Samot Sari

Kapag unti-unti ka nang hindi pinapansin, ‘yon ang sagot na hindi niya masabi.
Hindi ka na niya tinatanong kung kumusta ka,
hindi na niya iniintindi kung masaya ka o hindi—
dahil matagal na niyang binitawan ang relasyon,
bago mo pa man mapansin.

May mga lalaking hindi marunong makipaghiwalay… pero magaling manakit nang hindi umaamin.
Hindi sila umaalis, pero wala rin silang ginagawa para manatili.
Panay malamig na sagot, panay pag-iwas,
panay rason para magtalo—
hanggang ikaw na ang sumuko.

Kapag mahal ka ng lalaki, gagawa siya ng paraan.
Kapag ayaw ka na niya, gagawa siya ng distansya.

At ang pinakamasakit?
Hindi na niya kailangan pang magsalita.
Kasi ramdam mo—sa pananahimik niya,
sa paglayo niya,
sa pagkawala ng pag-aalaga—
na hindi ka na niya nakikita sa future niya.

Huwag mong habulin ang taong pinaparamdam sa’yong sobra ka.
Ang totoong nagmamahal, hindi ka kailanman gagawing opsyon,
at lalo na—hindi ka gagawing dahilan para masaktan ang sarili mo..

May mga relasyon na kahit anong pilit na kalimutan o takasan, hindi talaga nawawala—napapahinga lang. Para silang dalawang kaluluwang humihinto muna, naghihilom, lumalawak ang pang-unawa… habang tahimik na umaantabay ang tadhana.

Minsan, kailangan munang magkahiwalay para parehong matuto. Para maranasan ang mga pagkakamaling magtuturo sa kanila kung paano magmahal nang mas tama. Para lumalim ang pagkilala sa sarili, at makita nang malinaw ang dahilan kung bakit sila unang nagtagpo.

Kahit lumipas ang panahon at mag-iba ang landas, may bahagi sa puso na nananatiling konektado—yung alaala, yung aral, yung hindi maipaliwanag na kapit na kahit gaano kalayo ang marating nila, ramdam pa rin nila ang isa’t isa.

At habang ginugugol nila ang mga taon sa pagbuo muli ng sarili, tahimik namang nag-aabang ang koneksyong hindi talaga naputol. Hindi sila nagmamadali, hindi pinipilit… basta naghihintay lang sa tamang sandali.

Hanggang sa dumating ang araw na pareho na silang handa—mahina na ang mga takot, malinaw na ang isip, at mas malawak na ang puso. At kapag muli silang pinagtagpo, hindi ito ramdam na bago… kundi parang pagpapatuloy ng kwentong hindi naman talaga natapos.

At doon nila mapagtatanto:
May mga pusong hindi talaga para sa “paalam”… kundi para sa muling pagbalik. 🤍🌹 🤍🌹

Im not asking forever....

Im still waiting....

I was so blinded by my love for you that no matter how many times you controlled, manipulated, or belittled me… I stayed 💔
I gave you every part of me, even when you treated me like I was nothing. I excused the disrespect, ignored the red flags 🚩 and convinced myself that love meant enduring pain.

I would’ve done anything for you, sacrificed my happiness, my dignity, even myself, all because I thought you were worth it. I thought one day you’d see it and finally love me the same way 💭

But thank you.
Thank you for showing me, once again, how little you valued me. Not because I deserved the pain, but because it finally opened my eyes 👁️

I don’t deserve to be treated like I’m disposable. I don’t deserve endless heartbreak, constant questioning of my worth, or the shame of believing I wasn’t enough. I wasted so much time thinking you held the key to my happiness when all you did was lock me in misery.

But not anymore.
I’m done begging for the bare minimum.
I’m done sacrificing my peace just to keep you comfortable.

You may have shattered me, but piece by piece I’m putting myself back together 🕊️
And this time, I’m building a version of me that knows her worth and refuses to settle for less than she deserves 💫

So thank you.
Thank you for breaking me down so I could finally rise without you.
I deserve better, and now, I believe it 🤍

XOXO,
Kimberly

Gabi gabi kitang naaalala....

LJ Reyes once said: “Sabi nila kung mahal mo ang isang tao kakapit ka kahit masakit. Pero kung mas mahal mo ang sarili mo, bibitaw ka kahit masakit.” 👇

Love isn’t about how tightly you hold on, but how bravely you let go. It takes strength to stay, but it takes even greater courage to walk away when staying means losing yourself.

LJ’s words remind us that healing begins the moment you realize your worth does not depend on someone else’s presence.

That real love, the kind that lasts, doesn’t ask you to bleed to prove it’s real.

Sometimes, the most painful goodbye is also the first step toward becoming whole again.

And when you finally choose yourself, you’ll see, that was love, too.

HIRAP KANG KUMALAS DAHIL MAHAL MO PA.

Nahihirapan kang kumalas sa taong binabalewala ka na at wala na siyang pakialam sa nararamdaman mo.

Hindi mo kaya kasi mahal mo pa.

Alalahanin mo, nagmahal ka dati dahil akala mo mahal ka rin niya.

Ang pagmamahal ay sinusukli lang din natin sa taong mahal din tayo.

Pero sa sitwasyon mo ngayon na binibigyan ka na ng pasakit, klarong klaro naman na hindi ka na mahal ng taong mahal mo.

You should learn how to detach your feelings sa taong hindi ka naman na mahal.

Natural lang yan sa hiwalayan na masasaktan ka.

Wala pong sugat na kapag nasugatan ka ay maghihilom na mamaya.

Kailangan po ng panahon para humilom yong sugat.

Yong sugat na yan ay temporary lamang.

Darating ang panahon na magiginhawaan ka rin at maging mapayapa na ang pamumuhay mo

KAPAG TINAPOS MO NA YONG SITWASYON NA KUNG SAAN AY NAGPAPAHIRAP LANG NAMAN SAYO.

Huwag kang matakot. Kayang kaya mo yan at malalagpasan mo rin yan.

Ctto

"Sa Huli, Tama ang Pipiliin" 😭😭

Tahimik kong tinaglay
ang pag-ibig na bawal,
isang lihim na apoy
na sa dilim lang pinapayagan.

Sa bawat tawag mong pabulong,
sa bawat mensaheng tinatago,
ramdam ko ang saya,
pero may kasabay na bigat na di ko kayang itago.

Sinasabi ng puso, “Mahal ko siya,”
ngunit sumisigaw ang konsensya,
“Hanggang kailan mo itatago ang kasalanan
sa ngalan ng pag-ibig na mali ang simula?”

Oo, minahal kita.
Sa gitna ng takot, sa gitna ng duda,
pero habang mas pinipilit kong manatili,
mas lalo kong hindi nakikita ang sarili.

Nasaktan ako sa pagpili,
pero mas nasaktan akong alam kong may nasasaktan dahil sa akin.
Ang bawat halik ay paalala ng kasalanan,
ang bawat ngiti mo ay paalam sa kabanalan.

Kaya’t ngayong gabi, pipiliin kong tapusin,
hindi dahil mahina ako,
kundi dahil kaya ko nang maging matatag
para sa tamang daan at totoong kapayapaan.

Hindi ko na hahanapin ang saya sa kasinungalingan,
sapagkat ang tunay na pag-ibig
ay hindi kailangang itago sa anino ng kasalanan.

Pipiliin kong lumaya,
kahit masakit, kahit mag-isa,
sapagkat sa pagbitaw,
doon nagsisimula ang paghilom ng kaluluwa.

At kung sakaling muli tayong magtagpo,
sa panahong malinis na ang ating puso,
marahil doon ko masasabi—
ang tunay na pag-ibig,
ay yaong dumating sa tamang panahon,
hindi sa maling pagkakataon.

Gabi gabi......

Alam mo kailangan mo na umalis.....

Alam ko.... pero nag iintay parin ako....