NOLIO

zi rodzinnych. Te cechy sprzyjają stylowi życia, który nas we Włoszech niezmiennie urzeka – radości płynącej ze wspólnego spędzania czasu, z biesiadowania w gronie przyjaciół i rodziny, z celebrowania wspólnych posiłków. Włoska kuchnia jest prosta, ale radość jej smakowania – ogromna. Jest uniwersalna, dobra na co dzień, wciąż się do niej wraca, bo ciężko się nią znudzić. Posiłki składają się z kilku dań (przystawka – antipasti, primi piatti, secondi piatti, deser – dolci) i trwają bardzo długo. Towarzyszy im gwar – rozmowy, śmiech, płacz dzieci, kłótnie dziadków. I luz, dolce far niente (słodkie „nic nierobienie”), którego nam, Polakom, brakuje, szczególnie jeśli porównujemy się do Włochów. NOLIO jest polskie, krakowskie, jednak posiada włoskie DNA. Ale nie jest czystej krwi Włochem, bowiem posiada domieszkę krwi… niemieckiej. Bo włoskie ucztowanie odbywa się w progach Domu Norymberskiego, w miejscu, które jest kulturalną wizytówką partnerskiej dla Krakowa Norymbergii. NOLIO to okrąg, to krąg rodziny i przyjaciół zgromadzonych wokół prawdziwej, włoskiej, neapolitańskiej pizzy, przy lampce włoskiego wina albo przy kuflu niemieckiego piwa. W tym „rodzinnym kręgu” jest miejsce dla każdego – dla starych i młodych, dla dzieci, rodziców, dziadków, dla wszystkich, bez względu na wiek czy status społeczny. NOLIO to głośne rodzinne spotkanie, podczas którego dania wjeżdżają na stół jeden po drugim, a uczestnicy biesiady dzielą się ze sobą jedzeniem. To sposób na spędzanie wolnego czasu i budowanie więzi międzyludzkich. To odwrót od szybkiego, pracowitego, ale i anonimowego, samotnego życia, w kierunku życia społecznego. To czerpanie radości z życia i wspólnego spędzania czasu, celebrowania wspólnego posiłku, w miłym towarzystwie.