My Secret

P1.7 BILYONG FLOOD CONTROL BUDGET SA LAGUNA 2ND DISTRICT, “BAYAD” UMANO NI ROMUALDEZ SA MGA HERNANDEZ SA PAGPIRMA SA VP SARA IMPEACHMENT!

Ang mahigit P1.7 bilyong flood control budget na nakuha ng tanggapan ng mag-asawang Ramil at Ruth Hernandez para sa kanilang distrito ay “bayad” umano ni House Speaker Martin Romualdez para sa kanilang pagpirma sa impeachment ni Vice President Sara Duterte noong Pebrero.

Gayunpaman, sa kabila ng bilyon-bilyong pondo sa flood control na kanilang natanggap, nananatiling lubog sa baha ang mga residente ng Bay, Los Baños, at Cabuyao.


❌

Adobo????

𝗣𝗲𝗻𝘀𝗶𝗼𝗻𝗲𝗿 𝗳𝗿𝗼𝗺 𝗤𝘂𝗲𝘇𝗼𝗻 𝗪𝗶𝗻𝘀 𝗣𝗵𝗽 𝟴𝟵.𝟱𝗠 𝗦𝘂𝗽𝗲𝗿𝗟𝗼𝘁𝘁𝗼 𝗝𝗮𝗰𝗸𝗽𝗼𝘁

The Philippine Charity Sweepstakes Office (PCSO) announced that a 78-year-old man from Quezon has won the ₱89.5M jackpot prize in the Super Lotto 6/49 draw held on August 19, 2025.

He shared that he had been playing PCSO’s lottery since it started in the Philippines and consistently used a combination of his children’s birth dates as his “alagang numbers.”

👉 Read full story: bit.ly/QuezonWinner

Huwag mo isipin ang maliit na kita kada content, ang isipin mo yung kita mo kapag pinagsama sama lahat ng content mo malaking bagay na yan 🫰🏼🫶🏼

2018, summer ... isang taon na hindi ko malilimutan.
Doon ko siya nakilala. Si Ian.
Tall. Maputi. May kamukhang artista, sabi nga ng iba. Pero para sa akin, hindi lang mukha ang humatak. May kung anong kuryente akong naramdaman nung una ko siyang makita.
Yung tipong tahimik ka lang pero sinasabi ng puso mo: “Magiging parte siya ng buhay mo.”
Nagkatrabaho kami sa iisang company, magkaibang branch pero iisang may ari. Nagkaproblema ang branch nila, kaya pansamantala siyang nadestino sa amin.
Dun kami unang nagkakilala ... simple lang, small talk, pero bumukas ang isang mundo.
Ako pa naman, mahiyain. Pero siya 'yung tipo ng lalaki na lumalapit, nagtatanong, nagpaparamdam.
Pagkatapos ng ilang linggo, nawala na siya sa branch namin. Ayos na raw yung branch nila. Akala ko hanggang doon na lang.
Pero isang gabi, habang galing ako sa birthday ng suitor ko (na cowork din niya), pag-uwi ko may friend request ako ...
siya pala. Si Ian.
Doon na nagsimula ang gabi-gabi naming pag-uusap, paglabas, at bonding.
Madalas may alak ... kahit hindi talaga ako umiinom.
Pero pumayag ako, dahil gusto ko siyang makasama. Gusto ko siyang makilala. Gusto ko siyang maramdaman.
Hanggang isang gabi, hinalikan niya ako. First kiss ko yun.
Nangatog tuhod ko, literal. Hindi lang dahil sa halik ...
kundi dahil alam kong may nangyayaring hindi ko na mababawi.
Sumunod na mga gabi, naging kami na ...pero walang label.
"Wala nang tanong, basta tayo."
Naniwala ako. Hindi dahil sa sabi niya ..kundi dahil sa pakiramdam ko. Kasi pinaniwala ako ng puso ko.
Binigay ko sa kanya ang isang bagay na pinakaiingatan ko ng 26 taon ....
ang sarili ko.
Hindi ako proud sa nangyari, pero hindi ko rin ikakaila: ginawa ko 'yon dahil mahal ko siya.
At naniwala akong baka sakaling sapat na ako. Baka sakaling sa tuwing yakap niya ako, ako rin ang iniisip ng puso niya.
At sa loob ng 3 taon, naging masaya kami.
Ang dami naming napuntahan.
Ang dami naming napag-usapan.
Minsan simpleng tambay lang sa ilalim ng bituin, minsan tawanan habang kumakain ng street food, minsan iyakan sa mga problema niya sa pamilya at trabaho.
Ramdam ko talaga: ako ang tahanan niya. At siya ...ang mundo ko.
Pero 2021, unti-unti siyang nagbago.
Hindi na siya nagme-message.
Hindi na ako kinakamusta.
Nagplano pa ako ng surprise sa birthday niya. Naghanda ako. Naghintay ako buong gabi. Dumating siya ...1 AM.
Wala man lang "thank you." Wala man lang "sorry." Wala man lang pagtingin.
Tinanong ko siya:
"May problema ba tayo?"
"Pagod lang ako sa trabaho." ..yun lang ang sagot niya.
Hanggang sa isang gabi, isang litrato ang pinadala sa akin ng cowork ko.
Si Ian. May kasamang babae. Magkainuman. Magkadikit.
/
At ang pinakamasakit? Alam ng babaeng ‘yon na kami.
/
Sinundo ako ng cowork ko. Kinompronta ko siya, umiiyak.
"Bakit mo ako niloko?"
"Bakit, kulang ba ‘yung binigay ko?"
"Bakit yung buong ako, hindi pa sapat?"

Ang sagot niya:

"Wala akong dapat ipaliwanag."

Kinabukasan, pinatawag niya ako sa favorite spot namin. Sabi niya mag-uusap daw kami.
Umasa akong aayusin niya. Umasa akong pipiliin pa rin niya ako.

Pero hindi.
Pinaiyak niya lang ako ulit.
Nagmakaawa ako.
Umiiyak ako sa harap niya.
Sinabi ko, “Ayusin natin, please. Babalik pa ba tayo?”
Pero wala na. Ayaw na niya.
Simple lang ang saktan ka ng taong wala nang puso ...pero mahirap tanggapin kapag mahal mo pa rin.
At akala ko yun na ang pinakamasakit...
Hanggang nalaman ko: kinasal na sila.
Oo, si Ian at yung babaeng ‘yon.
May anak na sila. Isa
At ako?
Ako ‘yung iniwan, ginamit, nilamon ng pangako, at ibinaon ng katahimikan.
Ako ‘yung minahal niya nang saglit, pero tinapon niya habang buo pa akong umaasa.
Alam ko, sasabihin ng iba: “Patawarin mo na. Move on.”
Pero hindi ganun kadali kapag ang katawan mo’t puso mo'y biniyak nang sabay.
Kaya ngayon, habang binubuo ko ulit ang sarili ko, isa lang ang panalangin ko:
Sana hindi na muli mangyari sa iba ang nangyari sa akin.
Sana kung magmahal kayo, wag niyong gawing "pahinga" ang taong umaasa na "pamilya" kayo sa hinaharap.
At sana, kung hindi niyo na mahal ...sabihin niyo. Wag niyong hayaang mamatay sa katahimikan ang taong buong-buo ang pagmamahal.
At ngayon, hindi ko pa kayang sabihing “okay na ako.”
Pero kaya ko nang sabihing
“Hindi na ako babalik sa panahong nilamon ako ng taong hindi marunong magmahal nang totoo.”
-- Anne

do not re upload,

Hmmmm

Hi

Hello

Good morning