeczywistość jest mętna. Patrzę w odbicie Słońca, które mieni się na wodzie i na samo Słońce. To dziwne uczucie widzieć dwa Słońca, ale zdaje sobie sprawę, że tylko to jedno, prawdziwe otula mnie swym ciepłem. Drugie jest zwykłą iluzją...

"Zewnętrzny świat jest nietrwały, tak jak i istoty zawarte w nim.
Bez wątpienia na końcu narodzin czeka śmierć.
Czas jej nadejścia jest niepewny,
Ale gdy przyjdzie, tylko Dharma może jej pomóc.
Dlatego też, nie tracąc czasu, skoncentruję się na praktyce."
Karmej Khenpo Rinczen Dargje

Wszędzie pa­nuje chaos. Ludzie po pros­tu rzu­cają się na wszys­tko: zdrową żyw­ność, zen, hip­nozę, te­rapie gru­pową, ro­wery, zioła, ka­toli­cyzm, pod­nosze­nie ciężarów, ucie­czkę od rzeczy­wis­tości, we­geta­rianizm, ma­lar­stwo, rzeźbę, pi­sanie, kom­po­nowa­nie, wyp­ra­wy z ple­cakiem, jogę, al­ko­holizm, narkomanię, wędrówki bez ce­lu, Bee­tho­vena, Bacha, Buddę, Chrys­tu­sa, sa­mobójstwo, ucie­czkę od rzeczy­wis­tości, podróże dokądkol­wiek... Te fas­cy­nac­je zmieniają się nieustannie, mi­jają, ula­tują bez śla­du. Ludzie po pros­tu muszą zna­leźć so­bie ja­kieś zajęcie. To chy­ba dob­rze, że is­tnieje ja­kiś wybór...

Dziś staję i patrzę na świat inaczej. Dziś widzę to co za horyzontem. Dziś wiem, że mój strach przed tym co będzie był irracjonalny. Liczy się to co widzę i czego doświadczam TERAZ. Przeszłość nie istnieje, a przyszłość nie będzie. Teraźniejszość to jedyne co mamy, to nasz jedyny czas, w którym możemy coś zrobić. Więć róbmy, twórzmy i celebrujmy chwile, bo tylko je mamy...

"Zrozumieć, że wszystko jest nietrwałe, że wszystko przemija jak sen, to jak zrozumieć nietrwałość i śmierć" - Tulku Urgjen Rinpocze

Czasami żeby coś zobaczyć wystarczy zamknąć oczy. Żeby coś docenić trzeba to najpierw stracić. Żeby patrzeć i widzieć wystarczy się tylko zatrzymać...

Puste Słońce zaślepia mnie swoim blaskiem, myśli wirują, cywilizacja sie zapada, a Wszechświat rozszerza. To ja wariuje czy świat oszalał - oto jest pytanie.

Witajcie!
Po długich zastanowieniach, wewnętrznych konfliktach i walce ze wstydliwością decyzja zapadła. Być może jest to wynik starań osoby, która pokazała mi, że powinno się wierzyć ze własne możliwości, przełamywać schematy i robić to co sprawia nam radość. Dziękuję za wiarę we mnie i postaram się nie zawieść powierzonego mi zaufania.

Fotografia to sposób wyrażania własnego postrzegania świata. Za każdym razem gdy nas coś zachwyci, wzruszy lub też wywoła inne emocje (czasami również te negatywne) staramy się na dostępne sposoby przekazywać to naszym bliskim, przyjaciołom czy też znajomym. Jednak musimy sobie zdać sprawę z ułomności mowy, jako sposobu opisywania tego co widzieliśmy. Ile razy było tak, że brakowało Ci słów lub sposób opisu nie odzwierciedlał tego co chciałeś przekazać? Być może właśnie to jest powód mojego zainteresowania fotografia, ponieważ pomaga mi wyrazić siebie bez słów, niewerbalnie a zarazem dogłębnie, szczerze i według mnie w najlepszy sposób oddaje stan mojego umysłu i duszy.

Jesteście zaciekawieni? Już niedługo opublikuje kilka pierwszych, testowych zdjęć. Czekam na wasze komentarze, like i pomysły.

Do zobaczenia wkrótce :)