MONA RENA Studio

Oto historia sukni ślubnej Mileny, która zamieniła się w sukienkę codzienną oraz serdak NIRNA, Object NO. 403/2926. Projektuję ubrania z cennych chwil. Wzięłam tkaninę z odciętego trenu sukni, która dla Mileny jest symbolem szczęścia i spełnienia, i zamieniłam w serdak. Cały serdak stworzony jest metodą artystycznego pikowania z wolnej ręki. Dzięki zawartemu w środku przeszyć czystemu włóknu wełny możesz czerpać z niego pełne ciepło i pełną antybakteryjność. Wełna jest tak zwanym smart textile pozwalającym na zachowanie najwyższego komfortu noszenia oraz higieny. Krój serdaka NIRNA powstał w odpowiedzi na potrzebę formy, która będzie się dostosowywać do zmieniającego ciała kobiety. Zapięcie serdaka pozwala regulować pas na szerokości różnicy 40 cm. W serdaku ukryte są kieszenie w jego wewnętrznej części wykończone lnem. NIRNA wykonany jest z trzech kontrastujących odcieni tiulu i wełny: bieli, szarości i camelu. Serdak zaprojektowany na specjalne życzenie Mileny, może jej towarzyszyć na górskich szlakach życia. Jeżeli marzy Ci się NIRNA wykonana z Twoich ubrań – napisz do mnie. 👽🛸

🌀NIRNA daje Ci otulenie, regenerację. Jest inspirowana siłą bijącego serca, które przetrwa swoje rozpady i ponowne połączenia w całość. Bo kocha się całą swoją istotą – gdy już to uczucie w Ciebie wstąpi.
•
•
•
🛸🌀👽Obiekt dostępny na zamówienie w kolekcji Bliskoskórna. Link w BIO.

Asysta:
Zdjęcia: .studio

🌿 Kocham pracować z materiałem odzyskanym! Gdy Tosia do mnie zadzwoniła i powiedziała, że dostała od babci Zosi wełnianą spódnicę i chce ją zamienić w sukienkę i nosić, wiedziałam, że ten projekt ma znaczenie.

Dlatego pochyliłam się nad tym z właściwym dostosowaniem do nowej formy – pokonując dystans czasu 40 lat, albo i więcej, od kiedy spódnica powstała. Tosia sama dla siebie znalazła w lumpeksach same wełniane swetry i szaliki – zostałyśmy przy wełnie!

W trakcie powstawania sukienki zorientowałyśmy się, że powstają dwie rzeczy jednocześnie. To jednak jest sweter i spódnica. Nie połączyłyśmy tego, zostawiłyśmy rozdzielone, otwarte na modularne połączenia. Z wieloma innymi ubraniami.

Efekt to abstrakcyjny patchwork pełen duszy i możliwości. Gotowa ożywić swoje odzyskane skarby? Napisz DM – stworzymy razem modularną magię! 💌

Porost wreszcie uchwycony w całej swojej
warstwowości
zmysłowości
tajemniczości
głębokości
żyzności
i żywotności
ma takie czułe kości

spotkasz go w ramach ŁAZIENKI W ZACHWYCIE ✨ Zobacz. Dotknij. Poczuj | WYSTAWA w Łazienkach Królewskich
Dziękujemy Kuratorkom .paulina .zaccaria Sylwia Małkowska Opałka oraz Ewa Paszkiewicz

zdjęcia - najzdolniejsza Celina Przyklek

tworzyły dłonie kolektywne
Monika Matsumoto – mixed media i tkanina artystyczna 
Ola Romanowska – sztuka dziewiarska/Swobodna forma szydełkowa 3D
Martyna Buda – wzór na tkaninie 
Dorota Hołownia – krawiectwo
Małgorzata Zielińska – haft
Janusz Górski - stolarstwo 
Maciej Przedpełski - asysta i transport
Inga Skowrońska - asysta

Projektując Porost, myślałyśmy o tych trudno dostrzegalnych strukturach, jakimi są same porosty — istoty powstałe na styku glonów i grzybów. Jako iskra początku, postawiłam sobie za cel ukazanie w samym dziele faktur tkanin równie naturalnych, jak porosty dla drzew i kamieni. Len, konopia, wełna, dzianina — nici są w nich niejednorodne, a tym samym tak bardzo przypominają naturalny rozrost materii organicznej. Pragnęłam, aby w Poroście można było się zanurzyć, dostrzec gest dłoni oraz kolektywnego szycia. Dotknąć naturalnych tkanin. Dzieło powstało w oparciu o manualne poszukiwanie form i faktur. W tym sensorycznym świecie ukryta jest tajemnica. Zapraszamy do odkrywania.

Spójrz dzisiaj raz jeszcze w głębiny Porostu, mieszkającego w .krolewskie na wystawie Łazienki w zachwycie. .paulina czuwając nad badaniami naukowymi Parku razem z całym zespołem kuratorskim, dali i nam inspirację do napisania tej baśni z tkanin lnianych, konopnych i odzyskanych. Dziękuję za doradzone wypełnienie do struktur. W roku 2025 nauczyłam się doceniać zarówno tkaniny naturalne i wypływające z nich technologie, jak i kolektywy twórcze. Korzenie zimą rosną w siłę.

Dziękuję Anna 📷

MONA RENA – tkanina artystyczna
Monika Matsumoto – mixed media i tkanina artystyczna
Ola Romanowska – sztuka dziewiarska/Swobodna forma szydełkowa 3D
Martyna Buda – wzór na tkaninie
Dorota Hołownia – krawiectwo
Małgorzata Zielińska – haft
Janusz Górski - stolarstwo

Największe osiągnięcia przychodzą po cichu. Czas jakby odważał swoją własną istotność. Kamienność milową. Cień w reżyserii i choreografii to spektakl, który także pozwolił mi uwierzyć w siłę kolektywów twórczych. W połączone moce kreujące, czujące, żyjące tym, co wnoszą w świat. Niczym Totoro w kotobus, wskoczyłam w świat zaopiekowany przez równie genialną . Twoja uważność i sprawczość pozwoliła się dziać kreacji w skupieniu i radości. Jak to jest bezcenne. Uśmiech - na początku oczu, to spotkanie z . Dziękuję Wam za zaproszenie, za współistnienie przy procesie A mówiąc o procesie. Kocham ubierać osoby tańczące, i aby to się działo w życiu, życzę sobie. Nasze trio szyjące to baśń o wielu morałach, które wcale nie chcą zmieniać świata, a wysłuchać. Mówię tu o .jachymek, z którą kroiłyśmy, szyłyśmy, upinałyśmy, wprawiałyśmy, dłonie, dłonie, dłonie. Prucie, przymiarki, zmiany. A co tam, uda się wszystko. Mówię tu także o .matsumoto, z którą rozmawiałyśmy o kwestiach związanych z technologią szycia i projektowania, o tkaninach skrajnie różnych - bo taki był cel: połączyć skrajności. Len i siatkę taneczną. Ukazać Cienie życia. Bo jak ubrać nieprzemijalność trwogi o własne istnienie? Myślę, więc jestem. A gdzie tam. Jestem, więc tańczę. I ten taniec ukazuje i rozpad, i rozpacz, i wspólny organizm, i nadzieję. Koncepcja spektaklu została zainspirowana cyklem prac graficznych z 1944 roku pt. Tańczący autorstwa Mieczysława Wejmana. I na koniec i wieczny początek, bo to oni są tańczącymi gwiazdami, którym udzieliły się krople szaleństwa. Osoby tańczące:
Natalia Filowiat
Agnieszka Jachym
Katarzyna Leszek
Zuzanna Strugacz
Wojciech Furman
Kacper Szklarski
Anastasiia Demydova
Yevheniia Kotseruba
dziękujemy Wam za zaufanie i zaangażowanie. By ten spektakl powstał, zagrała i synergia i muzyka. Muzyka, która wzbudza w środku właśnie te zadrgania duszy. Jak mam się poruszyć, by nie ulecieć z tego świata? By zapuścić korzenie, a przy tym wznieść lament i wściekłość i rozpacz i zgodę, i odmowę. Te fale Oceanu to . Brawo dla Nas wszystkich. A te zdjęcia? , BRAWO 🖖