Saff-e-Mehran

میں کشیدگی کی وجہ سے بین الاقوامی پروازیں کراچی کی طرف موڑ دی گئی ہیں۔ Middle East
سوال یہ ہے: کراچی کے پاس یہ صلاحیت ہے، تو پھر یہ صلاحیت اپنے شہریوں کے لیے امن اور ترقی کے لیے مستقل طور پر کیوں استعمال نہیں ہوتی؟
ہر انفراسٹرکچر اور نظام کا مقصد صرف بین الاقوامی دکھاوا نہیں، بلکہ اپنے لوگوں کے فائدے کے لیے ہونا چاہیے۔
ہم UAE میں استحکام کی تعریف کرتے ہیں — تو پھر اپنے شہر میں یہ کیوں نہیں؟
آپ کیا سوچتے ہیں — خاموشی neutral ہے یا صرف خوف اور سیاسی سہولت؟ 🤔”

۾ تڪرار جي ڪري بين الاقوامي جهازن کي ڪراچي ڏانهن موڙيو پيو وڃي. Middle east
سوال اهو آهي: ڪراچي وٽ اها صلاحيت آهي، پوءِ اها صلاحيت پنهنجن شهرين لاءِ امن ۽ ترقي لاءِ مستقل ڇو استعمال نه ٿي ٿئي؟
هر انفراسٽرڪچر ۽ نظام جو مقصد صرف بين الاقوامي ڏيکاءُ نه هجڻ گهرجي، پر پنهنجي ماڻهن جي فائدن لاءِ هجڻ گهرجي.
اسان UAE ۾ استحڪام جي تعريف ڪريون ٿا — پوءِ پنهنجو شهر ۾ اهو ڇو ناهي؟
توهان ڇا ٿا سوچيو — خاموشي neutrals آهي يا صرف خوف ۽ سياسي سهولت؟

“Due to tensions in the Middle East, international flights are being diverted to Karachi. ✈️
It makes you wonder: Karachi has the capacity to handle this, so why can’t this capacity be consistently used for peace and development for our own people?
Every system and infrastructure should serve its people first, not just international appearances.
We admire the stability in places like the UAE — so why are we still missing it in our own city?
What do you think — is silence neutral, or just fear and political convenience? 🤔

ان ہنگاموں میں سب سے بڑھ کر جس چیز کی طلب اور جستجو ہونی چاہیے: بیدار دل، دعاگو زبانیں، اور محتاط کان!
پس دانا اور ہوش مند بنو۔ نہ خود تم سے کوئی حماقت سرزد ہو، نہ ہی دوسروں سے کوئی حماقت قبول کرو۔ اپنی زبان کو دعا میں مشغول رکھو کہ اللہ مسلمانوں اور مسلم ممالک کی حفاظت فرمائے۔ اور اپنے کانوں کو جھوٹے دعووں اور فتنہ انگیز افواہوں سے محفوظ رکھو۔


* صالح العصيمي وفقه الله

اللّٰہمَّ إنَّا نَجْعَلُكَ فِيْ نُحُوْرِهِمْ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شُرُورِهِمْ
Ya Allah, we make Thee our shield against them, and take refuge in Thee from their evils

دعا برائے سلامتیٔ وطن و افواجِ پاکستان

اے عرشِ عظیم کے مالک!
اے دلوں کے حال جاننے والے ربِّ کریم!
آج ہم تیرے حضور سر جھکائے کھڑے ہیں، آنکھوں میں آنسو اور دلوں میں اپنے وطن کی محبت لیے ہوئے۔
یا اللہ! ہمارے پیارے وطن پاکستان کو اپنے حصارِ رحمت میں لے لے۔
اس کی فضاؤں کو امن دے، اس کی زمین کو سکون دے، اس کے آسمان کو حفاظت دے۔
۔
اے اللہ! ہمارے وطن کو فتنوں، سازشوں اور خونریزی سے محفوظ رکھ،
ہمیں اتحاد عطا فرما، ہمیں آپس کی محبت عطا فرما،
اور ہمارے ملک کو قیامت تک قائم و دائم رکھ۔
یا رب العالمین!
ہم کمزور ہیں، تو طاقتور ہے۔
ہم محتاج ہیں، تو غنی ہے۔
ہماری حفاظت فرما، ہماری مدد فرما، اور ہمیں اپنی رضا کا مستحق بنا دے ۔
آمین یا رب العالمین

ھن کہاٹی میں موجود شہر آج جو شهر آهي، نالو تبديل ٿي چڪو، پر ڪهاڻي اُهي ئي پراڻي
هتي ظلم ڪا خبر نه هئي
پر روزمره جي حقيقت هئي.
شهر ماڻھن سان ڀريل هو،
۽ ماڻھو ڀريا هئا بک، ڪاوڙ ۽ بي وسيءَ سان.
مهانگائي آسمان تي، نوڪريون ناياب، اسپتال ڀريل پر دوائون خالي.
هر چوڪ شڪايتن سان گونجندو هو: “تنخواه ۾ گذرڻ مشڪل آهي!”، “ٻار جي فيس ڪٿان ڏينداسين؟”
هڪ ٻار پيءُ کان پڇي ٿو:
“هاڻي ماڻھو احتجاج ڇو نٿا ڪن؟”
پيءُ موبائل هٽائي ڪري چوندو آهي:
“حڪومت انهن کي بکيو نه رکيو آهي، بس ايترو ڪمزور ڪري ڇڏيو آهي جو سوچڻ جو به قابليت نه رهي.”
ان وقت ئي اعلان ٿيندو آهي:
“سڀاڻي وڏو ايونٽ ٿيندو، انعام، مفت کاڌو، شو!”
چهره بدلجي ويندا آهن. ڪاوڙ وارا مسڪراهٽون ڪندا، حڪومت کي ڪوٺڻ وارا چوندا،
“چلو، گهٽ ۾ گهٽ ڪجهه ته ڪري رهيا آهن.”
ڳالهين جو رخ بدلجي وڃي ٿو، مهانگائي پٺتي ٿي وڃي ٿي، ايونٽ اڳتي اچي وڃي ٿو.
اڳين ڏينهن اُهي ئي ماڻھو خوشي خوشي لائن ۾ بيٺا، وڊيوز ۽ سيلفيز وٺي رهيا، تاليون وڄائي رهيا.
جيڪو وڙهندا هئا، انهن تي چيخندا هئا، ساري ڪاوڙ تماشو تي نڪري رهي هئي.
حڪومت اسڪرين جي پٺيان خاموشي سان مسڪراهه ٿي رهي هئي.
جڏهن عوام تماشين ۾ الجھي وڃي، ته اهي حق گهرڻ وساري ڇڏين ٿا، ۽ رڳو تماشو ڏسڻ سکندا آهن.
مسئلو ايونٽ نه آهي، مسئلو اهو آهي ته اسين انهن کان پوءِ خاموش ڇو ٿي وڃون.
شام ٿي وئي، ماڻھو گهر واپس ويا.
تاليون، کل، سيلفيز، سڀ ختم.
مهانگائي اُهي ئي رهي، نوڪريون اُهي ئي نه آيون، ٻارن جا اسڪول اُهي ئي بند.
دوائون اُهي ئي خالي. پر سڀ ڪجهه وساري ويئا هئا،
ڇو ته هڪ ڏينهن جي مزو انهن جي دماغ تي ڇائي وئي هئي.
حڪومت کٽي وئي هئي. ظلم کٽي ويو هو.
۽ اسان؟ اسان خوش ٿي وياسين
ته اسان کي “ڪجهه ته مليو”. ياد رکو:
حق اهو نه آهي جيڪو توهان کي وقتاً فوقتاً ڏنو وڃي،
حق اهو آهي جيڪو توهان گهرجو، نه وسارجو.
جڏهن عوام تفريح ۾ الجھي وڃي، ته ظلم پاڻمرادو خاموشي ۾ پنهنجو رستو ٺاهي وٺي ٿو


https://www.facebook.com/share/1KEifPjHKk/