Ananda Raj BATAS

प्रेरक प्रसंग : समाजमा शक्तिको प्रयोग

गंगाकिनारमा सन्तको प्रवचन सुनिरहेका एक शिष्यले प्रश्न गरे– गुरुदेव, केही नयाँ काम गर्न खोज्दा समाजले हाम्रो विरोध गर्‍यो भने के गर्नु ठिक होला ? सन्तले भने– यस प्रश्नको उत्तर भोलि दिनेछु ।

दोस्रो दिन जब सबै शिष्य नदीकिनारमा एकत्रित भए, तब सन्तले भने– आज हामी एउटा प्रयोग गर्नेछौँ । माछा समात्न प्रयोग हुने यी तीन लट्ठी हेर त । एउटै काठबाट बनेका यी सबै बिल्कुल समान छन् । उनले अघिल्लो दिन प्रश्न गर्ने शिष्यलाई अगाडि बोलाए र भने– बाबु, यी लट्ठीले माछा समात । शिष्यले लट्ठीमा काँटा लगाएर पानीमा डुबाए । एकैछिनमा एउटा ठुलो माछा काँटामा फस्यो । त्यो देखेर सन्तले भने– अब पूरा शक्ति लगाएर बाहिर निकाल । शिष्यले त्यस्तै गरे । उता माछाले पनि पूरै शक्ति लगाएर भाग्ने कोसिस गर्‍यो । परिणामतः लट्ठी भाँचियो ।

सन्तले भने– केही छैन, यो अर्को लट्ठी लिएर पुनः प्रयास गर । शिष्यले फेरि काँटा पानीमा डुबाए । यसपटक पनि माछा काँटामा फस्यो । गुरुले भने– आरामसाथ, बिस्तारै लट्ठी बाहिर तान । शिष्यले त्यस्तै गरे । तर, माछाले जोडले झड्का दिँदा लट्ठी शिष्यको हातबाट फुत्कियो । सन्तले भने– ओहो ! माछा फेरि फुत्कियो । अब यो लट्ठी लिएर एकपटक फेरि प्रयत्न गर । शिष्यले त्यसै गरे । यसपटक माछा फस्नासाथ सन्तले भने– यसपटक जति शक्ति माछाले लगाउँछ, तिमीले पनि त्यति नै शक्ति लगाएर बाहिर तान । केहीबेरमा माछा थाक्छ अनि तिमी सजिलै त्यसलाई बाहिर निकाल्न सक्नेछौ ।

शिष्य त्यस्तै गरेर माछा पक्रिन सफल भए । सन्तले भने यी माछा त्यो समाजजस्तै हुन्, जसले तिमीहरूले केही गर्दा विरोध गर्छ । समाजविरुद्ध तिमीहरूले बढी बल लगायौ भने तिमीहरू पराजित हुनेछौ । कम शक्ति लगायौ भने पनि तिनले तिमीहरूका योजना पूरा हुन दिँदैनन् । तर, उनीहरूले जति बल प्रयोग गरेर विरोध गर्छन्, त्यति नै बल प्रयोग गर्‍यौ भने उनीहरू बिस्तारै थाक्छन् र हार स्विकार्छन्, तब मात्र तिमीहरूको जित हुनेछ ।

Exclusive Interview about Manipal | Director , Narayan Poudel || Raghunath Wagle | I am RESPONSIBLE.

अणुबमका पिता मानिने जुलियस रोबर्ट ओपेनहाइमर नामका वैज्ञानिकले भनेका छन्, 'आधुनिक भौतिकशास्त्रमा हामीले जुन उपलब्धि हासिल गरेका छौँ, त्यो सबै प्राचीन हिन्दूहरूको विद्वताको प्रतिपादन, समर्थन र परिष्करण हो ।'
​त्यस्तै अर्का प्रख्यात वैज्ञानिक अल्बर्ट आइन्सटाइन भन्छन्, 'हामी पूर्वीय सभ्यताका चिरऋणी छौँ, उनीहरूले हामीलाई त्यो गणित सिकाए जसको अभावमा कुनै पनि सार्थक प्रकृतिको वैज्ञानिक आविष्कार गर्न सकिने थिएन ।'
​
​
​
​
​
​
​
​
​
​
​
​
​
​

लुम्बिनीलाई विश्वस्तरीय 'बर्थिङ डेस्टिनेसन', जनकपुरलाई भव्य 'वेडिङ डेस्टिनेसन' र पोखरालाई प्राकृतिक सुन्दरतासँगै अत्याधुनिक 'टुरिजम र मेडिकल डेस्टिनेसन'का रूपमा विकास गर्ने जनस्तरको यो नवीन भिजनलाई साकार पार्न के बालेन सरकार र वर्तमान नेतृत्व पूर्ण रूपमा तयार छ? विकास केवल भौतिक पूर्वाधार मात्र नभई हाम्रा सांस्कृतिक र प्राकृतिक सम्पदाको सही वैश्विक ब्रान्डिङ पनि हो, जसले नेपाललाई विश्वकै उत्कृष्ट गन्तव्य बनाउन सक्छ। के यी दूरगामी योजनाहरूले मूर्त रूप पाउलान् त? आफ्नो विचार कमेन्टमा साझा गरौँ।
​

नेपालमा PPP मोडल साँच्चै सफल हुन सक्छ?"
​आज भानु पराजुली भाइले आफ्नो अनुसन्धानका लागि नेपालमा Public-Private Partnership (PPP) का चुनौतीबारे मेरो अनुभव सोध्नुभयो। मेरो जवाफ स्पष्ट छ,हाइड्रोपावर क्षेत्रमा लगानी र क्षतिपूर्तिको केही हदसम्म ग्यारेन्टी भएकाले नै लगानीकर्ताको आकर्षण देखिएको हो। ​
अन्य परियोजनामा जबसम्म 'Compensation' को धारणा दुवै पक्षमा समान हुँदैन, तबसम्म वास्तविक साझेदारी सम्भव छैन।
​निजी क्षेत्रले सम्झौता पालना नगरे जरिवाना तिर्छ, तर सरकारी हाकिम फेरिँदा सम्झौता भएको परियोजनालाई अनावश्यक दुःख दिने र सम्झौताका बुँदामा फेरि आफ्नै अनुकूल व्याख्या गर्ने प्रवृत्ति देखिन्छ। मनसायगत कर्मचारीको ढिलासुस्ती र प्रशासनिक अस्थिरताले हुने लगानी कर्ताको नोक्सानीमा क्षतिपूर्ति राज्यले किन नदिने?
​दोस्रो महत्त्वपूर्ण कुरा, कुल लगानीको Payback Period को कम्तीमा तीन गुणा समय अवधिको सुनिश्चितता नभएसम्म लगानीकर्ता खासै आकर्षित हुन सक्दैनन् ।
​
​