Babazii

Haft kociewski

Słonecznik jak przystało na ten czas w roku.

P.s. wzór podpatrzony gdzieś w Internecie.

Znacie kota, który ma swoje upodobania estetyczne?
No ten ze zdjęcia ma. Ignoruje poduszki z niebieskimi i czerwonymi choinkami a wybiera tylko tą z zielonymi.
No dobra, nieprawda. Zmyśliłam. Ale jak znam życie to mi zaraz szrajbniecie, że Wy to owszem takich estetów znacie. Naprawdę znacie?

To zdjęcie sprzed pandemii... W jednym z gdyńskich centrów handlowych był konkurs dla szkół na wielkanocne j**o. To był mój faworyt 🏆
Chciałabym, żeby rzeczywistość się unormowała w zdrową stronę.
Życzę Wam radosnych Świąt i zdrowia 🌞💛🐣

Cześć 😊 Po długiej przerwie zdecydowałam się wyjść z mojej zimowej norki. Wiosna chyba to sprawiła ... chociaż może bardziej jedno zamówienie, na osłonki na doniczki, dało mi wiatru w skrzydła.
Co dalej? Nie wiem.
Na razie tylko się nieśmiało witam. I ufam, że mi się wyklaruje. Niebawem ... Albo i nie ... No nie, raczej tak.
Miłej niedzieli 💛

Co sądzicie o tej złotej farbie na granatowych podkładkach pod kubki?
Robiliśmy kilka prób na różnych kolorach tkanin i to zestawienie najbardziej nam się spodobało. Nadruk to liście dębu i malutkie żołędzie. Komplet tworzą 4 sztuki podkładek.
Brakuje tylko czegoś w kubeczku. Kawa, herbata, co podać?

Mój mąż mówi, że za mało pokazuję jakość wykończenia naszych produktów. Dla mnie to oczywiste, że produkty rękodzielnicze są zazwyczaj dobrze wykończone, no ale może jednak to wcale nie jest takie oczywiste.
Dlatego pytanie do Was zwracacie uwagę na jakość wykończenia?

Kadr z pracowni ... Miło jest coś skończyć 💪

Ta deseczka towarzyszy nam od początku drukowania. Była użyta już tyle razy, że powstał na niej abstrakcyjny obrazek. Może kiedyś ją powiesimy na ścianie albo sprzedamy, niektórzy za takie rzeczy tysiące płacą. Kto wie 😉

Wiecie, że ja już dzisiaj rozbieram choinkę. 😔 Bardzo mocno się sypie. Zawsze to trochę smutny moment ...
Przypominam sobie, że jako dziecko dziwiłam się, że dorośli tak sobie biorą te drzewka z lasu. Jak widać sama stałam się takim dorosłym.
Może w kolejne Święta inaczej to wymyślimy.
Macie coś innego zamiast choinki?

Dziś Sylwester. Mamy w Gdyni pierwszy raz po wielu dniach słońce za oknem i lekki mrozik. To chyba dobrze wróży, co nie?
Cieszę się na ten kolejny rok. Mimo, że ten rok niósł ze sobą wiele trudności, dla mnie to był dobry i pouczający rok.
Dziękuję moim stałym obserwatorom, bo część lekcji odebrałam dzięki Wam. 💛
Miło mi bardzo, że tu jesteście, komentujecie, kupujecie i podajecie dalej informacje o naszych produktach. 🤗
Serdecznie Was pozdrawiam i życzę dobrego Nowego Roku, spełnienia tego czego sobie życzycie. 💪🥰
P.S. Proszę nie lać szampana do naszych osłonek, przeciekną na 100%

Na dzisiejszym zdjęciu są trzy kwiaty. Od lewej stoją aloes, paprotka i sansevieria. 
Aloes to kwiat kupiony dla mojego syna na urodziny 2 lata temu. Przelałam go. Był praktycznie nie do uratowania, miał gnijące odpadające korzenie. Nie wiedziałam co robić (nie jestem aż taką znawczynią), ale okropnie mi zależało. Zdecydowałam, że będzie leżał przez 3 dni bez ziemi i się suszył, a potem wsadzę go w zwykły piach. Tak zrobiłam. Długo dochodził do siebie. Przetrwał i dziś puszcza kolejne liście. 
Z kolei paprotka to kwiatek, który zawsze chciałam mieć, ale ponieważ mojej mamie się nie udawała ich hodowla, sobie też nie dawałam z nią szans. Zaryzykowałam 😉jednak wiosną 2020 i nabyłam w Biedronce. Bardzo ładnie się prezentowała, poczytałam o niej, że lubi wilgoć i stosowałam się do zaleceń. Widziałam jednak jak schną jej kolejne liście, przesadzałam do dwóch rodzajów ziemi, podlewałam mniej ... niestety się nie udało.
Natomiast sansevieria to żelazna roślina. Jest w moim domu od wielu lat. Mnoży się i trwa przy mnie. 🤗
Tą opowieścią o kwiatach zmierzam do takiej ogólnej konkluzji podsumowującej rok, że zawsze są porażki i sukcesy, ale jest też coś co trwa i to dobrze jak służy za punkt odniesienia i sprowadza na ziemię.
Muszę powiedzieć, że choć poczyniłam sobie ten filozoficzny wywód 😉 to sama uczę się znajdować te punkty odniesienia czyli ćwiczyć uważność w codzienności i nie łykać wszystkiego co można dookoła przeczytać lub zobaczyć.
Macie taki swój "punkt odniesienia", ktory sprowadza Was na ziemię?