jachowski.pl

Wczoraj w Galeria Techne na wernisażu wystawy "Unecessary Jewlery". Moje czarno-białe zdjęcia w żaden sposób nie pokazałyby samej biżuterii dlatego zachęcam wszystkich do odwiedzin.

Wczoraj wydarzyło się coś pięknego. Wczoraj zobaczyłem w przedmiotach miłość do przyrody, do mieszkania w bloku na Jagiellońskim, do drugiej osoby. Wiktor Wolski pokazał mi gwieździste niebo w sierpniu oraz jak rozwinąć w skrzydła zaciśnięte w nerwach piąstki. Dziękuję Wiktor, to było wspaniałe. Liczę na więcej w przyszłości.

Małe miasteczka czy miejsca spoza rozmaitych List Miejsc Ciekawych pustoszały. Te znane - pękały w szwach, stały w korkach i dudniły zgiełkiem tłumu. Być może potrzeba uważności, ucieczki od zabiegania i nadmiaru bodźców — nie jest aż tak bardzo potrzebna, jak się powszechnie deklaruje.

Przemysław Jakubczyk z OM System zaprosił mnie na zlot miłośników Micro4/3 Polska. Dzięki temu spędziłem przemiły piątkowy wieczór z pasjonatami fotografii a w sobotę mogłem im opowiedzieć trochę o AI, próbując przy okazji nieco rozbawić.

Potem wskoczyłem na rower i objechałem kawałek okolicy. Krajobraz miejscami wyglądał jak po wojnie. Mimo zapewnień mieszkańców i budowlańców, że „Teraz to już wygląda normalnie”, trudno mi było w to uwierzyć.

Ciemne smugi wilgoci pokazują, jak wysoko sięgała woda. Kiedy pociągnąć tę linię i odnieść do aktualnego stanu rzeki można sobie wyobrazić skalę dramatu. Wciąż widać zwały gruzu i śmieci, prowizoryczne mosty, ślady zniszczeń… Mieszkańcy świetnie sobie radzą, ale nadal potrzebują pomocy i wsparcia. Nie myślcie, że wszystko już wróciło do normy.

Robert "Robb" Maciąg zachęca do aktywnego wspierania biblioteki w Lądku – zobaczcie zbiórkę: https://zrzutka.pl/28mgwp. Rozejrzyjcie się – na pewno znajdziecie inicjatywę wartą Waszego zaangażowania.

Ale przede wszystkim – rozważcie wyjazd w ten region. Na weekend, wakacje, urlop. To piękne, niezwykle atrakcyjne turystycznie miejsce, a jego mieszkańcy – właściciele kawiarni, sklepów, wypożyczalni, restauracji, budek z goframi – potrzebują Waszej obecności, wsparcia i pewności, że będą mogli dalej żyć z turystyki.

W 2019 roku spędziłem 24 godziny 24 grudnia fotografując dzień Wigilii Świąt Bożego Narodzenia. Chciałem poznać różne oblicza tego dnia, zapisać jego przebieg od początku do końca. Nadal nie wiem, co zrobić z tym reportażem, nie wiem nawet, jak się do niego zabrać. Mniej więcej w połowie tego dnia zdjęcia przestały mieć dla mnie znaczenie. Liczyło się już tylko przemierzanie kilometrów pieszo i samochodem, spotykanie ludzi, rozmowy z nimi. Każda sytuacja czy miejsce stawało się niemal osobnym tematem na reportaż. W trakcie tej podróży spotykałem ciepło, radość, ale też bardzo dużo samotności, poczucia wyobcowania. Dla wielu spotkanych osób ten dzień był czymś, z czym należy się zmierzyć. Czasem powodem była przeszłość, czasem trudne "teraz", czasem połączenie wszystkiego. Do Ośrodka dla Bezdomnych na poznańskim Kobylimpolu zabrał mnie Ś.P. Jarek Rybak (także o nim myślę dziś, przez to bardziej). Mężczyzna ze zdjęcia wychodzi z Ośrodka tuż przed spotkaniem wigilijnym. Nie chciał dzielić tego dnia z nikim, nie chciał składać życzeń, kolędować, wspólnej wieczerzy. Myślę o nim często. Myślę o odwiedzinach u Tomasz Puchalski i nieszporach w Reformowany Kościół Katolicki w Polsce. O ludziach, którzy byli w pracy, w drodze, w jakichś problematycznych sytuacjach.

Życzę Wam wszystkim, żebyście zawsze mogli spędzać ten dzień radośnie. Jeśli się nie da radośnie, to przynajmniej spokojnie. Niech to będzie też czas refleksji nad sobą i światem. Życzyłbym sobie, żeby nigdy nie było pustego miejsca przy wigilijnym stole. Zawsze jest ktoś, kto może je zająć.

Wracam do rzeczywistości. Sięgnąłem do aparatu po zaległe zdjęcia. Folwark Konny Hermanów zorganizował ostatnio kolejny ze swoich cyklicznych koncertów. Tym razem na scenie Damian Ukeje

No i po wszystkim. Niby nic specjalnego, po prostu kilka godzin spędzonych na kiermaszu sztuki. Siedziałeś, stałeś, rozmawiałeś z ludźmi. Opowiadałeś o zdjęciach. Ale pod tym wszystkim kryje się znacznie więcej. Te fotografie to nie są zwykłe ujęcia. Każde z nich nosi w sobie jakąś, choćby małą, historię. W każdym zamykam pewien mały świat. Sprzedaż własnej twórczości to swoiste otwarcie się na ocenę, to bardzo zdecydowane "sprawdzam". To wcale nie jest łatwe, ale tam, gdzie kończy się nasza strefa bezpieczeństwa, zaczyna się rozwój. Wyjście poza strefę komfortu to wyzwanie, ale przynosi wiele cennych doświadczeń. Mój dzisiejszy udział w charytatywnym kiermaszu sztuki Sztuka Pomocy - Świąteczny Kiermasz Charytatywny - Tama - 9.12.2022 właśnie taki był. Dziękuję wszystkim, którzy przyszli. To miłe, gdy możesz liczyć na wsparcie od znajomych, na ich obecność. Wydaje mi się, że ostatecznym kryterium oceny tego rodzaju twórczości jest odpowiedź na pytanie: "Czy powiesiłbym to na ścianie?" Dziękuję każdemu, kto dziś udzielił na nie takiej odpowiedzi: TAK.

Ostatnio miałem okazję być na dwóch koncertach duetu BAiKA. W lipcu w czasie Jarocin Festiwal i wczoraj w ramach cyklu Summer Nights w Browarna Przystań w Poznaniu. Zdjęcia jak zdjęcia ale posłuchajcie płyty "Zdecydowana mniejszość" (link zostawię w komentarzu. Utwór numer 13...