Pj.Graphy

Wiersz p.t. „A Ty?”
Dedykuję go sobie
za tydzień, miesiąc, rok….

I Tobie
kiedykolwiek będziesz chcieć
spojrzeć w to lustro…

Żyłem
nie po to, żeby zrozumieć.
Żyłem, bo żyłem.

Budziłem się i zasypiałem,
oddychałem, widziałem,
rozmawiałem, jadłem,
pracowałem, odpoczywałem.

Tak właśnie mijałem.

Z przyzwyczajenia.

Bo cóż innego by robić?
Na co innego czas tracić?

Czym innym wypełniać lukę w kalendarzu?
między styczniem a grudniem,
między młodością a starością.

Tak właśnie by minęło.

Żyłem, bo tego świat mnie nauczył.
Ale czy żyłem?

Czy może raptem rolę statysty
Grałem w sztuce innego artysty?

A może te stroje i akcent
Są cudze, nie moje…

Kto słowa w mych ustach formuje,
kto rekwizyty wkłada w dłonie,
kto każe stanąć w miejscu tym,
nie innym?

Wegetowałem – nie żyłem
Pod płaszczem stagnacji
W namiocie z lenistwa
W państwie… Rezygnacji