Scena MONK

Niechęć wraca na Scenę MONK. Najpogodniej usposobiony zespół w Polsce przyjedzie z koncertowym albumem „2025-live” oraz godziną zupełnie nowego materiału, by potowarzyszyć Wam o najprzyjemniejszej porze roku w Trójmieście - podczas wietrznego, deszczowego listopadowego wieczoru.

Muzyka Niechęci nieustannie ewoluuje. Wyrosła z jazzu, z czasem znalazła własną równowagę między wściekłością a melancholią, a dziś skręca w stronę transowych rytmów i syntezatorowych brzmień. Nie traci przy tym tego, co ją zbudowało - głęboko improwizacyjnego i filmowego charakteru.

Jak wspominaliśmy, koncert będzie premierowym odsłuchem tegorocznego wydawnictwa „2025-live”. Album zadebiutował na 2. miejscu oficjalnej listy najlepiej sprzedających się winyli w Polsce, a w Gdańsku będzie dostępny w specjalnej, limitowanej i numerowanej edycji. Powrócą także winylowe wznowienia Waszych ulubionych „Reckless Things” i „Śmierci w miękkim futerku”.

Sprawdź, jeśli lubisz: hektolitry potu, kłęby papierosowego dymu, taniec i zespół, który nigdy się nie oszczędza.

Bilety: scenamonk.com

Nasze pokolenie stworzyło cyberświat, a Konstytucja jest jak umowa. Spisuje się ją na gorsze czasy, nie wtedy, kiedy się kochamy. Tomek Lipiński jako kontestator swoich czasów opowiada o nich w sposób niezwykle wiarygodny. Jego historie - rodzina, dzieciństwo, otoczenie, w którym dorastał - są równie ciekawe jak droga artystyczna. Jego utwory wciąż pozostają ważne. Są jak nadzieja i przypomnienie, że przecież jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie. Pan MONK

Start, lewy pięć długi, zacznij hamować, prawy trzy do lewy dwa, hopa ślepo, sto, prawy cztery zaciska, nie tnij, uwaga ślisko, długa prosta czysto, dwieście - meta. Chciałbym aby kiedyś doszło do takiego krótkiego performansu podczas występu Hani Derej. Hania sama siebie pilotuje i komunikuje co za chwilę nastąpi. Wszystko przed nią. Pan MONK

Fot. / .pl

Nie musimy być w jazzie skazani tylko na legendy. Ich wielki dorobek wciąż tworzy ogromny pomost w postaci inspiracji i kontynuacji dzieła mistrzów. Wielu muzyków to czyni od dziesiątek lat. The Yellowjackets to przejazd Orient Expressem po niemal całym dorobku gatunku. Wspaniale jest wciąż słyszeć język Monka, Zawiniula czy Pastoriusa, którym ktoś nadal mówi. Pan MONK

fot. / .pl

Zatapiać się w jazz - co to oznacza? Czy odbiorca może być częścią sceny? Kameralnie nie oznacza mało. Bez wzmacniacza i mikrofonu nie oznacza mniej doznań. Dopiero zatopienie w jazz daje całkowitą spójność z artystą. Fred Hersch niczego nie tłumaczy, tylko czeka na właściwy moment. Lustruje miejsce, wybiera moment i decyduje jak subtelnie przekazać emocje. My zatapialiśmy się w jazzie, podczas gdy Fred nas w bezruchu utrzymywał na powierzchni. Pan MONK

Fot. Piotr Bańkowski / .pl

Ponad 6000 sekund trwała ta podróż.

- Jaka podróż?
- Do innego świata.
- ???
- Wciąż tam jestem.
- Co się z Tobą dzieje?!
- No właśnie próbuję to wszystko sobie poukładać, ale chcę tam jeszcze chwilę być.
- Co się takiego wydarzyło?!
- Nie potrafię tego wyrazić, potrzebuję czasu.
- No powiedz wreszcie!
- James Carter...

Pan MONK

Fot. Piotr Bańkowski, Redłowo

Co dziś definiuje amerykański jazz? Zachodnie czy wschodnie wybrzeże? Dajmy już spokój, wszak mamy XXI wiek. To ogromny kraj ze strefami czasowymi. Aaron Parks skutecznie rozpuścił te różnice i całą tę miksturę wlał w swój własny, post - nowojorski język jazzu. On filmuje Amerykę. Pan MONK

Co się zmieniło w jazzie? Może to, że coraz rzadziej składy firmowane są nazwiskami? Coraz więcej pojawia się nazw, za którymi kryją się kolektywy utalentowanych muzyków. To jeszcze nie reguła. A czy New Jazz Underground mógłby być nazwą kolejnego nurtu w jazzie? Mógłby, oczywiście. Ale młodzi muzycy z Nowego Jorku zamiast się radykalizować, próbują grać to, co czują. Mają całą historię jednocześnie pod ręką - John Coltrane, Thelonious Monk, hip-hop, elektronikę, afrobeat, ambient. Wybierają emocje zamiast manifestu. Niesamowite, że to miasto wciąż inspiruje. Że nie zawładnął nim tylko pęd i zgiełk. Jazz Not Dead. Pan MONK

Fot. / .pl