Futuri

Pusta ściana wreszcie wypełniona!

Dziś w naszym biurze pojawiło się logo, które idealnie wypełniło puste miejsce na ścianie, tak jak Futuri idealnie wypełniło naszą ofertę 🐾

Można wpadać na kawę i podziwiać ☕

Myślimy jeszcze o neonie 🐶

„Kto będzie włączony w projekt?” To jedno z powszechniejszych pytań, jakie słyszymy od nowych klientów startujących z nami w procesie design thinking.

I za każdym razem odpowiadamy podobnie: „To zależy od wyzwania, z którym będzie dane nam się zmierzyć"

Bo nie wierzymy w jednego eksperta od wszystkiego. Przez lata spotykaliśmy świetnych badaczy, którzy potrafią odkrywać rzeczy niewidoczne dla innych. Projektantów usług, którzy zamieniają złożone problemy w proste rozwiązania. Facylitatorów, dzięki którym kilkanaście osób potrafi w kilka godzin wypracować wspólny kierunek. Specjalistów od wdrożeń, którzy wiedzą, jak przełożyć pomysł na codzienną praktykę organizacji.

Każdy z nich wnosi coś, czego nie da się zastąpić, dlatego w Futuri nie budujemy jednego, stałego zespołu do wszystkich projektów. Budujemy zespół wokół wyzwania, a nie oferujemy standardowych działań, z którymi może poradzić sobie nasz stały zespół.

Jeśli projekt wymaga pogłębionych badań społecznych, to wzmacniamy naszych badaczy osobami, które specjalizują się właśnie w tym. Jeśli kluczowe jest projektowanie usług w obszarze edukacji, to dołączają specjaliści w tym temacie. Jeśli przed nami etap pilotażu i wdrożenia, wzmacniamy zespół kompetencjami, które pomogą przeprowadzić organizację przez zmianę.

Dzięki temu nasi klienci nie dostają szablonowej oferty, tylko ludzi, których kompetencje najlepiej odpowiadają na problem, który trzeba rozwiązać. I mamy wrażenie, że właśnie tak powinno wyglądać projektowanie innowacji w sektorze publicznym.

Zamiast zaczynać od pytania „Kogo mamy na pokładzie?” zastanawiamy się „Jakich kompetencji naprawdę potrzebujemy, żeby ten projekt zakończył się sukcesem?”

Bo najlepsze projekty publiczne nie powstają dzięki jednemu ekspertowi, ale dzięki zespołowi ludzi, którzy potrafią połączyć swoje kompetencje i doświadczenie wokół jednego celu.

👇
Jeśli szukasz partnera, który dobiera zespół do wyzwania, a nie wyzwanie do zespołu, zaobserwuj ten profil. Pokazujemy, jak projektujemy rozwiązania od diagnozy aż po wdrożenie

Pomysł wydawał się świetny i wszyscy przy stole byli zgodni.

Z badań wynikało, że mieszkańcy właśnie tego potrzebują, a zespół z urzędu był przekonany, że rozwiązanie ma sens. Projekt wyglądał dobrze, model działania i potencjalny plan wdrożenia były gotowe, a właśnie wtedy pojawiło się największe ryzyko. Nie podczas wymyślania pomysłu, ale dopiero wtedy, gdy zaczęliśmy zastanawiać się, jak będzie działał w praktyce.

Zrobiliśmy pilotaż i okazało się, że mieszkańcy intuicyjnie korzystają z niego inaczej, niż wstępnie zakładaliśmy. Kiedy weszli w interakcję z realnym rozwiązaniem zaczęły pojawiać się różnice.

Poza tym, kiedy konieczne było włączenie kolejnych wydziałów, część założeń nie pasowała do sposobu pracy urzędu. Pojawiły się ograniczenia organizacyjne, których wcześniej nikt nie sygnalizował.

Na szczęście nie wydarzyło się to po wdrożeniu, tylko podczas testowania. Dlatego w naszych projektach dobry pomysł nigdy nie jest końcem pracy, ale początkiem kolejnego etapu.

Zanim rekomendujemy wdrożenie, staramy się przygotować prototyp lub pilotaż, bo właśnie wtedy możemy sprawdzić:
🔶 jak użytkownicy naprawdę korzystają z rozwiązania,
🔷 co działa zgodnie z założeniami,
🔶 co wymaga poprawy,
🔷 gdzie pojawia się ryzyko organizacyjne lub finansowe.

Niewielki test potrafi zaoszczędzić miesiące pracy i uchronić przed kosztownymi błędami. Zdecydowanie lepiej wyciągnąć wnioski z pilotażu niż z pełnego wdrożenia, choć gotowość do ponoszenia kosztów związanych z testami nie jest jeszcze powszechna.

To właśnie dlatego realizując projekty w design thinking tak dużą wagę przykładamy do prototypowania i testowania. I nie po to, żeby udowodnić, że pomysł jest świetny, ale żeby znaleźć wszystko to, co warto poprawić, zanim stanie się częścią codziennego funkcjonowania organizacji. Wyciągamy wtedy wnioski i przygotowujemy ostateczną wersję do wdrożenia, z planem działań.

👇 A jak wygląda to u Was?
Jakie znacie urzędy, które testują rozwiązania przed ich wdrożeniem?

Młodzi ludzie mają świetne pomysły na przyszłość regionów.
Trzeba tylko stworzyć im przestrzeń, żeby mogli je pokazać.

Przy projekcie dotyczącym sprawiedliwej transformacji województwa śląskiego, zamiast klasycznych konsultacji społecznych przeprowadziliśmy warsztaty projektowe metodą design thinking.

Do procesu zaproszeni zostali studenci różnych kierunków:
– górnictwa,
– architektury,
– ekonomii,
– psychologii,
– ochrony środowiska.

Właśnie ta różnorodność okazała się jedną z największych wartości projektu.
Zamiast samego opiniowania uczestnicy:
→ analizowali wyzwania,
→ pracowali zespołowo,
→ projektowali rozwiązania,
→ tworzyli konkretne koncepcje działań dla regionu.

Efektem były nie tylko pomysły, ale też zupełnie nowa jakość konsultacji społecznych. Ludzie angażują się dużo bardziej wtedy, kiedy mają realny wpływ na tworzenie rozwiązań.

Jakie znasz jeszcze przykłady dobrze przeprowadzonych konsultacji społecznych? 👀

Na co dzień pokazujemy przede wszystkim efekty naszej pracy. Rzadziej opowiadamy o tym, co dzieje się pomiędzy pierwszym spotkaniem z klientem a wdrożeniem nowych rozwiązań.

Dlatego z przyjemnością przyjęliśmy zaproszenie do podcastu w którym Łukasz Łata zadawał nam dociekliwe pytania o to, jak projektujemy procesy prowadzące do powstawania nowych usług, projektów i zmian w organizacjach.

W rozmowie opowiadamy m.in.:
🔶 jak planujemy procesy oparte na design thinking,
🔷 dlaczego warsztaty są tylko jednym z elementów całego procesu,
🔶 jak dopasowujemy metody pracy do różnych organizacji, wyzwań i budżetów,
🔷 jak prowadzić konsultacje i angażować interesariuszy w tworzenie rozwiązań.

Choć design thinking daje nam sprawdzone ramy działania, każdy projekt wygląda inaczej. Inaczej pracuje się z samorządem, inaczej z instytucją kultury, a jeszcze inaczej z NGO. Dlatego zamiast sztywno trzymać się jednej metody, projektujemy proces odpowiadający konkretnemu wyzwaniu i realiom organizacji.

Jeśli interesuje Cię, jak od środka wygląda planowanie i prowadzenie takich procesów, zapraszamy do wysłuchania rozmowy.

🎙️ Podcast znajdziesz na YouTube i Spotify.

Miłego słuchania!

Nie każde targowisko potrzebuje przede wszystkim remontu.
Czasem bardziej potrzebuje odpowiedzi na pytania:
👉 kto ma tu przychodzić?
👉 po co?
👉 czego dziś mieszkańcy naprawdę szukają?

Podczas diagnozy targowisk miejskich dla GZM analizowaliśmy nie tylko przestrzeń, ale też:
– potrzeby kupców,
– doświadczenia mieszkańców,
– modele zarządzania,
– zmieniające się trendy i funkcje takich miejsc.

Dzisiejsze targowiska to nie tylko handel, ale także relacje społeczne, lokalna tożsamość, rytm miasta, czy miejsca codziennych spotkań. I właśnie dlatego dobra diagnoza może być ważniejsza niż szybkie projektowanie gotowych rozwiązań.

Działając w procesach opartych o design thinking chcemy najpierw zrozumieć co tak naprawdę dziś nie działa i dlaczego. A potem możemy pracować nad zmianami.

Jesteśmy ciekawi, jakie znasz targowiska, które przeszły świetną zmianę? 👀