AD NATURA

Najnowsze badania nad składem pokarmu wilków w Parku Narodowym Ujście Warty (PNUW) i jego okolicach rzucają nowe światło na interakcje pomiędzy tymi dużymi drapieżnikami, a zwierzętami hodowlanymi. W samym PNUW co roku, metodą tzw. wolnego wypasu, utrzymywanych jest kilka tysięcy krów i kilkaset koni. Naukowcy podejrzewali więc, że w takich okolicznościach w diecie wilków znaczny udział może stanowić właśnie inwentarz. Badacze z Zakładu Ekologii i Ewolucji Zwierząt Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, metodami molekularnymi, ustalili, że na teren badań zachodziły terytoria dwóch grup rodzinnych wilków. Przeanalizowali zawartość 109 wilczych odchodów i ustalili, że drapieżniki odżywiały się głównie dzikimi ssakami kopytnymi (81,9% biomasy pokarmu) oraz dzikimi ssakami średniej wielkości, takimi jak bobry i zające (14,5%). Podczas gdy zwierzęta hodowlane stanowiły zaledwie 3%. Udział inwentarza w ich diecie nie odbiegał więc od jego udziału w diecie wilków z innych terenów badań. Naukowcy zwracają uwagę na fakt nie pozbawiania lokalnego bydła rogów (praktyka ta jest często stosowana np. na zachodzie Europy). Dzięki temu wypasane bydło może się skuteczniej bronić przed drapieżnikami.

Artykuł ukazał się w European Journal of Wildlife Research. Tekst dostępny jest w wolnym dostępie -> link w pierwszym komentarzu.

Na fotografii krowa podczas wypasu w Parku Narodowym Ujście Warty (Autor Paweł Baranowski).

Miasta rozrastają się i sukcesywnie wchłaniają dzikie do niedawna miejsca, w tym siedliska cenne przyrodniczo. Kilka zdjęć z ostatnich prac na obrzeżach Krakowa. Wilgotne łąki piękne i bogate pod względem przyrodniczym oraz rosnące tam trzy gatunki ściśle chronione: goździk pyszny, mieczyk dachówkowaty, kosaciec syberyjski.

Warto pamiętać, że wybór budki, którą powiesimy w ogrodzie, to często sprawa życia lub śmierci jej lokatorów. Kupujmy z głową.

UWAGA! PILNE!
Już jest!!! 😁
"Mopek zachodni Barbastella barbastellus. Biologia i ochrona gatunku" - dostępna bezpłatna wersja w PDF! Podaj dalej! 🦇💪😁
Książkę w formie pdf można pobrać ze strony wydawnictwahttps://wydawnictwo.up.poznan.pl/books/978-83-67112-62-8/978-83-67112-62-8.pdf

Publikacja powstała w ramach projektu pn. „Czynna ochrona mopka zachodniego na wybranych obszarach leśnych w Polsce” realizowanego w latach 2021–2024 przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Nietoperzy. Projekt ten oraz powstanie publikacji dofinansowane zostało ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014–2021 oraz z Budżetu Państwa za pośrednictwem Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Kilka minut nad śródpolnym, zarastającym stawem na obrzeżach Ełku wystarczyło, aby zaobserwować cztery gatunki ważek, w tym jedną z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Takie stawy, zwłaszcza na terenach podmiejskich, zanikają na skutek rozlewania się miast i ekspansji zabudowy. Wraz z nimi giną kolejne siedliska wielu gatunków.

Sezon trwa, prace idą pełną parą. Wczorajszy dzień poświęciliśmy zgłębianiu zasobów przyrodniczych jednego z mazurskich jezior.

Goździk piaskowy Dianthus arenarius, gatunek podlegający ochronie częściowej, rosnący na rozproszonych stanowiskach w miejscach piaszczystych, suchych i ciepłych. Ten ze zdjęcia wybrał sobie skarpę przy torach, na skraju boru sosnowego.

Kilka migawek z lubelszczyzny, gdzie spędziliśmy ostatnio sporo czasu, kończąc inwentaryzację na potrzeby raportu OOS dla inwestycji drogowej.

Eutroficzne torfowiska niskie z rzędu Caricetalia nigrae, siedlisko przyrodnicze 7140. Na pierwszy rzut oka wyglądają jak łąki. Jednak pod nogami chlupie woda, oprócz trawy rosną liczne turzyce, a pod nimi dość zwarty kobierzec mchów brunatnych. W gąszczu zieleniny chętnie gniazdują ptaki siewkowate.