Marcin Elsner

Nasze umysły nieustannie przewidują, co za chwilę nastąpi.

Współczesna neuronauka nazywa to przetwarzaniem predykcyjnym. Mózg buduje wewnętrzny model rzeczywistości i na jego podstawie generuje przewidywania. Percepcja to nie sam bodziec. To ów bodziec plus interpretacja, którą umysł z nim łączy.

To dlatego ten sam cios inaczej jawi się umysłowi, który widzi go pierwszy raz, a inaczej temu, który widział go już tysiące razy. Brak dobrego modelu sprawia, że zagrożenie wydaje się ogromne i nieprzewidywalne. Wytrenowany model rozpoznaje w nim znajomy wzorzec — coś, co da się ominąć równie łatwo, jak omija się kałużę.

Różnica nie bierze się z talentu. Bierze się z powtarzania.

Trening to programowanie tego modelu. Każde powtórzenie koryguje go odrobinę precyzyjniej.

Wyszedłem z kamerą w miasto. Okazało się, że Radom potrafi być piękny — wystarczy podnieść wzrok. Niebo, drzewa i kilka słów o nerwie błędnym — i o tym, jak nie wpaść w nerwicę próbując go regulować. Ciąg dalszy nastąpi💪🙏

P.S. Pozdrowienia dla złotych rybek.

Nowy nabór wakacyjny — nowe twarze, nowa grupa. Każde dziecko inne.
Pod powierzchnią tych różnic jest jednak coś więcej. I język, jakim się do tego "czegoś więcej" odnosimy, ma znaczenie.
Dawniej ludzie sięgali po metaforę wody, ziemi, powietrza i ognia, żeby nazwać to, czego nie widać. I ten sam, pradawny język wciąż potrafi być bliższy tym, którzy dopiero co wkraczają na swą drogę ...🙏
Cztery żywioły, jedna grupa, jeden wspólny początek👊

To, co w tym filmiku nazywam percepcją, inni nazywają interpretacją. Jeszcze inni — testowaniem rzeczywistości.
Nazwa nie ma znaczenia. Liczy się to, że to właśnie ona — a nie same fakty — kształtuje nasze doświadczenie. Bo czy w ogóle istnieje dostęp do czystych faktów, nieskażonych percepcją?
W życiu sportowca to fundament. To, jak patrzymy na ból, decyduje o tym, czy złamiemy się pod jego naporem, czy wytrwamy do końca. To, jak postrzegamy kontuzję, wpływa na to, czy umiejętnie się sobą zaopiekujemy, czy poddamy się negatywnym stanom emocjonalnym i zaczniemy chaotycznie szarpać się z rzeczywistością. To, jak widzimy wyzwanie i porażkę, odbija się niesamowicie na naszej predyspozycji w ringu — ale też na całej sportowej drodze. Bo tam, gdzie rodzi się lęk przed porażką, z czasem kwitnie uraz i niechęć. A przecież to wszystko jest procesem. Drogą, nie punktem docelowym.
Ten sam trening. Ta sama kontuzja. Ten sam przeciwnik. Inna percepcja — inny sportowiec. #
O tym, jak świadomie kształtować percepcję — już wkrótce. 🗡️

MĄDRY UMYSŁ

Osoby dramatu:

Trener — racjonalny zgred. Zimne sądy, szeroka perspektywa, usztywnienie.

Złomek — emocjonalny umysł. Impuls, żywioł, gimbaza w najlepszym wydaniu.

Zosia / Sofia — mądry umysł. Synteza. Mądrość która wędruje razem ze Współczuciem.
———

Rolka o Mądrości, która bez Współczucia jest niczym cymbał brzmiący. O starości, dziecięctwie i lekcjach, których uczy nas życie przeżywane świadomie i do końca.

———
Ludzkość od zawsze korzystała z map. Pozwalały dotrzeć do celu, ostrzegały przed niebezpieczeństwami, chroniły przed zagubieniem. Oprócz map świata zewnętrznego — powstawały też mapy świata wewnętrznego. Jedna z najlepszych i najbardziej praktycznych to właśnie DBT Marshy Linehan.

Ta mapa ma jeden cel — pomóc nam zobaczyć, co naprawdę stoi za naszymi słowami, myślami i dziłaniami . Bo widzenie — uważność — pozwala działać umiejętnie. A akumulacja umiejętnych działań jest właśnie tym co prowadzi do pożądanej zmiany.

Człowiek, który wyłącza emocje i działa jak maszyna — nie jest w Umyśle Racjonalnym. Jest w Emocjonalnym, tylko tego nie widzi. Emocje tam są — nieuznane, niewidzialne, przy sterze. Bo emocje i emocjonalny umysł to nie to samo. Emocje bywają paliwem do wielkich aktów miłości i współczucia. Ten sam ogień — bez mądrości przy sterze — prowadził do wojen i zniszczeń. Rozum z kolei buduje mosty, leczy choroby, chroni przed pochopnymi decyzjami. Ale zimny rozum bez czucia — nie wie po co to wszystko.

Mądry Umysł nie jest zwycięstwem rozumu nad emocjami ani odwrotnie. Jest integracją obu. Musisz wejść w głąb i połączyć je z sobą. Linehan porównuje go do wody na dnie studni — zawsze tam jest. Ale drzwi-pułapki utrudniają dostęp.

Na sali widzę to często. Coś nie idzie. Pojawia się złość na siebie, niezadowolenie, obwinianie — spirala nieumiejętnych stanów emocjonalnych, które ciągną w dół i psują robotę. To emocjonalny umysł przy sterze. Umysł Racjonalny odpowie chorobliwą analizą, dzieleniem włosa na czworo — co również usztywnia i jest nieskuteczne. Mądry Umysł powie: boli. I wiem, co z tym zrobić.

Nowy nabór trwa !!👊
Na razie stawiają pierwsze kroki – dosłownie. Balans, stabilność, wspólna zabawa. Ale właśnie tak zaczyna się coś więcej – zapuszczanie korzeni w sporcie.
Krok po kroku💪🙏

🧠🤸 Zakres ruchu w ciele = zakres możliwości w głowie.
To nie przypadek, że jedno i drugie działa na tej samej zasadzie. Im większa elastyczność fizyczna, tym więcej pozycji i technik masz do dyspozycji w danej chwili. Elastyczność psychiczna działa identycznie – im szerszy repertuar reakcji na trudność czy niepewność, tym mniej jesteś skazany na jedną, sztywną odpowiedź.
Ciasny zakres ruchu ogranicza ciało. Ciasny zakres myślenia ogranicza życie.
Oba rozwija się tak samo: powoli, systematycznie, poprzez znoszenie dyskomfortu, który jest częścią procesu, a nie sygnałem, że coś idzie źle.
A najlepszy dowód, że ta elastyczność naprawdę działa? Jej owocem jest dobra zabawa i lekkość! Wysoki poziom umiejętności i luz nie wykluczają się – im swobodniej poruszasz się w swoich granicach, tym łatwiej o autentyczny uśmiech, nawet w środku wymagającego treningu.
Elastyczność – ciała i psychiki – nie oznacza braku struktury. Oznacza więcej opcji w jej ramach.