Fajny Rower

Gdzie teraz i dlaczego?

ZCieszyna. Znaczy, impresja taka.

Tak oto, z gołym i wypiętym torsem gladiatora, stałem się dumnym członkiem elitarnego Klubu Zdobywców Koziego Żebra.
Ślę pozdrowienia z samotnej wędrówki długim i odludnym szlakiem z Sącza do Gorlic - całemu internetowi i panu Zuckenbergowi też (ale tylko troszeczkę).

Już te łąki są umajone, już te ptaszki śpiewają - wszystko dzisiaj spełnia się, wszystko z twoich tęsknot do orgazmu wiosennej wegetacji. Ty, odeszłaś w stalowym styczniu, wydając światu ostatni oddech na podłodze wyłożonej starym i wypłowiałym gumolitem. I jeszcze szarym wieczorem prosiłaś: nie zasuwaj tych zasłon, chcę jeszcze żyć nadzieją błękitu o poranku. Dzisiaj skończyłabyś 83 lata.
Żegnaj Mamo.

Przechodzimy na żeglarstwo.

Poranek w rzepaku. Dziś święto narodowe - najlepszego dla Was.

Tutaj stajemy obozem. Jedziemy gdzieś z tamtych gór na choryzoncie. Dobrego wieczoru!

Kończymy trudny podjazd na przełęcz. W tle skały Szczelińca Wielkiego.

Dzień dobry z Czech.

Pora na kolejną majówkę z sakwami. Pozdrawiamy z Gór Sowich!

Styczniowy księżyc nad Rozwalistą Turnią w Kobylanach.

Trudno uwolnić się od wspomnień z sielankowej wędrówki niebieskim szlakiem wzdłuż Brdy. Tęsknotę podsyca też listopadowa zamuła, dlatego na tę okoliczność publikujemy jeszcze kilka kadrów z przejścia. Co do samego przedsięwzięcia, to szlak jest łatwy i rozsądny podział na odcinki pozwoli na bezbolesne przejście go w całości. Dla dusz sentymentalnych i wrażliwych na doznania, którymi karmą Tucholskie ostępy, wędrówkę tę zalecamy szczególnie. Nie do przecenienia są zupełne pustki, w sensie całkowitego braku turystycznej ciżby.

Bardzo zajawiliśmy się nizinną turystyką. Oferuje ona zupełnie inne doznania niż wędrówka po górach, szczególnie dlatego, że nie ma ona stadnego charakteru. Czekamy już na zimę, być może wrócimy tam niedługo z ciepłymi śpiworami. Do zobaczenia zatem gdzieś w kaszubskich borach!